Instagram story viewer> @eefvdboom> Posts

Eef Boom

@eefvdboom

804

followers

1794

following

Neurospicies & Neurosparklies
# Depressedbutwelldressed
# Fulltime beroepsvrijwilliger

POSTS STORIES REELS TAGGED

Mijn naam is Eef

In mei van 2023 was daar de man met de hamer. Die sloeg me in een klap "unhappy"

Toen heb ik de huisarts benaderd.
En met een doorverwijzing kon ik terecht bij de psychiater. Die stelde het consult: matige tot ernstige depressie.

Vervolgens weer een andere psychiater gaf het advies: Zoek een passende sport, drink voldoende water. En denk eens na over welke medicatie je wil proberen. Google is your best friend …

Het advies van die tweede psychiater sloeg ik in de wind. En na 3 keer langs gaan ben ik daar weggegaan.

Maar mijn dagelijkse realiteit ging niet weg. Het is pikkedonker in mijn hoofd. En bestaan, "in het leven zijn" De wilskracht (be)houden om in het leven te blijven zijn. Is elke dag een beproeving.

Waarom ik op internet iets deel over mijn psychische mankementen? Nou, van uit het grootste belang dat er is. Mijn eigen belang.

Ik wil dat mijn virtuele representatie eerlijk is. Of nouja, dat die zo dicht mogelijk bij de waarheid staat. Daarnaast is het delen ook een goede oefening in ruimte innemen met alles d'r op en d'r aan.

Als je na het lezen van deze caption nog met vragen zit. Kom dan gerust naar me toe. Of stuur me een privébericht. It's a free Country, vragen staat vrij. Maar weet wel dat nee en zeg ik liever niet ook het antwoord kan zijn. Dikke kus 👄

𝙁𝙤𝙩𝙤 𝙘𝙧𝙚𝙙𝙞𝙩𝙨: @lizatenw taken in 's-Hertogenbosch by @eefvdboom

98

13

3 years ago

"Koste wat het kost" wil ik dat mijn feed een gladgestreken geheel is en blijft. Maar waarom eigenlijk? Ik weet heel goed dat het leven op zichzelf een rommelig rommeltje is. En dat “lelijk” & authentiek durven zijn op een platform waar je de beste versie van jezelf moet laten zien, juist heel cool is. Dus wat houdt me tegen 🤔

De landelijke en lokale actualiteit vind ik belangrijk. En ik zou best meer wereld en minder mezelf willen laten zien op mijn feed. Maar hoe doe je dat? iets maatschappelijks inhoudelijks delen op een picture perfect platform?

Ik ben geen anarchist. Maar Offline heb ik wel een uitgesproken mening over macht en kapitaal. En die mag ik online best meer uitdragen.

Terwijl taal en meer ruimte geven aan tekst & poëzie echt mijn ding is, zeg maar. Vind ik tekst op de eerste plaats zetten, en verwerken in de eerste slide ook best spannend. Maar mezelf belangrijk maken en de boodschap op de tweede plaats zetten voelt in dit geval ook niet goed. Dus blijf ik doen wat ik deed, en verandert er niks. Mijn voorzichtigheid is keeping me from openlijk delen. En daar ben ik klaar mee. Dus is het tijd voor creatief denken en een ander plan van aanpak.

Ik hoor ook goede dingen. Mensen zeggen dat ze mijn schrijfstijl & zwemfoto's leuk vinden. En laatst is zelfs de term “slow content” gevallen. En dat is het grootste compliment ooit, dat iemand me kan geven.

Zelf kijk ik ook het liefst naar alles wat langzaam gaat en de tijd neemt om iets te worden. De wereld gaat al snel genoeg. Dus op mijn stukje wereld (zowel online als offline ) hou ik het graag rustig en kalm. Maar hoe zorg je voor een goede balans? Hoe bewaar je die rust en blijf je trouw aan jezelf terwijl je ook iets wilt delen over de minder rustige dingen in de wereld?

Hoe mooi het slow content compliment ook is. Het is geen antwoord op mijn existentiële crisis. Dus de vragen : Wie ben ik? En hoe geef ik aandacht op internet aan wat ik belangrijk vind? Blijven als een paal boven water staan 🌊 En da's goed! Want ze houdt me scherp. En alleen door scherp te blijven kom ik verder in de zoektocht naar minder selfies & meer betekenis. by @eefvdboom

13

0

a day ago

Ik was gastvrouw bij poëzieplatform Letterbekken in HUIS73.

