Instagram story viewer> @lightfighter.solutions> Posts

Light Fighter Solutions

@lightfighter.solutions

13.6K

followers

306

following

#𝐭𝐫𝐚𝐢𝐧𝐡𝐚𝐫𝐝𝐟𝐢𝐠𝐡𝐭𝐥𝐢𝐠𝐡𝐭
🦉 Wiedza i sprzęt dla żołnierzy oraz odpowiedzialnych obywateli
🪖 Dowódca sekcji WOT
📣 Sprawdź www:

POSTS STORIES REELS

Polub tego posta i dodaj komentarz „eBook” by otrzymać link do 170 stronicowego poradnika na temat sprzętu żołnierza lekkiej piechoty.

Jedyna tak kompleksowa pozycja w Polsce, omawiająca od plecaków, butów, przez balistykę i jej rodzaje, kończąc na rozprawieniu się z mitami jak powinna wyglądać logistyka dla indywidualnego żołnierza.

Uzyskaj dostęp, komentując „eBook”. Czytałeś? Napisz co sądzisz!

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions

Bezpieczeństwo domu zależy od gotowości i determinacji do obrony jego mieszkańców.

Niezależnie od tego kim jesteś twoje bezpieczeństwo jest twoją odpowiedzialnością. Absolutnie nikt nie zadba o to za Ciebie. Jeżeli liczysz, że obcy ludzie, zaryzykują wszystko, aby ratować właśnie Ciebie, bo “to ich obowiązek”, bo “za to im płacą”, to zastanów się, czy nie żyjesz mrzonką.

Pamiętaj, że wolność i bezpieczeństwo nie jest czymś danym Tobie i twojej rodzinie na zawsze, o czym, nie sięgając daleko, wiedzą nasi dziadkowie.

Przygotowujemy się na wariant Ukraiński czyli totalnej wojny o wszystko. Agresor jest bezwzględny i nie zatrzyma go nic innego niż siła i determinacja do postawienia oporu. Musisz być gotowy na scenariusz, w którym nasz kraj, twoje miasto, twoja ulica, twój dom został zaatakowany i zajęty przez siłę, która za nic ma ludzkie życie, demokratyczne wartości i wolność jednostki.

Przeciwnik nie zaczeka, nie będzie grał fair. Wojna to nienormalna sytuacja, dotykająca normalnych ludzi. Spójrz na Ukrainę. Część jej obywateli zapewne myślała, że to niepoważne się szkolić i przygotowywać się do czegoś, co pewnie nie nastąpi. Myślała tak od 2014, mimo iż wojna toczyła się w granicach ich kraju. Część, z tych którzy zginęli w trakcie pierwszego tygodnia konfliktu, butnym tonem deklarowała, że w razie czego, uciekną za granicę i nie będą w tym uczestniczyć. A zamiast tego, gdy przyszedł ten moment, nie wiedzieli co zrobić, ani jak się zachować. Nie umieli udzielić pomocy medycznej rannym, nie potrafili przeładować broni, nie wiedzieli, w którą stronę jechać. Sytuacja, w której się znaleźli ich przerosła. I teraz oni albo ich najbliżsi nie żyją. Ci ludzie nie wzięli pod uwagę, że lepiej być wojownikiem w ogrodzie, niż ogrodnikiem na wojnie.

Masz czas, przygotuj się. Wzięcie odpowiedzialności za sprawę, sprawność fizyczna, wyszkolenie strzeleckie i medyczne, nawyknięcie do ciężkich sytuacji, umiejętność podejmowania trudnych decyzji w ułamku chwili będą twoimi atutami na zawsze, a kiedyś mogą być różnicą pomiędzy byciem wolnym, szczęśliwym człowiekiem, a niewolnikiem.

Nigdy więcej wojny. Dzięki takim jak Ty.

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions

Walka o małe niebo to pierwsza pozycja na rynku polskim poświęcona procedurom dla żołnierzy piechoty w kontakcie z dronami.

