Instagram story viewer> @mar_ar_50> Posts

مریم منظم

@mar_ar_50

356

followers

4289

following

هر واژه و غزلم نذر
حضرت شاعر بالا بلند
حضرت شاعر معجزه‌گون
حضرت شاعر احساس آیه‌های خدا
مری نگار

POSTS STORIES REELS TAGGED

بماند به یادگار
تولدم امسال قوی تر از
همیشه
پرودگارا به نظرت سخت نیازمندم
امان از دلتنگی های ناتمام by @mar_ar_50

8

11

3 days ago

بماند به یادگار از پاییز ۱۴۰۵
مهر ماه خودم
دم روباهی
تبر طبیعت
داداش علی
پناه این روزگار سخت
@aliyasini
@jahan_e_alafkosh_va_alafharz by @mar_ar_50

6

0

16 days ago

بماند به یادگار
آخرین شنبه شهریور
ته تغاری تابستان
لطف خدا
جناب سعید عبداللهی

حامیم داداش
@ihaamim by @mar_ar_50

6

0

a month ago

بماند به یادگار
ته تغاری تابستان ۱۴۰۵
تقدیم به عمو رضا شیری، by @mar_ar_50

6

1

a month ago

بماند به یادگار
از ته تغاری تابستان ۱۴۰۵
یکسالگی نوشتن
@nivadofficial by @mar_ar_50

5

0

a month ago

by @mar_ar_50

8

0

2 months ago

دلتنگی…
هشت ماه است که صحنه‌ها خاموش‌اند
و دل، چشم‌به‌راه یک دیدار…

گاهی فاصله‌ها به خواستِ ما نیستند،
اما دل همچنان چشم‌به‌راه می‌ماند…

خدایا،
اگر دیداری در تقدیر من نوشته‌ای،
راهش را روشن کن،
دل‌ها را به هم نزدیک کن،
انتظار را به دیدار بدل کن،
و مرا به تماشای دوباره‌ی آن لبخند
و شنیدن دوباره‌ی آن صدا برسان؛
در بهترین زمان،
به زیباترین شکل. 🤲🏻🤍
به رسم ادب
سلام حضرت شاعر بالا بلند
فرزند برگزیده مهر پرودگار
@aliyasini by @mar_ar_50

5

0

2 months ago

نغمهٔ مهرنشین دل‌آگین، بی‌هیاهو و بی‌بلوا، آرام و بی‌صدا کنار جان و دلم می‌نشیند 🌿
دل آشوب افکارم، غوغای ذهنم و شلوغی خیال‌های پراکنده‌ام را به آرامش فرا می‌خواند، گویی نسیمی لطیف بر موج‌های تلاطم دریا می‌گذرد 💫
همراز دل‌نواز با رباب خاموش، چون نسیمی آرام و سبک از میان شاخسارهای سکوت عبور می‌کند و جانم را در خود غرق می‌سازد 🎶
شبیه آدمانی که لب خاموش دارند و سخن‌شان در سکوت می‌سوزد، عمق جانشان در تاریکی‌ها روشن و تابناک می‌درخشد و نگاهشان در سکوت، حرف‌ها دارد ✨
شبیه شب‌های سیاه و بی‌انتها که تنها دل، لحظه‌ای آسودگی و نفس آرام می‌طلبد، در حریم سکوت و مهربانی، در گوشه‌ای از جانم آرام می‌گیرد و رها می‌شود 🌌
همین‌قدر آرام و ملیح، احساس‌ها را درگیر می‌کند و در تار و پود جان می‌نشیند، بی‌آنکه هیچ فریادی برآورد، همچون مه‌ای لطیف که سکوت را می‌پوشاند 💛
قلم جان چنگال شب مه‌نواز، نرم و بوسیدنی است؛ و این نغمهٔ مهرنشین، عجیب و صیقل‌یافته، در لابه‌لای نفس‌ها و خلوت جان می‌نشینند 🌙
چه خوب که هستی 💫
حامیم داداش، حضورت دل‌ها را از خزان به بهار می‌رساند 🌿
به رسم ادب 🙏
سلام حضرت شاعر قصه و ترانه‌های، نورآشنای بیکران واژه‌ها 🌟
فرزند اعجاز الهی، نور و آرامش در دل شب‌های ظلمت بلند ✨
🎧 Haamim 🎙Ghalbamo Pas Be Man Badeh
#دلتنگی by @mar_ar_50

