Instagram story viewer> @hurmadalii> Posts

𝓗𝓲𝓵𝓪𝓵 𝓐𝔂𝓭𝓸ğ𝓭𝓾

@hurmadalii

undefined

POSTS STORIES REELS TAGGED

Download All

Bebeği uyuyan bir annenin çalışma öncesi günlük rutini 🫰🏻

.
.
.
.
#rutin #çalışma #günlükplan taken in Sile by @hurmadalii

43

3

38 minutes ago

İnsan kendine karşı her zaman dürüst müdür?

İnsan kendini en iyi tanıyan varlık gibi görünür. Ama gerçekten öyle midir? Kur'an, insanın yalnızca dış dünyayla değil, kendi iç dünyasıyla da mücadele ettiğini hatırlatır. Bazen insan, kendi nefsini bile aldatabilir; yaptığı yanlışlara güçlü mazeretler üretir ve kendini haklı görmeye meyillidir. Oysa insan çoğu zaman yaptığı hatayı bilir ama onu kabul etmek yerine gerekçelere sığınır. Bu yüzden en zor yüzleşme, başkalarıyla değil, kişinin kendi kalbiyle olan yüzleşmesidir.

Kur'an bu noktada insanın iç muhasebesine dikkat çeker:

Kıyamet Suresi 14-15: İnsan, kendisine karşı bir şahittir; ne kadar inkâr etmeye çalışsa da içten içe gerçeği bilir.

Yusuf Suresi 53: “Şüphesiz nefis, daima kötülüğü emreder...” Bu ayet, insanın içindeki yönlendirici gücün onu yanıltabileceğini hatırlatır.

Necm Suresi 32: “Kendinizi temize çıkarmayın. Kimin takva sahibi olduğunu en iyi Allah bilir.” Bu da insanın kendini olduğundan farklı görme eğilimine dikkat çeker.

Bu açıdan bakıldığında gerçek dürüstlük; kişinin kendini savunması değil, kendi kusurunu fark edebilme cesaretidir. taken in Şile by @hurmadalii

74

0

25 days ago

Geçen gün eşime bir müşterisi şeftali ikram etmiş.

Eve getirip bana uzattı ve sadece şunu söyledi:
"Sensiz boğazımdan geçmedi."

O an anladım ki sevgi, her zaman büyük sürprizlerde saklı değil.
Bazen en sıradan anlarda...

Bir lokmayı paylaşmakta, "Sen de tat." demekte, Bir şeyi görür görmez aklına ilk gelen kişi olmakta.
Evlilik, yıllar geçtikçe büyük cümlelerden çok bu küçük davranışlarla ayakta kalıyor.

Çünkü sevgi dili bazen "Seni seviyorum." demek değil, "Bunu tek başıma yiyemedim." diyebilmek.
Ve insan, en çok da birinin aklına düştüğü yerde kendini seviliyor hissediyor. 🌷 taken in Şile by @hurmadalii

186

2

a month ago

BU BİR KENDİNİ MOTİVE ETME POSTUDUR 🤓

Tam 6 ay önce hayatıma minicik bir bebek geldi.
İlk zamanlar tek dileğim "Biraz daha uzun uyusun."du. Şimdi mi? Evet, uykularımız yavaş yavaş düzene girdi. Ama bu sefer de dişlerimiz başladı. 🥹 Tam "oh" diyorum, yeni bir güncelleme geliyor. Bir bakıyorum ek gıda macerasındayız. Her lokmada ayrı bir mimik, ayrı bir savaş. Bir bakıyorum emeklemeye hazırlanıyor. Her gün yeni bir şey öğreniyor. Sanki her ay oğluma yeni bir sürüm geliyor. Ben ise hâlâ eski yazılımla yetişmeye çalışıyorum.Tam alıştım derken değişiyor. Tam öğrendim derken büyüyor. Bazen ona gerçekten yetişebiliyor muyum bilmiyorum. Ama sonra bana o kocaman gülümsemesiyle bakıyor. Ve anlıyorum. Onun benden mükemmel bir anne olmamı istemediğini. Sadece yanında olmamı istiyor. Galiba annelik tam olarak bu. Çocuğun büyürken, senin de onunla birlikte yeniden büyümen. 6 ay önce "Ne zaman düzelecek?" diye soruyordum. Şimdi biliyorum. Aslında hiçbir şey tamamen düzelmiyor. Sadece zorluklar değişiyor. Ve biz de her seferinde biraz daha güçleniyoruz.
Bir gün dönüp bugünlere bakacağım."Diş çıkardığı günler de ne çabuk geçmiş." diyeceğim. Şimdilik biraz uykusuz, biraz yorgun, biraz telaşlı. Ama her şeye rağmen çok şükreden bir anneyim. 🌙 taken in Şile by @hurmadalii

