Instagram story viewer> @haticesultansamlioglu> Posts

Hatice Sultan Şamlıoğlu

@haticesultansamlioglu

2.5K

followers

448

following

Dünyalar-Kimlikler-Kültürler arasında yaşayan bir polyglot, anne, öğretmen, eğitimci ve yazar🇩🇪🇹🇷🇺🇸🔆
👇Çocuk kitabım

POSTS STORIES REELS TAGGED

🇹🇷🌍 4 dil. 4 kültür. Bir ben. Ve hafif bir kafa karışıklığı 😂

Türkçe düşünüyorum, Almanca konuşuyorum,
İngilizce yazıyorum, Lazca çocukluğuma dönüyorum🫠

Bir yandan anne,
bir öğretmen,
bir eğitimci,
bir yazar…

Kısacası CV değil, çoklu evrenim 😂

Hangi ülkedenim diye soranlara da artık:
“Hepsinden biraz, hiçbirinden tam değil.”diyorum 🤷🏻‍♀️🌍

Çünkü bazı insanlar tek bir dünyaya sığmaz.
Ben biraz mozaik, biraz kaos, biraz da “hangi dilde konuşuyorduk?” tarzda bir dünyada yaşıyorum😂

Hoş geldiniz benim çok dilli, çok kültürlü, çok kimlikli dünyama 🧩✨

🇺🇲🌍 4 languages. 4 cultures. 1 me. And a little identity chaos😂

I think in Turkish,
speak German,
write in English,
and switch to Laz when I need to time-travel back to childhood😂

Somewhere between being a mom, teacher, educator and author,I accidentally became a walking cultural mash-up🫠🌍

I don’t really fit into one box.
I’m more of a mosaic — different pieces, different worlds, one whole me🧩✨

Welcome to my multilingual, multicultural, slightly chaotic world. 😂

Living between worlds — and loving it🌍🤍

#Polyglot #Kültürlerarası #ThirdCultureKid #Aidiyet #TürkAlman taken in Istanbul, Turkey by @haticesultansamlioglu

3

91

2 months ago

👋Merhaba, Hallo, Hello, Xela do kaoba👋

I'm Hatice Sultan.

A mother, educator, writer, and storyteller navigating life between cultures, languages, and worlds.

Born in Germany to a Turkish-Laz family, I grew up learning that identity is rarely a single story. Home, school, language, culture, and belonging often pulled me in different directions, but they also shaped the person I am today.

My work is inspired by the questions that connect us all:

✨ Who am I?
✨ Where do I belong?
✨ How do our stories shape us?
✨ How can we embrace every part of who we are?

Through my writing, teaching, and storytelling, I explore identity, belonging, culture, psychology, and the beautiful complexity of being human.

If you've ever felt like you live between worlds, you're not alone.

I'm glad you're here❤️

#aidiyet #kimlik #gurbetçi #almancı #türkalman taken in Istanbul, Turkey by @haticesultansamlioglu

3

10

4 months ago

[🇺🇸👇]Instagram yarın kapatılsa, hayatında ne kalırdı?

Hangi kıyafetleri giyerdin, nerelere giderdin, neleri severdin? Hangi hayallerinin peşinden koşardın?

Bazen bir şeyi gerçekten istediğimiz için mi yapıyoruz, yoksa başkaları görsün diye mi, karıştırabiliyoruz.

Her güzel anı paylaşmak, her başarının görülmesini beklemek, her mutluluğu başkalarına göstermek zorunda değiliz.

Bazen hayatı yaşamaya değil, nasıl göründüğüne o kadar odaklanıyoruz ki yaşamayı unutuyoruz.

Asıl soru şu: Kimse seni görmüyor, izlemiyor, alkışlamıyor olsaydı… Yine de aynı hayatı yaşar mıydın?

[🇺🇸] What if Instagram disappeared tomorrow? Would your life look any different?

Would you still wear that outfit, visit that café, chase that dream, or love the things you love if nobody else ever knew about it?

Sometimes, we lose sight of why we do what we do.

Do we genuinely enjoy them, or have we grown too used to sharing them, proving something, and waiting for approval?