Czym jest małe niebo? Co mamy na myśli mówiąc o przezroczystym polu walki? Jak przeżyć i wykonać zadanie przy permanentnej obserwacji z powietrza?

Polub posta, skomentuj ANTYDRON i dowiedz się więcej. by @lightfighter.solutions

Ryś to drapieżnik polski, a ten mundur jest na wskroś polski. Został zaprojektowany w Polsce, został sprawdzony przez polskich żołnierzy i będzie w 100 procentach produkowany w Polsce.

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions

Best job I ever had.

@dtf_solutions

📸 @t4yga by @lightfighter.solutions

Warstwa 7: trafiony, raniony - przeżyj i działaj

Efektor sięgnął celu. Jesteś ranny. Teraz nie walczysz już o to, żeby uniknąć uderzenia. Walczysz o to, żeby przeżyć następne minuty.

W tej warstwie najgroźniejsze są trzy rzeczy: rana, chaos i zatrzymanie całego pododdziału wokół jednego poszkodowanego. Dron obserwacyjny dalej dozoruje rejon. System czeka na kolejny cel, a pierwsza eksplozja rzadko jest końcem kontaktu.

Dlatego po trafieniu najpierw odzyskaj świadomość sytuacyjną i kontrolę.
Jeżeli możesz działać sam - działaj. Oceń obrażenia, zatrzymaj masywny krwotok, wykorzystaj własny IPMED i opaski i jak najszybciej znajdź osłonę. Nie czekaj biernie, aż ktoś do ciebie przyjdzie. Samopomoc jest częścią walki.
Jeżeli pomagasz rannemu, nie twórz drugiego celu. Nie zbiegajcie się wszyscy w jedno miejsce. Jedna osoba pomaga, reszta obserwuje niebo, utrzymuje sektor i przygotowuje dalsze działanie. Kluczem jest ewakuacja z zagrożonego rejonu i ma ona pierwszeństwo nad bardziej skomplikowaną niż staza medycyną. Nie zakładaj, że MEDEVAC przyjedzie natychmiast. Na przezroczystym polu walki, droga ewakuacji będzie obserwowana, pojazd może nie dojechać i konieczna będzie ewakuacja pieszo. Musisz umieć kupić rannemu czas.
Ale warstwa siódma nie kończy się na medycynie i wycofaniu.

Po trafieniu sekcja musi dalej funkcjonować. Kluczem jest utrzymanie dowodzenia i utrzymania krytycznych do wykonania zadania zdolności. Żyjesz, nie jesteś ranny, przejmij radio, broń zespołową, jako “lider chwili” krzyknij “za mną”. Jeżeli to się nie stanie i jeden ranny zatrzymuje działanie całego zespołu, to przeciwnik osiągnął więcej niż tylko trafienie.

Po uderzeniu nie zaczynaj „zwiedzania”. Niewybuch, rozbity dron albo jego fragmenty nadal mogą być niebezpieczne. Nie dotykaj ich, nie przenoś, nie zabieraj na pamiątkę, nie rób zdjęć i nie zbieraj ludzi w jednym miejscu na debatę nad tym, „ale fart”. Rejon oznacz, utrzymaj dystans i przekaż informacje wyżej.

Ostatnia warstwa cebuli to nie: „nie zostań ranny”. Na to jest już za późno. Zatrzymaj to, co cię zabija, nie daj przeciwnikowi kolejnego celu, utrzymaj zespół w działaniu i wróć do domu.

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions

Warstwa 6: trafiony - nie daj się zranić

Uderzenie. Huk, błysk, ziemia w twarz, piach w zębach. Przez sekundę nie wiesz, czy jesteś cały, czy tylko jeszcze tego nie poczułeś.

To jest moment, w którym kończy się teoria o „unikaniu drona”, a zaczyna brutalny chaos odłamków, podmuchu i dystansu od detonacji.