Marion deed de presentatie, ik was gastvrouw. Ik had zelf aangeboden om die avond een handje te helpen 💪 en dat voelde zo ontzettend dankbaar. Gewoon even praktisch helpen, glimlachen bij de deur en zorgen dat alles loopt. Een klein gebaar, maar met een groot gevoel.

De zaal zat ramvol. Écht ramvol. En de sfeer was goed. Het was fijn om te zien hoeveel ruimte er is voor het gesproken woord. Leerlingen van het Sint-Janslyceum die hun eigen tekst voordroegen. En een heuse verhalenverteller die de hele zaal stil kreeg. Zo verschillend, en toch hoorde alles bij elkaar.

Soms rol je ergens in en denk je: ja, dit klopt gewoon.

Het voelde goed om te kunnen helpen en even onderdeel te zijn van een team. Den Bosch heeft plekken als dit echt nodig. En als ik een steentje kan bijdragen zodat een platform als dit niet omvalt, dan doe ik dat met alle liefde en plezier. Wat mij betreft dus zeker voor herhaling vatbaar.
Dank aan iedereen die er was!

Special tanks:
@huis73.nl
@bluemofficial
@letterbekken
@spookjesbosch by @eefvdboom

14

1

4 days ago

Ik kreeg de kans om te praten over suïcidepreventie, dus dat deed ik!

Samen met Marloes, journalist bij de NVVE, en Christel, ervaringsdeskundige ging ik in gesprek over de vraag: Waarom zijn praatgroepen voor mensen met suïcidale gedachten zo moeilijk te vinden? Het artikel kreeg de titel “De doodswens die nergens past” en is online te lezen op de website van de NVVE.

De meerderheid van onze praatgroep op woensdagochtend wilde liever geen journalist bij de bijeenkomst zelf. En natuurlijk respecteren we dat. Maar ergens dacht ik ook: hier valt nog wel wat te leren op het gebied van meer zichtbaarheid creëren. Maar dat we nu hier zitten en in gesprek gaan over waarom praatgroepen eigenlijk zo moeilijk te vinden zijn, is al heel wat. Een journalist bij de bijeenkomst zelf is misschien iets voor een volgende keer. One step at a time.

Na afloop zit ik met Christel en Marloes om tafel. Ik vertel hen: hier bij deze herstelacademie staat achterin het programmaboekje een activiteit van het Suïcide Preventie Centrum. En dit is een goed begin. Maar waarom staat iets wat mogelijk levens kan redden, achterin verstopt? Als we het gaat hebben over meer zichtbaarheid, dan moeten we echt van achter in het boekje naar de voorpagina.

Iedereen en elke 113-campagne ooit geeft het advies: meer praten, dat helpt! En ja, dat klopt. Maar we moeten niet alleen meer praten, we moeten ook meer ruimte geven. Want niet iedereen met suïcidale gedachten heeft de mentale kracht om zelf een deep dive te doen naar een plek waar ze kunnen praten.

Een uitnodiging om over je doodswens te praten moet je niet verstoppen. Dus help mee en zet praatgroepen voor mensen met suïcidale gedachten voor de verandering eens op de voorpagina van je programma. Niet om de dood normaal te maken, maar omdat het doodnormaal zou moeten zijn dat mensen die rondlopen met suïcidale gedachten écht de ruimte krijgen om daarover te praten.

Geef de doodswens die nergens past, een plekje. 🩷 by @eefvdboom

20

1

11 days ago

Ik was eventjes een midweek weg in Groesbeek. Groesbeek is bij Nijmegen en staat bekend om zijn natuur en rijke oorlogsgeschiedenis. De vakantie begon alleen wel met kleine teleurstelling :(

Het bootje op land dat ik geboekt had was door een lekkage niet meer beschikbaar als slaapplek! Je zult begrijpen, dit schattige bootje was voor mij natuurlijk dé doorslag om specifiek deze camping te kiezen. Een bootje op het land met lekkage, dat klinkt toch net als het begin van een slechte grap of een goed verhaal haha.

