Instagram story viewer> @masih.alinejad> Posts

Masih Alinejad

@masih.alinejad

8.5M

followers

2987

following

Iranian-American human rights activist, Journalist, and full-time headache for terrorist regimes
دریافت ویدیو در تلگرام:
0019176554910

POSTS STORIES REELS

Look at these beautiful women. Yes, bravery is beautiful.

They carry the scars of acid attacks and bullets on their faces and eyes, but they refuse to be silenced.

On November 9, survivors of dictatorships and persecution will unite at the German Parliament.

In 2025, during Berlin Freedom Week, Masih Alinejad met with Julia Klöckner, President of the German Bundestag. That conversation became the spark for something much bigger.

With the support our host Evelyn Zupke, Germany’s Federal Commissioner for the Victims of the SED Dictatorship, and the collaboration of a dedicated team in the German Parliament, efforts began to organize an international women’s summit.

The participation of Yaël Braun-Pivet, President of the French National Assembly, alongside Julia Klöckner marks another important step toward expanding this international cooperation.

Our vision is to turn this gathering into a global campaign and an international movement for women in Iran, Afghanistan, and every corner of the authoritarian countries where women erased from schools, jobs, and public life, facing, imprisonment, lashes, rape, and execution simply for demanding their basic rights..

We’re not just organizing a summit. We’re building a movement. ❤️✊ by @masih.alinejad

⁨ .
در مادرید، کنار دو زن شجاع ایستادم؛ یولیا ناوالنایا از روسیه و رزا ماریا پایا از کوبا.

سه زن از سه کشور، با سه داستان متفاوت، اما با یک دشمن مشترک: دیکتاتوری.

پوتین، الکسی ناوالنی، همسر یولیا را در زندان به کام مرگ فرستاد. حکومت کوبا مسئول مرگ اسوالدو پایا، پدر رزا ماریاست. و دیکتاتورهای تهران بارها برای کشتن من نقشه کشیدند.

اما ما سه نفر تنها سه زن نیستیم. پشت سر ما میلیون‌ها انسان ایستاده‌اند که عزیزانشان را از دست داده‌اند، شکنجه شده‌اند، زندانی شده‌اند یا برای ابتدایی‌ترین حقوق انسانی‌شان جنگیده‌اند.

در ایران، حکومتی که از موی زنان می‌ترسد، چشم زنان معترض را با گلوله نابینا می‌کند. خیابان‌ها را به خون می‌کشد و زندان‌ها را از کسانی پر می‌کند که تنها جرمشان آزادی‌خواهی است.

از مسکو تا تهران و هاوانا، دیکتاتورها یک زبان مشترک دارند: گلوله، زندان، شکنجه و ترور.

آنها مرز نمی‌شناسند. برای حفظ قدرتشان با یکدیگر همکاری می‌کنند، از هم حمایت می‌کنند و سرکوب را به آن سوی مرزهایشان می‌کشانند.

پس چرا ما آزادی‌خواهان نباید به اندازه دیکتاتورها متحد باشیم؟
اگر آنها برای ماندن در قدرت کنار هم می‌ایستند، ما باید برای پایان دادن به دیکتاتوری‌ها کنار یکدیگر بایستیم.

در مادرید، سه زن از سه سرزمین کنار هم ایستادیم تا یک پیام روشن بدهیم:
دیکتاتورها متحدند، اما ما هم تنها نیستیم.

این همبستگی نباید فقط در عکس‌ها و سخنرانی‌ها باقی بماند. نهم نوامبر، در پارلمان آلمان، با همراهی یولیا کلوکنر، رئیس بوندستاگ، گام مهم دیگری برخواهیم داشت.

از مخالفان دیکتاتوری‌ها در بیش از ۵۰ کشور دعوت کرده‌ام تا کنار یکدیگر بایستیم. رئیس پارلمان آلمان نیز از رئیس مجلس ملی فرانسه برای حضور در این برنامه دعوت کرده است.

ما می‌خواهیم درهای دیپلماسی، که سال‌ها به روی دیکتاتورها باز بوده، این بار به روی زنان، آزادی‌خواهان و مخالفان حکومت‌های استبدادی گشوده شود.

دیکتاتورها برای سرکوب مردم متحد شده‌اند. وقت آن رسیده که جهان آزاد نیز برای حمایت از مردم متحد شود.⁩ by @masih.alinejad

برلین ۹ نوامبردر کنار مسیح عزیز و کوثر عزیز بودیم by @masih.alinejad

.
دیکتاتورها در سرکوب مردم از یکدیگر حمایت می‌کنند؛ پس چرا مدافعان آزادی و دموکراسی متحد نباشند؟

امروز، بیش از هر زمان دیگری، به همبستگی جهانی نیاز داریم. نمی‌توان در برابر نقض سیستماتیک حقوق زنان، سرکوب، تبعیض و آپارتاید جنسیتی سکوت کرد و تنها به بیانیه‌های سیاسی بسنده کرد.

زنان ایران و افغانستان در خط مقدم مبارزه با آپارتاید جنسیتی ایستاده‌اند، اما این مبارزه تنها متعلق به آن‌ها نیست؛ این مبارزه‌ای جهانی برای آزادی، برابری و کرامت انسانی است.

