Instagram story viewer> @lisadamenv> Posts

Lisa | moeder. schrijver. dagboek.

@lisadamenv

61.3K

followers

803

following

☀️ Sem ✨ Boaz, Finn & Luuk 🌈 Noah 🍒 Emma
🧸 hier voor het echte moederschap
💫 verhalen, herkenning & het dagelijkse leven
🫶🏽 [email protected]

POSTS STORIES REELS TAGGED

Download All

Nu wij ineens weer even midden in de gebroken nachten zitten, kan ik me zó goed herinneren hoe eindeloos die nachten soms konden voelen. Hoe je midden in de nacht op de klok kijkt en denkt: hoe ga ik morgen in hemelsnaam functioneren? En hoe een nacht van een paar uur soms voelde alsof hij dagen duurde.

Overdag kun je nog denken: ze zijn maar één keer zo klein, ooit mis ik dit. Maar midden in de nacht wil je soms gewoon maar één ding: slapen. En dat mag ook. Dat betekent niet dat je minder van je kind houdt of niet dankbaar bent. 🙈

Misschien is dat ook waarom ik dit wilde delen. Omdat er vannacht weer genoeg moeders wakker zullen zitten die denken dat zij de enige zijn die het even niet meer trekken. Dat ben je niet. ♥️

Deel dit met een moeder die na wéér een gebroken nacht wel even mag horen dat ze het hartstikke goed doet. 😘 by @lisadamenv

3k

154

2 months ago

Vandaag was de laatste keer dat ik mijn niercontrole in het umcg had (hopelijk voor altijd!). 🥰 Wel met een paar kleine kanttekeningen wat betreft de uitslag, maar dit gaat mijn eigen huisarts nu opvolgen. Het voelt zo raar en gek om er nooit meer heen te hoeven. Er hangt voor ons zo’n geschiedenis vast aan deze plek, waar het ooit allemaal begon. We kwamen er natuurlijk voor het eerst met de drieling zwangerschap, en vandaag stapten we naar buiten met Emma. Het is onwerkelijk te beseffen wat zich daartussen allemaal heeft afgespeeld. Voor altijd zal ik nierpatiënt zijn en dat voelt vaak genoeg k*t, maar op dit moment voel ik me vooral heel dankbaar voor waar we nu staan. ❤️

☀️ - ✨ - 🌈 - 🍒

#nierschade #sepsis #motherhood #childloss by @lisadamenv

4k

77

5 months ago

🌟🌟🌟 by @lisadamenv

11k

2k

5 years ago

Laatst had ik een heel mooi gesprek met Gerard over de periode waarin wij Boaz, Finn & Luuk verloren. Een periode waarin wij beide hetzelfde verlies hadden, maar letterlijk totaal anders hebben beleefd. Het voelt voor mij namelijk vaak nog steeds als een nare droom, een nachtmerrie waar ik uit wakker werd en opeens onze drie kinderen kwijt was. Alles wat ik weet van hun korte levens, weet ik uit verhalen die gerard mij verteld heeft en het boekje die mijn moeder voor mij heeft gemaakt. Maar van geboorte tot overlijden heb ik zelf niks meer bewust meegemaakt door de septische shock en coma.

Gerard was er wel, de hele tijd, bij onze jongens. Maar hij werd compleet geleefd. “Klap op klap op klap”, zei hij. Ik moest ineens met een helikopter naar een ander ziekenhuis en hij kon nog net een stukje meelopen. Daarna bleef hij achter om er te zijn voor Finn en Luuk, en uiteindelijk ook om afscheid van ze te nemen. Terwijl er vanuit het ziekenhuis waar ik lag steeds opnieuw slecht nieuws kwam, en het telkens leek alsof hij mij ook ging verliezen. Ik kan me niet voorstellen hoe dat moet zijn geweest. Die onmacht. En dat ook nog midden in de coronatijd, waarin hij alles alleen moest doen, op afstand van bijna iedereen die normaal dichtbij ons stond. 💔

Hij zei toen iets wat mij raakte.. Dat hoe ik nu ben, iets is wat hij toen niet eens durfde te hopen. Dat hij daar eigenlijk ook helemaal niet mee bezig was. Hij hoopte maar op één ding: dat hij mij überhaupt levend mee naar huis mocht nemen. 💔 En hoe vaak we het ook over deze periode hebben gehad. Het blijft zo lastig voor te stellen.. Beide hetzelfde verlies, maar zo’n ander verhaal. 🥺 by @lisadamenv

1k

53

13 hours ago

Vandaag even op standje Fryslân. 🤪♥️ Wa kin my hjir gewoan ferstean? 👇🏽 by @lisadamenv

874

83

6 days ago

♥️♥️♥️ [laatste slide ->] Ben ik de enige die dit pas op haar bijna 30e kan? 😂 by @lisadamenv

