Instagram story viewer> @liesicious> Posts

Lisette - zeg maar Lies

@liesicious

5.7K

followers

2739

following

Sportieve mama van 3 met een chronische vorm kanker.
Veel te voelen, veel te dansen, veel te doen. Hardlopen, chaos & heel veel vleugjes fuck it.

POSTS STORIES REELS TAGGED

Download All

Ik ben meer dan trots op mijn lijf, dat 10 dagen geleden haar eerste kanker behandeling onderging, nadat ik 6 weken geleden de diagnose kanker kreeg….en vandaag liep ik “gewoon” de HIPRO HALVE MARATHON uit. Wegkwijnen is niks voor mij!! 🎗️ #fightcancer #kwf #hiprohalvemarathon taken in Utrecht, Centrum by @liesicious

601

75

4 months ago

20-04-2026: 40 FABULOUS & FUCK CANCER.

💔 Een paar dagen voor mijn verjaardag kreeg ik het bericht: “mevrouw, u heeft kanker.”

Ik wilde “fit” 40 worden.
Het leven dacht: Lies, we doen het anders.

Dus hier is ze: Lisette 2.0 versie 40.
Niet zielig. Maar wakker. En de foto. Tja. Tuurlijk: ik heb getwijfeld. Ik heb er gestaan met een lach, met een onzekere blik. Maar hierbij zie ik iig iets van de vorige versie van mijzelf in mn ogen. En dat telde. Verder zal ik geen middelvinger meer opsteken. Want dat past niet bij me. Maar deze was ff de uitzondering op die regel. ❤️ En we doen ‘t allemaal soms.

Mijn lichaam fluisterde al langer.
Ik werd fitter, sterker… maar begreep de signalen niet.
Dus ik bleef pushen. Bleef vragen. Bleef gaan.
Naar de dokter. Keer op keer.

En precies dát die “gewoon gaan” vibe heeft me hier gebracht. Het helpt me bij het sporten en het hielp me bij mijn gezondheid.

Dus ja: dit is kanker. Lymfeklierkanker. Stadium 2.
Ongeneeslijk, maar niet onleefbaar.

Maar ook: dit is richting.
Eindelijk vallen puzzelstukjes op hun plek.
Dit is opnieuw kiezen hoe ík met de kanker omga, niet andersom. Dit is eindelijk snappen wat mijn lichaam me al die tijd probeerde te vertellen.

Ik ga mijn leven opnieuw uitvinden.
Sterker. Slimmer. Eerlijker. En dus ja zeg ik ook hardop dat ik net zo goed twijfels had over zo’n eerste foto.

De afgelopen weken waren een rollercoaster.
En ik ben mezelf dankbaar dat ik dit heb vastgelegd.
Ik ga mijn verhaal delen hoe ik ontdekte dat ik kanker heb. Omdat het mij helpt. Ik zal ook vast wel wat delen als er behandelingen of controles zijn in plaats van hardlopen en dat hoort bij mij. Ik vertel al vanaf dat mijn vader een videocamera kocht in the ‘90s verhalen. Dat blijf ik doen. Dat helpt me al 40 jaar.

En als dit jaar me iets leert, zonder dat het cliché is:
is het dat het leven niet wacht tot jij er klaar voor bent.

Dus ik ook niet.

Ik kies. Ik leef. Ik ga.

Chapter 40 here I come. 🔥
Ik noem het: FOURTYLIESICIOUS. En daarom heb ik óók die foto gemaakt waar ik bij die 40 sta met een lach. Want die is er ook, die moet in het “nieuwe normaal” weer vertrouwd gaan aanvoelen.

#fabulousat40 #fuckcancer #newchapter by @liesicious

350

140

5 months ago

POV: Je wilt fit worden, maar je agenda zegt ‘nee’… dit is hoe je het wél doet!!!

Volg me voor de behind-the-scenes van hoe een normale mama sporten en rust in de dag propt. Echt haalbaar, echt herkenbaar. Praktisch en nuttig, zonder de ‘kijk mij eens’-toestanden van anderen.

