Instagram story viewer> @elaine.rigas> Posts

Elaine Rigas 📖 Literary & Cultural Creator

@elaine.rigas

12.6K

followers

7028

following

🏛️ A journal of books, art & hidden places
🖋 Translator • Writer • Cultural Journalist
🎼 Choir singer
🎓 MA Cr. Writing | BA French Lang & Lit

POSTS STORIES REELS

«Την ώρα που γεννιόμουνα σχολάγανε οι Μοίρες
Οι Μοίρες την ώρα που γεννήθηκα, πέταξαν την τύχη μου στη θάλασσα
Σε ένα σεντούκι που ίσως κάποια μέρα να το βρω ξεβρασμένο σε μια παραλία»
Δεν γίνονται όλες οι εξομολογήσεις χαμηλόφωνα. Κάποιες γράφονται με θυμό, άλλες με την ωμότητα εκείνου που έχει κοιτάξει κατάματα τις πιο σκοτεινές πλευρές του εαυτού του και αρνείται πια να τις κρύψει. Κι όταν η ποίηση συναντά την πληγή, η γραφή μπορεί να γίνει ταυτόχρονα κραυγή, αντίσταση και μια προσωπική διεκδίκηση ελευθερίας.
Το Στη φύση και στους ανθρώπους της, σ’ αυτά πιστεύω τελικά, η νέα κυκλοφορία των εκδόσεων Nightread, είναι ένα αυτοαναφορικό, βαθιά προσωπικό και αντισυμβατικό ανάγνωσμα της Γιολάντας (Ιωάννας Παπαθεοδώρου), που κινείται ανάμεσα στην ποίηση και τον πεζό λόγο, αναζητώντας μια γλώσσα για όσα δύσκολα χωρούν σε λέξεις.
Ο ψυχικός πόνος, ο εγκλεισμός σε ψυχιατρικές κλινικές, η απόπειρα αυτοκτονίας, η εύθραυστη σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό. Κι απέναντί τους, η γραφή ως τρόπος έκφρασης, αντίστασης και επιβίωσης. Χωρίς καλλωπισμούς και εύκολες απαντήσεις, η συγγραφέας καταδύεται σε σκοτεινά νερά, εκεί όπου η εξομολόγηση συναντά την οργή και η ευαλωτότητα αρνείται να γίνει σιωπή.
Με μια λυρική, αναρχική γραφή που φέρνει στον νου την αντισυμβατική ποίηση της Κατερίνας Γώγου και με την πανκ και γκοθ κουλτούρα να διαπερνά την αισθητική του, το βιβλίο διεκδικεί το δικαίωμα να υπάρχουμε έξω από τις συμβάσεις, ακόμη κι όταν δυσκολευόμαστε να συμφιλιωθούμε με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Δεν είναι ένα εύκολο ανάγνωσμα και αυτό είναι το μεγαλύτερο καμάρι του. Είναι από εκείνα τα βιβλία που σε αναγκάζουν να σταθείς απέναντι σε μια φωνή που δεν προσπαθεί να γίνει αρεστή, να αφουγκραστείς τις αντιφάσεις της και να αναμετρηθείς με όσα η κοινωνία προτιμά συχνά να κρατά στο περιθώριο.
Και μέσα σε όλη αυτή τη σκοτεινιά, ο τίτλος μοιάζει ν' αφήνει ένα μικρό παράθυρο ανοιχτό. Στη φύση. Στους ανθρώπους. Στην πιθανότητα να βρούμε κάπου, κάποτε, έναν λόγο να συνεχίσουμε να ελπίζουμε.
Και, ειλικρινά, το πιο ανατρεπτικό στοιχείο αυτού του βιβλίου βρίσκεται στην ίδια του την αντίφαση: στην επιθυμία να πιστέψεις στη φύση και στους ανθρώπους, έχοντας ήδη γνωρίσει από κοντά όσα μπορούν... by @elaine.rigas

🏛️ Στο Αρχαίο Θέατρο Σπάρτης η Ιστορία σκηνοθετεί μια αφήγηση αιώνων

Κάτω από τα μαρμάρινα εδώλια, στην ορχήστρα, στις λιθόκτιστες ράγες μιας κινητής σκηνής, ακόμη και στα ίχνη των μεταγενέστερων κατασκευών, το αρχαίο θέατρο της Σπάρτης αφηγείται πολύ περισσότερα από την ιστορία του θεάτρου. Αφηγείται τις ζωές που πέρασαν από πάνω του, τις εποχές που άλλαξαν τη μορφή του, τους ανθρώπους που το κατοίκησαν και το μετέτρεψαν, αλλά και την επίπονη επιστημονική εργασία που χρειάστηκε για να αποκατασταθεί.

