Instagram story viewer> @perzale_tap> Posts

followers

2150

following

دانش آموخته و مدرس زبان و ادبیات فارسی
( شاعر )
(تنها صفحه من در اینستاگرام)

POSTS STORIES REELS

تسلیت به جامعۀ ادبی ایران by @perzale_tap

#داستان_زندگی #داستان_واقعی #داستان_آموزنده #داستان_ایرانی #داستان by @perzale_tap

.
شمشه‌ها که جدا شدند
روی دیوار آثار باستانی بود
من در میان خودم رفته‌بودم

و شبیه عصری
که در آن زندگی می‌کنم
دو لیوان آب و مقداری شیشه

هر دو با هم برق می‌زدند
پاورچین با چند نقطه‌چین
که مرکز ثقل‌اند

به آسمان که نگاه کردم
با زمین فرقی نداشت
جمله‌ی «من در کجای جهان ایستاده‌ام»

از آسمان افتاد
تا من خودم را
و ضمیر مبهم وهم
پر از تصویر

نگاهم دوختم به زنی که
نمی‌داند من را
و می‌رود
که مرا با خود بیاورد

بردنی در کار نیست
من این جا ایستاده‌ام
در کجایِ نمی‌دانم

و سردی یک بدرود
که فصل پاییز بود
و برگ های زرد

«حسن سهولی»
#شعر_پسامدرن #شعر_دیر #شعرمعاصر #شعر_بوشهر_ادبیات #شعر_پسازبان by @perzale_tap

بخش کوتاهی از این یکی و آن یکی
... او یک هنرمند طبیعی بود و ناخودآگاه، آدم را به یاد آن خدا بیامرز هنرپیشه‌ی معروف سینمایی، می‌انداخت که آدابش، با دیگر هنرپیشه‌ها، فرق می‌کرد؛ یک حسین پناهی کوچک‌تر و بی آداب‌تر!!
    حرف که می‌زد نگاهش آن قدر نافذ بود، و بر و بر آن چنان نگاهت می‌کرد، گویا با چشم با تو حرف می‌زند! چشمش دهانش بود و دهانش هم دهان؛ توی یک‌ دنیای دیگری غوطه ور بود!
    این یکی مثل آن یکی که به رادیو علاقه داشت به ساعت علاقه مند بود؛ آن یکی، همیشه ی خدا دنبال رادیو می‌گشت و این یکی دنبال ساعت؛ این قدر که این یکی و آن یکی دنبال ساعت و رادیو می گشتند، فکر می‌کردی، این یکی، کلکسیونی از رادیو و آن یکی، کلکسیونی از ساعت است!!
    این یکی، همیشه رادیویَش همراهش بود و آن یکی، ساعتش؛ هر دو نمونه های مختلفی از رادیو و ساعت داشتند؛ کهنه، نُو، نیم دار، همیشه رادیوها و ساعت‌های عتیقه‌ای، توی بساط‌اشان گیر می‌آمد؛ گاهی آن یکی ساعتِ مچیِ صفحه سفیدِ عقربه‌ریزِ واترپروفِ سوئیسی روی دستش بود که آرزو می‌کردی مال تو باشد! و گاهی هم، آن یکی رادیویِ پاناسونیکِ ژاپنی الاصل، توی گردنش انداخته بود؛ که فکر می‌کردی توی حفیظِ حاج عباس زغالی، از بحرین برایش خریده‌اند.
    آن یکی، بیش‌تر وقت‌ها، یک ساعت روی دستش بود و چند ساعت دیگر توی جیبش؛ اگر او را تا حالا ندیده بودی فکر می‌کردی که او ساعت فروش دورگرد و یا وارد کننده‌ی مستقیم وستن واچ‌های سوئیسی است!! او حواسش جمع بود و همیشه با این که چند ساعت در جیب و یک ساعت روی دستش بود، مثل فروشنده‌های حرفه‌ای یک ساعت را برای نشان دادن از جیبش بیرون می‌آورد؛ بعضی از ساعت‌ها بند نداشتند، بعضی، عقربه‌هاشان توی دلشان افتاده‌بود، و بعضی هم آن چنان نو بودند که تو، حظ می‌کردی نگاهشان کنی او همه‌ی این‌ها را، برای خود نگه داشته بود؛ به درد بخور و به درد نخورش را، به کسی نمی داد؛ او دلش برای همین ساعت‌ها خوش بود و قلبش مثل همین ساعت‌ها، کار می‌کرد! هر وقت او را خوش حال‌ می‌دیدی،می‌دانستی که یک ساعت روی دستش و چند ساعت هم توی جیبش دارد؛ از بس با ساعت و زمان ور رفته‌بود، یک پارچه، ساعت شده‌بود؛ مثل ساعت های بزرگ می‌شد او را در فلکه‌ای گذاشت و از روی او زمان را فهمید؛ تجربی هم، زمان را می‌دانست و با این تجربه، روزی را هم که ساعت توی جیبش نبود و یا کیفش، کوک نبود اگر از او ساعت می‌پرسیدی به هم می‌ریخت و یک لن ترانی جوابت می‌داد.
    وقتی ساعت، روی دست چپش می بست، آستین کت و پیراهنش را تا می‌زد تا همه، ساعت روی مچش را، ببینند و بدون آن که کسی از by @perzale_tap