Not every moment needs to be captured. Not every joy needs to be shared. And not everything meaningful has to be seen by someone else.

Maybe we've become so caught up in showing our lives that we've forgotten to simply live.

So here's a question worth sitting with: If nobody were watching, would you still choose the life you're living?

#Instagram #SosyalMedya #HayatıYaşa #ÖzFarkındalık #SosyalMedyaBağımlılığı by @haticesultansamlioglu

3

5

2 days ago

[🇺🇸👇] Bu soruya yüzlerce kez maruz kalmış biri olarak, artık içimi dökmenin vakti gelmişti.

İki farklı kültürün tam ortasında büyümeye, kök salmaya ve her iki yeri de anlamaya çalışırken rehberim her zaman beklentilerim oldu.

Bir ülkenin kâğıt üzerinde "daha iyi" olmasıyla, bana ve ruhuma "daha iyi gelmesi" arasındaki o ince çizgiyi zamanla çok daha iyi kavradım.

Slaytları kaydırarak düşüncelerime ve bu tersine göç yolculuğuma ortak olabilirsiniz.

Peki sizin için bu dengenin anahtarı nedir?

Siz yaşadığınız şehirden/ülkeden ne bekliyorsunuz?

🇺🇸After being asked this question hundreds of times, I felt it was finally time to unpack it.

Growing up caught between two cultures—trying to build a life and make sense of both worlds—I've realized that it all comes down to expectations.

Over time, I’ve learned that a country being "better" on paper is completely different from it actually being right for your soul.

Swipe through to see my take on this reverse-migration journey.

I’d love to know: what brings that balance for you?

What do you actually look for in the place you call home?

#türkalman #göçmenlik #tersinegöç #almanya #türkiye taken in Istanbul, Turkey by @haticesultansamlioglu

3

2

4 days ago

[🇺🇸👇] Güçlü kadın denince neden gözümüz hep başka yerlere dönüyor?

Neden güçlü olmayı; sert olmak, erkekleşmek, her şeyi tek başına yapmak ya da Batılı bir kadın modeline benzemek üzerinden tanımlıyoruz?

Ben feminizme karşı değilim. Kadının ezilmesine, küçümsenmesine, emeğinin görünmez kılınmasına da karşıyım.

Ama kadınları özgürleştirirken, onlara başka bir “doğru kadın” modeli dayatmamız gerektiğini de düşünmüyorum.

Çünkü benim güçlü kadın imajımda Hollywood yıldızı kadar, Karadeniz’in dik yamaçlarında sırtında sepetiyle çay toplayan kadın da var.

Tarlada çalışan, çocuğunu büyüten, okulda ders anlatan, evini çekip çeviren, iş kuran, üreten, ailesinin ve kendisinin yükünü taşıyan kadın da var.

Bizim kadın hikâyelerimiz neden güçlü kadın anlatısının merkezinde olmasın?

Kadınlığımızdan güç almak için erkekleşmek zorunda değiliz.

Kadın olmak tek bir kalıba sığmaz.

Belki de mesele “Güçlü kadın nasıl olur?” değil.
“Ben nasıl bir kadın olmak istiyorum?” diyebilmek.

Kendi hikâyemizle, kültürümüzle, seçimlerimizle.
Kendi kadınlığımızla.

[🇺🇸] Why do we always look elsewhere when we talk about what a “strong woman” looks like?

Why is strength so often associated with being tough, independent, masculine, or fitting a Western ideal?

I’m not against feminism. I’m against women being diminished, silenced, or treated as less worthy. But I also don’t believe that empowering women means creating another “right” way to be a woman.

For me, a strong woman can be a Hollywood actress, but she can also be the woman picking tea on the steep hills of the Black Sea with a basket on her back.

The mother. The teacher. The farmer. The woman who works, creates, cares, provides, and keeps going.

Why aren’t these women at the heart of our stories about female strength?

We don’t have to become more masculine to be powerful.

There is no single way to be a woman.

Maybe the question isn’t “What does a strong woman look like?”
“What kind of woman do I want to become?

