Instagram story viewer> @shopseverr> Tagged

Arzu 🪄

@shopseverr

135

followers

19

following

》Taklitler asıllarını yaşatır.《
📚 @bookandshopsever
Sipariş için Dm 💌
Kitaplara, içeriklerine, wattpad hikayelerine özel tasarımlar ✨️

POSTS STORIES REELS TAGGED

"Bazen diyorum ki," diye mırıldandı, tenimi ısıtan bir yoğunlukla beni süzüyordu, "sendeki bu korkusuzluk acaba Avcı kanından mı geliyor?"
Ruj izleriyle dolu yüzüne baktım. "Bu hâlinizle sizden korkmamı mı bekliyorsunuz?"
"Asla," dedi hızla ve sonra daha nazikçe devam etti, "benden asla korkmanızı istemem."
Kalbim bir kez daha tekledi, hain vücudum ona doğru eğildi.
Keil'ın gözleri aşağı indi, eğilişimi fark etmişti ve bu da nefesimi daha çok hızlandırdı. "Neden?" diye sordum.
Tereddüt etti, kendisiyle savaşır gibiydi. Muhtemelen o da benim gibi ne kadar tehlikeli bir şey yaptığının farkındaydı.
Sonra alçak ve boğuk bir sesle konuştu: "Çünkü korksaydınız... bunu yapamazdım." Yavaşça saçlarıma uzandı. Parmakları tellerin arasında gezindi ve geri çekilmeden önce bir an oyalandı; başparmağıyla işaretparmağı arasında bir çiçek tutuyordu. Çiçek esintiye kapılıp döne döne uçtu. Eli yeniden kalktı, bu sefer alnıma düşmüş bir teli nazikçe geriye itti. "Ya da bunu," diye fısıldadı.
Bedenim karıncalanırken tayfından bir uzantı hareketini tekrarlayarak şakağımı sıyırdı ve parmaklarının peşinden aşağı yöneldi. Yüzümün kıvrımı boyunca, çeneme ve titreyen boğazıma doğru ateş çizgileri çizdi.
"Ya da bunu," diye fısıldadı ve o tayf parçasını ensemden aşağı ilerletirken parmakları köprücükkemiğimin çukurundan içeri doğru süzüldü.
Keil'ın gücü omurgam boyunca ilerleyip elbisemin üst kenarında durduğunda, tayfım içimde sıcak ve titrek bir şekilde kıvrıldı. Parmakları da benzer şekilde köprücükkemiğimin çukurunda durdu. Kutsal bir şeye dokunuyormuş gibi çok hafif temas ediyordu.
Yutkunduğumda dokunuşu hafifçe oynadı. "Şey," dedim nefes vererek. "Beni korkutmak için bu sihirbaz numaralarından fazlası gerek."

tanıtım reklam
@yabanciyayinlari @kiera.azar
Afiş; @bookandshopsever

#thornseason #kieraazar #yabancıyayınları #bookart #bookaesthetics

3

33

Göğsündeki yara bir canavarın ağzı gibi açılmıştı.
Sonrası çığlıklar. Kafamda, kemiklerimde. Çığlıklar, çığlıklar, çığlıklar ve-
Oda bulanıklaştı, dizlerimin üstüne çöktüm.
Burada olup onu koruyamamıştım.
Bir el kolumu kavradı. Kimin eli olduğu umurumda değildi. Şu an biri bana bıçak saplasa umurumda olmazdı.
Zaten kanıyordum. İçim boşalıyor, dalgalar birbirini boğuyordu; sıcak, yoğun ve sarsıntılıydı. Varlığını bile bilmediğim katmanlar havayı buhar gibi kaplıyor, her biri kendi ıstırap çığlığıyla sarsılıyordu.
İçki dolabındaki bardaklar şangırdadı. Kitaplar ciltlerinden koptu. Ahşap inleyip parçalandı.
Çığlıklar, çığlıklar, çığlıklar.
Biri beni sarsıyordu. Dur, Alissa, dur!
Sonra geri çekildi. Kapılar çarparak kapandı.
İçimdeki set çatırdadı ve cam, tahta, kan selinde paramparça oldu.
Dünya sona eriyordu ve buna minnettardım.

