Instagram story viewer> @graciela.malou> Posts

𖤓Graciela𖤓

@graciela.malou

2.1K

followers

1040

following

I talk a lot & write a little | cert. @graciela.yoga.be ૐ
NGO work · social change · wellbeing
𖤓 BA Arabic & Islamic Studies
𖤓 MA Gender & Diversity

POSTS STORIES REELS TAGGED

by @graciela.malou

3

2

4 months ago

Mijn vriendje en ik ❤️❤️❤️❤️❤️ by @graciela.malou

372

9

2 days ago

Corfu met moms❤️

Views of 🇦🇱

Forever in awe of Greek Orthodox iconography

Cliché maar ewajaaa is mooi toch😅

Greek Poepie en Pepsi gewoon?

Fun fact: ik heb als kind ooit een tenniskamp gevolgd en na dag 2 vroeg een van de monitoren of ik misschien niet liever iets anders wou doen 😭 so yh ik kan niet tennissen, never have, maybe one day will? Ik kan ook absoluut niet padellen.

Viewss met een frappéken 😋

Ik wil die toch gewoon allemaal meenemen naar huis…..

Leuk restaurantje (NL accent) waar we niet zijn gaan eten

👄

Hetgeen ik mis in België in de winter is dat er zo weinig felle kleuren zijn……

Heeeerlijk genieten

Ik word echt verschrikkelijk melancholisch op het vliegtuig… schrijf er meestal wel de “beste” dingen by @graciela.malou

179

5

19 days ago

managing how we’re perceived isn’t a moral responsibility btw🫶🏽 by @graciela.malou

160

9

24 days ago

This summer was slow soft but sweet stillllll💛🧡🩷💜 by @graciela.malou

172

4

a month ago

Hi! My name is Graciela. I guess it’s time for a little reintroduction.🫦

Most of you have been following me for well over 10 years, which honestly feels insane… It also means you’ve seen me at some of my lowest points.
Weirdly enough, that makes it much easier to be honest on here. It doesn’t feel like I’m performing for strangers; it feels like I’m talking to a community I’ve learned so much from over the years.

It does also mean that I probably no longer fit the image some of you have of me. And that’s okay.

I’ve spent years trying to figure out what I wanted to do. Academia? Writing? Journalism? Teaching? Politics? Social justice warrior (lol)? I always thought I had to choose one thing.

Looking back, I think I was asking the wrong question. Instead of asking what I wanted to do, I should’ve been paying attention to how I naturally move through the world. The things I kept coming back to were always the same: bringing people together, asking questions, teaching, hosting conversations and making people feel seen.

Today I work for an NGO that creates workshops, creative activities and meeting places where people can reconnect with themselves and with one another. It has only reinforced something I’d been feeling for years: that healing and growth rarely happen in isolation. They happen when people feel safe enough to be honest, when they feel like they belong, and when they’re met with openness instead of judgement.

Somewhere along the way I also became a yoga teacher. Looking back, that probably makes more sense than anything else. Yoga has this funny way of giving words to things you’ve been trying to understand for years. Ahimsa, satya, svadhyaya… compassion, honesty and the willingness to keep looking inward. I definitely don’t embody those values perfectly, but they’ve become a quiet compass for how I try to teach, work and move through the world.

That’s why my classes won’t only be about the asanas. We’ll move, breathe and sweat, but we’ll also slow down, pay attention and get curious. Yoga asks a lot more of us than flexibility.

I guess this is my way of saying that when you book a class, you’re not just booking an hour of movement. There are by @graciela.malou

3

8

2 months ago

It fascinates (and infuriates) me how often yoga, wellness, self-development, social work, … end up reproducing neoliberal logic.

“Know your worth.”
“Success is an inside job.”
“You earn what you believe you’re worth.”
“The universe gives you what you deserve”
“Limiting beliefs are what’s holding you back.”
Etc etc

The problem isn’t necessarily these phrases (some are rather stoopid) but their usage. It starts when structural inequality disappears from the conversation. When low wages become a self-worth issue. When burnout becomes a failure to regulate. When injustice becomes a mindset problem.

At that point, we’re no longer challenging the system or “carving our own path”. We’re literally reproducing.

And maybe that isn’t always ideological, but it is always political.

Maybe internalising neoliberalism has become a coping mechanism. Maybe believing you need to change hurts less than accepting the system was never built equally in the first place (and is seriously fucked up)❤️‍🩹

However, that doesn’t make it any less harmless.