در برابر اتحاد سرکوبگران، ما نیز باید متحد شویم؛ فراتر از مرزها، اختلاف‌ها و تفاوت‌ها.

در کنار هم بایستیم، صدای یکدیگر باشیم و برای پایان دادن به آپارتاید جنسیتی اقدام کنیم.

آزادی و برابری، بدون همبستگی جهانی ممکن نیست.

#اتحاد_علیه_آپارتاید_جنسیتی
#unitedagainstgenderapartheid by @masih.alinejad

.

آماده میشیم برای بزرگترین کنفرانس زنان جهان به میزبانی پارلمان آلمان 💪🏻✌🏻🫶🏻 by @masih.alinejad

Jednej strzelono prosto w oczy. Drugą własny mąż oblał kwasem. Iranki i Afganki opowiadają o przemocy, represjach i odwadze, której nie odebrały im nawet najokrutniejsze doświadczenia.

To historie, obok których trudno przejść obojętnie.

Cała rozmowa w dzisiejszym "Oku na świat" o 22:10 w TVP Info. by @masih.alinejad

جاویدنام میثم قادری، جوان ۳۲ ساله اهل شاهین‌ویلای کرج، از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بود. او شامگاه ۱۸ دی، در جریان اعتراضات مردمی در منطقه شاهین‌ویلای کرج، بر اثر اصابت گلوله به ناحیه گلو و گردن جان باخت. بر اساس روایت‌های منتشرشده، او هدف شلیک نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی قرار گرفت.

میثم و همسرش ۱۱ سال عاشق یکدیگر بودند. ۱۱ سال انتظار کشیدند، از موانع گذشتند و برای رسیدن به زندگی مشترک جنگیدند. سرانجام به هم رسیدند، اما زندگی‌ای که با هزار امید ساخته بودند، با شلیک یک گلوله از هم پاشید.

همسر میثم در روایتی تکان‌دهنده نوشته است:
«بعد از یازده سال سختی بهم رسیدیم و عقد کردیم و فقط چند ماه بعد جمهوری اسلامی عشقم را کشت. یک روز اون اومد روی سر من گل ریخت و من رو با خودش برد و من امروز روی سنگ قبرش گل ریختم تا شاید بازم بیاد و من رو با خودش ببره.»

این ویدیو فقط روایت یک عشق ناتمام نیست؛ روایت زندگی‌هایی است که جمهوری اسلامی با گلوله از هم پاشید. روایت زنی که لباس عروسی‌اش هنوز خاطره روزهای خوش را در خود دارد، اما حالا باید بر سنگ مزار مردی گریه کند که قرار بود همدم و همراه تمام فرداهایش باشد.

میثم را به یاد بسپاریم؛ و آنچه را بر سر او، همسرش و رؤیاهایشان آمد، فراموش نکنیم.

#میثم_قادری #علیه_فراموشی #دادخواهی by @masih.alinejad

سفر هیأتی از زنان مبارز از ایران، افغانستان، روسیه، کوبا، بلاروس، کمرون، آغاز شد از فرانسه تا اسپانیا، لهستان. امروز به کانادا می‌رویم و سپس به آلمان و در مجلس این کشور همگی حضور خواهیم داشت. من با افتخار از تک تک این زنان دعوت کردم تا همدیگر را پیدا کنیم، با هم دوستی کنیم، مبارزه کردن در کنار یکدیگر علی‌رغم تفاوت‌ها را تمرین کنیم…سفری برای پیوند زدن صداهای بلند زنان نافرمان علیه دیکتاتوری.

ما از کشوری به کشور دیگر می‌رویم، نه فقط برای روایت رنج‌هایمان، بلکه برای ساختن اتحادی جهانی علیه سرکوب و استبداد. علیه حکومت‌های تروریستی.

این فقط یک سفر نیست؛ آغاز شکل‌گیری جنبشی است که هر روز بزرگ‌تر، متحدتر و قدرتمندتر می‌شود. by @masih.alinejad

حمیدرضا معینی‌فر امسال باید بیست و سه ساله می‌شد. باید شمع‌های تولدش را فوت می‌کرد، هدیه می‌گرفت، می‌خندید و کنار خانواده‌اش جشن می‌گرفت.

اما امسال خانواده‌اش برای تولد او به مزارش رفتند. با گل و کیک تولد، با اشک و با جای خالی کسی که دیگر قرار نیست شمع‌هایش را فوت کند.

خواهر حمیدرضا با انتشار ویدیویی از این تولد تلخ نوشته است:

«چجوری باور کنم امسال تولدت دیگه پیشمون نیستی؟ پارسال برای تولدت سورپرایزت کردم، امسال چیکار کنم وقتی نیستی؟»

او از آرزوهایی نوشته که برادرش فرصت رسیدن به آن‌ها را پیدا نکرد. از عروسی‌ای که دلش می‌خواست ببیند، از خاطراتی که قرار بود با هم بسازند و از روزهایی که قرار بود هنوز کنار هم باشند.