#kadın #türkkadını #hikâyeanlatıcısı #feminizm #türkiye by @haticesultansamlioglu

3

4

5 days ago

[🇺🇲👇]Kimlik, yalnızca adımız, soyadımız, dilimiz ya da hangi ülkeye ait olduğumuz değildir. Kendimiz hakkında öğrendiklerimiz, ailemizden devraldığımız hikâyeler, aidiyetlerimiz, deneyimlerimiz, seçimlerimiz ve zamanla değişen benlik algımızdır.

Çocuklar kim olduklarını keşfederken hem köklerine hem de kendi yollarını çizme özgürlüğüne ihtiyaç duyarlar. Geçmişlerini tanımaya, kendilerini denemeye, fikir değiştirmeye ve başkalarından farklı olsalar da kendilerine ait bir yer bulmaya…

Çünkü kimlik, çocuğun içine yerleştireceğimiz hazır bir cevap değildir. Onun zamanla kuracağı bir hikâyedir.

Belki de ebeveyn olarak görevimiz, bu hikâyeyi onun yerine yazmak değil; yazarken kendisi olabilmesine eşlik etmektir.

💭 Sizce çocukların kimlik gelişiminde köklerini tanımak mı, kendilerini özgürce keşfedebilmek mi daha belirleyici? Yoksa ikisi birbirinden ayrı düşünülemez mi?

🇺🇸 Identity is more than our name, our language, or the country we belong to.

It is shaped by what we learn about ourselves, the stories we inherit from our families, our sense of belonging, our experiences, our choices, and our ever-evolving sense of self.

As children discover who they are, they need both roots and the freedom to find their own way. They need to understand where they come from, explore who they are, change their minds, and find a place where they belong, even when they are different from others.

Because identity isn’t a ready-made answer we give a child. It’s a story they build over time.

Perhaps our role as parents isn’t to write that story for them, but to walk alongside them as they learn to be themselves.

💭 What do you think matters more in a child’s identity development: knowing their roots or having the freedom to discover themselves? Or are the two inseparable?

#Kimlik #Aidiyet #ÇocukGelişimi #Ebeveynlik #ÇocukPsikolojisi by @haticesultansamlioglu

3

0

7 days ago

[🇺🇸👇]🇹🇷😱Tatile gelmekle Türkiye’de yaşamak aynı şey değilmiş...😱🇹🇷

28 yıl Almanya’da yaşadıktan sonra buraya temelli yerleştim ve her şey değişti. Meğer Türkiye’yi hiç böyle tanımamışım.

Uçsuz bucaksız “hallederiz”lerden dışı süslü içi eksik binalara; özel okullardaki eğitim illüzyonundan insanların statü merakına kadar ezberim bozuldu.

En çok da din ile kültürün birbirine karışması ve market seçiminden okunan yazara kadar her şeyin aşırı siyasi olması beni şaşırttı.

Yıllarca "Almanya’da fazla Türk, Türkiye’de fazla Alman" hissettim.

Ama artık iki kültür arasında sıkışmayı bıraktım; Almanya’nın düzenini, Türkiye’nin esnekliğini alıp kendi karışımımı yarattım.

Çünkü benim kimliğim, tam olarak bu iki dünyanın birleşimi.

Gurbetten kesin dönüş yapanlar veya iki kültür arasında büyüyenler burada mı?

Sizin en çok zorlandığınız şok hangisiydi?

[🇺🇲👇]
🇹🇷😱Coming for a vacation and actually living in Turkey are two completely different things…😱🇹🇷

After spending 28 years in Germany, I moved here for good, and everything changed. It turns out I didn’t really know Turkey at all.

From the endless, casual promises of "hallederiz" (we’ll figure it out) to buildings that look fancy on the outside but are poorly made on the inside; from the illusion of quality education in private schools to people’s obsession with social status—everything I thought I knew has been turned upside down.

What shocked me the most, though, is how religion and culture have become so entangled, and how deeply politicized everything is—right down to the supermarket you shop at or the authors you read.

For years, I felt "too Turkish in Germany, and too German in Turkey."

But I’ve finally stopped feeling trapped between the two cultures. I took Germany’s sense of order and Turkey’s flexibility, and I created my own unique blend.

