Instagram story viewer> @bigali256> Posts

BigAli

@bigali256

2K

followers

1166

following

مشغول به نقیضین‌🎸🎹🎤🎵🎼✒️📚
"در مُلتَقای خاطره و نسیان"‌

POSTS STORIES REELS

آرتیستای بزرگ هیچکدوم از انتخاباشون بی‌دلیل نیست و پشت هر حرکت و تصمیم‌شون یه هدف و انگیزه‌ی هنری وجود داره. این سولوی گیلمور یه نمونه‌ی خوبه. ما قبلا یه نسخه‌ی کامل‌تر از این آهنگ بی‌نظیر رو با آواز به همراه دوست هنرمندم کاور کردیم که لینکش رو همینجا گذاشتم. ولی احساس کردم خود این سولوی گیتار نیاز به توجه و بررسی بیشتری داره🎸
#گیتار_الکتریک #سولو #پینک_فلوید #دیوید_گیلمور #گیتاریست
@davidgilmour @pinkfloyd by @bigali256

با دوستی قدیمی صحبت می‌کنم. قرار دیداری می‌چینیم. امروز؟ کلاس دارم. فردا؟ کلاس دارم. چهارشنبه؟ کلاس دارم. تایپ می‌کنم ناکافی‌ام دیگه و یک استیکر خنده هم می‌گذارم پشتش که از شدت قضیه بکاهد. می‌گوید آدمیزاد موجود جالبی‌ست و می‌گویم بله موجودی با امراض جالب.

وسط کلاسی چهارساعته‌ در باب موسیقی و صدا وقتی که زمان استراحت سر می‌رسد، می‌روم کافه‌ی مجموعه می‌نشینم تا همان همیشگی را سفارش بدهم. اینقدر همیشگی که دیگر یک نگاه و سلام و احوالپرسی کوتاه کافی‌ست و لحظاتی بعد لیوان آمریکانو را می‌گذارند روی میزم. باقی بچه‌های کلاس دوسه‌میز آنطرف‌تر نشسته‌اند و می‌گویند و می‌خندند. بین شوخی و خنده از برنامه‌هاشان هم حرف می‌زنند و راه پیش رو. موسیقی الکترونیک، موسیقی برای بازی‌های کامپیوتری، آواز خواندن و بند راک و چیزهای دیگر. همه از من جوان‌ترند. چند سالی هست که فهمیدنش دیگر کار سختی نیست.

بعد یکی‌شان صدایم می‌زند به اسم کوچک: علی جان بیا پیش ما بشین. از کجا اسم کوچکم را می‌داند مطمئن نیستم اما پسر جوان آن قدر دوستانه و راحت دعوت می‌کند که بر تمام سویه‌های فرار از موقعیتم غلبه می‌کنم و قهوه‌ام را برمی‌دارم و می‌روم سر میزشان می‌نشینم. با مهم‌ترین سلاحم یعنی شوخی و خنده سعی می‌کنم توضیح بدهم که توی قیافه نیستم و به گمانم موفق می‌شوم. به حرف‌ها از فاصله‌ی نزدیک که دقیق‌تر گوش می‌دهم ترم و واحد و کلاس به گوشم می‌خورد. احساس می‌کنم باید بیشتر در این جمع حل شوم و بعد انگار غیرارادی و با صدایی بلندتر از انتظارم می‌پرسم همه دانشجو هستید؟ و جواب بله است. نمی‌دانم نشستن در این جمع باورم نشده یا راهی که خودم رفته‌ام. اما لبخند می‌زنم و می‌گویم از آخرین باری که دانشجو بوده‌ام دوازده‌سالی می‌گذرد. همیشه بعضی‌ها در جمع تعجب می‌کنند.

یاد گرفتن برای من همان همیشگی شده. همان آمریکانویی که باید همیشه سر میزم باشد. شرم ندارم از گفتنش. انگار به حس فهمیدن چیزی، یاد گرفتن تکنیکی که بلدش نبوده‌ام و دیدن اینکه دارم در کاری بهتر عمل می‌کنم اعتیاد دارم. شاید مرض باشد یا شاید هم تسکینی بر مرضی دیگر. تا اطلاع ثانوی قصد کاویدن روانم را ندارم.

*ارتباط تصویر با متن شاید این است که کتاب متد گیتاری را بعد از سال‌ها باز کرده‌ام و دارم دوباره تمرینش می‌کنم. فیلم را که چندبار بازبینی کردم دیدم ترفندهایی انگار از کتاب نشت کرده به اجرا و خوشم آمد. کتاب را آخرین بار سال هشتاد و هفت با همین سازی که اینجا در دست دارم با کامیل معلم گیتارم مشق می‌کردم. سلامت باشد.

