Instagram story viewer> @roshanapath> Posts

بحران|روان شناسی اجتماعی|انسان شناسی|مدیریت ریسک رفتاری

@roshanapath

155

followers

12

following

نه به دنبال نور، نه در گریز از سایه... من، راه را در خود یافتم: روشناپث🕯️
___
🎲عدم قطعیت، ریسک، پویایی گروه🎲

POSTS STORIES REELS TAGGED

Download All

مدیریت يعني فرایند و مدیریتی که مبتی بر فرایند نیست، اشکال دارد. بحث مدیریت ریسک است و فرایند شناسایی، تحلیل و ارزیابی و برخورد مبتنی بر آگاهی (یعنی آگاهانه مقابله کردن با ریسک ها) را مدیریت ریسک می نامند. برخی عوامل یا متغیرها در فرایند مدیریت ریسک پنهان اند و در فرایند مدیریتی ممکن است به نقطه کور تیم یا سازمان تبدیل شوند. همان هایی که اصطلاحاً دم فربه یا fatty tail نامیده می شوند. این عوامل به ظاهر کوچک یا پنهان گاهی خود مسبب بحرانند بنابراین آمادگی در شرایط بحرانی لازم یا به عبارتی مدیریت بحران قدم به قدم باید در کنار مدیریت ریسک قرار بگیرید. مدیریت ریسک و مدیریت بحران دو مقوله جدا هستند اما به هم ربط دارند. گاهی برخی ریسک ها يا تهدیدها ممکن است برخی پتانسیل ها یا فرصت های پنهان را آشکار سازند. از آنجایی که قطعیتی در مواجه با ریسک ها نداریم، در نتیجه ما نباید ریسک ها را همیشه نامطلوب قلمداد کنیم
Video via @luma.project.official
#بحران#مدیریت_ریسک_رفتاری#تاب_آوری#مدیریت_بحران#حکیم_میاحی taken in ماهشهر by @roshanapath

2

0

a day ago

یک کودک، یک بوسه، یک سؤال بزرگ
«سخنی با معلمان گرامی»
✍حکیم میاحی

«می گفت وقتی کلاس اول بودم من و دوست خوشگلم مدرسه می رفتیم. اینکه می گم دوست خوشگلم، واقعاً زیبا بود. ما پسر بودیم. من آنچنان چهره جذابی نداشتم. در فقر هم زندگی کردم و در یک خانه پر جمعیت.
خیلی به من سخت می گذشت نه مهر مادری تجربه کردم و پدری که همیشه از ما دور بود.
می گفت منو دوستم همکلاس بودیم معاون مدرسه چندین بار جلوی منو دوستمو می گرفت. دوستم را می بوسید من که بچه بودم فکر می کردم منو هم ببوسه. اما با بی اعتنایی به من توجه نمی کرد. من آن زمان نه فقط از درون خورد می شدم، بلکه آن مهر پدری که نداشتم را بار دیگر در مدرسه تجربه کردم.
نکته ای که می خوام بگم معلمان عزیز فارغ از اینکه بوسیدن دانش آموزان که این روزها بدون اجازه يا با اجازه یک امر عادي شده متأسفانه، بين دانش آموزان تفاوت قائل نشوید. شما نمی دانید آن دانش آموزی که به سادگی تحقیقر می کنید ممکن است این تحقیر حتی به درس و آینده اش سرایت کند. عزت نفس و اعتماد بنفسش به قول دوستم منفی صفر میشه.
اما تحقیقات چه می گویند؟
لطفاً ادامه مطلب را در قسمت کامنت بخوانید
#معلم#تبعیض#روشاناپث#توسعه_فردی taken in ایران by @roshanapath

0

2

16 days ago

از اولویت‌ها تا ضرورت‌ها
سوال: آیا من دارم برای زندگی می‌جنگم، یا آن‌قدر برای بقاء می‌جنگم که خودِ زندگی را فراموش کرده‌ام؟