Mijn eerste gedachte was ja hoor natuurlijk, dit heb ik weer! En mijn tweede gedachte was: nou is een goede reden om nog eens terug te komen en het opnieuw te proberen haha.

In mijn midweekje weg ook voor het eerst kennisgemaakt met het woord: stübli, twee dikke duimen voor de stübli. Dit is een traditioneel huisje dat je vooral vindt in de Alpen, zoals in Zwitserland en Oostenrijk. Maar op de camping deed de Stübli vooral dienst als horeca punt en receptie.

Het was heerlijk om er eventjes uit te zijn! Maar nu ben ik gewoon weer lekker terug in het ritme van een overvolle agenda, sport & bewegen, vrijwilligerswerk en therapie!

“De blauwe pijlen volgen, en dan komt het vast goed!” Dat was mijn positieve affirmatie aan het begin van mijn wandeling. Aan de achterkant van de camping liep ik het terrein af. Langs de Boeddha onder de boom, over het bruggetje met een klein beekje en vervolgens richting de weilanden.

Op de achtergrond een blaffende hond, heel veel hoog gras en harde windstoten. In mijn eentje door het weiland lopen terwijl ik niet wist waar ik naartoe ging was toch best wel spannend. Geloof me, er waren ook genoeg momenten waarop ik dacht: Oké, nu draai ik echt om!

Elke keer als de angst voor het onbekende om de hoek keek en in mijn oor fluisterde: Hey, draai maar om. Dacht ik: nee, omdraaien en de bekende weg weer teruglopen is voor watjes! Eerlijk, deze wandeling is echt puur uitgelopen op goed geluk en een sterk karakter. ;)

Met terugwerkende kracht besef ik dat er tijdens die wandeling iets gebeurde wat voor mij groter is dan gewoon “een rondje lopen”. Deze wandeling had iets speciaals! En als ik eraan terugdenk, voelt het als ee by @eefvdboom

36

1

18 days ago

Fysieke gezondheid zien we als een gemeenschappelijke zaak. Om ongelukken in het verkeer te voorkomen hebben we verkeersdrempels, stoplichten en autogordels. Maar mentale gezondheid behandelen we nog vaak als een individueel probleem. En daar gaat iets mis.

Op 10 september is het Wereld Suïcidepreventie Dag, tijdens de Wereld Suïcide Preventie Week van 7 tot en met 13 september. Het is belangrijk dat we daar aandacht aan geven. Hoe meer, hoe beter.

Maar voor veel mensen is suïcidepreventie geen week per jaar. Het is een dagelijkse realiteit. Zij hebben niet de luxe om er één dag bij stil te staan en daarna weer door te gaan. Dit is ook terug te zien in de cijfers. In Ned zijn er vijf zelfdodingen per dag. Elke maand verliezen we een klas jongeren aan zelfdoding. Dat zijn 26 jonge mensen per maand.

Mijn eigen waakvlammetje heeft me tot hier gebracht. Tot nu toe geeft het me steeds nét genoeg brandstof om door te gaan. Na deze wandeling wil ik erop vertrouwen dat dat vlammetje blijft branden en dat ik volgend jaar weer mee kan lopen.

Ik ontdek stap voor stap dat ik mensen om me heen heb bij wie mijn masker af mag. Dat vind ik spannend. Maar iedere keer dat ik het voorzichtig probeer en ontdek dat de wereld niet vergaat, wordt het iets makkelijker om mezelf te laten zien.

Tijdens Walk into the Light bij de IJzeren Man in Vught heb ik ervaren hoe waardevol het kan zijn om samen te komen met mensen die ieder hun eigen verhaal en hun eigen waakvlammetje meedragen.

Ik wil deze ochtend onthouden. De mystieke mist boven het water. De twee opvliegende reigers. De tientallen Canadese ganzen. Ja, zelfs die dode kikker op het fietspad. En vooral de 93 mensen die daar samen liepen.

Op momenten dat het minder gaat, kan ik naar de foto's kijken en terugdenken aan die ochtend. Niet als oplossing voor alles wat moeilijk is, maar als iets om me aan vast te houden wanneer mijn eigen kracht even niet genoeg is.

