خسرو آواز

آه، آن آسمانِ صوتِ پاک، آن نفسِ گرمِ نغمه ساز،
استادی که هر نوایش، ریشه در دلِ زمان داشت.
صدایش چون رودِ خروشان، گاه لطیف، گاه سهمگین،
از حنجرهاش شکفت