Instagram story viewer> @atlantapolice> Post

Atlanta Police Department

@atlantapolice

a year ago

Download

Posted On: November 14th 2025, 09:51 pm

Tagged Users:

dcsheriffga

gohsgeorgia

Click it or Ticket 🚔

No matter where you’re driving in the metro area, the Atlanta Police Department, along with our friends at the @dcsheriffga and @gohsgeorgia, want to make sure you arrive alive.

Buckle up every time and remember: drive sober or get pulled over. Stay safe out there, Atlanta! 💙

#atlgapd #clickitorticket #onesafecity #movingatlantaforward

Comments (16)

Excited for my first show, please support by using code FITZ10 on all things @gymshark #bodybuilding #fitness

Когда чтение в детстве «Острова сокровищ» помогло освоится в на капитанском мостике 😂

И сделать доклад капитану о том ,что увидели за бортом 😜

Путешествие к острову Врангеля начинается

Там тоже есть сокровища🐻‍❄️

Белые медведи #корабль #север #море #чукотка #путешествиепороссии

P A R I S …. Encore Merci
.
#queenaminata #aewgrandslamfrance💥🇫🇷

⁨ ⁨ دکتر پاپیون زده بود.

همین باعث شد فکر کنم ایتالیاییه. نمی‌دونم چرا. شاید چون آدم وقتی درد داره مغزش به چیزهای احمقانه توجه می‌کنه. به پاپیون دکتر. به ترک روی دیوار. به دو تا دانشجوی پزشکی که گوشه‌ی اتاق نشستن و جوری نگات می‌کنن که انگار قراره تا چند دقیقه‌ی دیگه منفجر بشی و اینا نباید اون لحظه رو از دست بدن.

روی میز دکتر یه کاغذ بود با ده تا آدمک.
اولی خیلی خوشحال بود.
بعدی یک‌کم کمتر خوشحال بود و همین‌طور که جلو می‌رفتی قیافه‌ها بدتر می‌شد تا می‌رسیدی به آخری که قیافه‌ش یه جوری بود که انگار دیگه واقعاً نمی‌کشید.

بالای سر هرکدوم هم یه عدد بود.
از یک تا ده.

دکتر پرسید:
«الان دردت کدومه؟»

نگاه کردم و دستم رو گذاشتم روی ۸.
اون دو تا عدد آخر رو هم ارفاق کردم که اگر اون وسطا عزرائیل اومد بالای سرم و ازم عدد خواست، دست خالی نباشم.

دکتر معاینه‌م کرد. یک‌کم این‌ور و اون‌ورم کرد، چهارتا کار گفت انجام بدم و فرستادم خونه.
____

فرداش دوباره نشسته بودم دقیقاً روی همون صندلی.

فقط این بار حتی نمی‌تونستم درست نفس بکشم.

هر نفس درد داشت.
هر تکون درد داشت.
اصلاً خودِ بودنم درد داشت.
انگار چند نفر دورم وایساده بودن و هرکدوم سهم خودشون رو از تنم می‌بریدن.

چشمم افتاد به همون کاغذ و همون آدمک‌ها.

بعد یادم اومد دیروز دستم رو گذاشته بودم روی ۸.

واقعاً هشت؟

اگر امروز ۱۰ بود، دیروز نهایتاً ۴ بود.

بعد فکر کردم آدم چه می‌دونه از درد؟

هر بار که درد می‌کشه خیال می‌کنه رسیده به آخر خط.
می‌گه اصلا از این بدتر وجود نداره.

و عجیب اینجاست که دروغ هم نمی‌گه.
واقعاً همون لحظه فکر می‌کنیم رسیدیم به تهش.

تا اینکه یه روز یه اتفاق دیگه می‌افته.
یه غم دیگه میاد.
یه ترس دیگه.
یه فقدان دیگه.
یه درد دیگه.

و آدم برمی‌گرده و به دَه های قبلی زندگیش نگاه می‌کنه و می‌بینه بعضی‌هاشون دیگه حتی پنج هم نیستن.

نه اینکه اون روز درد نداشتیم.
داشتیم.

نه اینکه زیادی شلوغش کرده بودیم.
نکرده بودیم.

ما فقط هنوز نمی‌دونستیم «ده» چه شکلیه.

البته حالا که فکرش رو می‌کنم، شاید امروز هم نمی‌دونیم.

اصلاً شاید لازم هم نیست بدونیم.

چون همون‌قدر که از دردهای فردامون بی‌خبریم،
از آدمی که فردا قراره باشیم هم خبر نداریم.

شاید هنوز نمی‌دونیم چقدر می‌تونیم طاقت بیاریم، از چندتا چیز عبور کنیم، چند بار فکر کنیم دیگه نمی‌کشیم و باز فردا چشم باز کنیم و ببینیم اینبار هم به سلامت ازش رد شدیم و قوی تر شدیم.⁩⁩

Atlanta Police Department

@atlantapolice

More posts