Because my identity is exactly that: a combination of both worlds.

Are there any other expats who made the permanent move back, or people who grew up between two cultures here?

What was the biggest culture shock you experienced?

#cultureshock #türkalman #gurbetçi #almancı #türkiye taken in Istanbul, Turkey by @haticesultansamlioglu

3

10

12 days ago

[🇺🇲👇]🧩🌍 Ait olan Yabancı🧩🌍
Dünyalar arasında büyümenin en zor yanı, yıllarca kendine ait bir yer aramak olabilir.

Birden fazla dil konuşur, farklı kültürleri içinde taşır, birden fazla yere ait olursun. Yine de hiçbir yerde kendini tamamen evinde hissedemeyebilirsin.

Uzun süre aidiyetin bir ülke, bir dil ya da tek bir kültürle ilgili olduğunu düşündüm.

Şimdi ise bunun, kendini oluşturan bütün parçalarla barışmakla ilgili olduğunu düşünüyorum.

Belki de tek bir dünya seçmek zorunda değiliz.

Belki de kendimize, sahip olduğumuz her dilin, kültürün, anının ve deneyimin bir parçasını taşıyan yeni bir “ev” kurabiliriz.

🇺🇲A familiar stranger.
Growing up between worlds can sometimes feel like standing in the middle of everything, yet never feeling completely at home anywhere.

You speak several languages, carry different cultures, and belong to more than one place — but somehow, you still wonder where you truly belong.

For a long time, I thought belonging meant choosing one side.

Now I think it means making peace with all the different pieces of yourself.

Maybe we don’t have to choose one world.

Maybe we can create a home within ourselves, made of every language, culture, memory, and experience that shaped us.

#kültürlerarası #türkalman #gurbetçi by @haticesultansamlioglu

3

0

2 months ago

[🇺🇲👇]
🛣️Hayal yolun kendisidir🛣️
Kitap yazmak, uzun zamandır içimde taşıdığım bir hayaldi.

Ama bu hayale giden yol hiç de düz değildi.

Bazen attığınız adımların, aldığınız eğitimlerin ve yaptığınız seçimlerin sizi nereye götüreceğini hiç kestiremiyorsunuz.

Sonra bir gün dönüp geriye bakıyorsunuz…
Ve her şey anlam kazanmaya başlıyor.

Aldığım her eğitim, öğrendiğim her yeni şey, peşinden gittiğim her merak beni biraz daha bu hayale yaklaştırmış.

Belki de bazı hayaller sadece yolun sonunda bizi beklemiyor.

Yolun kendisi, bizi o hayale hazırlıyor.

🇺🇲🛣️The journey is the dream🛣️
Writing a book had been a dream I carried with me for a long time. 🤍

The road to it was anything but straightforward.

Sometimes, you have no idea where all the little steps, choices and detours will take you.

It’s only when you look back that everything starts to make sense.

Every course I took, every new thing I learned, and every curiosity I followed brought me a little closer to that dream.

Maybe some dreams don’t just wait for us at the end of the road.

Maybe the road itself prepares us for them. ✨

#polyglot #books #türkalman #writing #storytelling taken in Istanbul, Turkey by @haticesultansamlioglu

3

0

16 days ago

[🇺🇲👇]🗣️Dört dil konuşan biri hangi dilde düşünür?🗣️

Bu soru bana sık soruluyor.
Ve aslında cevabı düşündüğümüzden biraz daha karmaşık.

Çünkü çok dilli insanların düşünceleri her zaman tek bir dile bağlı değil.

Bazen bir anıyı Türkçe hatırlarsınız.
Bazen bir duygu Almanca daha kolay ifade edilir.
Bazen bir kelime Lazca gelir aklınıza.
İngilizce ise başka bir döneminizle, başka deneyimlerle bağlantılı olabilir.

Araştırmalar da dilin; anıların hatırlanması, duyguların ifade edilmesi ve kişinin kendini nasıl anlattığıyla ilişkili olabileceğini gösteriyor.

Yani mesele sadece “Hangi dilde düşünüyorsun?” değil.

