Instagram story viewer> @b383waw> Tagged
b383waw(@b383waw)'s profile avatar HD Profile

b383waw

@b383waw

763
followers
372
following
art gallery pop up
2026
Fringe Pamiętnik Gracji 25.9-21.11
AżTak Obsesje Mat Kubaj 25.6-31.8
ARTCollect 27.2-1.3
2025: Fringe/UnitedArtFest/AżTak
POSTS STORIES REELS TAGGED
,,Czuła jest noc” Akryl na płótnie 33x24 cm Na podstawie kartki z Pamiętnika Gracji nr. 332 Czasami bywa tak, że w dzień jest za mało czasu więc noc staje się drugą zmianą. Tą bardziej spokojniejszą i produktywniejszą niż dzień. Nikt nie przeszkadza. Tańczę przy sztaludze w rytmie ciszy i szumu pędzli szorujących po płótnie. Kiedyś wydawało mi się, że umiem w ten sposób oszukać zegar. Trzymam cały księżyc w rekach. Jednak mam z tyłu głowy pytanie kiedy odezwą się te wszystkie nieprzespane noce? Dzisiaj jednak odpuszczam i życzę Wam spokojnego odpoczynku ♥️ P.S Gdyby nie noc, nie powstałby pamiętnik i niektóre prace. #rusiecka #pamietnikgracji
6
Download
Moja córka miała kiedyś grę, w której losowała kości z obrazkami i musiała na ich podstawie opowiedzieć historie. Zagrajmy i tu. Co to za historia ? Chętnie też opowiem osobiście, o tych pracach i całym projekcie 24.10 na wystawie „Pamiętnik Gracji” w B383 w Warszawie. :) #pamietnikgracji #rusieckanemkovicz #sztuka #malarstwo
3
Download
Motyw ognia pojawia się w Pamiętniku Gracji kilka razy między innymi w dniach: 04.01.2024 „Za każdym razem, kiedy mam kontakt z pediatrą zapalam się na nowo. Tak już mam, kiedy dzieci chorują, a leki wypisywane są od ręki, nie wnikając głębiej.”

Na podstawie tej kartki powstał obraz ,,Płomienie”. 24.05.2024
„Ogień, deszcz na betonie. Bombardowanie Rafah.” Pamiętnik Gracji, karta nr 145 / 366. 
Dwa różne dni i źródła emocji. 
Jak pisze Łukasz Wiącek w tekście kuratorskim: „Ogień, obecny w historii sztuki jako symbol oczyszczenia, przemiany, namiętności i zagrożenia, nie wydostaje się poza kontur postaci. Zostaje zamknięty wewnątrz, stając się metaforą emocji przeżywanej w samotności.” 
Obraz Płomienie, można zobaczyć teraz na wystawie, razem z 366 zapisami, z których wyrósł cały projekt.

