Instagram story viewer> @benbatu.ai> Posts

Batuhan Genç

@benbatu.ai

56K

followers

2251

following

internette bir şeyler satıyorum.

POSTS STORIES REELS TAGGED

Güllü’ye Allahtan rahmet, etkinlikte beni dinlemeye katlanan tüm dostlara teşekkür ediyorum.

@paketfy ve @projectjonetsu bu aralar gündemdir.
araya çıtır etkinlik sıkıştırdık.

✨ by @benbatu.ai

806

0

a year ago

eylül hoşgeldin kardeşim. by @benbatu.ai

1k

0

a year ago

müteşekkir bir halet-i ruhiyye içerisindeyim. taken in Istanbul, Turkey by @benbatu.ai

818

0

a year ago

içmiyorsa yaramayın. by @benbatu.ai

466

0

12 days ago

fatih iyi iş yapmış yalnız çağ açmak kapamak falan. by @benbatu.ai

304

0

20 days ago

insanı teslimiyet ve meşguliyet ayakta tutuyor.
15 sene sonra muhteşem yüzyıla başladım.
pargalıyı makbul paşadan, maktul paşaya çeviren ise ne kanuninin ferman-ı idamıdır ne de ebu suud efendinin “uyuyun efendim, zira uyurken mesul olmazsınız” fetvasıdır.

dönme ibrahim, döndü.
kendinden bildi.
bilmek, öldürür bazen.

Sözün özünde ibrahim çok “bileni” çok “üterler” sırrına mazhar oldu.

umarım ibrahimlerden olurken — o İbrahim bu İbrahim olmaz.

— pargalı ibrahim paşanın bahçesindeki heykelleri internette ona satan adam. (aynen benim ve sarayda o dönem kapıda ödeme aktifti.)

iyi haftalar,
haftaya ölmezsek yine boş yapmaya geliriz.
sizi seviyorum. by @benbatu.ai

392

0

a month ago

bu akşam balkonda otururken üşüdüm — hoşgeldin benim üretken zamanlarım. by @benbatu.ai

335

0

a month ago

düşünüyorum da sergen, by @benbatu.ai

499

0

2 months ago

Eğer lise hayatınızda şişman ve komik biri olduysanız — alırken öldürmek, satarken abartmak zaruriyeti hâsıl olacaktır. Bu arada hâsıl olmak bence orada doğru bir kullanım örneğidir; sorgulayanları Türk dil kurumuna havale ediyorum. by @benbatu.ai

340

0

2 months ago

151 gün sonra emekliyim, sevgiler. by @benbatu.ai

277

0

2 months ago

hep kahramanın son günündeyiz ama bir de hikayeyi topal postacıdan dinleyin; topallığını görmezden gelerek(!)

31 yaşına gireceğim, nasıl geçtiğini bilmediğim en az birkaç on yılım var. 18 yaşında annelik yapmak zorunda kalan bir kadının oğluyum. Babamı çok sevmezdim doğrusu — ama bugünden o duyguya baktığımda sevmediğim şey babam değilmiş. Babamın bizi tercih ettiği zaaflarıyla kavga ediyormuşum ben. Sonra babam öldü ve üzerine attığım ilk toprakta barıştık kendisiyle. (Babasıyla küs olanlar dikkat! Barışmak için hiç doğru bir zaman değildir cenaze ortamı benden demesi 🫡)

Babamla barışınca annemi anlamakla ilgilenmeye başladım. Meğer ne namuslu ne cesur ne koca bir kadının oğlu olmuşum ben dedim ta 16-17 yaşlarındayken.

Kadın başına, dul haliyle, kimsesiz (burayı açarım ama tutuklanmak istemiyorum 🥶) bir genç kadın. 20’li yaşlarında tek derdi çevresindekilerle yarış olan insanları görünce valide hanımın epey kâvi bir dava kadını olduğunu daha iyi anlıyorum.

Okutmaya, yaşatmaya çalıştı. Biz de bir şeylerin ucundan tutmaya gayret ettik diyelim. Kimse bize bir şey vermedi — biz acizdik belki ihsan edildi.

Okulu bırakmak, iş hayatına girmek, istifa etmek, kendimize dair bir iş kurmak falan filan derken epey epey uzun bir hikaye olur. Uyudum ve uyandım — bambaşka değildi. Çok kez uyudum, çok kez uyandım ve birçok kezde ağladık ettik.

Kronolojik olarak sırayı kaçırmış olabilirim ama bu hislerin hepsini ve daha anlatamadığım birçok duyguyu yaşadım, yaşadık, yaşıyoruz, yaşayacağız.

Birkaç günden beri hayatımın içini didik didik ederken yaşanılan, elde edilen, ihsan edilen artık ne demek istiyorsanız onu deyin (şeylerin) bir sabah uyanınca kapımıza bırakıldığına dair inanç geliştiren insanların var olduğunu düşünmeye başladım.

Öyle bir şey olmadığını dilim döndüğünce özetledim, metin sınırından ötürü burada noktalıyorum ama o iş öyle değil anlayacağın.

— hikayene saygı duymayanları siktir et, ne yaşadığını bilmeyenler için yapılacak en iyi şey “izole” olmak ve tek gecede var olduğuna inandırmak. (evet evet bir gecede var olmuş insanlar derneği başkanıyım.)

ben senciyim, sende senci ol;
azıcık ya azıcık.

🔕 by @benbatu.ai

345

0

2 months ago

Temmuz epey uzun sürdü, birkaç kez uyudum ve kaç kez uyandım bilmiyorum es geçilen günler sebebiyle.

Bu aralar hatrıma çocukluğuma dair birkaç anı geliyor; öğlen 12’de sarıgazi merkez caminin bahçesinde top oynamaya başlar, yatsı ezanına kadar eve girmezdik. (Ta ki annem batuhaaaaaaaaan diye bağırana kadar.)

O gün güneş daha mı az etki ediyordu? Yoksa insan yaşlandıkça güneşe dair tahammül seviyesine dair azalmalar mı yaşıyor bilmiyorum.

Ama bu aralar — güneş ile en az adanalı insanlar kadar kavgalıyım en az.

Temmuz ayında çalıştım dersem yalan söylerim, oyalandım demek daha doğru olur. Ama güzel şeyler pişirdik valla! Ağustos ve sonraları için epey heyecanlıyım — hakem düdüğü çalana kadar oyuna dahiliz ne olsa.

Sağlık fena değil, mental hamdolsun makina, işler güçler kanuni görse yolunuzdasınız he der, geriye bir sevdiklerimiz ve onların iyi olmaları kalıyor ki onların iyiliklerininde vesile-i sebebi olmaya dair tüm mevcudiyetimizle çalışıyoruz.

Allahım teşekkür ederim, elimizden alma.
Sağlığımızı, dostlarımızı, aklımızı, var ettiğin kıymet bilmediklerimizi.
Ağustos sende iyi geç, oymayayım.
Umarım sizde iyisinizdir.
Bu sene şampiyon olmazsa @fenerbahce isimli eşkiyayı da Allaha havale ediyorum.

Hadi kaçtım, azıcık Sütlaç ile oynaşıp ardından muhasebe yapacağım.

🫂🔕 by @benbatu.ai

460

0

2 months ago