Misschien moeten we mentale gezondheid wat meer behandelen zoals we dat in het verkeer doen. Niet wachten tot het misgaat, maar omstandigheden creëren die ons helpen veilig verder te komen. by @eefvdboom

34

8

a month ago

Onder deze niet zo heel sexy foto van een saai informatiebord wil ik toch iets delen over mijn proefles bij Howie the Harp in Tilburg. 😅

Met vier anderen kreeg ik tijdens de proefles een kleine taste test van de wereld achter de opleiding tot ervaringsdesk. Vijf mensen, allemaal met een andere achtergrond en motivatie. De één begint komend semester, de ander is nog aan het ontdekken of deze opleiding een volgende stap kan zijn. Bijzonder dat iedereen ergens anders staat en toch bij dezelfde opleiding terechtkomt.

Ik keek met een positief gevoel terug op de dag. Maar tegelijkertijd dacht ik: ik zie mezelf dit helemaal niet doen.

Mijn begeleider zei juist dat die bescheidenheid misschien wel één van de redenen is waarom ik geschikt zou kunnen zijn. Niet veel later zei een oud-werkgever tegen me: “Eef, ik weet nog hoe jij hier binnenkwam. Jij bent echt een goed voorbeeld van iemand die onzeker binnenkomt en zichzelf blijft ontwikkelen.”

En daar klikte iets.

Misschien zit daar juist mijn kracht. Ik bén het levende bewijs dat je kunt groeien en ontwikkelen. En misschien kan mijn verhaal daardoor ook iets betekenen voor anderen.

Het grote geheim van de opleiding bleek bovendien dat ze helemaal niet zoeken naar de perfecte ervaringsdeskundige. Ze zoeken mensen die zich kwetsbaar kunnen opstellen en kunnen reflecteren. Nou, reflecteren kan ik. Ik reflecteer mezelf regelmatig een slag in de rondte. 😅 Dat zelfvertrouwen blijft alleen nog een aandachtspunt.

En dat groeit waarschijnlijk niet door te wachten tot ik me ineens zelfverzekerd voel. Het groeit door dingen te doen die ik spannend vind en dingen te proberen die ik nog nooit heb gedaan. Die proefles was een behoorlijk spicy combinatie van die twee.

Of deze ene proefles meteen leidt tot een opleiding weet ik nog niet. Wat ik wel weet: ik ga deze opleiding doen. Alleen wanneer weet ik nog niet, en dat is prima.

De uitdaging is nu om deze ervaring niet weer ergens op een plank te leggen, maar hem mee te nemen in mijn plannen voor de toekomst.

It's in motion. ✨️✌️ by @eefvdboom

12

6

a month ago

@festival_boulevard 2026 is afgelopen, als liefhebber van kunst, cultuur en “storytelling” had ik het ambitieuze plan om iets te schrijven over mijn tijd als vrijwilliger bij Boulevard. Bijv. over de voorstellingen die ik gezien heb. Of over hoe het voor mij is om met een psychische kwetsbaarheid toch mee te draaien als vrijwilliger in de mallemolen van Boulevard! Gedurende mijn tijd als vrijwilliger heb ik veel notities verzameld van bijzonderheden. De drang om daar een zinnig verhaal van te maken met een boodschap was er zeker! Maar na afloop lukte het me niet om de juiste vorm, woorden en toon terug te vinden in mijn aantekeningen. Ik ben een verhalenverzamelaar geworden die niet goed wist hoe ik een goed verhaal maakt! En dat was erg frustrerend! Op zo'n moment dat ik vastloop met schrijven ga ik nog meer als anders twijfelen aan alles! En door die twijfels wordt ik stil en doe ik niks meer. Maar als ik letterlijk of figuurlijk “bevries”, dan gebeurt er niks. Door dit (leer)moment in het schrijfproces moest ik terugdenken aan het moment waarop de nieuwe Festivalgids van Boulevard Cindy mijn persoonlijke wegwijzer werd bij een dilemma. Haar hulp was niet groot, maar wel precies wat ik nodig had! Ze stelde me gerust en bracht me weer praktisch in beweging, de rest komt later wel zij ze. Cindy wist dat je soms iemand nodig hebt die even knoop doorhakt. En das toen heel fijn. Oké, dan door naar de kern. Want wat is eigenlijk voor mij de essentie van Boulevard 2026!? De essentie vsn Boulevard zit voor mij in: Als je vooruit wil is stilstaan geen optie! Je moet in beweging komen en in beweging blijven. Ja, ook als het moeilijk wordt. Doe alles wat je doet in “Urban Style". Ga van niets iets maken en prikkel - ontwikkel je Creative Mind. Ben je een vrijwilliger op Boulevard dan kom je op parel plekjes waar je normaal nooit komt! En nog twee tips: Meer praten helpt je écht veder! Ga meer met vreemde mensen praten. En luister naar hun verhaal. Je hebt meer met elkaar gemeen dan je denkt. En blijf alsjeblieft voor ALTIJD je best doen om het kinderlijke onbevangenheid te behouden ✨️ by @eefvdboom