#موسیقی_راک #گیتار_الکتریک #سولو #بلوز #گیتاریست by @bigali256

در نهایت اونقدرام ایده اشتباهی نبود نه؟ =))

The chain - Fleetwood Mac

#fleetwoodmac #thechain #artistsofinstagram #coversong #vocalist #guitarist #musician by @bigali256

*اگه بهتون اجازه‌ی خرید گیتار الکتریک، درامز و آمپلیفایر رو نمیدن، می‌تونید این ویدیو رو به والدینتون نشون بدین😁🤘🥁🎸
**حلاجی یا همون پنبه‌زنی سنتی کار سخت و شرافتمندانه‌ایه. البته به بعضیا هم باید بگیم شما پنبه‌ی این و اون رو نزنی کافیه. راضی به زحمت بیشتر نیستیم🤷😌
#تول #متالیکا #بلک_سبث #گیتار_الکتریک #متال by @bigali256

زندگی هارمونی دارد، قبول. ولی نمی‌شنویش در لحظه. حوادث و تکه‌های زندگی که بنشینند کنار هم و مثل نت‌های منفرد فرود بیایند روی صفحات عمرت، داستان عوض می‌شود. بعد شاید بشنوی که آرپژی بوده گذر روزها، با طنین هزار اتفاق درهم. شنونده‌ی خوب برای فهم موسیقی و هارمونی‌اش صبر و حوصله می‌کند. حرف آقای ویلسون هم اینجا همین بوده لابد.

My Cover Version of #TakeItSlow By #RayWilson
@raywilsonmusic
#آواز #موسیقی #خواننده by @bigali256

این هم لابد حاصل چرتکه‌ انداختن‌های نزدیک شدن به مرز میانسالی بود که بی‌بهانه سراغ آدم می‌آمدند. که شنبه‌غروبی با حنجره‌ی متورم، حین رانندگی به سمت خانه، پوزخندبه‌لب آدم به این نتیجه برسد همه عمر تلاش کرده‌ برنگردد. کجا این تصمیم را گرفته باشد؟ احتمالا در مرز نوجوانی. خیلی دور از مرز میانسالی. یک جایی همان سال‌ها که جای خوبی هم نبوده حتما از نظر شرایط بیرونی و احوال درونی، با خودش گفته من می‌روم و دیگر اینجا برنمی‌گردم. مهاجرت هم که همیشه این نیست وسایلت را بریزی توی کوله‌ات و شال و کلاه کنی و بزنی به جاده. آدم از خودش هم مهاجرت می‌کند. که بعضی چیزها را بکُشد در خودش، که بعضی تصویرها را از سر بیرون کند، که افکار طرد و تحقیر را بفرستد به ناکجای ذهن و بعضی پرونده‌ها را به خیال خودش ببندد توی سرش. بعد این می‌شود رانه‌ی باقی عمر آدم. به سمت چیزی نمی‌دوی در واقع، فرار می‌کنی از پشت سرت.
این طور نبود که نخواهد هیچوقت برگردد. آن تصویر پنج‌سالگی‌اش را فراموش نمی‌کرد. سر ظهر تابستان جنوب، پیکر بچه‌گربه‌‌ای را لای پرچین‌ دور خانه پیدا کرده بود. همانجا که هر روز می‌گشت تا زنده ببیندش. عذاب وجدان آنقدری کلافه‌اش کرده بود که فقط دلش خواسته بود برگردد به دیروز جای اینکه فکر کند به این پیکر مانده روی دستش. این شکل خواست برگشتن دست از سرش برنداشت دیگر. می‌خواست محمود همبازی بچگی‌اش که سرطان زود برده بودش هم زنده و پابه‌توپ برگردد به کوچه. می‌خواست چنگ بیاندازد به دوستی‌های از دست رفته. حرف‌های نگفته و نگاه‌های دزدیده‌شده را برگرداند و نگذارد آدم‌حسابی‌های زندگی‌اش را همان افکار برآمده از ناکجای ذهن ببرند در محاق. یا مثلا آن‌ها که گلوله و موشک خاموششان کرده بود و فقط عکس‌هاشان دست‌به‌دست می‌شد را تصادفی لای جمعیت در خیابان ببیند. زنده و سالم و خندان، انگار نه انگار که خبری بوده. می‌خواست مادربزرگش از تخت بلند شود و با چین و چروک‌های کمتر، باز برود مسابقه‌ی دوی پیشکسوتان مقام دوم بیاورد. بعد با خودش فکر می‌کرد که او هم کم ندویده بود اما دریغ از سکو و مقام.
به سمت میدان هروی که رانندگی کنی، خروجی صیاد شمال جای جمع‌بندی افکار است. برگشتن و برنگشتن که جمع نمی‌شوند یک‌جا. بی‌امان خاطرات را سر کشیده بود، سال به سال. نرسیده کنار زد و دید هیچوقت این شعر اسلامپور اینقدر به جانش ننشسته:
«تو به هر حال باید عبرت می‌گرفتی
تا در میان یک سطح ساده‌ی دل
شراب را به آن تعارف کنی که بیشتر مکث می‌کند
نه آنکه بیشتر می‌نوشد.»
#گیتار_الکتریک #سولو #استودیو_موسیقی #شعرمعاصر #پرویز_اسلامپور by @bigali256

برای روزهایی که از دست رفتن،
برای رویاهایی که هنوز زنده‌ان،
و برای امیدی که هنوز خاموش نشده.