Pamiętnik Gracji
25.09–21.11.2026
B383, ul. Barska 38 lok. 3, Warszawa Wystawa jest otwarta , zapraszamy :) #gracjerusieckiej #pamietnikgracji #malgorzatarusiecka #sztukawspółczesna
3
Download
Wrzesień - zbieram na BMW 🙃 sztuka - wystawy - szmery - bajery - dzieci - rozmowy - natura #malgorzatarusiecka #gracjerusieckiej #pamietnikgracji #równowaga #lifeworkbalance
9
Download
Miałyśmy ogromną przyjemność wziąć udział we Frindżu Warszawskim – w małej zapowiedzi tego, co przygotowujemy na przyszłoroczny Frindż i dużą wystawę w B383WAW przy okazji wystawy @nemkovicz Pamiętnik Gracji A tymczasem… na Barskiej możecie zobaczyć naszą plenerową zapowiedź wystawy ISOS Art Collective w **Hashtag **Lab. 📍 Barska, Warszawa 📅 Zapowiedź będzie dostępna do 25 października. Zapraszamy serdecznie! To wystawa pod gołym niebem, więc mamy nadzieję, że jesienny wiatr będzie dla nas łaskawy i pozwoli jeszcze przez chwilę upleść parę warkoczy, zanim zwieje wszystko w siną dal. 😉 Do zobaczenia w Warszawie! ISOS Art Collective
0
Download
0
Download
2
Download
1
Download
Nie ma piękniejszego prezentu dla artysty jak zamknięcie wielu miesięcy pracy nad projektem wystawą. Zapraszamy już jutro :) PAMIĘTNIK GRACJI Artystka: Małgorzata Rusiecka Opieka kuratorska: Ula Kaczorowska @ullalaohsheet Łukasz Wiącek @wiacekcollection 
Wernisaż: 25.09.2026 g.18:00 Będziemy też podczas Festiwalu @fringe_warszawa 26-27.09 od 12 - 18 ( będe w sobotę ) Czas trwania wystawy: 25.09–25.10.2026 B383 @b383waw 
ul. Barska 38 lok.3, Warszawa Zapraszamy ♥️
7
Download
„CZAS” Performance Mata Kubaja jest próbą przyjrzenia się czasowi jako sile, która organizuje ciało, uwagę i codzienność. Artysta trzykrotnie odtworzył ten sam dzień, wykonując identyczne czynności w tej samej kolejności: spał, budził się, ubierał, ćwiczył, siadał w fotelu bujanym, grał na pianinie, wychodził z domu, wracał, rozbierał się i ponownie kładł spać. Zmieniało się wyłącznie tempo. Fotel bujany, swoim jednostajnym ruchem przypominający wahadło zegara, staje się symbolem przemijania i powtarzalności - ciało porusza się, pozostając jednocześnie w tym samym miejscu. Pierwszy dzień został radykalnie spowolniony. Gest tracił automatyczność, najprostsze czynności rozciągały się w czasie, a każda chwila stawała się niemal fizycznie odczuwalna. Spowolnienie przynosiło skupienie, ale także znużenie i dyskomfort. Drugiego dnia ta sama sekwencja została gwałtownie przyspieszona. Od pierwszych chwil narastała nerwowość. Ruchy stawały się gwałtowne, urywane i coraz bardziej chaotyczne. Nie było miejsca na zatrzymanie, oddech ani dokończenie gestu - zanim jedna czynność mogła się skończyć, ciało było już popychane ku następnej. Codzienność zamieniła się w fizyczną walkę z narzuconym rytmem. Napięcie rosło aż do granicy wytrzymałości. W kulminacyjnym momencie padł krzyk: „STOP!”. Był wybuchem zmęczenia, bezsilności i sprzeciwu, próbą wyrwania się z mechanizmu, któremu ciało nie mogło już dłużej się podporządkować. Trzeci dzień przyniósł powrót do naturalnego rytmu. Po doświadczeniu dwóch skrajności zwyczajne tempo stało się odzyskaną przestrzenią. Gest odzyskał swój czas, ciało oddech, a finał przeszedł w wyciszenie i medytację - odpuszczenie, powrót do równowagi i własnego rytmu. Działaniu towarzyszyła interwencja muzyczna Oktawii Pączkowskiej @oktawiapaczkowska Dźwięk przechodził tę samą drogę co ciało: od spowolnienia, przez narastające przyspieszenie i napięcie, aż po ciszę i oddech. „CZAS” pyta o granicę pomiędzy rytmem własnym a narzuconym. Czy to czas przyspiesza, czy my przyspieszamy, próbując za nim nadążyć? I czy potrafimy jeszcze zatrzymać się na tyle, by odnaleźć własne tempo? Kuratorka: @ullalaohsheet Zdjęcia: Krzysztof Gołębiowski
6
Download
Wszystko do sprawdzenia w naszych relacjach :)
0
Download
„CZAS” Performance Mata Kubaja jest próbą przyjrzenia się czasowi jako sile, która organizuje ciało, uwagę i codzienność. Artysta trzykrotnie odtworzył ten sam dzień, wykonując identyczne czynności w tej samej kolejności: spał, budził się, ubierał, ćwiczył, siadał w fotelu bujanym, grał na pianinie, wychodził z domu, wracał, rozbierał się i ponownie kładł spać. Zmieniało się wyłącznie tempo. Fotel bujany, swoim jednostajnym ruchem przypominający wahadło zegara, staje się symbolem przemijania i powtarzalności - ciało porusza się, pozostając jednocześnie w tym samym miejscu. Pierwszy dzień został radykalnie spowolniony. Gest tracił automatyczność, najprostsze czynności rozciągały się w czasie, a każda chwila stawała się niemal fizycznie odczuwalna. Spowolnienie przynosiło skupienie, ale także znużenie i dyskomfort. Drugiego dnia ta sama sekwencja została gwałtownie przyspieszona. Od pierwszych chwil narastała nerwowość. Ruchy stawały się gwałtowne, urywane i coraz bardziej chaotyczne. Nie było miejsca na zatrzymanie, oddech ani dokończenie gestu - zanim jedna czynność mogła się skończyć, ciało było już popychane ku następnej. Codzienność zamieniła się w fizyczną walkę z narzuconym rytmem. Napięcie rosło aż do granicy wytrzymałości. W kulminacyjnym momencie padł krzyk: „STOP!”. Był wybuchem zmęczenia, bezsilności i sprzeciwu, próbą wyrwania się z mechanizmu, któremu ciało nie mogło już dłużej się podporządkować. Trzeci dzień przyniósł powrót do naturalnego rytmu. Po doświadczeniu dwóch skrajności zwyczajne tempo stało się odzyskaną przestrzenią. Gest odzyskał swój czas, ciało oddech, a finał przeszedł w wyciszenie i medytację - odpuszczenie, powrót do równowagi i własnego rytmu. Działaniu towarzyszyła interwencja muzyczna Oktawii Pączkowskiej @oktawiapaczkowska Dźwięk przechodził tę samą drogę co ciało: od spowolnienia, przez narastające przyspieszenie i napięcie, aż po ciszę i oddech. „CZAS” pyta o granicę pomiędzy rytmem własnym a narzuconym. Czy to czas przyspiesza, czy my przyspieszamy, próbując za nim nadążyć? I czy potrafimy jeszcze zatrzymać się na tyle, by odnaleźć własne tempo? Kuratorka: @ullalaohsheet Zdjęcia: Krzysztof Gołębiowski
7
Download
back to up