Instagram story viewer> @gile_gol> Posts

Sarah سـارا

@gile_gol

4.5K

followers

2706

following

Watching life, telling stories & finding little bits of magic🫧
‌• Owner of @mimosamagics

POSTS STORIES REELS TAGGED

I Think They Call This Love…❤️
.
Congratulations To My Dear Sara & Kasra🕊️ taken in تهران by @gile_gol

572

56

22 days ago

Surrounded by our favs >>🫰🏼<<

‌
محسن جان واقعا جات خالی بود.
@mohsen by @gile_gol

412

43

a month ago

.روزهایی هستند بسیار زیبا

.مقداری گُل چینی

.با دوستی انگار یکبار دیگه زندگی می‌کنی، باهاش شاد میشی و غمگین

.اگر از من بپرسی چه چیزهایی در زندگی واقعا اهمیت
دارند، می‌گویم: غذا و عشق

.مروارید‌هارو من کنارهم می‌ذارم

@gile_gol by @gile_gol

2k

65

a month ago

⁨ ⁨ در ترانه‌ی Emmenez-Moi که چارلز آزناوور خوانده، ترجیع بندی هست که می‌گوید:
[مرا ببر، تا دورترین نقطه‌ی زمین
مرا ببر به سرزمین شگفتی‌ها
گمان می‌کنم رنج زندگی
زیر آفتاب کمتر دردناک خواهد بود]

چارلز عزیز، این‌جایی که ما هستیم، هم از باقی دنیا و اتفاقاتش دور است و هم سرزمین شگفت‌انگیزی‌ست. آفتاب هم که تا دلت بخواهد پهن است روی زندگی‌مان.
اما با تمام این‌ها، رنج‌هایمان کمتر دردناک است؟
‌
‌
عکس‌ها از مجموعه کوزه‌های فائزه - پاییز ۱۴۰۲
‪‪@faezemollaei‬‬⁩⁩ by @gile_gol

286

8

2 months ago

⁨ ⁨ ‌
عشق به کلمه نیاز دارد.
۰۵۰۲۳۱

#yes #proposal #bride⁩⁩ by @gile_gol

548

61

4 months ago

I said Yes To my soulmate! ♡💍
‌
عزیزِ من،
من و تو قدر لحظه‌ها رو می‌دونیم، شور زندگی داریم، بلدیم بسازیم و خراب کنیم، بی‌حوصلگی کنیم، بازی کنیم، صحبت کنیم، سکوت کنیم و یاد بگیریم.
و خوش به حال من کسری.

من و تو یکی دهانیم
که با همه آوازش
به زیباتر سرودی خواناست.

من و تو یکی دیدگانیم
که دنیا را هر دَم
در منظرِ خویش
تازه‌تر می‌سازد.

من و تو یکی شوریم
از هر شعله‌یی برتر،
که هیچگاه شکست را بر ما چیرگی نیست
چرا که از عشق
رویینه‌تنیم.
‌
‌
۳۱ اردی‌بهشت سال پنج
کنار آدم‌های امن و عزیزمون و جای خالی آدم‌هایی که تو قلبمونن و اونجا نبودن by @gile_gol

730

311

5 months ago

⁨ خوش‌ به حال من که تو این زندگی تو همسفرم هستی.

«آرزو می‌کنم سفری دراز با تو داشته باشم. به هر جا، به هر گوشه‌ی جهان.
من در سفر می‌خواهم تو را دوست بدارم. می‌خواهم روزها با هم راه برویم. شب‌ها در کنار آتش کوچک بالای تپه‌ی بلند بنشینیم و چای بنوشیم و حرف بزنیم.»
تولدت مبارک🫂

‌
‌
+ خب ملایی اومد، حالا دیگه نمی‌ترسی؟
- نه!⁩ by @gile_gol

3

11

6 months ago

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ به سختی وصل می‌شم تا چند خطی از این روزها به جا بذارم…

روزهای قبل از سال نو، که همیشه محبوب‌ترین روزهای سال برایم هست، با صدای جنگنده‌ها و موشک، در کنار آدم‌های عزیز گذشت. با سنگینی جان‌هایی که از دست رفتند و امید به ایرانی که روزی آزاد می‌شود، وارد سال تازه شدیم.
ساعتی قبل از سال نو با وجود تاریکی‌ای که سایه انداخته روی روزهایمان، رنگین کمان در آسمان پیدا شد و من فکر کردم که با تمام این‌ غم‌هایی که در سینه جا داده‌ایم، باز هم انگار هیچ چیز حریف شکوه زندگی نمی‌شود.

دیالوگی از حسن معجونی در سریال مسافران رو در نوت گوشیم نوشته بودم:
“ما با تحقیقات دقیقمان بالاخره پی به دلیل این شجاعت غیرعادی انسان‌ها بردیم. آنها نوعی وسیله دفاعی بیولوژیک دارند که نامش “امید” است. چیزی که ما درباره امید دستگیرمان شد این است که یکجور سپر حفاظتی نامرئی است که باعث می‌شود آدم ضد ضربه شود و آدم‌ها را دچار این احساس می‌کند که در آینده همه چیز قرار است بهتر شود و یکجوری می‌شوند که در مقابل همه سختی‌ها مقاوم می‌شوند و اگر اتفاق بدی بیفتد؛ خوشحال می‌شوند که اتفاق بدتری نیفتاده.”