Με αφορμή την ολοκλήρωση της Α΄ φάσης των εργασιών αποκατάστασης, είχα την ευκαιρία να περιηγηθώ στο μνημείο, μέσα από μια ξεχωριστή ξενάγηση της δρ. αρχαιολόγου Μαρίας Τσούλη, πρωτοβουλία της Πνευματικής Εστίας Σπάρτης, σε συνδιοργάνωση με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λακωνίας και τον «Σύνδεσμο Φίλων για την Αποκατάσταση του Αρχαίου Θεάτρου Σπάρτης – Ο ΓΙΤΙΑΔΑΣ», και να παρακολουθήσω από κοντά μια διαφορετική ανάγνωση της ιστορίας του.

Στο νέο μου άρθρο στον Λακωνικό Τύπο, ακολουθούμε τα ίχνη του από τη ρωμαϊκή Σπάρτη και τη βυζαντινή Λακεδαιμονία μέχρι τις πρώτες ανασκαφές και τη σύγχρονη αποκατάσταση. Kάθε στρώμα που αφαιρείται αποκαλύπτει μια ακόμη σελίδα από τη μακρά ζωή του, μέχρι το μνημείο, ελευθερωμένο πια από το βάρος της σκόνης των αιώνων, να μπορέσει να πάρει μια βαθιά ανάσα και ν’ αρχίσει να αφηγείται την ιστορία του.

📖 Διαβάστε το άρθρο στο lakonikos.gr (link in bio)

#ancientgreece #ancientruins #lakonia #sparta #culture by @elaine.rigas

Από τα πιο ενδιαφέροντα μέρη που είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ αυτό το καλοκαίρι ήταν, αναμφίβολα, το Αμυκλαίο.

Δύο μήνες μετά, επιστρέφω μέσα από μερικές φωτογραφίες σε εκείνη την ημέρα στον λόφο των Αμυκλών, όπου κάθε πέτρα, κάθε ίχνος, κάθε σημείο του τοπίου ανοίγει μια διαφορετική ιστορία: ο προϊστορικός οικισμός, το ιερό του Απόλλωνα και του Ιάκινθου, ο περίφημος Θρόνος του Βαθυκλή, τα Ιακίνθια και ένας ολόκληρος κόσμος που έζησε, μεταμορφώθηκε και τελικά διασκορπίστηκε μέσα στους αιώνες.

Είχα την τύχη να γνωρίσω το Αμυκλαίο μέσα από μια προσωπική ξενάγηση του αρχαιολόγου και καθηγητή μουσειολογίας Σταύρου Βλίζου, υπεύθυνου του ερευνητικού προγράμματος Αμυκλών, μαζί με τον Γιώργο Γιαξόγλου, πρόεδρο της Πνευματικής Εστίας Σπάρτης. Εκείνη τη μέρα, ένας αρχαιολογικός χώρος άρχισε να μου αφηγείται την ιστορία του και να ξεδιπλώνει τα μυστικά του και για λίγο ένιωσα τον παλμό των αιώνων πάνω στις ζεστές του πέτρες.