#runningmom #soundmindsoundbody #stevensloop2026 by @liesicious

139

18

6 months ago

💅 dontt mindd… de echte bewijsdrang was the selfie in the end. I was there 🤳 . #runningmom #marathon #degezelligste #ttm by @liesicious

50

15

2 days ago

5 maanden geleden: de diagnose.
4 maanden geleden: onder het bestralingsapparaat.
Vandaag: 10 Engelse mijl in Tilburg.

Mijn lichaam wist het toen niet.
Vandaag deed het het gewoon. “Gewoon weer ff 10 mijl lopen”. Op naar de halve over 2 weken!! 💪

Panterscrunchie deed zijn werk. 🐆

het hele verhaal staat in mijn highlight ‘Non Hodgkin’ taken in Tilburg Ten Miles by @liesicious

85

52

4 days ago

Ik voelde me alsof ik uit mijn eigen levensverhaal was geslingerd. Na veertig jaar dacht ik eindelijk wel een beetje te weten wie ik was en waar mijn plekje was. En nu stond ik daar ineens in een ziekenhuisgang, op weg naar een apparaat omdat ik kanker heb. Maar voordat je eenmaal die gang door “moet”, sta je eerst bij de controlekamer. Althans, in mijn geval.

En ja hoor: ze lieten me alle beelden zien. Welk gebied bestraald zou worden, hoeveel tumoren meegepakt zouden worden en de plaatsingsfoto’s.

Je weet wel. Die met de panterstring.

Ik moest lachen en huilen tegelijk om deze absurde situatie en vroeg me af of ik inmiddels “de vrouw met die panterstring” was onder de radiologie. Aanvankelijk was ik alleen naar binnen gegaan, maar ik merkte aan alles: dit wordt me too much. Er werd zóveel uitgelegd. Ik vroeg of Bastijn toch mee mocht. Ik wilde extra oren, maar vooral wilde ik niet alles achteraf aan hem hoeven uitleggen. Ik wilde dat hij met mij kon voelen hoe absurd mijn leven binnen no time geworden was.

Kleine side note: je staat daar ondertussen gewoon in je onderbroek en op je sokken mee te kijken, terwijl de rest van het volledige bestralingsteam aangekleed om je heen staat.

Heel normaal allemaal.

Daarna moesten we die bizarre gang door. Je loopt letterlijk door verschillende zones. Steeds duidelijker voelbaar: vanaf hier wordt het ‘gevaarlijk’. Nog niet echt, want het apparaat staat uit. Maar je weet: straks lig ik hier in een kamer en zit de rest van het team daar ver vandaan. En dan ben je er. Dat apparaat is oprecht immens. We namen even de tijd om ernaar te kijken en alles werd nog een keer uitgelegd. Daarna mocht ik op het koude bed schuiven voor mijn plaatsing.

Bastijn was er nog bij. Ik vroeg hem de foto’s te maken.

Dan lig je binnen de laserlijnen. Uitgelijnd. Klaar. Iedereen verlaat de ruimte. Drie gigantische, ronde dingen die een beetje op vliegtuig- of straalmotoren lijken, schuiven om je heen. Nou, ik kan je vast verklappen: het is 2026 en het klinkt alsof je communiceert via de walkietalkie van Wie is de Mol.
Dus je wacht ongeveer tot ze zijn uitgepraat en roept maar:

‘Ja, ik ben er klaar voor.’

🌈🎗️☢️ verder in deel 16… by @liesicious

137

15

6 days ago

Ik heb al deze geluksmomentjes in mn cameraroll gevangen afgelopen 2 maanden, toen ik zocht naar iets anders had edits er al 3 achter elkaar geplakt met voorgestelde audio en ik dacht: idd dit is mijn leven vooral heel erg veel na mijn kankerdiagnose. En dus dacht ik dit is mn reel die ik post! Niks overdacht gewoon tja stukkies happy uit mn leven lately.

Dansen, zingen, fairypay bij de mac, hardlopen en om de haverklap van iets onzinnigs veel te blij worden.

En ja, ik heb nog steeds kanker.
Maar dat kan er dus ook zo uitzien. by @liesicious

32

8

9 days ago

Herkenbaar?