و بعد، جمله‌ای نوشته که تمام اندوه این تصاویر را در خود دارد:

«کاش سهم من از امسال هم فقط خریدن کادو و سورپرایز کردنت بود، نه حسرت بغل کردنت.»

در این ویدیو، خواهری را می‌بینیم که به‌جای در آغوش گرفتن برادرش، کنار سنگ مزار او نشسته و برایش کیک تولد می‌بُرد.

چه فاصله هولناکی است میان تولدی که باید جشن زندگی باشد و تولدی که به مراسم دلتنگی تبدیل شده است.

اما جمله‌ای که خواهرش کنار مزار برادر می‌گوید از جنس آگاهی، امید و باور به فردایی روشن است: «برای آنان که سهمشان از فردا یک نام ماندگار شد»

تولدت مبارک حمیدرضا...

#حمیدرضا_معینی_فر
#علیه_فراموشی by @masih.alinejad

سه نگاه، سه زندگی ناتمام، سه شهادت برای تاریخ... این چشم‌ها را خوب نگاه کنید.
نازلی جان‌پرور، احمد عشیری و سیاوش شیرزاد.

این‌ها آخرین سلفی‌های سه جانِ ازدست‌رفته‌اند. سه قاب از لحظاتی که هنوز زنده بودند، هنوز نفس می‌کشیدند و شاید نمی‌دانستند که روزی همین عکس‌ها به سندی از یک جنایت و روایتی از یک نسل تبدیل خواهند شد.

در این نگاه‌ها چیزی هست که کلمات از بیانش عاجزند. انگار از پشت صفحه تلفن، از آن سوی مرگ، مستقیم به چشم‌های ما خیره شده‌اند.

انگار با ما حرف می‌زنند. با تاریخ حرف می‌زنند. با آیندگانی که روزی خواهند پرسید در این سرزمین چه گذشت.

چشم‌هایی خسته، اشک‌آلود، خون‌بار اما هنوز بیدار.

این عکس‌ها فقط آخرین تصویر سه انسان نیستند؛ سه پرسش بی‌پاسخ‌اند که برای همیشه در تاریخ باقی خواهند ماند.

روزی که همه‌چیز را انکار کنند، روزی که بخواهند نام‌ها را پاک کنند و حقیقت را زیر آوار دروغ دفن کنند، این چشم‌ها هنوز خواهند بود.

و ما، تا آن روز و پس از آن، وظیفه‌ای داریم:

نگاهشان را تاب بیاوریم. نامشان را به خاطر بسپاریم. روایتگر فداکاری و ایثارشان باشیم و نگذاریم فراموش شوند.

نازلی جان‌پرور، احمد عشیری، سیاوش شیرزاد.

#علیه_فراموشی by @masih.alinejad

سجاد شبیبی زندانی سیاسی سابق و شهروند کُرد اهل ایلام که بنا بر اطلاعات رسیده در سال ۱۳۹۶ بازداشت و به ده سال حبس محکوم شده بود، اکنون پس از خروج از ایران در ترکیه به سر می‌برد و با نگرانی از بازداشت و اخراج احتمالی به ایران مواجه است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، شبیبی در پی اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بار دیگر تحت تعقیب نهادهای امنیتی قرار گرفته بود و ناچار به ترک ایران شده است.

او در حال حاضر در ترکیه است و با توجه به سوابق بازداشت و محکومیت سیاسی، بازگرداندن احتمالی‌اش به ایران می‌تواند او را با خطر بازداشت مجدد و پرونده‌سازی مواجه کند.

با توجه به سابقه بازگرداندن شماری از فعالان سیاسی ایرانی از ترکیه، وضعیت اقامت و امنیت سجاد شبیبی نیازمند توجه فوری نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های حمایت از پناهجویان است. by @masih.alinejad

بر اساس اطلاعات دریافتی، حساب‌های بانکی جواد حسینی‌نژاد، زندانی سیاسی سابق، با دستور مقام قضایی مسدود و موجودی آن‌ها توقیف شده است.

به گفته نزدیکان حسینی‌نژاد، او که سابقه تحمل حبس سیاسی دارد، پس از آزادی نیز با محدودیت‌هایی در زمینه اشتغال و تأمین معاش مواجه بوده و همچنان درگیر درمان آسیب‌های جسمی و روانی دوران زندان است.

مسدودسازی حساب‌های بانکی و توقیف موجودی آن‌ها، به‌ویژه در شرایط دشوار اقتصادی، می‌تواند دسترسی فرد به منابع مالی ضروری برای تأمین هزینه‌های زندگی و درمان را مختل کند.

این اتفاق بار دیگر موضوع فشارهای اقتصادی و معیشتی بر زندانیان سیاسی سابق را مطرح می‌کند؛ فشارهایی که ممکن است حتی پس از پایان دوران محکومیت نیز زندگی روزمره و امکان بازگشت آنان به شرایط عادی را تحت تأثیر قرار دهد.

هنوز مشخص نیست مسدودسازی حساب‌های حسینی‌نژاد بر چه مبنای قانونی صورت گرفته و این محدودیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.

#جواد_حسینی_نژاد by @masih.alinejad