Instagram story viewer> @samendetijd> Posts

Marit | Jouw zachte ruggesteun ✨

@samendetijd

POSTS STORIES REELS TAGGED

Download All

Dit is natuurlijk maar een klein stukje van mijn verhaal.

Misschien herken je er iets van jezelf in. Dat je gemakkelijk aanvoelt wat een ander nodig heeft, veel geeft en veel rekening houdt. En dat er daardoor minder ruimte is voor wat jij zelf nodig hebt.

Maar jij mag jezelf ook weer meenemen in je eigen verhaal. 🤍

Je eigen ruimte innemen, voelen wat er al in je zit en luisteren naar wat voor jou klopt.

Je hoeft niet minder voor anderen te voelen om meer naar jezelf te luisteren.

In mijn podcast Samen Luisteren vertel ik uitgebreider over mijn eigen weg. Over de keuzes, twijfels en inzichten die me uiteindelijk hier brachten.

De eerste aflevering van de miniserie Mijn weg staat nu online. Reageer hieronder met WEG en ik stuur je de link 🎧 by @samendetijd

10

2

6 days ago

Iemand hoeft je niet eens iets te vragen, want je ziet en voelt het al. En zonder dat je erbij stilstaat, ben je alweer aan het meedenken, oplossen en rekening aan het houden met alles om je heen.

Pas aan het einde van een drukke dag, wanneer het eindelijk wat stiller wordt, merk je misschien dat je eigenlijk niet meer zo goed weet wat jij nodig hebt. Dat gevoel ken ik maar al te goed.

Ik was zo gewend geraakt om naar buiten te kijken, dat ik bijna vergat dat ik zelf ook iemand was om rekening mee te houden.

Voor mij begint het luisteren naar jezelf dan ook niet met iets groots, maar met kleine momenten waarop je jezelf weer meeneemt. Even voelen, stilstaan en jezelf afvragen wat je eigenlijk wil.

Vanuit die gedachte maakte ik mijn gratis gids 𝘌𝘳 𝘭𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘳 𝘪𝘯 𝘫𝘰𝘶. Een gids om even stil te staan bij wat er in jou leeft en weer ruimte te maken voor wat voor voor jou klopt.

Reageer met GIDS en ik stuur hem naar je toe.
Ben je benieuwd hoe ik verder nog met je mee kan lopen? Bekijk dan de slides hierboven. 💜 by @samendetijd

17

0

2 months ago

Onlangs deelde ik over dat kleine meisje op de fiets dat altijd riep: ‘Wacht op mij!’

Dat meisje dat achter zichzelf aan fietst, herken ik niet alleen van vroeger. Ook het afgelopen jaar zag ik dat patroon weer terug.

Toen ik stopte met mijn baan in de zorg en SamendeTijd begon, dacht ik dat er meer rust zou komen. Maar langzaam merkte ik dat ik mezelf toch weer voorbijliep.

E-books schrijven, de opleiding tot Luisterkindwerker afronden en nieuwe ideeën bedenken. Ik wilde het allemaal tegelijk en het liefst ook meteen helemaal goed.

Mijn hoofd fietste al tien stappen vooruit, terwijl mijn gevoel nog ergens achteraan hobbelde.

In de tweede aflevering van de miniserie Mijn weg vertel ik meer over deze periode. Over hoe ik na mijn werk in de zorg mijn weg probeerde te vinden met SamendeTijd, en hoe ik opnieuw merkte dat ik mezelf voorbijliep door alles tegelijk te willen doen.

Je vindt de link naar de aflevering in mijn bio. 💜 by @samendetijd

8

1

a day ago

Wat doe je als je voelt dat je ruimte nodig hebt, maar nog geen idee hebt wat de volgende stap is?

“Vorig jaar rond deze tijd liep ik nog rond op de afdeling in het ziekenhuis. Ik had toen net het besluit genomen om te stoppen, al wist ik op dat moment absoluut niet waar dat besluit me zou brengen.”

Dat is wat ik eind augustus opschreef.

Een besluit zonder plan. Ik wist nog niet wat er daarna zou komen. Ik wist alleen dat ik ruimte nodig had.

Ruimte om even uit de ruis te komen, om niet meteen weer door te hoeven naar het volgende en om te kunnen ontdekken wat ik eigenlijk wilde en hoe ik mijn leven anders wilde inrichten.

En eerlijk gezegd vond ik dat best spannend. Maar juist doordat ik even niet hoefde te weten wat de volgende stap was, kwam er al vrij snel iets in beweging.

