Instagram story viewer> @rade_zindagi> Posts

رد زندگی- rade Zindagi

@rade_zindagi

977

followers

855

following

/نویسنده / عاشق کلمات 📖/
روزمرگی/ روایت شخصی من/
نوشته‌هایی از تار و پود خودم /تکه های کتاب

POSTS STORIES REELS TAGGED

هرچه بیشتر از زندگی می‌گذرد، بیشتر می‌فهمم که آدم‌ها همیشه آن‌طور که نشان می‌دهند، نیستند.

قدرت، ثروت، جایگاه و حتی دانایی، هیچ‌کدام به‌تنهایی نمی‌گویند که درون یک آدم چه می‌گذرد.

گاهی پشت شکوه یک زندگی، ترس پنهان است؛
پشت یک لبخند، اندوهی که کسی از آن خبر ندارد؛
و پشت کسی که گمان می‌کنیم همه‌چیز دارد، انسانی ایستاده که هنوز در جست‌وجوی چیزی است.

شاید شناختن آدم‌ها از جایی شروع می‌شود که دیگر فقط به آنچه نشان می‌دهند نگاه نمی‌کنیم.

📖 برداشتی شخصی از کتاب «سینوهه، پزشک مخصوص فرعون» اثر میکا والتاری.

این نوشته برداشت شخصی من از موضوع کتاب است، نه نقل‌قول مستقیم از نویسنده.

#ردها #سینوهه #کتابخوانی📚 #برداشت_از_کتاب #نگاه_به_زندگی by @rade_zindagi

73

58

a day ago

سهم ما از جمعه؛ کمی پیاده‌روی، یک پیاله چای و کلی حرف 😂❤️»

ردها
#friends #fridayvibes #friendshipgoals #goodtimes #virel by @rade_zindagi

98

53

2 days ago

خانه‌ای که دیگر کامل نبود

از چند روز قبل، خوشحالیِ رفتن به قریه در دلم شروع شده بود. همه هم متوجه شده بودند که چقدر برای رفتن بی‌قرارم.
مثل معمول، حوالی ساعت سه رسیدم. موتر کمی دورتر از خانه مرا پایین کرد. خواهرم به استقبالم آمد و وسایلم را باهم آوردیم.

دروازه را که باز کردم، مادرم را دیدم که روی زینه‌ی حویلی نشسته بود. یکی از خانم‌های آغیل هم کنارش بود. من او را نشناختم، اما او از همان نگاه اول مرا شناخت.
به مادرم سلام دادم و در آغوشش گرفتم. تمام خستگی سفر از یادم رفت.
مادرم گفت: «تو خانه برو، من می‌آیم.»
داخل رفتم، به بقیه سلام دادم و احوال‌پرسی کردم. بعد دوباره بیرون آمدم تا آبی به صورتم بزنم.
همان لحظه دلم ریخت.
همه بودند. مادرم بود، خواهرم بود، خانه پُر از آدم بود؛ اما من ناگهان احساس کردم خانه خالی است.
پدرم نبود.

پیش از آن، وقتی به قریه می‌آمدم و یکی از آن‌ها در خانه نبود، می‌توانستم بروم و پیدایش کنم. یک بار پدرم در خانه بود و مادرم برای درو کردن ایشقه به زمین رفته بود. من هم رفتم پیش مادرم و وقتی درو تمام شد، باهم به خانه برگشتیم.

اما این بار، کسی نبود که بتوانم به دنبالش بروم.

کسی نبود که سلامم را به او بدهم و رسیدنم با دیدنش کامل شود.

اشک‌هایم بی‌اختیار سرازیر شد. با خودم گفتم: کاش با موتر مستقیم می‌رفتم سر خاکش.

من برای رسیدن به خانه این‌همه خوشحال بودم؛ اما وقتی رسیدم، تازه فهمیدم که بعضی نبودن ها با هیچ بودنی جبران نمیشود.
#explore by @rade_zindagi

76

17

3 days ago

💐 **ردها، ۵۰۰ نفری شد!**

شاید ۵۰۰ فقط یک عدد باشد،
اما پشت این عدد،
۵۰۰ نفر هستند که هرکدام می‌توانند
جهانی از قصه و احساس باشند.

ممنونم که اینجایید،
که نوشته‌هایم را می‌خوانید،
گاهی در کلمه‌هایم خودتان را پیدا می‌کنید
و اجازه می‌دهید این گوشه‌ی کوچک از جهانم
با حضور شما قشنگ‌تر شود.