این روزها همه خسته‌ایم.
خستگی جسمی شاید؛ می‌گویم «شاید» چون آن‌قدر می‌دویم که گاهی فراموش کرده‌ایم اصلاً بدنمان درد دارد. بیشتر وقت‌ها به داروهای دم‌دستی پناه می‌بریم و دوباره به دویدن ادامه می‌دهیم.
اما آنچه شاید بیشتر از خستگی جسمی ما را فرسوده کرده، خستگی ذهنی است.
همه می‌خواهیم از خطری که احساس می‌کنیم در کمین ماست، جان سالم به در ببریم. برای همین، این روزها بیشتر کار می‌کنیم؛ شغل دوم می‌گیریم، گاهی شغل سوم، و مدام در حال دویدنیم.
لطفاً ادامه مطلب را در قسمت کامنت بخوانید

#اولویت#حکیم_میاحی #ضرورت#مدیریت_ریسک#چند_شغلی by @roshanapath

5

4

18 days ago

مشکل از اینجا شروع میشه که...
یک سری افراد، که اصلاً هیچ بیزنسی ندارند، آموزش و مشاوره بیزنسی می دهند. اینکه کت و کروات پوشیدی و چندتا کتاب خوندی دلیل بر این نیست که مشاور کسب و کار باشی. بهترین افراد به اعتقاد من در این زمینه اونایی هستند که سرد و گرم، تر و خشک یک بیزنس را حس کردن، درد و رنج کشیدن، تجربه کسب کردن و علی رغم این مشکلات، تحصیلات آکادمیک هم داشته باشند. من این افراد را که هم کار عملی هم دانشگاهی می کنند را متخصص می نامم. خیلی ها این روزا میگن دانشگاه نرو فقط مهارت یاد بگیر. اما اینجوری هم نیست. دانشگاه روش تحقیق به ما یاد می دهد، چهارچوب یا رویکردها را معرفی می کند و کسی که بدون تحصیلات دانشگاهی کسب و کاری راه اندازی میکند تا جایی می تواند موفق باشد. چرا که در آینده حتماً به فردی محتاج خواهد بود که باید تحصیلات دانشگاهی داشته باشد.
#بیزنس#مهارت#دانشگاه#روشاناپث#حکیم_میاحی taken in ایران by @roshanapath

6

3

a month ago

وقتی تحسین، آینه را کدر می‌کند
✍ حکیم میاحی
تصور کنید سال‌ها تلاش کرده‌اید تا در میان مردم جایگاهی برای خودتان بسازید. دوره برگزار کرده‌اید، محتوا تولید کرده‌اید، در فضای مجازی فعالیت کرده‌اید و به‌تدریج مردم شما را دیده‌اند، به شما اعتماد کرده‌اند و به مخاطبان وفادار شما تبدیل شده‌اند. چه نعمتی بزرگ‌تر از اینکه بخشی از مردم، وقت و اعتمادشان را در اختیار شما قرار دهند؟ اما داستان همین‌جا تمام نمی‌شود. بعد از مدتی ممکن است تعداد مخاطبانتان آن‌قدر زیاد شود که با خودتان بگویید: «چرا کسب‌وکار خودم را راه نیندازم؟» برند شخصی خودتان را می‌سازید، آموزش می‌دهید، مشاوره می‌دهید و حتی برای دوره‌هایتان صندلی رزرو می‌شود. رقیب پیدا می‌کنید، اما در میان رقبا، مردم شما را انتخاب می‌کنند. این هم یک نعمت بزرگ است؛ نعمتی که واقعاً شایسته شکرگزاری است. اما درست در همین نقطه، یک خطر جدی آغاز می‌شود: خطر فراموش کردن اینکه چرا اصلاً این جایگاه را به دست آوردید. ممکن است سیستمی از باورها که روزی به شما کمک می‌کرد به مردم خدمت کنید، به‌تدریج تغییر کند. و ناگهان همان کسی که زمانی درباره رشد، اخلاق، خانواده، مسئولیت و احترام صحبت می‌کرد، روی صحنه بگوید: «مهربان نباشید.» «پدر و مادر خودتان را به خانه سالمندان بفرستید.» «آبرو؟ آبرو دیگه چیه؟» «هر معامله‌ای که در آن خیر نباشد، آخرش شر است.» لطفاً ادامه این مطلب را کامنت بخوانید taken in Explore اکسپلور by @roshanapath

