Instagram story viewer> @faezemollaei> Tagged

Faezemollaei | Storyteller |

@faezemollaei

14K

followers

276

following

من داستان‌های پنهان زندگی روزمره رو پیدا می‌کنم.
می‌تونی داستانت رو برام تعریف کنی تا به زیور تبدیلشون کنم.
Silver jewelry: @faezemollaei.jewelry

POSTS STORIES REELS TAGGED

۱۴۰۵/۰۸/۰۲
🪽🤍
روز دویست و چهل

….

#dailyroutineofwar #tehran #iran
#تهران #ایران

1k

28

۱۴۰۵/۰۸/۰۱
🪽🤍
روز دویست و سی و نه

بعد از یه سکوت طولانی، یا باید بلند شی و از اول شروع کنی یا باید تموم شی و تموم کنی.
من فکر می‌کنم خیلی سخته گذر ازش، ولی بهتره که تحمل کنی، هر جا نفست تموم شد عمیق تر نفس بکشی و بعد گذر کنی و از اول شروع کنی.

#dailyroutineofwar #Tehran #iran
#تهران #ایران

3k

51

۱۴۰۵/۰۷/۳۰
🪽🤍
روز دویست و سی و هشت

با آدم بودن چیکار میشه کرد؟
کسی نمیدونه
یک عمر زندگی پیش رو و هر فصل تکراری در تکراری دیگه…
ساختن معنا در بی‌معنا‌ترین لحظه‌ها
و اون لحظه که تلاش می‌کنی عاشق ابر و بارون و نارنگی شی کسی نگاهت رو به سخره می‌گیره.
کاری از تو بر نمیاد چون ناچاری به ساختن معنا در بی معنایی .
گاهی تلاش می‌کنی جنون‌وار برقصی، بخندی و بی معنی حرف بزنی و درست همون لحظه کسی با بی معنا‌ترین نگاه تردت می‌کنه.
نمیدونه تو ناچاری به ساختن معنا در بی معنایی
شاید هنوز دچار نشده به سکوت و سکون
شاید هنوز وهم لذت زندگی در لحظه‌هاش موج میزنه که فریادت رو نادیده میگیره.
با آدم بودن چیکار میشه کرد
کسی نمیدونه
شاید تلاش برای دونستنش بزرگترین دالون تاریکی زندگی باشه
شاید نجات
شاید سقوط
با آدم بودن کاری نمیشه کرد
در بهترین حالت هم با آدم بودن کاری نمیشه کرد
باید ایستاد و تماشا کرد
لحظه‌ی آدم بودن رو
یا حتی غیاب آدمی و نبودن رو

#dailyroutineofwar #tehran #iran
#ایران #تهران

1k

38

۱۴۰۵/۰۷/۱۶
🪽🤍
روز دویست و بیست و چهار

امروز داشتم اکسپلور گردی می‌کردم یهو یه فیلم ترکی پخش شد و برای اولین بار یه جمله عمیق تو همچین فیلمی شنیدم:))
گفت:
خانواده
جایی که تمام بدی ها با حسن نیت انجام میشه.
به نظرم خیلی درست بود.
احتمالا اکثر آدم‌ها این تجربه رو با خانواده‌شون دارن.
آسیب‌هایی که تو سال‌ها بعد مجبوری تو اتاق درمان تماشاشون کنی، توشون غرق شی و بعد از مردابش با سختی خودت رو بیرون بکشی.
بعد با فکر کردن به این جمله رفتم تو اتاق نقاشی و رو تابلوی آخر کار کردم.عصر‌تر سمانه اومد پیشم و قهوه درست کردم و تو تراس نشستیم و به تماشای باد شدیدی که می‌وزید و بارون نم‌نمی که منت گذاشته بود و می‌بارید نشستیم و حرف زدیم.
بعدش لباس پوشیدیم و سر زدیم به فستیوال در و دوستامون رو دیدیم، به جیب سر زدیم و سوپ خوردیم و بعد هم که فائزه کارش تموم شد اومدیم خونش که یکم با هم وقت بگذرونیم و معاشرت کنیم.
فردا سمانه قراره دوچرخه‌ش رو بیاره سمت خونه من و دوچرخه سواری کنیم.فکر کنم خیلی جالب باشه.
همین دیگه
تا فردا

#dailyroutineofwar #tehran #iran
#تهران #ایران

1k

24

*
«فستیوال در»
۱۴ تا ۱۷ مهر در ووید

تهران میانه / سنایی / سیزدهم، شماره‌ی ۲۱ / در مشکی رنگ

58

0

۱۴۰۵/۰۷/۱۴
🪽🤍
روز دویست و بیست و دو

باید یک شهر رو بگردیم که برسیم به چیزی که می‌خوایم.
امروز با فائزه رفتیم جا که کاراش‌رو بچینه.مجموعه جدیدش دلم رو میبره.اسب‌هایی که میدون یا گاها آروم گوشه‌ای آروم ایستادن و همه‌شون رو هم دلم می‌خواد داشته باشم ولی شدنی نیست.
به نظرم هر کسی باید یک اسب داشته باشه هرچند قرار باشه به جای اسطبل روی گوش، گردن یا قلب نگهش داره.
یه قهوه با ترکیب آب پرتقال(نوشیدنی محبوبم) رو از جو گرفتیم و کارارو چید و بعد من به دو سه جای دیگه از فستیوال سر زدم و یه شلوار خیلی خوشگل سبز و یه گلدون زیبا خریدم.
شبش با شبنم و احسان و آری خوش‌مزه‌ترین لازانیای شهر رو خوردیم بعد هم هر کسی رفت خونه خودش.
این روزا تصویر واقعی از آدم‌ها و فضاهارو تو ذهنم ثبت می‌کنم که اگه نبودم دلم کم و زیاد تنگ نشه.اگه بودم هم واقعی‌تر نگاه کنم.
شهر و آدم‌ها و کوچه و مغازه‌ها و دونه دونه قصه‌هاشون رو ثبت می‌کنم که شاید یه روزی یه جایی به درد خودم یا کسی بخوره.