Szósta warstwa cebuli nie polega na tym, że masz nie zostać trafiony. Na to było miejsce wcześniej. Tutaj zakładasz, że dron, zrzut, FPV albo artyleria naprowadzona przez BSP jednak wykonały swoje zadanie. Twoim jest sprawić, żeby trafienie nie oznaczało od razu śmierci, ciężkiej rany albo wyłączenia z walki.

Na tym etapie nie ratuje cię osłona, wyszkolenie i balistyka.

Pierwsza rzecz to osłona od trafienia. Idealnie, jeśli masz dobrze zbudowany schron: przykrycie od góry, boczną ochronę przed odłamkami, załamania, zabezpieczone wejście i brak prostego kanału dla ciśnienia. Tyle, że na polu walki często nie masz ideału. Wykorzystaj wszystko, co będzie między Tobą a FPV.

Nawet mikroteren ratuje życie. Kilkadziesiąt centymetrów różnicy może zdecydować, czy odłamki pójdą przez ciebie, czy nad tobą. Płytki rów, martwe pole za przeszkodą, małe załamanie ziemi - nie jest idealnie, ale to może być różnica między rannym a martwym.

Druga rzecz to miękka balistyka. Kevlar na bokach, podbrzuszu, lędźwiach, ramionach, szyi, łokciach i kolanach nie robi z ciebie nieśmiertelnego. Może jednak zatrzymać albo spowolnić odłamek, czy zamienić ranę śmiertelną w ranę, z którą medyk ma jeszcze o co walczyć. Może dać czas na stazę, ewakuację i dalsze działanie sekcji.

Pamiętaj jednak: balistyki nie da się skalować w nieskończoność. Nie możesz dokładać kolejnych kilogramów ochrony i oczekiwać tej samej mobilności, tempa i zdolności do walki.

Ochrona działa tylko wtedy, kiedy jest na Tobie. Dron, szczególnie w strefie śmierci, może zaatakować zawsze: gdy jesteś zmęczony, mokry, niewyspany, głodny albo „na chwilę” zdjąłeś sprzęt. Właśnie wtedy miękka balistyka, hełm i okulary mają największy sens.

Szósta warstwa nie daje gwarancji, ale szansę. Ale tylko wtedy, kiedy masz na sobie balistykę i nie stoisz tam, gdzie odłamki mają do Ciebie prostą drogę.

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions

Warstwa 5: nie daj się trafić

Piąta warstwa zaczyna się wtedy, gdy wcześniejsze zawiodły. Dron rozpoznawczy wie, gdzie jesteś, może utrzymać kontakt i uznał cię za wartościowy cel. Nad twoją pozycję zmierzają drony uderzeniowe i bombery mające Cię zlikwidować. System wykrycia - rozpoznania rozpoczął pracę. Teraz liczy się przeżycie, utrudnienie podejścia i rażenia.

Ludzie bez doświadczenia w temacie procedur antydronowych, ten etap traktują jako pierwszy, zastanawiają się co zrobić, by dron nas nie trafił, nie rozumiejąc, że wiele warstw wcześniej zawiodło, a teraz, nie ma jednego złotego środka, który uratuje nas przed śmiertelnym efektorem zmierzającym w naszą stronę. Staramy się wrócić do poprzednich warstw, czyli zerwać kontakt.

Tym samym musimy zastosować kilka rozwiązań jednocześnie. Niezmiennie dla żołnierza piechoty najważniejsza jest osłona (zarówno od odłamków, jak i od obserwacji) od góry i boków, przeszkody między nim a dronem, rozproszenie oraz szybka zmiana położenia, jeśli sytuacja tego wymaga. Kluczem jest tzw. zakryte - las, budynki, każda struktura, która utrudnia manewr operatorowi.