نور امید در کنج قلبم هست و سعی می‌کنم به زندگی وصل بمانم.
امیدوارم به نو شدن و آسودگی و روشنی در سال تازه
در کنار جمع‌های عزیز و آغوش‌های امن و صمیمی‌مون
نوروز مبارک🤍🫂🕊️⁩⁩⁩⁩ by @gile_gol

312

17

7 months ago

⁨ ⁨ از بیست و نه تا سی، قدر یک‌سال نبود. سال‌ها طول کشید.
روزها، آنقدر مهربان نبودند؛ من آنقدر که می‌خواستم، خوب نبودم؛
آنقدر که بلد بودم، به زندگی وصل نبودم.
و شاید “نبودگی” مصدر حال من بود.
“نبودگی” زمان‌پذیر نبود و فرق داشت با “نبودن”.

گاهی خودم رو ندیدم، روزهای زیادی تسلیم یک ناشناخته‌ی تازه شدم که بعدتر شناختمش: اضطراب!
خیلی روزها درمانده بودم و پر آشوب و راهی پیدا نبود.
هر روز کم بودن کیفیت حضور بابا رو تجربه کردم و غم‌اش رو با یه ویدیوکال چند دقیقه‌ای آروم کردم. بارها از اینکه می‌دونستم چقدر توانام ولی زندگیش نمی‌کنم، مستأصل شدم و اشک ریختم. نمیدونستم روزها چطور می‌گذرن و من کجای این جهانم. سه چهار هفته‌ای صبوری برای درد فیزیکی و رنجور شدن تنم هم شد یادآوری دوباره‌ی غیرقابل پیش‌بینی بودن زندگی.

من این مدت تلاش کردم امیدوار باشم و چشمام رو به سیاهی عادت ندم، انگشتم رو به سمت سارا نگیرم و آغوشم رو بهش بدم،
از روزگار کمتر ناله کنم و مشق مهربانی و شفقت کنم. از نقطه‌های نورانی‌ای که به سمتم میان فرار نکنم و دستم رو به سمتشون دراز کنم.

قرار بود به سی که میرسم، زندگیم رو زیر و رو کرده باشم!
خیال می‌کردم که سی دیگه آخرشه برای هر چیزی. موفقیت؟ درخشیدن؟ پرفکت بودن؟ تجربه کردن؟

ولی اینجایی که وایسادم شبیه آخر هیچی نیست. شبیه‌ترینه به شروع…
سی سالگی از شنبه شروع شد!
با یه تیکه از کیک شکلات-رزبری که مامان برام پخته بود.
در صلح با خودم، عاشق، رها، زنده.

چشمامو بستم و آرزو نکردم که کاش روزهایی که گذشت رو جور دیگه‌ای زیست می‌کردم.
تک‌تک لحظه‌هام رو در آغوش کشیدم و به چیزهایی که من رو به زندگی گره می‌زنن فکر کردم، به چیزهایی که قدردانشون هستم؛
به مامان و بابا، به خانواده، به یار هم‌راه، به دوست‌های امن، به دکترهای دلسوز، به کتاب‌های خوب، به نوشتن، به رقص، به سلامتی…

به چیزهایی که یاد میگیرم و تمرینشون می‌کنم:
عشق، شادی، دوست داشتن، قدررانی، همدلی، دوستی، مراقبت، صبوری، تاب‌آوری، حضور باکیفیت، خوب شنیدن، خوب دیدن…
و بعد یه شمع نقره‌ای وسط قلبم روشن شد.

من عاشق زندگی‌ام، به نظرم هر روزش معجزه‌ست و ارزش تلاش بسیار داره.
پس به سلامتی زنده‌گی!🍷🫀⁩⁩⁩⁩⁩⁩⁩⁩⁩ by @gile_gol

408

46

a year ago

How can I begin anything new with all of yesterday in me?
مجموعه‌‌‌ی “تاسیان”
Captured: @gile_gol by @gile_gol

3

14

a year ago

زیباترین روزها رو در بهـار دیدم.🦜
نفس عمیق می‌کشم و برای همه روزهایی دلپذیر آرزو می‌کنم. 🌬️🪄
امیدوارم هر لحظه رو زندگی کنید،
آغوشتون امن،
خونه‌ها و دل‌هاتون پر از نور و عشق
و روحتون سبک باشه.🪶🫀

بهـار چهارصد و چهار مبارک به همه🍷💌 by @gile_gol

385

11

2 years ago

⁨ ‌
هرچقدر بیشتر از دست دادم، بیشتر فهمیدم که دارم شکل میگیرم.
در مجموعه‌ی تاسیان که سال ۱۴۰۱ طراحی کردم به تجربه‌ی احساسی از دست دادن نگاه کردم،
که زندگی همین ریتم دم و بازدم طور از دست دادن و به دست آوردن است.
Captured: ‪@gile_gol‬
.
.
.
.
.
.
#تاسیان #گوشواره_تاسیان #طراحی_جواهرات #جواهرات_نقره #از_دست_دادن⁩ by @gile_gol

3

17

2 years ago