82

2

a month ago

Biraz çiçek, biraz hayal, biraz da kendime ayırdığım zaman. 🌷 taken in Şile by @hurmadalii

78

1

a month ago

Annelik, dışarıdan bakıldığında çoğu zaman sabırla, fedakârlıkla ve güzel anlarla hatırlanıyor. Oysa işin görünmeyen tarafında uykusuz geceler, bitmek bilmeyen yorgunluklar ve kimsenin fark etmediği mücadeleler de var.

Bir süre sonra herkesi düşünmeye o kadar alışıyorsun ki, kendine dönüp "Ben nasılım?" diye sormayı unutuyorsun. Ama insan, kendine de merhamet göstermeli. Çünkü tükenen bir ruhun, herkese yetişmeye çalışması çok zor.

Bu yüzden kendine ayırdığın birkaç dakika bile kıymetli. Bir fincan kahve, birkaç sayfa kitap ya da sadece sessizce oturabildiğin bir an... Bunlar lüks değil, ihtiyaç.

Çünkü sen sadece bir anne değilsin. Bir evlat, bir eş, bir dost ve hepsinden önce duyguları, hayalleri ve ihtiyaçları olan bir insansın.
Kendini ihmal etme. Sen iyi oldukça, verdiğin sevgi de güçlenir. 🤍 taken in Şile by @hurmadalii

83

2

2 months ago

Teşekkür ederim Allah’ım…
Beni yokluktan varlığa çıkardığın için, bu dünyada bir yol, bir nefes, bir hikâye verdiğin için…

Her sabah gözlerimi açabildiğim, güneşin ışığını görebildiğim için…

Sevmenin ne demek olduğunu, kalbimin hem sevinçle hem hüzünle çarpabildiğini öğrettiğin için…

Bazen kaybetmeyi, bazen sabretmeyi, bazen de yeniden başlamayı nasip ettiğin için…

Duyabilen kulaklarım, tutabilen ellerim, hissedebilen bir kalbim olduğu için şükürler olsun…

Yürüdüğüm yollar, karşılaştığım insanlar, içimde büyüyen duygular için teşekkür ederim…
Beni ben yapan her şey için…

Eksiklerimle, fazlalıklarımla, düşüşlerimle ve kalkışlarımla var olduğum için…

Şükürler olsun Allah’ım…
Beni ben olarak yarattığın için. taken in Sile by @hurmadalii

61

4

2 months ago

Yasir Zeyd doğduktan sonra içimde tuhaf bir his belirmeye başladı. Sanki bazı şeyler için çok geç kalmışım gibi. Yetişemediğim hayallerin, ertelenmiş planların, "bir gün yaparım" dediğim şeylerin telaşı var üzerimde.

Sanırım annemin yıllardır söylediği o cümlenin tam da içindeyim; "Şimdiki aklım olsa da bana 18 yaşımı geri verseler." İnsan bazı sözlerin anlamını ancak yaşayınca kavrıyormuş.

29 yaşıma ramak kala, yapmak istediklerimle yapmak zorunda olduklarım arasında ince bir çizgide yürüdüğümü hissediyorum. Bir yanım yeni hayaller kuruyor, diğer yanım omuzlarındaki sorumlulukların ağırlığını taşıyor. Belki de büyümek tam olarak böyle bir şey.

Geçen gün bir arkadaşım, "İnsanlarla iletişim kurmayı, sohbet etmeyi bana sen öğrettin ama artık sen kabuğuna çekildin," dedi. O an fark ettim ki aslında kabuğuma çekilmedim. Sadece boş kalabalıklardan sıyrıldım.

Eskiden çok insan olsun isterdim etrafımda. Şimdi ise beni gerçekten duyan, anlayan, değer veren insanlarla aynı masada oturmanın kıymetini biliyorum. Değer gördüğüm yerde kalmayı, değer verdiğim insanlara vakit ayırmayı öğreniyorum.
Sözümün kesilmeden dinlendiği, fikirlerime saygı duyulan, benim de karşımdakine saygı duyduğum ortamlarda coşkuyla konuşabilmenin mutluluğunu hissediyorum artık.