Hangi dilde büyüdün?
Hangi dilde sevildin?
Hangi dilde bir şey öğrendin?
Hangi dil hangi anına eşlik etti?

Ben üç dille büyüdüm; dördüncü dil hayatıma daha sonra girdi.

Bugün zihnimdeki bazı düşüncelerin Türkçesi var, bazılarının Almancası, bazılarının Lazcası…
Ve belki de bazı düşüncelerimin tek bir dili bile yok.

Belki çok dilli olmak, zihninde dört ayrı dünya taşımak değil;aynı hayatı birden fazla pencereden görebilmektir 🧩

Peki siz hangi dilde düşünüyorsunuz?

🇺🇲🗣️What language do you think in when you speak four languages?🗣️

I’ve been asked this question many times, and honestly, I don’t think there’s just one answer.

Sometimes I think in Turkish.
Sometimes a word comes to me in German.
Some memories feel more natural in the Laz language.
And English is connected to a different part of my life.

Research shows that the language we use can affect how we remember things, express emotions, and talk about ourselves.

So maybe it’s not really about which language we think in, but about which language is connected to which part of us.

Maybe being multilingual isn’t about having four separate worlds in your mind; it means carrying different pieces of your life in different languages.

Maybe it’s about seeing the same life through different windows🧩🌍

#multilingual #polyglot #multicultural #türkalman #gurbetçi by @haticesultansamlioglu

3

3

a month ago

[🇺🇲in comments]
✍️🤐Bazen kendimizi konuşarak değil, yazarak daha iyi anlatırız🤐✍️

2021 yılında ilk kez Türkçe bir öykü yazdım.

Ve başlarken gerçekten korkuyordum.

Türkçe konuşurken hâlâ zaman zaman kelimeleri arayan, cümlelerini kafasında birkaç kez kuran biriyim. Bu yüzden ilk kez Türkçe yazarken kendimi ifade etmekte zorlanacağımı düşündüm.

Ama tam tersi oldu.

Tuhaf bir şekilde, duygularımı Türkçe yazarken çok daha iyi ifade edebildiğimi fark ettim.

Kelimeleri acele etmeden seçebildim.
Cümlelerimi yeniden kurabildim.
Duygularımı daha derinden dinleyebildim.

Ve belki de yaratıcılığın biraz da bununla ilgili olduğunu öğrendim:

Kendini açmak.
Yaralarını görünür kılmak.
Acını kelimelere bırakırken kendine de bir alan açmak.

Belki de insan, kendi yarasını anlatırken biraz şifalanıyor;
hikâyesini paylaşırken de başka birinin yarasına dokunabiliyor.

Kusursuz olmaktan vazgeçmek.
“Ya olmazsa?” korkusuna rağmen denemek.

Bu öykü benim için sadece ilk Türkçe öyküm değil.

Kendime açtığım yeni bir kapı.

Ve o kapının ardından çıkan hikâyeyi bir kitabın sayfalarında görmek…

Yazarlık yolculuğumun ilk eşiğinde durmak gibi.

Tarif edemediğim kadar özel bir his. by @haticesultansamlioglu

3

8

2 months ago

🪩🕺80ler Doğum Günü Partisi 🕺🪩

80’lerde doğdum👶🏻
90’larda büyüdüm 📼
2000’lerde ortalığı karıştırdım💃🏻
Şimdi 40 oldum…
Ama ruh hâlâ 18 😂

Kasetlerden Spotify’a,
ev telefonundan görüntülü aramaya,
Tamagotchi’den yapay zekâya geldik.
Uzun bir yol kat ettik!

40’a hoş geldin Hatice! 🥳✨

🇺🇲80s Baby- Birthday Party

Born in the ’80s👶🏻
Grew up in the ’90s📼
Caused some trouble in the 2000s 💃🏻
Now I’m 40…
But my soul is still 18😂

From cassette tapes to Spotify,
from landlines to video calls,
from Tamagotchis to AI —
we’ve come a long way!

Welcome to 40, Hatice! 🥳✨ by @haticesultansamlioglu

3

8

2 months ago