Ακόμα και όταν έχεις την αίσθηση ότι γνωρίζεις καλά έναν τόπο, πάντα κάτω από τα χώματά του κρύβονται ξεχασμένες ιστορίες που περιμένουν καρτερικά ν' αναδυθούν στο φως. (Link in bio για το αναλυτικό άρθρο στον Λακωνικό Τύπο)

📍 Αμυκλαίο, Αμύκλες Λακωνίας
.
.
.
.
.
#archeology #ancientgreece #lakonia #journalism #culture by @elaine.rigas

Αν είσαι τυχερός, κάποια παραμύθια μπορείς να τα διαβάσεις -και να τα φωτογραφίσεις- ακριβώς εκεί όπου γεννήθηκαν. 🌊📖

🌊 Η Κύθνος είναι ακόμα μαζί μου μ' ένα βιβλίο που μία που το βρήκα στο λαογραφικό μουσείο της Χώρας, μία που μπήκε στη βαλίτσα: τα «Παραμύθια της Κύθνου» του Γιώργη Βενετούλια.
Ο Βενετούλιας, που κατάγεται από το νησί και ασχολείται από παιδί με την καταγραφή της λαϊκής παράδοσής του, συγκέντρωσε τις ιστορίες αυτές, που ως τότε διασώζονταν από στόμα σε στόμα, στην Κύθνο του 1994. Στις σελίδες του συναντιούνται 48 παραμύθια και διηγήσεις: μύθοι, μαγικά παραμύθια, ιστορίες με παράξενα πλάσματα και ανθρώπινες αδυναμίες, ευτράπελες αφηγήσεις, ιστορίες για τη μοίρα και όσα, σύμφωνα με την παλιά λογική του παραμυθιού, είναι γραμμένα να συμβούν.

🌊 Διαβάζοντάς το, ακούς κι εσύ τη φωνή εκείνων που τις διηγήθηκαν και τις βλέπεις να παίρνουν μορφή και να αιωρούνται σε σπίτια και αυλές, στα βράχια και στα νερά του νησιού, μέχρι να εισχωρήσουν στο χαρτί, να γίνουν μελάνι και λέξεις για να σωθούν από τη λήθη.
Μαζί με τις αναμνήσεις μου από τα μέρη της Κύθνου που γνώρισα, τώρα, χιλιόμετρα μακριά, ανακαλύπτω και την ψυχή τους: τις παλιές ιστορίες, τις δεισιδαιμονίες, τις λαϊκές δοξασίες, τα παραμύθια.
.
.
.
.
.
#bookstagram #folklore #kythnos #greekbooks #fairytale by @elaine.rigas

📍 Μυστράς
🏛️ Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO (1989)

Αναρριχόμενη στις πλαγιές του Ταΰγετου, η καστροπολιτεία αναπτύχθηκε γύρω από το φράγκικο κάστρο που οικοδόμησε το 1249 ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος. Το 1262 πέρασε στους Βυζαντινούς και μέσα στους επόμενους αιώνες εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά, πνευματικά και καλλιτεχνικά κέντρα του ύστερου Βυζαντίου. Από το 1348 αποτέλεσε την έδρα του Δεσποτάτου του Μορέως.
Η πόλη άκμασε ιδιαίτερα τον 14ο και τον 15ο αιώνα. Εκκλησίες και μοναστήρια, παλάτια, αρχοντικά και κατοικίες απλώθηκαν στην πλαγιά, ενώ οι τοιχογραφίες των ναών αποτελούν σήμερα μερικά από τα σημαντικότερα δείγματα της υστεροβυζαντινής τέχνης. Εδώ έζησε και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων, η παρουσία του οποίου συνδέεται με την ιδιαίτερη πνευματική ακτινοβολία του Μυστρά.
Ύστερα, όμως, η ιστορία άλλαξε.
Το 1460 ο Μυστράς καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς και αργότερα πέρασε για ένα διάστημα και στους Βενετούς.
Το 1770, μετά τα Ορλωφικά, η πόλη υπέστη σοβαρές καταστροφές από τις επιδρομές αλβανικών στρατευμάτων, ενώ οι λεηλασίες στη Λακωνία συνεχίστηκαν για χρόνια. Ο Μυστράς δεν κατάφερε έκτοτε να επιστρέψει στην παλιά του ακμή και η έκτασή του περιορίστηκε σημαντικά.
Λίγο αργότερα, η Επανάσταση του 1821 και η καταστροφική εκστρατεία του Ιμπραήμ το 1825 έδωσαν νέα πλήγματα στην ήδη συρρικνωμένη πόλη. Ο Μυστράς έφτασε έτσι να είναι ένας μικρός και αραιοκατοικημένος οικισμός.
Και τότε ήρθε το τελευταίο, ίσως πιο παράξενο κεφάλαιο της ιστορίας του.
Μετά την Ανεξαρτησία, το ελληνικό κράτος αποφάσισε να ιδρύσει ξανά τη Σπάρτη στην αρχαία της θέση. Από τη δεκαετία του 1830, οι κάτοικοι του Μυστρά άρχισαν σταδιακά να μετακινούνται προς τη νέα πόλη. Δεν ήταν μια ξαφνική εγκατάλειψη, αλλά μια αργή μετατόπιση της ζωής από την παλιά καστροπολιτεία στη νέα Σπάρτη.
Οι τελευταίοι κάτοικοι απομακρύνθηκαν το 1953, όταν απαλλοτριώθηκαν οι τελευταίες ιδιοκτησίες και ο Μυστράς μετατράπηκε εξ ολοκλήρου σε αρχαιολογικό χώρο.
Σήμερα στα καλντερίμια του, ανάμεσα σε ερειπια από παλάτια, εκκλησίες, αρχοντικά και ερειπωμένα σπίτια, τα ίχνη του παρελθόντος παραμένουν ζωντανά και σε κάθε βήμα νιώθεις στον λαιμό σου την ανάσα των θρύλων...