It still shifts responsibility from systems to individuals. And that doesn’t just harm the people buying the message, it really hurts those already made vulnerable by the very systems you claim(/pretend?) to challenge.

So to my fellow social workers, yogis, coaches, wellness practitioners, … : be mindful of your language, and be honest about your ideology and politics. Let’s not sell individual solutions to structural problems, just because they’re profitable. Even if you’re not doing it on purpose. Let’s stay woke🥹🫶🏽🥰🙇🏽‍♀️🧘🏽😚 by @graciela.malou

131

16

2 months ago

This one was soooo real haha I felt that @graciela.malou 😂

New episode from @overhaargesproken NU op YOUTUBE 🫶🏽

#podcast #blackhair #supportyourlocals #afro #blackgirlmagic by @graciela.malou

276

8

2 months ago

Reorganised my room💆🏽‍♀️

Been wearing sm color lately… is this? Growth?

Met m’n liefje bij @briquet_antwerp op nieuwe locatie❤️❤️❤️

Redelijk beschonken na @liveislive.be met de liefde van mijn leven😳

Ustrasana (camel pose) for sure my favourite back bend🤠

@pamela_antwerp met m’n liefjes❤️

Met de boys op @laurensvanvlaenderen zijn bachelorweekend in Rotterdam

Met Laurie op @she.antwerp 💕

🌝

Heerlijke legging van tweedehands collectie van @decathlonbe

Selfcare flowers by @graciela.malou

167

16

3 months ago

TW: lange tekst🥸😳

Ik ben de laatste tijd veel bezig met verbinding en gemeenschap, (zelf)regulatie, groei en vooral met de contexten waarin die dingen mogelijk zijn.

Binnen gender- en diversiteitsstudies is het vanzelfsprekend om via SPT en intersectionaliteit naar context te kijken: naar hoe je positie, omgeving en ervaringen mee bepalen wat/hoe je ziet, welke ruimte je krijgt en wat überhaupt mogelijk wordt. Maar zodra we het over onszelf hebben, lijken velen die context plots te vergeten.

We doen precies alsof er maar twee opties zijn: denken dat alles je gewoon overkomt (en eventueel tijdelijk wegkwijnen in gevoelens van zelfmedelijden), of doen alsof alles afhangt van discipline en mindset (scary… and unsustainable btw).

Nu ik werk op een plek waar mijn waarden niet alleen getolereerd, maar ook gedragen en gedeeld worden, merk ik pas echt hoeveel een omgeving bepaalt. Hetzelfde voel ik in mijn relatie en bij mijn familie en vrienden: ik kan en mag twijfelen, veranderen en zelfs falen zonder mezelf kleiner te hoeven maken. In andere, onveilige contexten leer je net sneller wanneer je je mond dient te houden, welke delen van jezelf je moet aanpassen en hoeveel ruimte je vooral niet mag innemen.

Daarom betekent niet elk ongemak automatisch groei (zoals vaak op sociale media geopperd wordt). Er is een verschil tussen een omgeving die je uitdaagt vanuit vertrouwen en een omgeving die je langzaam aan jezelf doet twijfelen.

Niet alles wat moeilijk voelt, vraagt dat je (harder) aan jezelf werkt. Soms moet je vooral eerlijk kijken naar waar en tussen wie je dat probeert. Je kiest niet waar of met wie je begonnen bent, maar vaak kan je wel kiezen waar en bij wie je blijft.

Choose carefully, and consciously consider the contexts you commit yourself to. (Peep de alliteratie 💀💅🏽) Voor je het weet, sta je zo ver van jezelf af dat je niet meer kunt onderscheiden wat jij wilt van wat je omgeving je heeft leren willen. by @graciela.malou

3

6

3 months ago

10 toes down, heart wide open⭐️ by @graciela.malou

3

6

3 months ago

★ Welcome ★

A few years ago, I came to yoga through the physical practice. What kept me there was everything around it.

The breath. The people. The philosophy.

Through this page, I’ll share bits and pieces of that, alongside upcoming small-group sessions and 1:1 practices on my rooftop terrace in Borgerhout and at other cosy (and safe!!) locations in Antwerp, Leuven, and Ghent. I’ll do women only as well as mixed.

If you’ve been feeling disconnected, overwhelmed, lonely, or if you’re just curious, you’re truly welcome here. by @graciela.malou

160

18

4 months ago