Masih Alinejad

الینا حجتی فقط بیست و سه سال داشت. دانشجوی سال آخر رشته میکروبیولوژی بود؛ دختری جوان با هزار آرزو و آینده‌ای که هنوز فرصت زندگی کردنش را پیدا نکرده بود.

۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی در منطقه پاسداران تهران، الینا هدف شلیک گلوله جنگی نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفت. گلوله از پشت به او اصابت کرد و به‌شدت مجروح شد.

او را به بیمارستان شهدای تجریش رساندند، اما دیگر هرگز به خانه بازنگشت. مادرش بعدها در مراسم چهلم دخترش گفت: «از پشت تیر خورد، پرپرش کردند.» این مادر داغدار همچنین گفت که در بیمارستان حتی به دختر مجروحش خون تزریق نکردند. الینا روز ۱۹ دی بر اثر شدت جراحات جان باخت.

اما رنج خانواده به همین‌جا ختم نشد. پیکر الینا را سه روز به خانواده تحویل ندادند. پدر و مادرش ناچار شدند در پزشکی قانونی کهریزک، میان انبوه پیکرهای جان‌باختگان، به دنبال دخترشان بگردند. پس از آن نیز خانواده تحت فشارهای امنیتی قرار گرفت و حتی اجازه نصب اعلامیه ترحیم نداشت.

حالا از آن دختر جوان، برای مادرش یک سنگ مزار مانده و خاطراتی که لحظه‌ای رهایش نمی‌کنند.

در این ویدیو، مادر الینا بر سر مزار دخترش نشسته و با او درد دل می‌کند؛ با دختری که روزی روشنی خانه‌اش بود و حالا برای شنیدن صدایش، برای دیدن صورتش و برای یک بار دیگر در آغوش گرفتنش، باید به خاطرات پناه ببرد.

درد و رنج و صدای این مادران داغدار و دادخواه نباید در هیاهوی خبرها گم شود.

الینا حجتی را به یاد بسپاریم. نه فقط به‌عنوان نامی در فهرست کشته‌شدگان، بلکه به‌عنوان دختری که حق داشت زندگی کند، درسش را تمام کند، عاشق شود، بخندد و آینده‌اش را بسازد.

#الینا_حجتی #علیه_فراموشی #دادخواهی