#mystras by @elaine.rigas

Στην Άνω Χώρα του Μυστρά, το Παλάτι των Δεσποτών καταλαμβάνει το κεντρικό πλάτωμα της καστροπολιτείας και υπήρξε η έδρα της πολιτικής εξουσίας του Δεσποτάτου του Μορέως. Δεν πρόκειται, ωστόσο, για ένα ενιαίο κτίσμα. Η μορφή του είναι αποτέλεσμα μιας μακράς οικοδομικής ιστορίας, που ξεκινά στα τέλη του 13ου αιώνα και συνεχίζεται έως τον 15ο, καθώς το ανάκτορο επεκτείνεται και μετασχηματίζεται μαζί με την ίδια την πολιτική σημασία του Μυστρά.

Η διώροφη πτέρυγα των Καντακουζηνών, του 14ου αιώνα, και η τριώροφη πτέρυγα των Παλαιολόγων, έναν αιώνα αργότερα, σχηματίζουν σήμερα την χαρακτηριστική κάτοψη σε σχήμα Γ. Στον τελευταίο όροφο των Παλαιολόγων βρίσκεται η επιμήκης Αίθουσα του Θρόνου, το Χρυσοτρικλίνιο. Μπροστά από το Παλάτι απλώνεται ο Φόρος, το μεγάλο φυσικό πλάτωμα όπου συγκεντρωνόταν ο πληθυσμός ενώπιον του ηγεμόνα.

Κι αν οι πέτρες του ανακτόρου μαρτυρούν την οργάνωση της εξουσίας, η Αίθουσα του Θρόνου μάς οδηγεί σε μια άλλη πλευρά της: στον τρόπο με τον οποίο η εξουσία παρουσιαζόταν και γινόταν ορατή.

Εδώ φιλοξενείται σήμερα η έκθεση «Στο φως της Αυλής – Απείκασμα ενδόξου περιβολής», αφιερωμένη στην ενδυμασία της ύστερης βυζαντινής αυλής. Οι αναπαραστάσεις των ενδυμάτων, εμπνευσμένες από τη βυζαντινή εικονογραφία, δεν λειτουργούν απλώς ως αισθητικές ανακατασκευές. Η ενδυμασία στον κόσμο της αυλής ήταν γλώσσα κοινωνικής θέσης, κύρους και εξουσίας· τα υφάσματα, τα χρώματα και τα διακοσμητικά στοιχεία δήλωναν τη θέση εκείνου που τα φορούσε.