این دسته‌گل برای شماست؛
برای تک‌تک شما که نمی‌دانم کجای این جهانید،
اما خوشحالم که مسیرمان
اینجا به هم رسیده است. 🌷

به امید روزهایی که
در این گوشه‌ی کوچک،
خاطره‌های قشنگ‌تری با هم بسازیم.

**با مهر،
ردها 🤍**
#explore
#500px #followers #قدردان_محبتهای_شما_هستم_مهربان_💐💐💐💐🌷🌷🌷💕💕💕🌹🌹🌹🌹🌹💕💕💕💯💯💯💯💯🌸🌸🌸🌻🌻🌻⭐️⭐️⭐️ by @rade_zindagi

167

96

4 days ago

وقتی حصار غربت من تنگ می‌شود
هر لحظه بین عقل و دلم جنگ می‌شود
ازبس فرار کرده‌ام از خویش خویشتن
گاهی دلم برای خودم تنگ می‌شود

#booksbooksbooks #readmorebooks #شعر #explore #پذیرفتن by @rade_zindagi

115

33

5 days ago

رها کردن همیشه به‌معنای از دست دادن نیست؛ گاهی یعنی فرصت رشد دادن. 🌱

#رشد #انگیزشی_مثبت #زندگی #امید #تغییر by @rade_zindagi

120

30

6 days ago

طرف نوشته خاورمیانه وقتی از خواب پا میشیم یا جنگ است یا روز دختر..

منم بهش گفتم برین خدارو شکر کنید ما نمیبودیم کل روزها جنگ میبود 🤣☺️🫠
ولله 🥺

#طنز #explorepage #gil by @rade_zindagi

134

61

7 days ago

روزی که دیگر کسی نگران نشد
اولین بار که صدای شکستن ظرف از خانهٔ روبه‌رویی آمد، همه از جا پریدند.
زن همسایه عادت داشت هر جمعه خانه را تمیز کند. آن روزها، صدای افتادن چیزی، بعد صدای بلند مردی و سپس سکوتی طولانی، برای چند خانه آن‌طرف‌تر هم کافی بود تا پرده‌ها کنار بروند.
چند بار کسی در زد. چند بار مرد همسایه با لبخندی کوتاه گفت چیزی نیست؛ فقط یک بحث خانوادگی است.
و زندگی ادامه پیدا کرد.
جمعهٔ بعد، دوباره صدای شکستن چیزی آمد. این بار فقط پیرزن طبقهٔ اول از پنجره نگاه کرد. جمعهٔ سوم، کسی حتی تلویزیونش را کم نکرد.
بعد از مدتی، صدای آن خانه دیگر برای کسی نشانهٔ اتفاقی نبود. بخشی از زندگی بود؛ مثل بوق موترها، صدای دست فروش های کوچه یا زنگ در.
تا یک روز که زن همسایه را در بازار دیدم.
موهایش را مرتب بسته بود و برای خریدن چند سیب با فروشنده چانه می‌زد. وقتی مرا دید، لبخند زد؛ همان لبخندی که آدم‌ها گاهی برای تمام‌کردن یک گفت‌وگو به صورت‌شان می‌آورند.
پرسیدم: «خوب هستی؟»
گفت: «بله، تشکر.»
و من، با همان آسودگیِ کسی که جواب دلخواهش را گرفته، خریدم را برداشتم و رفتم.
چند قدم دورتر، ناگهان به خودم آمدم.
من هم مثل همهٔ آن همسایه‌ها، به جوابش عادت کرده بودم. به همان دو کلمه‌ای که سال‌ها می‌توانستند جای حقیقت را بگیرند.
«خوب هستم.»
از آن روز، هر وقت کسی این جمله را می‌گوید، با خودم فکر می‌کنم چند نفر از ما واقعاً جوابش را می‌� by @rade_zindagi

148

79

7 days ago

شاید لازم نباشد برای شروع زندگی، منتظر یک روز متفاوت بمانی.

گاهی باید همین زندگیِ ناتمام را کمی بیشتر زندگی کرد. 🤎

تو کدام بخش زندگی‌ات را مدام به «بعداً» موکول می‌کنی؟

#زندگی #رشد_فردی #حال_خوب_رو_گسترش_بدیم😊 by @rade_zindagi

117

35

8 days ago

by @rade_zindagi

113

34

9 days ago

بیاید با شما من اجتماعی بشم 🤣☺️🤝

#طنز #روزمرگی #reelinstagram #introvert #explorepage by @rade_zindagi

109

35

10 days ago

ولی من از آن‌هایی که تسلایشان می دادم، غمگین‌تر بودم...😔

#explorepage #exploremore #foryou #viralreels #fypage taken in Kabul, Afghanistan by @rade_zindagi

112

16

11 days ago