Instagram story viewer> @collage.gaia> Tagged

1.3K
followers
1377
following
🌎🦏🌅²
𝙲𝚘𝚕𝚕𝚊𝚐𝚎 𝚊𝚛𝚝𝚒𝚜𝚝 ✂️
Welcome to my collage art world!
POSTS STORIES REELS TAGGED
سلام نوروزتون مبارک 
مجموعه انعکاس هزارتو 
تشکیل شده از هنر های مستقل و ایده پردازی های خلاقانه ایه که هرکدوم از اثار هنرمندان نشان دهنده ی حالات فردی دچار اسکیزوفرنی ، دوقطبی شخصیتی ، حبس در زندان روح خویش مباشید 
تشکرات فراوان از  نگاه پر مهرتان
184
اثری مشترک از صوفی و گایا که در این اثر عکس یکی از  فیگورهای مارک یانسنز استفاده شده است که با متنی از سارتر بهتر میتوانید در این اثر هنری کندوکاو کنید.
سارتر انسانی را توصیف می کند که غرق در نگاه کردن به داخل اتاق است خواه از روی حسادت باشد و خواه از روی کنجکاوی، به طوری که آگاهی فرد از خودش و بدنش به پایین ترین حد ممکن رسیده است. او مجذوب دیدن و تماشا کردن است و به هیچ چیز توجه نمی کند و هیچ التفاتی به چگونگی اعمال و رفتار خود ندارد. اما ناگهان صدای پایی می شنود و متوجه می شود که کسی او را زیر نظر دارد. او به ناگاه چنین تعبیر می کند که نگاه دیگری، در بردارنده ی نوعی سرزنش و تحقیر است. همچنین می پذیرد که دیگری او را به عنوان یک چشم چران ارزیابی خواهد کرد و در می یابد که این توصیف مغایر با او نیست. در این موقعیت است که از وجود خود و دیگری آگاه می شود و علاوه بر این به اُبژه ای (آنچیزی که در موردش فکر میشود) برای او مبدل می شود. شرم حالتی است که در آن موقعیت او دچار آن خواهد شد. “این شرم نشان می دهد که ما در معرض قضاوت های دیگران هستیم” (وارنوک، ۱۳۸۸، ۱۳۹). سارتر معتقد است که نگاه دیگری “جهان مرا می رباید” و از چنگ من در می آورد. زیرا همان اُبژه هایی را که دورتادور خودم ترتیب می دهم اکنون متوجه و معطوف به اوست. دیگری مرکزیت مرا در جهان از بین می برد. به این دلیل، سارتر می تواند اُبژه-دیگری را به حفره ای (hole) تشبیه  کند که گویی بخشی از جهان مرا سوراخ  می کند. از این طریق است که این جهان به تدریج و به طور نامنظم در حال گریختن است. این حالات پیامدهای شرم است.
@marc_janssens_sculptures
@collage.gaia X @mirsufi.art
75
🌵🌗
خود رو
(~. رُ) 
۱- گیاهی که به خودی خود روییده شود. 
۲- کسی که تعلیم و تربیتی ندیده.

ما هنوز رنج لحظه ی تولد و اولین زخم از اتصال بند ناف را به جان میکشیم ؛ از لغزش در اولین قدم تا جاذبه که امروز لب  می‌کشاند به قدرت ایستادنمان...ما هنوز در نقطه شروع به توقف مانده ایم.
هرچند که از ترکیب دو جفت به نور آمدیم اما مثل یک گیاه خود رو در گوشه ی جاده های زندگی سر به خورشید سپرده ایم و پا به نفس های قربانی زمین و از نشخوار لحظه ها به اختناق با خاطرات مانده ایم.
آنامیس-گایا Art
61
«نیمه های گمشده»
همه ما بخشی از وجودمون رو در جایی، زمانی یا پیش یه فرد خاص جا گذاشتیم و مجبور شدیم تکه ای از خودمون رو رها کنیم و به مسیرمون ادامه بدیم ، حالا توی این نقطه ما انسان های نصفه و نیمه ای هستیم که به دنبال نیمه های گمشده خود در دیگران می گردیم فقط و فقط برای درک کردن دوباره ی احساس کامل بودن . Art
93
نهال
تلفظ: (نِ)
(اسم)
درخت جوان نورسته.
از قدم زدن های سایه‌وارمان میان فرم و تصویر در تن منسجم هنر؛دو قلم که باهم بیگانه بودند را پیوند دادیم که بشود صدای فراتر از یک نگاه موضوعی و ترکیب بندی گسترده‌تر از حس فردیمان، به جنبش هر حس و لخته ی  تفکر که شیره ی جان شده بود.
و پروازی باشد برای نور از چراغ ایده و تخیل!
دست هارا به هم منجمد کردیم که صدا را بلندتر از حصار نفری کنیم.
/کلاژ گایآ و نقاشی های آنامیس/
حس ها را صدا کردیم روی کاغذ که شما ببینید و برایتان آینه باشد با بازتابی حرکت هر حسی و اتفاقی که جامعه ی انسانی این روز ها در هر زمینه ای تجربه می‌کند.
مسیر هنر برای جوانان جویای حنجره چه صدا رنگی باشد و چه کلامی، تاریک است.
ما ابزار کارمان را شعله دادیم و مسیر را باهم پیش می رویم به امید این که پیام را برایتان رنگ کنیم و هم مسیر قدم هایتان باشیم.

آنامیس-گایا
۱۴۰۲/۹/۷

#کلاژ
#نقاشی Art
56
back to up