2

2

a month ago

قبل از اینکه به دیگران «نه» بگویی، اول به افکارت «نه» بگو.
✍️ حکیم میاحی

من عاشق مطالعه بودم و هستم؛ اما همین علاقه‌ی زیاد، مدتی برایم دردسرساز شد.
هر وقت کتاب خوبی می‌دیدم، بی‌محابا می‌خریدم؛ حتی اگر کتاب‌های قبلی‌ام را هنوز نخوانده بودم یا نصفه‌کاره رها کرده بودم.

تا اینکه کم‌کم تعداد کتاب‌ها زیاد شد.
این ماجرا از دوران پیش‌دانشگاهی با من بود. تقریباً هر کتاب‌فروشی و دست‌فروشی‌ای را که می‌شناختم سر می‌زدم؛ از کتابفروشی جعفری در سی‌متری گرفته تا رشد، شرق، اشراق و شهر کتاب نادری.

اما مشکل فقط زیاد شدن کتاب‌ها نبود.
من همه‌ی کتاب‌ها را دوست داشتم و می‌خواستم همه‌شان را بخوانم.
می‌دانید یعنی چه؟
تصور کنید ۴۰ یا ۵۰ کتاب کنار شماست و تصمیم گرفته‌اید همه را بخوانید؛ چون به همه علاقه دارید و هیچ‌کدام را نمی‌خواهید کنار بگذارید.
اینجا بود که گرفتار یک تله شدم: کمال‌گرایی.

همه‌چیز برایم باید کامل می‌بود. نمی‌توانستم به راحتی بگویم: «این کتاب فعلاً مهم نیست.»
نتیجه چه شد؟
به جای مطالعه، زمان زیادی را صرف فکر کردن درباره‌ی اینکه «از کجا شروع کنم؟» می‌کردم.
لطفاً ادامه این مطلب رادر قسمت کامنت بخوانید
#اهواز#اهمال_کاری#مدیریت_استراتژیک#روشاناپث taken in Explore اکسپلور by @roshanapath

17

1

a month ago

فقط همین بس که بگم واقعاً فضای مجازی بی در و پیکر شده...
زیر صحبت های این آقا من نقدم را نوشتم مثلاً یکی از استدلال های ضعیفش این هست که چیزی به اسم «آبرو» وجود نداره، بجاش «شرف» وجود داره
در جای دیگر می گوید با فقير از خودت رفت و آمد نکن
مهربان نباش و...
حتماً ویدئو را تا آخر ببینید taken in Iran ایران by @roshanapath

5

0

a month ago

«اگر فردی از راه توصیه کردن امرار معاش می‌کند، توصیه‌هایش را نپذیرید؛ مگر اینکه جریمه‌ای برای توصیه‌هایش وجود داشته باشد.»
— نسیم نیکلاس طالب

مدتی پیش جوانی در اینستاگرام به مردم توصیه می‌کرد: «یک مهارت یاد بگیر، توسعه بده و حرفه‌ای شو.»
اما در کمال تعجب، گفت: «من خودم فعلاً پولدار نیستم، ولی می‌گم این کار رو بکن!»
اما سؤال مهم همین‌جاست:
اگر طبق توصیه‌اش عمل کنیم و ضرر کنیم، خودش چه چیزی را از دست می‌دهد؟
مشاور، مدیر یا هر فردی که تصمیمی برای دیگران می‌گیرد، اگر کاملاً از پیامد تصمیم مصون باشد، ممکن است ریسک‌هایی را نادیده بگیرد که هزینه‌اش را دیگران می‌پردازند.
اینکه کسی در کاری موفق شده، به این معنی نیست که شما هم موفق می‌شوید.
پس قبل از پذیرفتن هر توصیه ای، باید بپرسید:
«اگر ضرر کردم، شما چه مسئولیتی در قبال این تصمیم می‌پذیرید؟»

حداقل به آن احتمال کوچک اما پرهزینه، یعنی «ریسک دُم» ، بايد توجه کنیم.