#dailyroutineofwar #tehran #iran
#پرسه_در_شهر #تهران

1k

33

⁨ .
“I want to carry the essence of the plains with me. That is why I share so many images of them with you, so we might remember what it is we truly miss… I am one of those people who yearns for trees every single day. For the Judas trees, the wild roses… The kind who watches botanical documentaries; the kind who, upon seeing a grasshopper, stares at it, completely mesmerized, from head to toe.”

دلم می خواهد عصاره ی دشت ها را با خود حمل کنم.
برای همین هم اینهمه تصویر از آنها با شما به اشتراک می گذارم،
تا یادمان بیاید دلتنگ چه هستیم…
من از آنهایی هستم که دلم هرروز و هرروز برای درخت ها تنگ
می شود. برای ارغوان ها، برای نسترن ها… از آنهاییکه مستند گیاه شناسی نگاه می کنند، از همان ها که تا یک ملخ می بینند هاج و واج سرتاپایش را ورانداز می کنند.

#travelphotography #travel #life #lifestyle⁩

1k

47

⁨ ⁨ ‪‪@faezemollaei‬‬
بعد از اینکه پیجشون رو دیدید و روحتون رو نوازش کر‪@faezemollaei‬ei‬ei
گفتنی‌های شمارو می‌شنوم و می‌خونم و باهم راجع به ai نظر میدیم.⁩⁩

709

29

⁨ ⁨ ⁨ ۱۴۰۵/۰۶/۲۳
🪽🤍
روز صدو نودو نه

دو نفر رفتن به خونه‌ی بخت که نوع خوشش رو تجربه کنن.
ما شاهد عقدشون بودیم و لحظاتی بود که از ذوق، بغض کردیم و من به این فکر می‌کردم که اشک شادی عجب معقوله‌ی عجیب و در تناقضیه و در عین حال زیبا.
چون توضیحی براش نداری ولی احتمالا تو لحظه‌های خیلی مهم آدمای عزیزت ناخودآگاه تصمیم میگیره به چشم بیاد و تو هم سعی می‌کنی پنهونش کنی.
سارا و کسری عزیز
زندگی همینیه که هست
ما تغییرش میدیم
زندگی یکم سبز تر، گاهی آبی و بعضا خاکستریه
اما انتخاب آدم‌ها اون مهم زندگیه که رنگ و نور و زاویه دیدت رو عوض می‌کنه
انتخاب آدمی که همراهت تو این مسیر باشه مهمترین تصمیم این زندگیه
همین زندگی که همینیه که هست
مطمئنم تو این انتخاب برای هردوتون
زندگی کمی سبز تر
گاهی آبی تر و احتمالا پر از صورتی و قرمز‌های ترکیبیه
اگر گاها تصمیم به خاکستری گرفت رنگش رو با هم و از نو ترکیب کنید
چون معتقدم شما این زندگی رو بلدید
خوشبخت بشید و همیشه بخندین
همیشه رفیق و همیشه عاشق باشید
هر روز برای هم قصه بسازید
چون
ته ته تهش
این زندگی همینیه که هست
شما قراره رنگیش کنید
❤️

#dailyroutineofwar #marriage #life
#تهران #قصه⁩⁩⁩

3k

66

.
🥂

702

19

⁨ ⁨ 🧷
جالب است كه متنى بسيار كهن، قديمى‌ترين گواه مكتوبى كه داريم، شايد بتواند بر وضعيت غريبِ دوستى در زمانه‌ی ما پرتو بيفكند.
دوستى به زندگی شهر ربط دارد يا ندارد؟ متنى كه مى‌گویم حماسه‌ی گیلگمش است؛ كهن‌ترين شعر مكتوب تاريخ بشر كه تاكنون به دستِ ما رسيده و غايب بزرگ. كهن‌ترين است چون تبارش به مجموعه‌اى از الواح سومرى و بابلی مى‌رسد كه تا اواسط قرن نوزدهم كشف نشده بود، وغايبِ بزرگ است چون تا زمان كشف اين الواح، در سنتِ غربى هيچ اشاره‌اى به حماسه‌ی گیلگمش يا هيچ گفت‌و‌گوی صريحى درباره‌ی شخصيت‌ها، قصه‌ها و مضامينش وجود نداشت.
📖
لوح هشتمْ مويه‌ی گیلگمش بر بالين دوست محتضرش را وصف مى‌كند؛ دهها سطرِ به هم پيوسته كه با «بر تو بگريند» به پايان مى‌رسند.
اين عبارت همه موجودات را، خواه شهرنشين و خواه جنگل‌زى، به همدردى و شفقت فرا می‌خواند؛ همه عناصر طبيعى، انسانى و الاهى را.
فقدانِ دوست تمامِ هستى را رنجور مى‌كند چرا كه دوستى، حتى دوستى دو نفر، تمام جهان را در خود مى‌آفريند و، همان‌طور كه هانا آرنت قرن‌ها بعد از گیلگمش گفته، رد و نشانش هرگز از جهان زدوده نمى‌شود.
دوستى آن پيوند غريبى است كه اجزاى جهان را كنار هم نگه مى‌دارد؛ همان چيزى كه جهان را جهان مى‌كند.⁩⁩

3

9

Behind The Scene 📸

161

44