Belki yıllar bana bazı şeyler için geç kaldığımı değil, neyin gerçekten değerli olduğunu öğretti. Ve belki de insanın kendini bulması için bazen biraz zaman geçmesi gerekiyordur. taken in Şile by @hurmadalii

86

4

2 months ago

Asr Sûresi ne kadar mühimdir...
Rivayet edilir ki, iki sahâbî bir araya geldiğinde ayrılmadan önce biri diğerine Asr Sûresi'ni okurdu.

İmam-ı Şâfiî Hazretleri: "Kur'an'dan başka hiçbir şey indirilmemiş olsaydı, bu sûre insanlara hidayet için yeterdi." buyurmuştur.

Fahreddin Râzî Hazretleri ise şöyle der:
"Ne yaptımsa Asr Sûresi'nin mânâsını kalbime tam olarak indiremedim."

Bir gün sıcak bir yaz gününde çarşıda buz satan bir adamın hâlini görünce bu sûrenin derin mânâsını idrak eder. Adam, erimeden önce satmak istediği buzları göstererek şöyle seslenmektedir:

"Sermayesi her an tükenmekte olan şu zavallıya yardım edecek kimse yok mu?"

İşte insan da böyledir. Her geçen an ömründen eksilir, sermayesi tükenir. Asr Sûresi, insana zamanın kıymetini ve kurtuluşun ancak iman, salih amel, hakkı tavsiye ve sabrı tavsiye etmekle mümkün olduğunu hatırlatır. taken in Şile by @hurmadalii

3

4

2 months ago

Bazen kendimi izliyorum…
Sanki her şeyi eksik yapıyormuşum gibi.
Uykusuzum,
yorgunum,
dağınığım biraz…

Aklımın bir köşesinde hep aynı soru:
“Yeterli miyim?”

Ama sonra sana bakıyorum.
Kollarımda huzurla uyuyuşuna,
sesimi duyunca sakinleşmene,
ağlarken bile bana doğru uzanışına…

Ve anlıyorum.
Benim kusurlarımın içinde bile
senin için bir “yuva” var.

Ben mükemmel değilim,
ama senin annenim.

Ve bu,
bazen her şeyi doğru yapmaktan
çok daha fazlası.

Belki ev her zaman düzenli değil,
belki her gün en iyisini veremiyorum…
Ama seni her gün seviyorum.
Hem de eksiksiz.

Galiba annelik
kusursuz olmak değil…
Birinin dünyası olabilmekmiş. 🤍

29 Mart 2026 by @hurmadalii

190

3

4 months ago

Annelik bana kusursuz olmayı değil, kalbimle sevmeyi öğretiyor.

Bazen yoruluyorum, bazen eksik hissediyorum, bazen de hiçbir şeye yetemediğimi düşünüyorum.

Ama sonra sana bakıyorum.
Ve anlıyorum ki sen benden mükemmel bir anne değil, yanında huzur bulduğun bir kalp istiyorsun.

Bu hayatta sana bırakabileceğim en kıymetli şey,
her zaman dönebileceğin bir “yer” olmak.

Belki her şeyi doğru yapamayacağım,
ama seni hep doğru seveceğim taken in Sile by @hurmadalii

85

2

4 months ago

Ben konuşarak rahatlayan taraftım,
o ise susarak toparlayan.
Ben “anlatayım, bitsin” derdim,
o “geçer” diye beklerdi.

Ben içimi döktükçe hafiflerdim,
o içindekini sakladıkça güçlü olduğunu sanırdı.

Başta birbirimizi anlamadık.
Ben sustuğunda uzaklaştığını sandım,
o konuştuğumda büyüttüğümü düşündü.

Yorulduk.
Ben onun sessizliğinde yalnız kaldım,
o benim kelimelerimde kayboldu.

Ben “beni dinle” diyordum,
o “yanındayım” diyordu.

Sonra
Ben onun çabasını gördüm,
o benim hassasiyetimi

Zamanla öğrendik.
Ben onun sessizliğinin kaçış değil,
bir baş etme biçimi olduğunu gördüm.
O da benim konuşmamın şikayet değil,
yakınlaşma isteği olduğunu.

Evlilik, hep anlaşmak değilmiş;
anlaşamadığında bile birbirine kalabilmekmiş. taken in Şile by @hurmadalii

372

10

4 months ago