W tym momencie można próbować przerwać jego działanie środkami ofensywnymi: amunicja antydronowa, strzelby, zagłuszarki mogą dać krótkie okno ratunkowe, ale działają tylko wtedy, gdy są użyte przez ludzi przygotowanych, w ramach SOP i przy zachowaniu bezpieczeństwa własnego pododdziału. Nie można jednak mylić tej warstwy z główną metodą przetrwania. Zestrzelenie albo zatrzymanie drona to działanie ostatniego szansy, o zmiennej ale raczej niskiej skuteczności. Może się udać, ale nie wolno zakładać, że zawsze się uda. Dlatego nawet gdy próbujesz przerwać atak, równolegle musisz zmieniać pozycję, szukać osłony i rozpraszać ludzi. Dobrą praktyką jest, jeżeli osoba atakowana przez drona nie strzela - czyni to z niej statyczny cel, a manewruje starając się wykształcić bezpieczny kąt dla strzału dla pozostałych.

Nie dać się trafić nie znaczy wygrać pojedynek z dronem, a odebrać mu warunki do skutecznego ataku. Im więcej musi korygować, szukać, schodzić niżej, zmieniać tor lub ryzykować utratę celu, tym większa szansa, że warstwa zadziała.

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions

Warstwa 4: nie bądź wartościowym celem

Nie wszystko, co wykryte, zostanie zaatakowane. Przeciwnik wybiera cele według wartości, dostępnych środków i czasu. Twoim zadaniem jest nie pokazywać mu, że jesteś celem opłacalnym.

Dla piechoty oznacza to ukrywanie funkcji. Nie pokazuj, kto dowodzi, gdzie jest radiooperator, gdzie są ranni i grupa ewakuacji medycznej, gdzie leży amunicja, gdzie stoi pojazd, gdzie jest wejście do ukrycia i którędy naprawdę porusza się sekcja.

Wartościowy cel często tworzy się po prostu sam. Kilku żołnierzy przy jednym pojeździe, desant wyskakujący z transportu, ewakuacja rannego prowadzona w oczywistym miejscu, zdemaskowany opornik. Z góry, wśród ruin, czy wypalonego lasu to wygląda jak cel, który warto uderzyć.

Ale trzeba pamiętać o drugiej stronie problemu. FPV leci w jedną stronę. Jeżeli pod koniec baterii operator zobaczy nawet pojedynczego żołnierza, może zaatakować tylko po to, żeby nie zmarnować lotu. Koszt wyszkolenia i wyposażenia człowieka jest większy niż koszt kilku prostych dronów. W wojnie na wyczerpanie przeciwnik będzie próbował wygrać także ekonomicznie.

Dlatego twoim zadaniem nie jest stać się „nieważnym”. Twoim zadaniem jest nie być celem czytelnym, łatwym i opłacalnym w danym momencie. Jeżeli w tym samym czasie jego efektory rażą bardziej wartościowe cele niż samotnego rezerwistę powłóczącego nogami w bechatce i z zardzewiałym akms, to właśnie on wygrał tę konkretną wymianę.

Zwróć uwagę, jak ta warstwa potrafi gryźć się z poprzednią. Możesz założyć maskałat, poruszać się nocą w noktowizji i nieść plecak pełen środków C-UAS. Możesz zrobić wiele, żeby nie zostać wykrytym. Ale jeżeli zostaniesz wykryty, od razu będziesz wyglądać jak bardzo wartościowy cel. Planuj realistycznie.

Bycie niewartościowym celem nie oznacza braku znaczenia. Oznacza brak czytelności dla przeciwnika. Jeżeli musi zgadywać, czy widzi żołnierza, czy coś bez znaczenia, kupujesz czas.

Na polu walki obserwowanym z góry nie zawsze wygrywa ten, kto jest najlepiej ukryty. Często wygrywa ten, kto najdłużej pozostaje niejednoznaczny.