tanıtım reklam
@yabanciyayinlari @kiera.azar
Afiş; @bookandshopsever

#thornseason #kieraazar #yabancıyayınları #bookart #bookaesthetics

3

42

Bana bahçeleri gezdirdi; sallanan yapraklar ve şırıldayan çeşmeler etrafımızda usulca mırıldanıyordu
"Ee?" dedi sonunda, gür sarı kirpiklerinin altından baktı. "Bu bir kabul mü?"
Sahte bir kahkaha attım. "Lafı hiç dolandırmıyorsunuz, Majesteleri."
"Erik," diye düzeltti. "Açıksözlülüğün kıymeti bilinmiyor. Gerçi itiraf etmeliyim ki geçen seferki açıksözlülüğümden sonra kendimi çok azarladım. Notuma yanıt alamasaydım özür dilemek için bizzat Vereen'e gelmeyi düşünüyordum."
Gözlerimi kırpıştırdım. "Özür mü?"
"Sezonun ilk gecesi, tüm sarayın önünde niyetimi öyle kabaca açıkladığım için." Sesini alçaltıp bana doğru eğildi. "Taç giydiğimde on beş yaşındaydım. Ancak en başından dikenlerimi göstermezsem kendimden yaşça büyük ve deneyimli kişiler arasında asla yükselemeyeceğimi daha küçükken öğrenmiştim. O geceki davranışımın kaynağı bu alışkanlığımdı; bir kralın dikenli, sahiplenici doğasıyla hareket ettim... oysa bir centilmen gibi davranmalıydım."
O geri çekildiğinde şaşkınlıktan dilim tutulmuştu. Bu incelik gösterisi ve yüzüne güzellik katan o yumuşak, pişmanlık dolu gülümseme beni sersemletmişti, bu gülümsemeyi aynada çalışıp çalışmadığını merak ettim.
"Acaba," diye sordu, "nezaketsizliğimi affedebilecek misiniz?"
Kendimi toparladım ve şaka yaptığımı anlayabileceği bir ciddiyetle, "Korkarım bu başka bir şeye bağlı," dedim.
Kaşları kalktı. "Neye bağlı?"
"Affımı kazanmak için göstereceğiniz çabaya."

tanıtım reklam
@kiera.azar @yabanciyayinlari
Afiş; @bookandshopsever

#thornseason #kieraazar #yabancıyayınları #bookart #bookaesthetics

3

38

"Bu topraklar bana yasaklı."
"Ama bu yasak Fısıltı Çayırı'na gelmene engel olmadı." diye çıkıştı Ekin.
"O zaman garip bir deli cesareti gelmişti ve Gölge de yanımdaydı. Şimdi içinden geçersem tüm parterkalar hazır durumda olacak ve beni yakaladıkları anda memnuniyetle Prenslerine götürecekler. Hem zindanlara kadar, Ağlayan Yaprak Ormanı'nın içinden geçen çok uzun bir yol da bizi bekliyor olacak. Orada pek çok tür ve parterka var ve birçoğunun iyi niyetli olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim."
"O zaman uçurumu deneyebiliriz, sonuçta uçan bir kertenkelen var." Ekin çaresizce elfe bakıyordu.
"Ejelf" Aramir başını iki yana salladı, yavaşça. "Gölge ciddi bir yaralanma ge çirdi, şu an iyileşme sürecinde. Hem sağlığı yerinde olsaydı bile onu o uçurumda tehlikeye atmazdım. Gökyüzünde, tam da sınırlarında süzülen devasa bir ejelfi Finrollular pekâlâ rahatlıkla vurabilir."
"Gölge'nin üstünde ben olacağım, Gliondel buna cesaret edemez."
Aramir garip bir ifadeye büründü, dudaklarını yaladı ve sonunda tüm mimikleri duruldu. "Onu tanısaydın pek çok şeye cesaret edebileceğini bilirdin." Burukça gülümsedi. "Ona güvenerek hareketlerini yönlendirme sakın ve bu zindanlar için de hayatını tehlikeye atma."
"Zindanlar için değil, arkadaşım için bunu yapıyorum." Tüm sözcükler Ekin'in ağzından çaresizce çıkmıştı. "Benim hayalim uğruna buraya gelen arkadaşım için... Bunu anlayabiliyor musun?"
Ekin'in gözlerinin dolduğunu görmek Aramir'in tüylerini dikmişti. "Değer verdiğin biri için çabalamak pek anlayabildiğim bir şey değil Ekin." Soluklandı. "Ama somut bir ipucu yakalarsan... Sana yardım edeceğim."
Bir süre bakıştılar, kestane tonlarıyla bezeli insanla siyahlara bürünen elf, aslında oldukça uzun bir süre bakıştılar. Sonunda gözlerini ilk çeken Ekin oldu, derince yutkunarak. Buraya geldiğinden beri ilk kez bir elfle kendisi gibi hissederek bu kadar uzunca süre sohbet etmişti. Çekinerek başını Aramir'in omzuna yaslayıp fazla olmayan bir baskıyla elfin kolunu sıvazladı. "Burada senin gibi biriyle karşılaşmasaydım muhtemele