Dan hoor je wat mij betreft gewoon bij het clubje. 🫶🏃‍♀️

Hi, ik ben Lies. Ik ben geen hardloopcoach, ik deel gewoon wat voor mij werkt, wat ik onderweg tegenkom, ervaar en hoe leuk hardlopen eigenlijk kan zijn als je het niet allemaal “zo serieus neemt”. Leuk als je me komt volgen! 💋 by @liesicious

32

12

9 days ago

Wij zijn de afgelopen tijd nogal van trein naar trein aan het overstappen. Het ene station nog niet gehad of hup, volgende trein. Geen idee waar deze rit eindigt, maar blijkbaar heb ik dus een nieuwe hobby waar ik niet om heb gevraagd. 🫣🫣

Dit keer even geen dansje, maar gewoon lekker me being me.

Zou het hardlopen me daar nou zo verrassend goed bij helpen? Eén ding weet ik zeker: van wel. by @liesicious

27

9

13 days ago

Het had een feestelijke dag moeten worden. Het werd de meest onbestemde dag van mijn leven.

De kindjes sliepen die avond bij opa en oma. Toen het stil werd in huis, werd het alleen maar erger. Die leegte. Ik had geen zin in mijn veertigste verjaardag, geen zin in een outfit. Mijn veertigversieringen liet ik grotendeels ingepakt.

Toch werd het een fijne avond. Bastijn zorgde voor goede wijn en lekkere hapjes en ineens zag ik bijna al mijn dierbaren. Veel knuffels, af en toe een huilbui, maar vooral gewone gesprekken. Het voelde meer als een soort kankervisite dan als een verjaardag. Iedereen had me inmiddels voor het eerst gezien met het nieuws dat ik kanker had. En gek genoeg haalde dat meteen een bepaalde drempel weg. Ik was vooral blij dat het zo’n fijne avond werd.

Vlak daarna volgde de afspraak bij de radiotherapeut. Ik wist dat ik bestraald zou worden, maar hoe precies, zou ik daar horen. Door een belangrijke zwemles en gebrek aan backup voor de kinderen ging ik alleen. Achteraf hadden we dat misschien anders moeten doen. Ik dacht dat ik uitleg zou krijgen en dat we de bestraling zouden plannen. Dat gebeurde ook. Alleen maakten ze blijkbaar meteen een plaatsings-CT. Je wordt helemaal uitgelaserd en gefotografeerd, zodat ze je tijdens de bestraling precies goed kunnen neerleggen.

Little did I know.

Ik had die dag gewoon mijn lievelingskleur uit de kast getrokken. Panterprint. Dus na het gesprek: broekje uit en hup, de CT in. Daar lag ik dan. In mijn panterstring. Met meerdere artsen, een fototoestel en het hele ratteplan om me heen.

Nou ja. Jammer dan. Verstand op nul.

Weer dat ding in.De buis die om je heen draait. Iedereen moet veilig weg en jij moet er juist onder gaan liggen. Ik blijf dat zo’n raar gevoel vinden. Na de meivakantie was het zover. Ik ging voor het eerst echt naar de bestraling. Alsof ik naar de verste uithoek van het ziekenhuis werd geleid.

En ineens dacht ik: waar ben ik beland?

Het voelde een beetje alsof ik door een creepy ziekenhuis in Roblox liep dat ik zie op de spelletjes die de kids spelen. Ik kon alleen nergens uitloggen.

Deel 15: hoe ik me de onvrijwillige hoofdrolspeler in dat “creepy ziekenhuis” gedeelte voelde. by @liesicious

74

4

16 days ago

Onze gevoelige, vrolijke, grappige en lieve Lot, houdt het hier altijd levendig!! Watch the making off. We staan allemaal in dienst van de meid. 😜✌️🤣 by @liesicious

40

1

19 days ago

Onze lieve, lieve Lot is 9 jaar!! Lot is helemaal weg van capibara’s en dit is dé tip:

🦫 🌸💖 Doe soms gewoon alsof je een capibara bent.
Niet haasten. Niet alles meteen moeten kunnen. Lekker dobberen als het kan, knabbelen als je honger hebt, zonnen als je daar zin in hebt en vooral: je hoeft niet de coolste capibara van de rivier te zijn. Gewoon lekker jezelf.

We LOVE you Lottie!! by @liesicious

121

14

22 days ago