In de eerste aflevering van de miniserie Mijn weg neem ik je mee naar dat moment waarop ik besloot die ruimte te nemen.

Je vindt de link naar de aflevering in mijn bio 🎧💜 by @samendetijd

10

2

3 days ago

Je merkt het meteen als iemand ergens mee zit.

Aan een verandering in de stem, een blik die net even wegdraait of aan die subtiele spanning die ineens in de lucht hangt. Vaak weet je dan ook al wat diegene nodig heeft. Misschien zelfs nog voordat diegene zelf doorheeft wat er speelt.

En juist omdat je zoveel aanvoelt, kan het heel vanzelfsprekend worden om daar meteen iets mee te doen. Het gaat vaak zo automatisch.

Je probeert de sfeer lichter te maken. Je neemt alvast iets uit handen, zodat de ander zich daar geen zorgen meer over hoeft te maken. Of je zegt ja, terwijl je ergens vanbinnen al voelde dat je eigenlijk iets heel anders nodig had.

Maar je hoeft niet met alles wat je voelt iets te doen.

Je kunt het opmerken en vervolgens bij jezelf voelen wat bij jou past. Dat betekent niet dat je minder betrokken bent of dat je minder om de ander geeft.

Het gaat erom dat je jezelf daarin niet vergeet. 💜 by @samendetijd

7

6

4 days ago

Een paar lievelingsmomentjes van september 🌻

Wat was jouw favoriete momentje van afgelopen maand?

Samen op pad, zonnebloemen bewonderen en kijken naar de ganzen die hoog boven ons overvlogen. 🪿
Ook werd de eerste heksensoep met herfstvondsten gemaakt. 🍂

Ik werd 28! 🦋 Mijn verjaardag gevierd in de dierentuin en daarna nog samen met familie.

Mijn broertje en ik zijn vlak na elkaar jarig, maar omdat hij zo ver weg woont, stuurde ik hem een zelfgemaakt kaartje. 🖌️✨

Laptop mee naar buiten, lekker in het zonnetje zitten en tussendoor vooral ook genieten. ☀️☕

Veeeel naar boven gekeken… naar de mooie luchten en bomen. 🌅✨

Lekker wandelen en samen rustig de eendjes bewonderen aan het water. 🦆🤍

En ook nog even gewandeld op de Kampina. 💜 by @samendetijd

14

0

9 days ago

Dat gevoel dat je weet dat er meer in je zit, maar dat je simpelweg de ingang nog niet kunt vinden...

Ik heb daar zelf jarenlang in gezeten. Pas toen ik mezelf steeds meer ruimte gaf om te vertragen, begon ik te ontdekken wat er onder de oppervlakte leefde.

Wat ik voelde en eigenlijk al wist, maar waar ik nog niet goed op durfde te vertrouwen.

Daarom schreef ik de gratis gids 𝘌𝘳 𝘭𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘳 𝘪𝘯 𝘫𝘰𝘶. Een eerste stap om te vertragen en weer ruimte te maken voor wat er al die tijd al in jou aanwezig was.

Als je daar ook behoefte aan hebt, reageer dan hieronder met GIDS en dan stuur ik je de link. 💜 by @samendetijd

16

9

25 days ago

Op rustige momenten weet je vaak wel wat helpt. Het weten is meestal ook niet het probleem.

Vandaag merkte ik bijvoorbeeld weer wat muziek voor mij kan doen.

Ik zette muziek op terwijl ik aan het poetsen was en mijn dochter deed gezellig mee. Ik was lekker aan het zingen en ineens had ik zoveel meer energie, maar vooral: ik was even uit mijn hoofd.

Alleen waar het voor mij vaak lastiger wordt, is op de drukke momenten zelf. Dan denk ik simpelweg niet meer aan die muziek of aan iets anders waarvan ik weet dat het me goed doet.

Zeker met een kleintje thuis en een eigen onderneming merk ik hoe snel ik in mijn hoofd verdwijn. Dan is het alsof al die fijne opties even niet meer bestaan. Een soort tunnelvisie.

Daarom maakte ik voor mezelf kaartjes met kleine reminders die ik in huis heb neergelegd. Zo kom ik ze precies tegen op het moment dat ik ze het hardst nodig heb.