#PinkFloyd - #HighHopes Cover
#پینک_فلوید #موسیقی_راک #دیوید_گیلمور
@pinkfloyd @davidgilmour by @bigali256

بالادِ مردِ خسته از لفّاظی
#بالاد #گیتار #گیتاریست #استودیو_موسیقی #ضبط by @bigali256

*
هنوز زندگی‌هامان زیر و رو نشده بود که این عکس را یک سه‌شنبه‌ای حدود ساعت هشت شب نشسته در ماشین گرفتم. جایی حوالی سردار جنگل. قبل از اینکه زنگ واحد غربی طبقه چهارم را بزنم. بعضی چیزها را آدم حس می‌کند حتی اگر مطمئن نباشد. مثلا آخرین بارها. بعد وسوسه‌ می‌افتد به جانت که بگذار چیزی ثبت کنم. زودتر که می‌رسیدم می‌نشستم توی ماشین و سعی می‌کردم به چیزی فکر نکنم که جلسه‌مان فی‌البداهه پیش برود. همیشه این پنجره‌ی روشن را نگاه می‌کردم و با خودم فکر می‌کردم که شاید نشسته‌اید و سررسید قرمز رنگ را ورق می‌زنید و مرور می‌کنید.
**
بعد خون به پا شد و بعد جنگ درگرفت و بعد ارتباط آدم‌ها هم با همدیگر تقریبا قطع شد. و من؟ منتظر ماندم. راستش از آن کارهایی نیست که دلت در سینه بکوبد برای انجام دادنش. ولی خب حرف برای گفتن کم نیست از آن جلسه‌ی آخر تا امروز. خیلی چیزها تاب می‌خورد توی سر آدم. تصاویری ثبت شد درخیابان که هزار ترومای کودکی باید لنگ بیاندازد جلوشان. جنازه می‌دیدی، کودک مرده می‌دیدی، مردم گریه می‌کردند و مردم می‌رقصیدند. پیکرآدم‌ها را جوری دست به دست می‌کردند و می‌انداختند روی هم که خشکت می‌زد. بعد موشک هم از راه رسید. و چون فاجعه خودش کافی نبود لابد، مرده‌ها که هیچ، زنده‌ها را هم از هم دریدند و پرده‌ی خاموشی کشیدند دور یک مملکت که اگر بغض گلوگیری هم داری خودت زورت را بزنی و تنها قورتش بدهی پایین. اگر سوال همیشگی را می‌پرسیدید که چه حسی دارد احتمالا اول می‌گفتم تحقیر. ولی سیاهه‌ی احساس و عواطف منتقل شده خیلی بلندتر از جلسه‌ی پنجاه‌دقیقه‌ای ما بود. از ارتباط با آدم‌ها هم می‌گفتم. که بعضی‌ها را نمی‌شناسی دیگر، بعضی‌ها مستقیم و غیرمستقیم ناسزا می‌گویند به تو و بعضی‌ها را هم انگار دوباره پیدا می‌کنی این وسط. من ولی فارغ از له و علیه فقط می‌خواستم آدم‌ها را بفهمم و بتوانم درک‌شان کنم. و شما می‌دانید که چقدر می‌خواهم از این پوسته‌ی لعنتی خودم و این کله‌ی مرکز جهانم پا بگذارم بیرون و از جای دیگری نگاه کنم به چیزها.
***
سه سال و قریب به صد و پنجاه جلسه کم نیست. شناخته‌اید که علی چیزی که برایش وظیفه شود را به این راحتی‌ها ترک نمی‌کند که خودتان دست به کار شده‌اید و خبری نداده‌اید دیگر. امروز پیام‌های رد و بدل شده بین‌مان را مرور می‌کردم. نزدیک به سیصد پیام یک‌طرفه. شما هیچ نگفته‌اید. من رسید واریزی را فرستاده‌ام و زیرش متنی را از هفته‌ی قبل کپی کرده‌ام: سپاس از وقت شما و تا هفته‌ی بعد.
این‌ها که نوشتم جای جلسه‌ی آخرمان. بخش دوم پیام یک‌طرفه‌مان را حذف می‌کنم قربان. سپاس از وقت شما. by @bigali256

