We Are Being Watched

سلام
این روزها حال هیچ‌کس خوب نیست.
جنگی میان حکومت ها رخ داده که محل وقوع آن ایران سرزمین ماست، اما واقعیت آن است که پدیده شومی چون جنگ برای ایرانمان اتفاق تازه ای نیست.
سال‌هاست که مردم ایران، مخصوصا جوان‌ها، زنان، هنرمندان، و اندیشمندان، درگیر جنگی فرسایشی‌اند،جنگ با سانسور، با سرکوب، با مهاجرت اجباری، با بی‌عدالتی و…
بسیاری از ما خود خواسته مهاجر نشده‌ایم، مجبور شده‌ایم که از وطنمان دور باشیم.
اما حتی در تبعید ساکت نخواهیم ماند.
من سیاوش طیب طاهر به عنوان دراماتورژ و کارگردان نمایش «نگاهمان می‌کنند» نوشته‌ی نغمه ثمینی، باور دارم که اکنون تئاتر سلاح ماست.
سلاحی برای آگاهی، برای همدلی، برای روایت حقیقت.
در شرایطی که ایرانمان زخمی‌ست، ما تصمیم گرفته ایم تئاتر اجرا کنیم، نه از سر بی‌تفاوتی، بلکه به‌عنوان وسیله ای برای بیان حقیقت.
درست مثل هنرمندانی که در دوران جنگ صحنه را ترک نکردند، بزرگانی چون برشت، باربا و نمونه آخر آن Dakh Theatre در کی‌یف که حتی در شرایط بمباران اجراهای تئاتر را با مضامین مرتبط متوقف نکرد، پس ما نیز صحنه را خالی نمی گذاریم.

ما بعد از اجراهای مورد اقبال قرار گرفته در تورنتو، حالا از ۱۱ تا ۱۳ جولای در ونکوور، در سالن Dance Centre میزبان حضور سبزتان هستیم.
در این نمایش، با زبان انگلیسی و فارسی، از وضعیت ایران خواهیم گفت از جنگی که با مردم در جریان بوده و هست، و نه فقط جنگی که در رسانه‌ها نشان داده می شود.
ما تنها یک نمایش اجرا نمی‌کنیم، ما صدای نسلی هستیم که علی رغم تکه‌تکه شدن، هنوز امیدوار است که جهان او را ببیند.

بیاید کنار هم باشیم.
بیاید تئاتر را، آگاهی را، و صدای مردم ایران را کنار هم زنده نگه داریم.
سیاوش طیب طاهر
تیرماه ۱۴۰۴/ ژوئن ۲۰۲۵