ریل قبلی درباره «ریسک دُم» را حتماً ببینید. taken in Iran ایران by @roshanapath

7

2

a month ago

جایی که در زندگی باید یک «❌ بزرگ» بکشید!
بعضی اشتباه‌ها را می‌شود جبران کرد؛ اما بعضی تصمیم‌ها اگر بدون احتیاط گرفته شوند، ممکن است زمان، پول، رابطه یا آرامش شما را هزینه کنند.
❌ ۱. اعتماد کردن بدون شناخت کافی
صرفاً چون کسی مهربان، خوش‌صحبت یا دوست‌داشتنی است، به این معنی نیست که قابل اعتماد است. اعتماد باید ساخته شود، نه اینکه یک‌باره هدیه داده شود.
❌ ۲. تصمیم‌های بزرگ در اوج احساسات
وقتی عصبانی، عاشق، ترسیده یا هیجان‌زده‌ایم، قضاوت ما می‌تواند تغییر کند. برای تصمیم‌های مهم، گاهی بهترین کار این است که کمی صبر کنیم.
❌ ۳. خرج کردن برای تأیید دیگران
اگر لباس، گوشی، ماشین یا حتی سبک زندگی‌تان را فقط برای اینکه دیگران درباره‌تان چه فکر می‌کنند انتخاب می‌کنید، ممکن است آینده مالی خودتان به خطر بیفتد. یکی از دلایل گرفتار شدن در این تله، سطح عزت نفس پایین است.
❌ ۴. شراکت بدون شفافیت
«رفیقیم، به هم اعتماد داریم» کافی نیست. پول، مسئولیت، سهم، وظایف و شرایط خروج باید از ابتدا روشن و مکتوب باشند.
❌ ۵. گوش دادن به توصیه کسی که هزینه تصمیم را نمی‌دهد
آدم‌ها ممکن است برای زندگی شما خیلی راحت نسخه بپیچند؛ چون اگر تصمیم اشتباه باشد، این شما هستید که هزینه‌اش را می‌پردازید، نه آنها.
❌ ۶. مقایسه زندگی واقعی خود با ویترین دیگران
شما تمام مشکلات، ترس‌ها و شکست‌های خودتان را می‌بینید؛ اما معمولاً فقط موفقیت‌های دیگران را می‌بینید. این مقایسه از ابتدا عادلانه نیست.
❌ ۷. نادیده گرفتن علامت‌های هشدار
گاهی مشکل ناگهان به وجود نمی‌آید؛ قبل از آن، نشانه‌های کوچکی وجود داشته‌اند که نادیده گرفته‌ایم. رفتار تکراری، بدهی، بی‌مسئولیتی، دروغ یا بی‌احترامی را صرفاً به امید تغییر نادیده نگیرید.
#نکات_مهم
#نکات_مالی
#اقتصاد_رفتاری
#هوش_هیجانی taken in Iran ایران by @roshanapath

