Instagram story viewer> @post.wstyd> Posts

022 Sexy Bardzo Wrażliwa Reptilianka

@post.wstyd

7.1K

followers

3514

following

Warszawa, kino, moda, muzyka, erotyka, polityka, sztuka, literatura, no i jeszcze MIŁOŚĆ 🤓 neurospicy niunia
••• radykalna empatia ••• @newbootlega

POSTS STORIES REELS TAGGED

Download All

Spacer po paczkę z vinted, bo mam misję, żeby moja garderoba dogoniła moją osobowość tej jesieni. Dokumentuję ten proces taken in Warsaw, Poland by @post.wstyd

71

8

16 hours ago

Lektura dobrana do outfitu. Afirmuję sobie jakaś modową współpracę tu taken in Warsaw, Poland by @post.wstyd

71

7

2 days ago

Rzeczy, które robiłam w tym tygodniu by @post.wstyd

79

8

3 days ago

Po co tak zapierdalasz - zadaje sobie pytanie. Głupi spacer dla głupiego zdrowia psychicznego. Moje ciało jest spięte, idę dynamicznie, szybko, jakbym szła komuś wpierdolić. Nastrój mam bojowy. Wszystko mnie irytuje i wkurwia. Mam PMDD. I tak do niczego nie dojdziesz - dogryzam sobie i odkręcam termos z kawą. Mam taki patent, żeby zwolnić. Żeby spacerować uważniej. Termos to nie jest najwyższy poziom trudności, o wiele trudniej jest z kubkiem z uchem. Ale w tej fazie cyklu i tak jest mi wystarczająco trudno. Wdech i wydech, krok za krokiem. Działa. Podskakuje z ekscytacji, w uznaniu dla własnego geniuszu i sprytu, rozlewając sobie kawę na bluzę (na szczęście bluza od @doom3k dużo wybacza)… Widzicie plamę?

Dziś światowy dzień zdrowia psychicznego. Ja się od jakiegoś czasu czuje zdecydowanie lepiej, ale nadal co miesiąc przychodzi taki czas, kiedy jest trudniej. Co miesiąc!!! Ale postanowiłam się nie wkurwiac na siebie, że znowu jestem smutna, zazdrosna, poirytowana, najgorsza i ze ten cały healing jak krew w piach... Staram się traktować uczucia jak informacje, pisać sobie dużo afirmacji i kręcić biodrami. A przede wszystkim dać sobie to przeżyć, a nie tylko się zatapiać

Btw spodobało mi się dopasowywanie książki do stylówy, więc tym razem Słonimski <3 taken in Warsaw, Poland by @post.wstyd

111

4

5 days ago

Oh you’re a stoner? Make every stone taken in Warsaw, Poland by @post.wstyd

38

2

5 days ago

taken in Warsaw, Poland by @post.wstyd

60

4

8 days ago

Jesień :) taken in salto bar by @post.wstyd

62

6

10 days ago

Czasem sobie przypominam, że jestem tylko malutką kropką na świecie. Punkcikiem tylko. Na przykład: siedzę przy stoliku w kawiarni, przy stolikach obok toczą się dyskusje, tak odległe i tak bliskie mi jednocześnie. Ktoś wchodzi, ktoś wychodzi, ktoś - tak jak ja - bywa tu często. Właściciel doskonale wie co zazwyczaj zamawiam. Mam stałą trasę, która mnie tu prowadzi, ulubione miejsce na krawężniku. Myślę o ludziach jak o mrówkach, które tak jak ja przychodzą tutaj swoją zwyczajową drogą, bo to najlepsza kawiarnia w okolicy, o tych, którzy trafili tu przypadkiem albo przyjechali z daleka - jak mój Dziadek, który koniecznie chciał się napić kawy w mojej ulubionej kawiarni albo znajomy z Mokotowa. Biorę łyka kawy i wyobrażam sobie, że jestem tylko małym trybikiem. Ruszam w podróż astralna, widzę kawiarniane stoliki z lotu ptaka, ulicę, dzielnicę, Mazowsze, aż wreszcie cały kraj, kontynent, skaluje mi się to jak w mapie Google. Jakby olbrzymie palce rozszerzały widok. Na końcu nawet ziemia wydaje się być wielkości piłki tenisowej, golfowej. Owoc jagody, nasionko, ziarnko piasku, które już ledwo widzę, bo nie mam okularów, lupy, teleskopu. I czasem mnie przeraża, ze ten świat jest taki wielki, a ja jestem taka malutka. Jakby nieznacząca. A jednak. Jestem. Wszystko w tym wszechświecie jakoś działa, chociaż nie zawsze rozumiem jak. Jakim cudem ta planeta - ziarnko piasku unosi się w kosmosie zamiast upaść? Gdzie się kończy nieskończoność? Mnogość możliwości? Bezmiar przestrzeni? Łańcuch pokarmowy, w którym zdecydowanie jestem bliżej końca niż początku? Między kapitaluchem a rybą. Mimo to po chwili paniki, zawsze znajduję w tej myśli coś uspokajającego. Że nie mam takiego wpływu i nie mam takiego znaczenia. I że świat prawdopobnie nadal nie spadnie, nawet jeśli popełnię błąd, odmówię albo odłożę coś na potem. Cóż to jest za przywilej, tak siedzieć sobie w kawiarni i między jednym łykiem a drugim, wystawiać buzię do Słońca i nieśpiesznie próbować objąć rozumem skalę tego świata - bezskutecznie by @post.wstyd

166

16

10 days ago

taken in Warsaw, Poland by @post.wstyd

105

6

10 days ago

Zabawne jest to, że mężczyźni myślą, że ubieramy się dla nich i dla ich uwagi. Gdyby nie było mężczyzn ubierałabym się o wiele bardziej slutty taken in Rezerwat Przyrody - Jeziorko Czerniakowskie by @post.wstyd

199

15

13 days ago

Czy Tomasz ma racje? Nie. Nikt nie szuka przemocy secksualnej. Za przemoc zawsze odpowiada sprawca. taken in Warsaw, Poland by @post.wstyd

136

30

14 days ago

by @post.wstyd

130

20

16 days ago