3

36

Birkaç ay önce, pek de popüler olmayan bir dergide fantastik dünyalar üzerine yazılar yazmaya başlamıştı. Boyutlar arası yolculuk, paralel evrenler, uzayın son suzluğu gibi konularda yazılmış romanları inceliyor, her yazısını tek bir soruyla noktalıyordu: Bu kocaman evrende gerçekten de yalnız mıyız?
Çalıştığı derginin piyasa değerini bildiğinden kendini birazcık özgür hissediyordu aslında. Az satan bir yerdeyken dilediğince saçmalayabilirdin, böylece seni eleştirecek hedef kitle de azalırdı. Ancak ilginç bir şekilde Ekin'in yazıları sosyal medya üzerinde büyük bir patlama yaşayarak hızla yayılmıştı. Özellikle gençlerden sayısız mesaj alıyordu.
Çoğunun içeriği hayranlık üzerineydi ama bazen tuhaf ihbarlar da alıyordu.
Esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolan insanlar vardı mesela ya da elflerle irtibat kurduğunu söyleyen manyaklar. Forumlardaki sohbetlere denk gelmişti birkaç sefer de. Orada elf cini denen bir şeyden bahsediyorlardı, suların aslında pek çok şey gizlediğinden.
Ekin yazmaya devam etmişti ama önüne sunulan şeyler fazlasıyla aklını kurcalıyordu. Böylece birkaç ayın sonunda sorusu şekil değiştirmişti: Farklı varlıkların yaşadığı boyutlara nasıl ulaşırız?
İşte projesi buydu, o boyutlara bir şekilde ulaşacaktı.

tanıtım işbirliği
@bussra.ssahin @kaktusyayinevi
Afiş; @bookandshopsever

#finrol #büşraşahin #keşfet #bookart #fantastikurgu

3

23

Çıtırtı sesleri eşliğinde hafif bir duman yükseldi ve cılız ateş odunlarla beslenerek büyüdü, şömine boşluğunu turuncu ışıklarla doldurdu. Ateşin ısısı yüzlerine vururken Gliondel kendi koltuğunun üstünde duran toz pembe örgü battaniyeyi Ekin'in omuzlarına örttü. Ekin garip bir gülümsemeyle Gliondel'e baktı. "Bu da ne?" Sesinde şaşkınlıktan çok minnettarlık seziliyordu.
"Dünya yolculuklarımın birinde yani de-harede senin odandaki battaniyeyi fark ettim. Koltukta kitap okuyordun ve üzerinde o örtülüydü. Nedense onun senin için önemli bir eşya olduğunu düşündüm ve ben de... Sale'nin yardımıyla bunu senin için ördüm."
Ekin hafif aralanmış dudaklarını yalayıp battaniyeyi göz hizasında kaldırdı. Yamuk boyutu ve kaçan ilmekler yüzünden oluşan irili ufaklı boşlukları şimdi dik katini çekmişti. "Bunu gerçekten benim için mi ördün? Kendi ellerinle..." Gözleri buğulanmıştı.
Gliondel başını eğip "Üstelik büyünün yardımı olmadan..." dediğinde, Ekin oturduğu yerden kalkıp Gliondel'in yanındaki ufak boşluğa sığıştı.
Parmaklarını prensin gözünün altındaki siyah bende gezdirip boyun girintisine başını yasladı. "Senin yanındayken sana duyduğum hislerle kalbim patlayacak gibi oluyor. Bu benim kafamı karıştırıyor. Sana neden bu kadar tutulduğumu anlayamıyorum. Bu yüzden sürekli gelgitli bir ruh hali içindeyim. Lütfen hislerimden emin olmamı sağla, lütfen..." Son sözcük Ekin'in dudaklarını fısıltı halinde terk etti.
Gliondel boynuna düşen sıcak damlayı hissetti ve gözlerini kapattı. Ekinin kafa karışıklığını kendisine anlatması beklemediği bir durumdu. Aynı şekilde ağ lamasını da beklemiyordu. Aradan ne kadar zaman geçtiğini bilmiyordu, Ekin'in göğüs kafesi düzenli aralıklarla inip kalkmaya başlamıştı. Kızın sıcak bedenine biraz daha sokulan Gliondel uyumayı denedi, yaşadığı bu an çok hoşuna gitmişti.