37

5

2 months ago

Afgelopen week op woensdag was ik jarig 🥳 hieperdepiep hoera! Ik heb die dag mijn uiterste best gedaan om te ontspannen en om zo bewust mogelijk te kiezen voor de dingen die ik op die dag deed. Ik heb mijn best gedaan om écht te kiezen voor wat me plezier geeft en om echt te kiezen - (stil) te staan bij wat ik écht belangrijk vindt. Ik heb mijn best gedaan om ergens voor te kiezen i.v.m alles zonder nadenken te laten gebeuren. Dat dit goed is om te doen heb ik geleerd bij therapie, iets met maken hebben met slachtofferschap en je eigen regie pakken. Anyway, bewijzen van "cadeautje aan mezelf" heb ik dus mijn best gedaan om zo dicht mogelijk bij mezelf te blijven en vooral te doen wat voor mij fijn, vertrouwd en passend voelde. Mijn doel was om de dag zo gewoontjes mogelijk te houden en flink te vullen met me time momentjes, door onder andere mezelf voor een dag eventjes te onttrekken van het theatrale Festival Boulevard. Dit is goed gelukt. Ook heb ik in gezelschap van het allerdaagse van de binnenstad mezelf getrakteerd op twee keer gratis taartje bij la place en HEMA. Op mijn verjaardag waren slingers, vette cadeaus en een voorzichtige feeststemming, maar er was vooral veel van hoe het altijd gaat op mijn woensdag en dat vond ik prettig. En dit was misschien wel het grootste cadeautje. by @eefvdboom

29

5

2 months ago

Zit iets je dwars? houdt iets je tegen? Laat het los, laat het gaan en geef er nog een middelvinger achteraan. Doe dat of maai er gewoon met grof geweld overheen met een bosmaaier :'D
# Quote van de dag by @eefvdboom

36

3

2 months ago

Het is Vrijdag en dat betekent dat het is tijd voor mijn eigen samengestelde "zelf care marathon!" Da's zegmaar de vriendelijke variant van rennen, springen, vallen en weer door gaan. Rond zeven uur begin ik met anderhalf uur zwemmen. Dit doe ik het allerliefste in het buiten zwembad. Lekker koud, plons en je bent meteen goed wakker. Dan ga ik naar huis om eventjes te ontbijten en daarna door naar de psycholoog. Daar wordt ik dan op een zorgvuldige & vakkundige manier geestelijk door elkaar geschud. En als laaste obstakel op de planning staat het Terra Tua vrouwen atelier. Daar zijn we de afgelopen tijd bezig met zelfontwikkeling thema’s zoals : Wat zijn jouw zonnige kanten en wat wat zijn jouw schaduw kanten? En hoe kun je fouten in je voordeel gebruiken? by @eefvdboom

19

2

3 months ago

Na 6 weken wachten heb ik mijn beloofde medaille binnen🥇Ik ben heel blij met dat ik uiteindelijk heb gekregen wat er vooraf is belooft. In eerste instantie was er eigenlijk geen medaille voor de wandelaars van 10 kilometer bij de Vestingloop. En dat terwijl dit wel als prijs op de website stond vermeld.

Bij de finish op de Parade kreeg ik te horen dat ik het dit jaar moest doen met een pin. Maar als je een medaille belooft, dan neem ik natuurlijk niet genoeg met een pin. Dus toen ben ik gaan mailen met de organisatie. Niet als boze boomer Gerda maar als Autist die niet tegen onrecht kan. En het is me gewoon gelukt! Hij is binnen en echt dubbel en dwars verdiend! by @eefvdboom

40

5

3 months ago