842

29

7 days ago

Zo dankbaar. ☀️ - ✨ - 🌈 - 🍒 by @lisadamenv

835

35

9 days ago

Herfsttip & gratis download! 🍂 | Sem staat tegenwoordig niet altijd meer te springen als we zeggen dat we een stukje gaan wandelen in het bos. 😂 Dus maakte ik een bos bingo! 🥰

En kijk ze nou zitten met z’n tweeën. 🥹 Noah kwam trots iedere dennenappel laten zien en Sem was ook ineens druk met zoeken en afstrepen. Zo werd het rondje opeens een stuk leuker! 🌲

Wil je de bosbingo ook eens meenemen? Reageer met ‘BOSBINGO’, dan stuur ik hem gratis naar je inbox. 🥰 by @lisadamenv

308

393

10 days ago

Ik weet nog dat mensen tijdens mijn zwangerschap van Emma zeiden: ‘Ah, wacht maar. Meisjes zijn véél pittiger dan jongens.’ Waarop ik zei: ‘Dan ken je Noah nog niet.’ 😜

Inmiddels snap ik heel goed wat ze bedoelden. Noah had al vroeg zijn boevenstreken (en die heeft hij nog steeds 😂). Emma haalt minder van dat soort streken uit, maar laat de laatste dagen een temperament zien waar je u tegen zegt.

Ze is 20 maanden en het lijkt alsof we nu al midden in de ‘nee-fase’ zitten. Betekent dit dat we er ook vroeg weer uit zijn? Of hebben we gewoon heel lang plezier van haar ‘NEE!’? 🙉

Wanneer begon die fase bij jullie? by @lisadamenv

985

68

14 days ago

Laatst had ik een gesprek met iemand waardoor ik ineens weer moest denken aan een periode in ons eigen leven waarin het helemaal niet vanzelfsprekend voelde dat de zon ooit weer zou gaan schijnen. Aan de jaren na alles wat er gebeurd was. Waarin we allebei op onze eigen manier probeerden verder te gaan, terwijl we ondertussen eigenlijk nog midden in de gevolgen ervan zaten. Gerard kreeg PTSS en kon op een gegeven moment zelfs niet meer werken. En ook ik heb periodes gehad waarin ik heel somber was en vooral bezig was met de dagen doorkomen. Ik denk dat we allebei lange tijd vooral bezig zijn geweest met weer leren leven na alles wat er gebeurd was. Soms samen, soms ieder op onze eigen manier. Soms konden we er voor elkaar zijn en soms hadden we simpelweg zelf niets over om te geven.

Als ik nu terugkijk besef ik pas hoeveel er ondertussen veranderd is. Sommige dingen blijven voor altijd onderdeel van ons leven. En vooral het gemis van onze jongens zal er altijd zijn. Maar er is wel weer ruimte. Voor lichtheid, voor genieten, voor plannen maken en voor geluk dat je niet alleen ziet, maar ook écht weer voelt.

Als de dagen zo donker zijn, kun je je nauwelijks voorstellen dat het ooit anders gaat voelen. Maar dat betekent niet dat het altijd zo blijft. En misschien is dat soms al genoeg om een klein beetje aan vast te houden. ♥️🙏🏼 by @lisadamenv

965

39

15 days ago

Ik kook echt heel vaak gewoon een dubbele portie. Soms voordeliger, maar vooral: zóveel makkelijker op drukke dagen. ♥️👌🏽 Dus als je van dit soort easy peasy mealpreps houdt: volgen maar. 😍

Ps. de pasta kook ik wel op de dag zelf. Dus alleen saus gaat de vriezer in. 🤌🏼

Ga jij hem maken? by @lisadamenv

409

25

20 days ago

Vandaag had ik het met een klant over wanneer je kind eigenlijk oud genoeg is om even alleen thuis te blijven. Ik merk dat ik dat soms nog best spannend vind, misschien ook omdat je met je oudste alles voor het eerst meemaakt. 🙊

Nu hij 9 is, komt het steeds vaker voor dat hij geen zin heeft om mee te gaan als ik heel even iets in de buurt moet doen (pakketje wegbrengen oid). We hebben dus inmiddels een paar keer gedaan dat hij een paar minuutjes alleen thuis bleef. Hij kan me altijd bellen met zijn horloge en ik ben echt maar heel even weg, maar toch voelt het nog steeds een beetje gek om gewoon de deur achter me dicht te trekken. 😬

Mijn klant vond 9 voor zo’n paar minuutjes helemaal niet gek. Zij zei juist dat je kinderen ook ergens het vertrouwen moet geven dat ze dit soort dingen zelf kunnen, zolang je weet dat je kind daar klaar voor is. En ergens vond ik dat wel een fijne gedachte, want volgens mij is het soms vooral mijn eigen hoofd dat er nog even aan moet wennen. 😂

Vind jij 9 jong om een paar minuutjes alleen thuis te blijven, of juist helemaal niet? En vanaf welke leeftijd deden jullie dit? by @lisadamenv

433

134

21 days ago