tanıtım işbirliği
@bussra.ssahin @kaktusyayinevi
Afiş; @bookandshopsever

#finrol #büşraşahin #keşfet #bookart #edit

3

50

"Elena..." diye fısıldadığında, sıcak nefesi yüzüme çarptı.
"Ne?" Kabalık ettiğimin farkındaydım ama Ander hep böyle bir adamdı. Bundan anlıyordu.
Uzun süre cevap vermedi. İlk kez kendini gizleme gereği duymadan büyük bir özlem ve hüzünle yüzümü inceledi uzun uzun. Sonra yavaşça, "Yüzün..." dedi. Kalbim istemsizce sıkıştı. "Hayatımda gördüğüm en kusursuz şeydi." Göğüs kafesim daralınca gözlerimi yumdum. "Her baktığımda nefesimi kesen o güzel yüzün..." Sesi kırılmıştı. "Nasıl birden böylesine çirkin geldi ki bana?"
Bu ağırdı. Çok ağır... Ama her şeye rağmen hak ettiğim o sözler karşısında buruk bir tebessüm bahşettim. "Çünkü benden nefret etmeyi öğrendin," dedim.
İnkâr eder gibi başını iki yana salladı. “Buna nefret demezdim."
"Ne derdin?"
Zerre kadar mutluluk olmayan gülümsemesi dudaklarını kıvırdığında, "Kalp kırıklığı," dedi.
Ander tanıdığım en duygusal adamlardan biriydi ve hayatın gerçeğini kabullenmesi için bir darbe alması gerekiyordu. Ona bu iyiliği yapan ben olmuştum geçmişte.
"Hâlâ bana âşıksın, değil mi?" diye sorarken omzumdaki saçı geriye atmak için hafifçe başımı yana savurdum.
Ander hiç düşünmeden, "Evet," dediğinde kalbim bir an duraksadı. "Ama atladığın bir detay var."
"Nedir?"
"Ben seni tanıdığım ilk günkü hâline âşığım." Gözleri gözlerimden ayrılmadı. "Son görüştüğüm gün karşımda duran kadına ise kızgın." Odanın içindeki bütün hava çekilmiş gibiydi. "İşte fark bu."

tanıtım işbirliği
@eemregul @guardianyayinlari
Afiş; @bookandshopsever

#maskesizbalo #emregül #guardianyayınları #bookart #keşfet

3

75

Kim olduğumu öğrendiklerinde belki katil diyeceklerdi bana.
Belki kurtarıcı, adaletin savunucusu ya da delinin teki... İnsanlar kadar umursamıyordum kim olduğumu. Hangi sıfatla çağırıldığımın bir önemi de yoktu.
Zamanla Stonefall Kasabası'nda yaşayan ve hayatımı mahveden insanların gerçek yüzleriyle tanışacaksınız ama onlardan önce tanımanız gereken kişi... Benim.
Kim olduğumu merak ettiğinizi biliyorum, anlattıklarımın kafanızı karıştırdığının da farkındayım ama endişelenmeyin. Ben kimseye benzemem. Bir şeyleri saklamak gibi bir niyetim de yok. Zira korkması gereken ben değilim, onlar.
Ölüm benim değil, onların ismini haykırıyor.
Akacak kan onların bedenlerini yıkayacak.
Mezarlar onların değersiz bedenleriyle dolacak.
Ben, Elena. Elena Moren.
Size söylediğim şeyi hatırlıyor musunuz? İçimde, yıllar boyunca savaştığım canavarlardan çok daha tehlikeli bir canavar yarattım ben.
Kötülüğe karşı savaştıkça yedi ölümcül günahın bataklığında boğuldum ve küllerimden yeniden doğdum.