‌گوشه‌هایی از مراسم رونمایی از ✨Unreal Shadmehr✨
اونی که باید که دعا نکرد. بلکه شما عزیزان یه حرکتی بزنید که سخت محتاجیم به دعا🤲🙏📿
آهنگی که می‌شنوید آهنگ مسافره از آلبومی به همین نام که اولین آلبوم منتشرشده از @RealShadmehr به حساب میاد و من همینجوری فی‌البداهه یه سولوی گیتاری روش زدم🤷🎸
#گیتار_پاپ #گیتار_الکتریک #سولو #شادمهر_عقیلی #شادمهر by @bigali256

این بازخوانی با سولوی اضافه رو هم خواستم که تقدیم کنم به اون نوجوانِ عشقِ گیتارِ ساکنِ اهواز که اواخرِ دهه‌ی هفتادِ شمسی پدرِ این نوارکاستِ کریس‌ دی‌برگ رو روی واک‌منِ سونیِ نقره‌ای‌رنگش درآورد. پس تقدیم به خودم😌

**مثل همیشه از لطف پدرام عزیز برای پیشنهاد و انگیزه دادنش و راهنمایی‌هاش برای بازخوانی این آهنگ متشکرم. @pedram_niknafs 🙏❤️
My #Cover version of #HeartOfDarkness By #ChrisDeBurgh
@cdebinsta
#بازخوانی #کاور #آواز #خواننده #راک #کریس_دی_برگ #آریان #نوار_کاست #سونی #واکمن #نوستالژی #سولو #گیتار #اهواز by @bigali256

به حال خود اگر می‌گذاشتیش، آدمی نبود که صبح شال و کلاه کند و برود درکه. آن هم سه‌شنبه. وسط هفته که جلسه می‌گذارند سر صبح که کار و بار برود جلو یا حداقل اینطور به نظر بیاید. ولی آدم علی‌الخصوص اگر کارمند باشد ممکن است دلش بخواهد سه‌شنبه صبح برود درکه. نه که همینطوری برود، نه. به عشق املتی با رب‌گوجه‌ی سرخ شده و نان ماشینی که از سینه‌‌کش کوه نمی‌روی بالا. دلش می‌خواست سه‌شنبه صبح با رفیقش، با دوستانش آن بالا باشند. دوستی علیه کارمندی، علیه جلسه‌های سه‌شنبه صبح.
***
فوتبال هم دیگر نمی‌دید مثل قدیم. مثلا آنطور که زمان ونگر همه‌ی بازی‌های آرسنال را دنبال می‌کرد. ولی دلش خواسته بود الکی هم که شده خودش را مشتاق نشان بدهد و کری بخواند. با رفیق هوادار بایرن‌مونیخ. چه بهتر از این؟ اما میسر نشده بود تا شش صبح روی کاناپه جلوی تلویزیون روشن بیدار شود و بفهمد که کل بازی را خواب بوده و توپچی‌ها هم ناپرهیزی کرده‌اند و سه‌تا زده‌اند. بعد فکر کرده بود که اگر دوستش حضور می‌داشت لابد او هم بیدار مانده بود و شاید آن اشتیاق سابق را باز توی سینه حس می‌کرد. دوستی علیه خوابیدن، علیه نظم شبانه‌روز.
***
آدم که مریض می‌شود انگار از روی حرص بیشتر تمایل پیدا می‌کند به بعضی کارها. احساس می‌کنی زندگی زمینت زده و تو باید بلند شوی و خودت را بتکانی و ثابت کنی بازی هنوز تمام نشده است. برای او اینطور بود که انگیزه پیدا می‌کرد بیافتد به بخت ساز و تمرین موسیقی. احساس می‌کرد مورد خیانت واقع شده و تنها افتاده. فی‌الواقع خیال بچگانه‌ای بود ولی خب دست هم برنمی‌داشت. بعد با خودش فکر می‌کرد که چرا اینقدر تنها ساز زده در زندگی و کاش مثلا دوست چلیستش چند روزی بیشتر مانده بود تا با هم حسابی ساز بزنند. شاید اصلا بیماری به لطف موسیقی و به راه و رسم باستانی شمن‌ها زودتر بدنش را ترک می‌کرد. دوستی علیه تک‌صدایی، علیه روزگار.
***
بعد با خودش سرانگشتی حساب می‌کرد الان که اینها را تایپ می‌کند دوستانش نشسته‌اند در هواپیما که بروند آن سر دنیا یا مثلا رفته‌اند کنار تالابی در لاهیجان که حتما هوایش بهتر از این اتاق گاز است. کاری از دستش برنمی‌آمد مگر با خودش بگوید دوست هرجا که باشد دوست باقی می‌ماند. دوستی علیه فاصله، علیه مرز.
#دوست #دوستی #رفاقت #رفیق #گیتار #گیتار_الکتریک #سولو #راک #بلوز #گیتاریست by @bigali256