#شعر_پسامدرنيسم #شعر_دیر #شعر_بوشهر_ادبیات #شعر_پسازبان #هفتاد by @perzale_tap

‍ ‍ 〇🌿
🌿

پیچ، شکل، شک، فیل
بالا، پایین
سیاه، سفید، مثل ثروت

چرخ، تاب، سبز
آب، ت رر ر ق، سرعت
و من که در سال خودم
داشتم می‌رفتم

اما آدم‌ها هم می‌رفتند
ابر، باد، کلنگ می‌رفتند
و ما، پزشک، داروخانه
سرعت گرفته‌بودیم

تا رسیدیم، کوتاه، بلند
شکل گرفته‌بود
تصور کردم حرکت
به فکرم آمد تابلویی بزرگ

و خدا که، مردی که
به عبادت مشغول بود
دست / که این بار رسیده‌بودم

حرکت، مکث/ حرکت
یک رکعت نمازِ بی‌دریغ
و چند دایره که تمام می‌کرد
خطی مستقیم که چرا؟

🔳شاعر: #حسن_سهولی

#کانال_شعر_هفتاد
〇🌿🆔 @haftadpoet
#شعر_پسامدرن #شعر_دیر #شعرمعاصر by @perzale_tap

.
   ...به مادر بزرگم گفتم با بچه‌ها «اِشکِله‌بازی»۱ کرده‌ایم ؛ او هم سری به کودکیش زد و با صدای خوشی که داشت بلند بلند برایم خواند!!
   بعدها که کنجکاویم بیش‌تر شد و دست از پرسش برنمی‌داشتم از مادرم پرسیدم که «اشکله» کیست؟ دختر است یا پسر؟ کجا زندگی می‌کند؟ خلاصه با سوال‌هایم در روز مادرم را خسته کرده‌بودم ولی او با داستانش راضی‌ام کرد و من این داستان را هر روز می‌خواستم و او هر روز برایم تکرار کرد!!
   او گفت: «اِشکِله دختری است که شق و شکاف چشمش کشیده‌است! این دختر به زیبایی مثل دختر شاه پریان است! مدت‌ها عاشق پسری بود و از بدِ روزگار به هم نرسیدند و اشکله این دختر زیبا گذاشت و رفت و اکنون آن پسر به دنبال اشکله می‌گردد و هنوز صدایش می‌زند و ما هم با او هم‌دردی می‌کنیم و اشکله را صدا می‌زنیم شاید بر گردد!» من باز از مادرم پرسیدم این پسر کی اشکله را می‌بیند مادرم جواب داد توی خواب و من و مادر بزرگم هر دو خندیدیم! ....
.....................................................................................................................
۱- اِشکِله رو که اِشکِله
دل مونه آو که اِشکِله
اِشکِله بفرما اِشکِله
پی ظهر گرما اِشکِله
اِشکِله در رفت اِشکِله
زیر چُلِ خر رفت اِشکله
اِشکِله خومونیم اِشکِله
غریب تومون نی اِشکِله
اِشکِله ولش کو اِشکِله
دست تو دلش کو اِشکِله
اِشکِله رو رو اِشکِله
تفنگ برنو اِشکِله
..........................................................

«سانسور نمی‌کنم»
   حسن س by @perzale_tap

🍎🍎

سرگذشت مهاجریِ کلماتم
/نـامعلوم/
قصّه ی پیشانی اش

خنده ی شناسنامه ام
در آب های شیرین ،تلخ متولد شد
درّه ها را تابـیـد
در رودخانه‌های سالمون
دست و‌ پا زد و_
جزایر را بی قناری پـریـد...
از نوادگان نخل ها اگر بودم
نـه ، شجره نامه‌ ی آفتابی ام
نفس می بـُرید در اتاق گازها
نـه ، ترانه‌هایم ، غربالِ تاریخ ...
با همه ی این لگدکوبی ها
"مطفاوط" ایستاده ام
متون غنـایی ام سَده‌ هاست
طوطیان بازرگان در خفـا
نسل به نسل نقّالی کرده اند
اگرچه در مزایده ی قدرت
هویّتـم چکش خورد
زبانم ، مصادره
و خونم را سبک شمردند