tanıtım işbirliği
@eemregul @guardianyayinlari
Afiş; @bookandshopsever

#maskesizbalo #emregül #guardianyayınları #bookart #keşfet

3

49

"İşimi merak ediyorsun ya..." dediğinde, tokat yemiş gibi kendimi toparlayıp ciddileştim.
Kadehime uzanan elim havada kaldı. "Evet."
Marcel sesini alçaltarak, "Benim işim ölümle uğraşmak," dedi.
O an duyduğum cümlenin gerçekliğiyle savaşırken ağırlığı anbean enkaz yarattı ruhumda. Bir an, restoranın bütün sesi bir uğultuya dönüşürken Marcel'in sözlerini defalarca kez içimden tekrarladım.
Ne demekti bu?
Gözlerimin içine baktığında, dudaklarından o baş döndürücü sözcükler döküldüğü andan beri gece ve zaman durmuştu. Kalbim delirmişçesine çarpıyor, ne demek istediğini anlamaya çalışıyordu.
Ölümle uğraşmak.
Marcel katil olduğunu mu iddia ediyordu?
Panik ve şaşkınlıktan ne yapacağımı bilemez hâldeydim. Ellerimi bir masaya bir kucağıma indirip duruyor, yerimde duramıyordum.
Marcel hiçbir şey olmamış gibi kadehini kaldırdı, bana bakmaya devam etti. Yine aynı şeyi yapıp zihnimle oynamıştı işte. Benimle bit sırrını paylaşmamış, yalnızca zihnimde daha karanlık bir kapı aralar mıştı.
"N- Ne?" diye kekeledim. "Ne demek bu?"
Şaşkınlığımı sakince süzerek, "Sana söylemiştim," dediğinde dudaklarının kenarı neredeyse görünmeyecek kadar hafif bir şekilde kıvrıldı. "Bazı cevaplar, yeni sorular doğurur."

tanıtım işbirliği
@eemregul @guardianyayinlari
Afiş; @bookandshopsever

#maskesizbalo #emregül #guardianyayınları #bookart #keşfet

3

84

"Havacılarda ekipman kullanmayı engelleyecek yaralar kritiktir. Önemli bir şey olsa şu an kendimi acile kaldırtmıştım, emin ol." Söylediklerinin aksine ifadesinin pek iç acıcı olduğunu söyleyemezdim. Garip hissetmeme neden oluyordu.
Konuşmak istemiyordum ama yine, "İyi misin?" deme isteğine engel olamadım. Ve Tuğba'yla kavga ettiğim gün bana sorduğu gibi minik bir cümle ekledim. "Gerçekten soruyorum."
Aradaki farkı herkes bilmezdi. Her cümlesi ciddiyetten uzak bir pervazsızlıktayken onun da bileceğini sanmıyordum. Küçük bir an kahve gözleri yüzümde oyalandı. "Senin gibi seni ilgilendirmez, desem ne dersin?"
Dudak büzdüm. "Haklısın, derim." Adımlarım hızla geriledi. Sormam hataydı. Çantamdan anahtarımı çıkarıp, kapımı açarken gitmemişti. Olduğu yerden bir adım bile atmadan beni izlediğinin farkındaydım. Evime girip ona döndüğümde hâlâ bana bakıyordu. Birkaç saniye ben de aynı şekilde karşılık vermiş ve en sonunda sorgulama ihtiyacı hissetmiştim. "Bir şey mi söyleyeceksin? Ne var?"
"Siz kadınlar..." dedi, ağır ağır. "Garipsiniz."
"Siz erkeklerin de çok normal olduğu söylenemez."
"Diyelim bir erkek senin adını sayıklayarak öldü." Sarsıcıydı cümleleri. Üstelik bildiklerim, bu etkiyi daha da arttırıyordu. Gördüklerimi yok saymaksa işin en garip tarafıydı. "Ona ihanet eder miydin Karakurtçuk?"
Gerçekçiydim. "Hiçbir erkek benim adımı sayıklayarak ölmez."
Mantıklıydı. "Çok haklısın, ben de aynı düşüncedeyim ama varsayım diyelim." Soktuğu lafa karşılık buz gibi bakışım yeterli bir cevaptı. "Eder misin?" dedi. "Seni çok seven birine ihanet eder misin? Ona sırtını döner misin? Yaşamda ve ölümde bunu yapar mısın?"