4

2

a month ago

یک بار با همکارم درباره #پروژه ای صحبت می‌کردیم. از قضا با او همفکری می‌کردم و یکی از نکات مهم این بود که مراقب باشیم اتفاق غیرمنتظره‌ای رخ ندهد؛ چون به هر حال ممکن است پیش بیاید. ناگهان دوستم با عصبانیت گفت: «حالا میشه فاز منفی نگیری؟ کمی مثبت باش!» متأسفانه از نظر او منفی‌نگر هستم؛ اما حقیقت این است که من واقعیت‌نگرم، نه منفی‌نگر.
گاهی همین اعتمادبه‌نفس بیش از حد، خوش‌بینی غیرواقعی و حتی طمع می‌تواند فرجام خوشی نداشته باشد.
برای مثال رانندگی را در نظر بگیرید. فرض کنیم احتمال تصادف ۱٪ و احتمال رانندگی بدون حادثه ۹۹٪ باشد. بیشتر ما روی همان ۹۹٪ تمرکز می‌کنیم؛ اما آن ۱٪ را نباید نادیده گرفت. اینجاست که مفهوم تحت عنوان Tail Risk یا #ریسک_دُم اهمیت پیدا می‌کند(در تصویر با فلش علامت گذاری شده است. . در نمودار زنگوله‌ای، معمولاً بیشتر اتفاقات در قسمت مرکزی قرار دارند؛ یعنی همان اتفاقات معمول و قابل انتظار. اما در دو انتهای نمودار، دو دُم قرار دارند؛ جایی که اتفاقات نادر و افراطی رخ می‌دهند. اگر پیامدها را از خوب به بد در نظر بگیریم، دو انتهای توزیع می‌توانند نتایج بسیار مطلوب یا بسیار نامطلوب را نشان دهند. اما در مدیریت ریسک، تمرکز اصلی معمولاً روی دُمِ زیان‌بار است؛ جایی که احتمال وقوع ممکن است کم، اما پیامدش بسیار بزرگ باشد. اکنون به این مثال دقت کنید:
لطفاً ادامه مطلب را در قسمت کامنت بخوانید by @roshanapath

2

2

a month ago

اگر همه شما را دوست دارند، یعنی کسی شما را دوست ندارد!
✍حکیم میاحی

وقتی بیش از حد برای #جلب_توجه و رضایت دیگران تلاش می‌کنید، ممکن است بیش از حد #مهربان شوید؛ آن‌قدر که همیشه #در_دسترس باشید، همیشه کمک کنید، همیشه موافق باشید و تقریباً هیچ‌وقت «نه» نگویید.

دیگران شما را #تحسین می‌کنند؛ اما اینجا یک مشکل وجود دارد:
شما قرار است ارتشی به اندازه یک دنیا را راضی نگه دارید!
شما فقط یک نفر هستید.
بپذیرید که نمی‌توانید رضایت همه را به دست بیاورید.
پس به جای اینکه بیش از حد مهربان باشید، فقط مهربان باشید.
مهربانی به خودی خود هیچ ایرادی ندارد.
آدم مهربان همدلی می‌کند، یاری می‌رساند، احترام می‌گذارد و تا جایی که در توانش باشد به دیگران کمک می‌کند.
اما مهربانی سالم، قاطعیت و مرز هم دارد.
یعنی اگر نتوانید کاری برای کسی انجام دهید، خیلی ساده و محترمانه می‌گویید:
«نمی‌تونم.»

اگر پیشنهادی به شما داده شود که مطلوبتان نیست، می‌توانید بگویید:
«ممنون، اما ترجیح می‌دم نپذیرم.»

این بی‌احترامی نیست؛
این مرزبندی است.
لطفاً ادامه مطلب را در قسمت کامنت بخوانید taken in Iran ایران by @roshanapath

40

4

a month ago

۱. نمی‌دانی «دقیقاً چه می‌خواهی»
اهداف مدام تغییر می‌کنند و تصمیم‌گیری سخت می‌شود:
نمی‌دانم چه شغلی می‌خواهم.
نمی‌دانم ازدواج کنم یا نه.
نمی‌دانم کجا زندگی کنم.
امروز چیزی برایم مهم است، چند ماه بعد چیز دیگری.
انتخاب‌های زیادی دارم اما هیچ‌کدام برایم «معنادار» نیست.
این فقط بلاتکلیفی نیست؛ گاهی نشانه این است که فرد هنوز یک چارچوب روشن برای ارزش‌ها و اولویت‌هایش ندارد.
۲. آینده بیشتر «تهدید» است تا «مسیر»
فرد دائماً با پرسش‌هایی مانند این درگیر است:
«اگر اشتباه کنم چه؟»
«اگر انتخابم بد باشد چه؟»
«اگر آینده خراب شود چه؟»
چون نتیجه نامعلوم است، تصمیم را عقب می‌اندازی؛ اما عقب‌انداختن خود باعث ابهام بیشتر می‌شود.
لطفاً ادامه مطلب را در قسمت کامنت بخوانید taken in ایران by @roshanapath

3

1

2 months ago