Misschien helpen ze jou ook om dat stapje terug naar jezelf net iets makkelijker te maken. 💛

Je vindt onder andere deze reminders terug in mijn gratis gids 𝘌𝘳 𝘭𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘳 𝘪𝘯 𝘫𝘰𝘶. Te downloaden via de link in mijn bio. by @samendetijd

8

2

a month ago

Vandaag vieren wij onze verjaardag. Ik en het kleine meisje naast mij. 🍰

Als ik naar haar kijk zie ik iemand die heel veel voelde, zich moeiteloos aanpaste en vaak net een stukje achter zichzelf aan fietste. Iemand die al jong leerde om vooral te luisteren naar wat de buitenwereld van haar vroeg, waardoor haar eigen binnenwereld steeds een beetje stiller werd.

Wat ik nu zie, is vooral hoeveel ik sindsdien ben gegroeid. Stap voor stap ben ik weer dichter bij mezelf gekomen. Normaal gesproken ben ik snel geneigd om te kijken naar wat er nog niet is. Naar wat nog niet helemaal lukt, de plannen in mijn hoofd en de stappen die nog moeten komen. Toch, als ik kijk naar wat er de afgelopen jaren is ontstaan, dan is het eigenlijk bizar hoeveel er al is gegroeid.

De keuzes die ik in stilte heb gemaakt, de moed om het oude los te laten en om SamendeTijd neer te zetten. Het is er allemaal al en ik kies er bewust voor om het op mijn eigen tempo te doen. Al is het tempo van mijn hoofd en gevoel soms net wat anders, maar dat is een ander verhaal. Haha 😅

Ik hoef niet meer te rennen om ergens aan te komen. 💜

Herken je dat bij jezelf? Dat je zo hard rent en focust op wat er nog mist, dat je vergeet te vieren hoe ver je al bent gekomen? Waar mag jij vandaag stil bij staan? by @samendetijd

28

12

a month ago

Afgelopen weekend was ik een dagje shoppen in een winkelcentrum. Ik was op zoek naar nieuwe kleren, maar ik kwam uiteindelijk thuis met een inzicht dat ik blijkbaar nodig had.

We waren al snel uitgeshopt. Alle prikkels, de geluiden, de mensen en de warmte werden ons al gauw te veel. Eigenlijk waren we best teleurgesteld dat we al die moeite hadden gedaan en er niet echt van hadden genoten, want we keken er heel erg naar uit.

Op de terugweg in de auto begon ik erover na te denken. Die drukte, het contrast met waar we wonen, al die andere mensen met hun verschillende levens, persoonlijkheden en kwaliteiten. Dat contrast had ik blijkbaar nodig om weer duidelijk te zien en te voelen wie ik eigenlijk ben.

In een afstemming die ik ooit zelf kreeg, stond geschreven dat ik een heel eigen kijk heb op dingen en mijn eigen keuzes maak, niet per se zoals de gebaande paden voorschrijven. Alleen kon ik dat lange tijd met mijn hoofd wel begrijpen, maar nog niet echt voelen. Ik was omringd door gelijkgestemden en door het algoritme kreeg ik vooral te zien wat toch al bij mij aansluit. Dan denk je al snel dat iets normaal is, terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn. Soms heb je even die andere omgeving en dat contrast nodig zodat het echt landt en je weer kunt voelen wat eigenlijk al die tijd al van jou was.

En eigenlijk is dat ook wat een afstemming kan doen. Iets in jou terugspiegelen wat je zelf even niet meer zo goed kunt zien. Een andere kijk geven op wat er in jou leeft, zodat je weer kunt voelen wat van jou is en wat je misschien onderweg hebt overgenomen van de mensen en de wereld om je heen.

Morgen is het de Dag van Luisterkind, de methode waarmee je via een afstemming op afstand weer helderheid krijgt. Sinds kort bied ik deze afstemmingen zelf ook aan. Zo kun je op een laagdrempelige manier stilstaan bij wat er in jou leeft en weer echt naar jezelf luisteren.

Misschien ben je nieuwsgierig naar jouw eigen kijk, jouw manier en wat jou, jou maakt. Je mag me altijd een berichtje sturen. 💜 by @samendetijd

19

3

a month ago

De afgelopen periode mocht ik een aantal luisterkind- afstemmingen maken voor vrouwen. Het blijft elke keer weer bijzonder om te zien wat er gehoord wil worden.

Wat een afstemming precies is en hoe het voelt om er eentje te ontvangen, lees je in de slides hierboven.

Ben je zelf ook benieuwd naar een afstemming? Stuur me gerust een berichtje, dan kijk ik graag met je mee. 💜

#dagvanluisterkind by @samendetijd

12

0

a month ago