29

12

10 months ago

بماند به یادگار دلتنگی
این روزها انعکاس هستی مهربان در گوش جانم 🌿
نه برای پر کردن سکوت که برای گفتن و سرودن از دلتنگی است 💛
نغمه‌آفرین‌های پنهان خدایی 🎶
یکی بعد از دیگری می‌خواند 🌌
و جان و روحم میان رفت و برگشت
پژواک نجوای قلب و قلم‌شان
راهش را گم می‌کند 🌫️
این جوری نکن با من ❄️
فقط یک کلام نیست، التماس تمام روزهای دوست داشتن بی‌پناه مانده است 💔
خودت می‌دانی
دوست داشتن ما با نوایی الهی در جان، زنده‌ترانه نفس می‌کشید ✨
که دل را زودتر از عقل لرزاند 🌸
و بی‌اجازه با این لالایی نغمه‌آفرین‌های زندگی‌ام، بخصوص پسر برگزیده مهر خدایی، داداش علی 🌙
بازگشت به همان این روزها 🌿
و من با چشمانی لبریز از جام اشک و خاطره 🌊
فقط گوش می‌سپارم به این ترکیب جادویی
و دوست داشتن و دلتنگی برای پسر ابرو شکسته قهرمان زندگی‌ام را آرام‌تر نفس می‌کشم 🌹
امروز دلتنگی‌ام دوباره‌آمیخته با صدای تو است 🎵
و دل هر بار با همان زخم همیشه باز آشنا
پلی می‌شود برای نجوا 💫
این جوری نکن با من ❄️
یه آهنگ قدیمی دوباره دلتنگی‌هایم را یادم میاره 🌌
به رسم ادب
سلام حضرت شاعر بالا بلند
داداش همیشه پیدای پنهان در قلب
و سلام نوازنده نو گرای دل ها آرن و کیارش
# احسان رمزی
# دلتنگی by @mar_ar_50

23

3

10 months ago

بماند به یاد گار
از پاییز و رمستان ۱۴۰۴
# زخم # دلتنگی # نیواد
@nivad_parvane5
@nivadofficial by @mar_ar_50

28

15

10 months ago

by @mar_ar_50

26

6

10 months ago

تو رفتی، دریافتم
تنهایی فقط یک اتاق تاریک، اشک و گریه نیست؛
حالِ دل است، دردی که در سکوت می‌تپد

این روزها، وقتی در میان جمع هستم،
ببین الان، تو چیکار کردی که تو هر جمعی برم تنهام

و من مانده‌ام با قلبی که هنوز
جای رد گلوله‌های ترک شدن را حس می‌کند…
دیگه چیزی نمونده از قلبی که بستی به رگبار
حال از اعماق جانِ زخم‌خورده‌ام بانگ برمی‌آورم:
تو در حد من نبودی،
برو دست بردار
که خراب شده آیندم من

بارش واژه‌ها بر کاغذ و قلم این‌گونه شده
که گویی حضرت شاعرِ بالا بلند
دستانم را گرفته و می‌نویسد:
چرا اینجوری شد؟ چرا هر چی تو گفتی رو باور کردم
و برایم به غزل‌واره‌ی تنهایی
مهمان مصرع‌های نجواهایش می‌کند:
گفتم تنها می‌شیم دوتامون، همون شد آخر سرم

و مرکب سقوط رویاهایم را در دل سپید کاغذ می‌ریزد:
خراب کردی توی مغزم هر چی که ساختم ازت، هر چی که ساختم ازت من
برو، حرف دیگری با من نزن، بذار صدایت را نشنوم؛ اینجوری راحتم

من هر کاری کردم اون حرفای آخرو یادم نرفت
چه سعادتی که دیگر نیستی و رهایی را انتخاب کردم؛
کنار تو بودن عمرم را کردش واقعاً تلف،
چه سادم منم…

حضرت شاعر، چه زیبا مرا همراه
واژه‌هایم کردی
و حالا پایان این درد را
با همان دستی می‌نویسی
که آغازش را گره زد…

و من،
در آرامشی که تازه پیدا کرده‌ام،
با صدای سکوت دلم می‌نویسم:
این‌بار
خودم را انتخاب می‌کنم.

به رسم ادب
سلام حضرت شاعرِ بالا بلند،
مرشد و راهنمای درستِ زندگی 🌿
@aliyasini by @mar_ar_50

18

6

10 months ago