tanıtım reklam
@lorressima @ephesusyayinlari
Afiş; @bookandshopsever

#demirzambak #loresima #ephesusyayınları #bookart #güntekinagah

3

138

Zihnim geçmişte kaldı. Aşık olduğumdan değildi tüm bunlar, geçmişte kapanmıştı her şey. Acının nedeni, üzerine saplanan hayali bıçak ve bunun beklenmedik anda gelmesiydi. Bu kadar acı veriyorsa demek ki hâlâ bıçak oradaydı. Titreyen elimi hafifçe kaldırıp yüzükparmağıma baktım. Dakikalar önce sorulan neden yüzük takmıyorsun sorusu da kırgınlığıma kırgınlık ekledi.
Yıllardır hiçbir parmağıma yüzük takmazdım. Buna herhangi bir normal yüzük de dahildi.
Bir zamanlar ben de denemiştim âşık olmayı ve sevmeyi. Seni olduğun gibi seven kalbe yerleş, derdi babam. Orayı bulduğumu sandığım zamanlardı. Güvenmiştim, hataydı. Mesleğimin ilk yıllarında, Yozgat'ın en tenha köyündeydim. Aynı okulda denk düşmüştük onunla. Peşimden koştu, diyemezdim ama özenle işlemişti beni ona getirecek yolları. Şiirler, ince jestler, tatlı gülüşler, hediyeler ve nazik dokunuşlar... Benim gibi ruhu bu dünyaya ait değil sandım. Öyle görmemi istediği için beni inandırmayı başardı. Ama her zerresiyle bu çağa aitmiş.
Bilmiyordum.
Lise zamanlarında yaşadığım hayal kırıklığından sonra daha üstü gelmez sanmıştım.
Bilmiyordum.
Geleceği bilmiyordum.
Onun evli olduğunu bilmiyordum.

tanıtım reklam
@lorressima @ephesusyayinlari
Afiş; @bookandshopsever

#demirzambak #loresima #ephesusyayınları #bookart #güntekinagah

3

97

"Bak,” dedi ve işaretparmağı aramızda havalandı. Göz ucuyla bakıp yeniden yola döndü. "Ben bu hayatta hiçbir şeyi ciddiye almam. İki şey hariç: Bir ölüm, diğeri evlilik. Ve çok özür dilerim, sen evlilik kısmına denk düştün, Aslı. Ne yapabilirim? Ben bunu ciddiye almak zorundayım. Her şey yalan olabilir ama izninle ben evliliğimizi kendi içimde biraz içselleştireceğim." Keyifle güldü. "Karım da karım ya. Ne güzel bir kelimeymiş bu böyle, insanın hep söyleyesi geliyor." Bana döndü ve şevke ekledi. "Karım!"
Yüzüm ekşidi. Kusabilsem kusardım. İnadına yaptığının pekâlâ farkındaydım. "Ne olur, kavga edelim," dedim, çaresizce. Bu saçmalıklardansa kavga ederek beni bu duruma pişman etmesini yeğleyecektim.
"Olur," dedi, geniş geniş. "Karım ne derse o. Hangi konuda edelim?
Hadi, sen başla."
Gözlerim kısıldı. "Seni gebertmek istiyorum ya!"
Yediği laftan memnun bir şekilde sırıttı. "Hep böyle gergin mi olacaksın sen?"
Göz devirerek önüme döndüm. "İnan, sadece sen varken böyle oluyor."
"Kendimi çok özel hissediyorum. O yüzden sadece bana evlilik teklifi ettin demek." Yeniden dik bakışlarımın hedefindeydi. Bu bakışı da gördü ve anladı. "Ne? Etmedin mi?"
"Hayatımın en rezil kararıydı. Şu an daha net anladım." Bu işi bu noktadan çeviremeyecek olmak daha can sıkıcıydı. Yalan yaydan çıkmıştı ve ikimizin hayatına da bir ok gibi saplanmıştı. "Ayrıca bana hayatım, deme!"
"Bebeğim?" diye öneri sundu.
"Kusacağım. Kes şunu."
"Karım?" Şiddetle ofladım. "Hanım!" dedi, en sonunda. "Evet evet. Bak, bu harika oldu. Benim hanım. Hep benim ekibe ben sizin hanınızım. bu da benim hanım cümlesini kurmak isterdim. Bayıldım. Kesinlikle bunu yapalım."

tanıtım reklam
@lorressima @ephesusyayinlari
Afiş; @bookandshopsever

#demirzambak #loresima #ephesusyayınları #bookart #güntekinagah

383

127