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions

Warstwa 3: nie daj utrzymać kontaktu

Na przezroczystym polu walki, z małym niebem naszpikowanym dronami wykrycie jest nieuchronne. Tym samym, nie można traktować go w kategorii przegranej. Porażką jest pozwolić, żeby przeciwnik utrzymał kontakt. Operator drona, który widzi cię przez chwilę, ma informację niepełną, być może niewystarczającą, by skierować przeciwko Tobie kolejne elementy systemu.

Dron, który śledzi cię stale, może określić kierunek ruchu, liczebność, i, ale też wejścia do pozycji i miejsca, gdzie siły się centralizują. Wtedy przestajesz być „sygnaturą w terenie”, a stajesz się prowadzonym celem.

Ta warstwa polega na zrywaniu obserwacji, jak najszybszym ucięciu kolejnych informacji, które spływają do operatora. Nie chodzi tutaj o chaotyczny bieg, a raczej o krótką ekspozycję, ruch od osłony do osłony, wykorzystanie martwych pól, cienia, budynków, drzew, mikroterenu i przeszkód nad głową. Jeżeli dron musi manewrować, ciągle zmieniać kąt, odzyskiwać obraz i zgadywać, zyskujesz czas i wracasz do poprzedniej warstwy: nie daj się wykryć. Jeżeli dron może wisieć nad tobą i spokojnie patrzeć, tracisz inicjatywę.

Żołnierz musi rozumieć, że każdy kontakt z dronem jest kontaktem bojowym, tak jakby z pojazdem przeciwnika, którego załoga również go wykryła. Nawet jeżeli nie padł strzał. Nawet jeżeli dron tylko „patrzy”. Współczesne UAS, przede wszystkim są zagrożeniem nie tylko uderzeniowym, ale głównie rozpoznawczo-naprowadzającym. Tym samym, skutkiem nieosłoniętej, nieprzerwanej obserwacji, może być dalsze rażenie w głębi ugrupowania.

Najgorsze są reakcje automatyczne: wszyscy patrzą w górę, wszyscy biegną w tę samą stronę, wszyscy chowają się za pierwszą przeszkodą. Operator też zna te reakcje. Nie dać utrzymać kontaktu oznacza nie dać się prowadzić jak element gry komputerowej na ekranie.

Masz zniknąć z obrazu, a nie tylko przesunąć się w kadrze.

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions

Warstwa 2: nie daj się wykryć

Druga warstwa cebuli nie polega na tym, żeby pomalować twarz i wsadzić kilka gałązek za pokrowiec hełmu. Maskowanie to ukrycie naszego sposobu działania.

Dron widzi inaczej niż człowiek na ziemi. Z góry zdradza cię przede wszystkim ruch, kontrast jasnego elementu na tle ciemnego tła, nienaturalny kolor, czy obiekt (np. śmieci w lesie). Widać regularny kształt. Ruch w otwartym terenie. Ludzi stojących w grupie. Głowy patrzące w górę. Dłonie i twarz jaśniejsze niż reszta sylwetki. Wydeptana ścieżka. Karimata, starlink, skrzynka albo broń odcinające się od tła.

Tym samym, najczęściej zdradza nie kolor ciapek na mundurze żołnierza, tylko jego zachowanie. Jeżeli ubierzemy kilku ludzi od stóp do głów w najlepsze i najdroższe maskałaty ale później każemy im stanąć obok siebie, na dźwięk przelatującego drona, spojrzeć do góry niezamaskowaną twarzą i ostatecznie biegać w panice po lesie, to materiał z tego cyrku będzie świetnym filmikiem propagandowym.

Maskowanie to również wybór odpowiedniej pory i sposobu działania.

