Miriam Venema

Dag soldaatje – deel 2 💛

In mijn tweede jaar bij Soldaat durfde ik als ex-stagiair ineens een stuk meer. Op het toneel, maar misschien nog wel meer daarbuiten.

Met mijn iPhone 6 (of zoiets 😉) kroop ik tussen de schuiven. En als soldaatje weet je: dat mocht écht niet. Toch deed ik het. Gewoon omdat ik voelde dat ik alles wilde bewaren.

Met zo’n zwart-wit-app uit die tijd fotografeerde ik alles wat ik tegenkwam. Backstage, kleine momenten tussen de bedrijven door en beelden van het toneel vanuit alle kieren en gaten van het decor. Onder elke foto staat trouwens “FEB 82”. Geen idee waarom. Laten we dat mysterie maar gewoon laten bestaan.

Achteraf ben ik ontzettend blij dat ik toen zo brutaal was. Niet omdat de foto’s perfect zijn, maar omdat ze een wereld laten zien die je als publiek nooit ziet. Een wereld die voor ons zo gewoon was, maar straks alleen nog in herinneringen bestaat.

Een paar van deze foto’s hangen, geloof ik, nog steeds in de hal richting het inzinglokaal. De rest heeft 14 (!) jaar op mijn harde schijf staan wachten.

En nu, met het einde van Soldaat volgende week, voelt het alsof ze eindelijk naar buiten mogen.
(Zo niet, dan hoor ik het wel 😉)

Voor iedereen die daar ooit heeft rondgelopen, gewerkt, gezongen, gelachen of zenuwachtig in de coulissen heeft gestaan: deze zijn ook een beetje voor jullie. 🤍

Kijk in de comments voor info over de foto’s !