#دریا_افکارٱزاد۱۴۰۵/۵/۱۸

دریا افکار‌آزاد شاعری که در جایگاه اجتماعی - اعتراضی ایستاده‌است، او فردیت خویش را در ذهن می‌پروراند و خیال‌انگیزترین فرمال شعری را به وجهی ستوده بازسازی می‌کند و در شکل ذهنی و بیرونی شعر خود، بازنگری منطقی دارد.
   او حتی وطن کلمات را در مسیری خودساخته فرم می‌دهد و در یک اندیشه‌ی تشخص‌بخشی به کلمات با آن‌ها حرف می‌زند و در چرخشی دور و دراز شناسنامه می‌بخشد.
   «سرگذشت مهاجری کلماتم
/نامعلوم/
قصه‌ی پیشانی‌اش
خنده‌ی شناسنامه‌ام
در آب‌های شیرین, تلخ متولد شد»
شاعر در شخصیت‌پردازی شعری به گونه‌ای عمل می‌کند که بخش فکری شعر بیش از بخش ادبی بروز می‌کند.
«در رودخانه‌های سالمون
دست و پا زد و ...
و جزایر را بی‌ قناری پرید...»
   در نگاه شاعر با توجه به این که کلمه‌ها هر by @perzale_tap

.
جرات ندارند که:
لای کتاب برایش باز می‌کردند
و دو سیب که نشانۀ بهشت بود
بویید
و
از کوچه که رد می‌شد
زد به کوچه‌ی علی چپ

کم کم درخت‌ها، در آینده درختچه می‌زنند
یعنی
امیدوار باشید

گوش خرگوش کر
این حرف را من جای دیگر نمی‌زنم
که هوا
آدم اتفاقی است که بر زمین افتاد
و حوا
حواست باشد
که نیمه اتفاقی است
که بر زمین می‌افتد

شاید ...
یک جای جهان
همان جا که یک جای جهان است
شاید ...

«حسن سهولی»#چرو #شعر_پسامدرن #شعر_دیر #شعر_بوشهر_ادبیات by @perzale_tap

#شعر_معاصر_ایران
#حسن_سهولی
#شعر_نو
#شعر_نیمایی
#شعر_سپید by @perzale_tap

$\ یک شعر از حسن سهولی حسن سهولی | ۱ شهریور ۱۴۰۵ به کجا رفتن‌ام به فکر آمدن‌ام نبات را می‌بافم و تو را زمزمه می‌کنم در صبح شما که آدرستان خیلی هم به شما نمی‌آید دوست دارم این را هم عنوان دفتری باشد که در سلیقه‌ات باشد شب‌ها که به خورشید آبی‌تر از همیشه فکر می‌کنم با این که تردید را دور می‌اندازم اما نگاه تو به بریدگی نمی‌آید من و تو سال‌ها طول کشیده‌ایم کمی دقت هم می‌تواند‌‌باشد شاید فردا وقتی دری زده‌شد تو پشت آن در باشی فرق نمی‌کند چه این طرف در باشی و چه آن طرف در باید که در باز شود https://shahrgan.com/1405/184316/ by @perzale_tap$

باغ۱
... «لُوکِنه»۲ را پدرم به کمک چند همسایه درست‌کرده‌بود، یادم نمی‌آید که پدرم حتا یک شب خودش روی لوکنه خوابیده‌باشد چون تابستان‌ها «فورمن»۶ کشتی بود و برای صید ماهی و میگو به دریا می‌رفت؛ خوش‌لباس بود و قیافۀ ظاهری او حتا شیوۀ درست‌کردنِ موهایش و دانستنِ زبانِ انگلیسی او را از هم سن و سال‌هایش قدری متفاوت می‌کرد و به قول امروز‌ی‌ها کمی جنتلمن‌تر به نظر می‌رسید و بیش‌تر وقت‌ها سر از کشورهای خارج در‌می‌آورد و آن قدر می‌ماند که موقع برگشتن بوی کار و تلاش و ذره‌ای هم بیگانگی می‌داد؛ این بود که دریا برای من جلوۀ دیگری داشت، مدت‌ها کنار آن می‌ایستادم و چشم به دوردست‌ها می‌دوختم تا در خیال کودکانه‌ام برگشتنِ پدرم به خانه را حدس بزنم.
صبح باغ پیش از طلوع نقره‌ای بود و با طلوع خورشید طلایی می‌گشت؛ در باغ همه حتا ما بچه‌ها زود‌تر از در آمدنِ آفتاب بیدار می‌شدیم؛ صدای گله و هی‌های چوپان دوباره تلاش را به دهان صبح می‌ریخت و دوباره باغ بود و باغبان؛ روز از نو و روزی از نو، دوباره بازی بود و بچگی ! ......

..................................................

۲ ) لُوکِنه: جای بلندی که پایه‌هایی از تُنگِ نخل و یا بالا رفتن از آن باید از دست هم کمک گرفت. لوکنه را لُوکه نیز می‌گفتند.
.....

۶ ) فورمن: مرد چهارم کشتی بعد از چیف، سِکِن‌چیف و چیف‌آفسِر

از مجموعۀ
«سانسور نمی کنم»
بندر دیر حسن سهولی
#داستان #داستان_واقعی #داستان_ by @perzale_tap