Na niektórych odcinkach jest to np. noc ale coraz powszechniejsze są drony z kamerami światłoczułymi, czy termowizyjnym. Warto wykorzystać zjawisko nowu termowizyjnego, czyli momentu, kiedy zachodzi albo wschodzi słońce i zaraz po tym obiekty mają podobną sygnaturę termiczną - przez około godzinę nie zdążyły się nagrzać, bądź schłodzić i dla słabszych kamer wszystko będzie przypominało szarą masę. Oczywiście nie jest to peleryna niewidka i wprawny obserwator wyłapie człowieka (szczególnie w ruchu).

Tak samo, silny wiatr, intensywny deszcz, czy mgła mogą ograniczyć lot, jakość obrazu i czas pracy małych BSP. Ale to nie znaczy, że jesteś bezpieczny. Przeciwnik też ma prognozy pogody oraz zegarek i będzie wiedział, że właśnie wtedy trzeba z racji trudniejszych warunków wzmożyć swoje działania.

Największą trudność sprawia aktualnie wejście i wyjście z rejonu zadania. Użycie pojazdów, tych samych dróg, bycia przewidywalnym i widocznym w AO zakończy się atakiem FPV.

Druga warstwa jest kluczowa, by przetrwać zagrożenie dronowe, ale realistycznie, jak długo możesz całkowicie zamaskować swoje działania?

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions

Warstwa 1: nie bądź tam, gdzie dron

Pierwsza warstwa cebuli jest najprostsza i jednocześnie najtrudniejsza do spełnienia: nie znajduj się tam, gdzie przeciwnik spodziewa się celu.

Dron nie będzie szukał losowo. Operator działa w wyznaczonym sektorze i patrzy tam, gdzie człowiek najpewniej się pojawi: na drogi podejścia, skraje lasu, skrzyżowania, pobocza, samotne budynki, potencjalne ale też wcześniej wykryte oporniki, dogodne punkty przepraw, ślady wielokrotnego ruchu i oczyszczone przedpole.

Tym samym, jeżeli twoje zachowanie pasuje do wzorca, pracujesz za operatora.

Piechota bardzo często nie przegrywa dlatego, że dron był wyjątkowo zaawansowany. Przegrywa dlatego, że żołnierze byli przewidywalni. Szli najprostszą trasą. Zatrzymali się tam, gdzie było najwygodniej. Zebrali się przy pojeździe. Weszli i wyszli z ukrycia tym samym przejściem. NIe przestrzegali procedur. Zrobili dokładnie to, czego przeciwnik mógł się spodziewać.

Kamera zawieszona nad polem walki szuka nawet pojedynczych celów, a powyższe jest ich świetnym indykatorem.

Dlatego pierwsze pytanie nie brzmi: „czy jestem zamaskowany?”. Pierwsze pytanie brzmi: „czy w ogóle powinienem tu być?”. Czy to miejsce jest wygodne dla mnie, czy wygodne dla przeciwnika? Czy moja trasa, postój i zachowanie wyglądają z góry jak coś, co operator powinien sprawdzić? Czy sekcja nie zbudowała sobie życia wokół jednego wejścia, jednej ścieżki, jednego samochodu i jednego punktu zbiórki?

Dron karze rutynę, lenistwo i nieszanowanie procedur. Karze ludzi stojących tam, gdzie łatwo ich znaleźć. Karze pododdziały, które działają według powtarzalnego rytmu. Karze wygodę i głupotę.

Nie chodzi o to, żeby bać się każdego ruchu. Chodzi o to, żeby każdy ruch miał sens. Wejście na pozycję, zejście z pozycji, postój, odpoczynek, rozładunek, ewakuacja rannego i praca przy pojeździe muszą być planowane tak, jakby były obserwowane z góry.

Pierwsza warstwa cebuli jest ekstremalnie trudna do realizacji w długotrwałym działaniu, polegając na tym, żeby nie dać przeciwnikowi celu, zanim zacznie się walka. Bo jeśli dron nie musi cię szukać, tylko wie, gdzie spojrzeć, to większość roboty wykonałeś za niego.

#trainhardfightlight by @lightfighter.solutions