Το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου, με αφορμή τις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς, πραγματοποιούνται στο Παλάτι των Δεσποτών δωρεάν οργανωμένες ξεναγήσεις από αρχαιολόγους της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λακωνίας, από τις 09:00 έως τις 12:00.
.
.
.
.
.
#mystras #byzantine #history #museum #medieval by @elaine.rigas

🏺Κι όπως περπατάς βραδάκι στα σοκάκια της Χώρας στην Κύθνο, μέσα σε μια παραδοσιακή παλιά κατοικία, που χρονολογείται από το 1824, συναντάς, ανοιχτό και φιλόξενο, ένα μικρό λαογραφικό μουσείο. Περνάς το κατώφλι και είναι σαν να περνάς μια πύλη στον χωροχρόνο, βρίσκεσαι σε μια άλλη εποχή, όπου τα αντικείμενα σου αφηγούνται τις ιστορίες γενεών πίσω.
🏺Το Λαογραφικό Μουσείο Χώρας Κύθνου δημιουργήθηκε το 2014, χάρη στην πρωτοβουλία της νεολαίας της Χώρας και την πολύτιμη προσφορά των κατοίκων. Πρόκειται για μια συλλογή καθημερινών αντικειμένων που καθρεφτίζουν ένα μικρό κομμάτι της ίδιας της ζωής του νησιού, διασωσμένο μέσα στους τοίχους ενός παραδοσιακού σπιτιού.
🏺Τρία μικρά δωμάτια αρκούν για να σε ταξιδέψουν πίσω στον χρόνο. Αγροτικά εργαλεία, κουζινικά και καθημερινά σκεύη θυμίζουν τον μόχθο και τις συνήθειες των ανθρώπων μιας άλλης εποχής, ενώ οι παραδοσιακές φορεσιές κρατούν ακόμη πάνω τους κάτι από την εικόνα των Κυθνίων που τις φόρεσαν.
🏺Αυτό που δεσπόζει και εντυπωσιάζει είναι το υπνοδωμάτιο της νύφης. Το μεγάλο μεταλλικό κρεβάτι επιβάλλεται στον χώρο, στολισμένο με τα προικιά της, και μοιάζει να κρατά ακόμη ζωντανή την προσμονή μιας άλλης εποχής, τότε που η προετοιμασία του γάμου περνούσε μέσα από τα χέρια, τα υφάσματα και την υπομονή ολόκληρης της οικογένειας.
🏺Ένα μικρό μουσείο, λοιπόν, σε μια γωνιά της Χώρας, που σου θυμίζει πως η παράδοση του παρελθόντος βρίσκεται ακόμα παρούσα: στα βιβλία, στις φωτογραφίες, στα αντικείμενα που κάποτε χρησιμοποιήθηκαν, στα ρούχα που κάποτε φορέθηκαν και, κυρίως, στις ιστορίες των ανθρώπων που τα άγγιξαν.
.
.
.
.
.
#kythnos #folklore #museum #Greece #travel by @elaine.rigas

📍 Postcards from Kythnos

"Το Μάη κ' το θεριστή ποτέ δεντρί δεν πιάνει
μον' της αγάπης το δεντρί καρπούς κ' φύλλα κάνει"

Summer memories with @gianna_hagia @maria_nikol_12 @elenibourouni @mariapapaioannou992
.
.
.
.
.
.
.
#summervibes #greece #travel #kythnos #travelphotography by @elaine.rigas

Postcards from Monemvasia ✨️

«Κυρά Μονοβασιά μου, πέτρινο καράβι μου.
Χιλιάδες οι φλόκοι σου και τα πανιά σου.
Κι όλο ασάλευτη μένεις
να με αρμενίζεις μες στην οικουμένη»
- Γιάννης Ρίτσος
.
.
.
.
.
#laconia #lakonia #monemvasiacastle #greeksummer #travel by @elaine.rigas

«Πέρα εκεί στην τέλειωση του κόσμου,
πέρα εκεί στην άκρη τ’ ουρανού
φωτολάμπει ο Πύργος του Ήλιου
και το θάμπωμα του νου»
- Ο Πύργος του Ήλιου, Κ. Παλαμάς
.
.
.
.
.
.
#castle #summer #Greece #travel #travelphotography by @elaine.rigas

«Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος»
- Κ. Π. Καβάφης
🌙 Το βράδυ του Σαββάτου, μια παρέα πεζοπόρων αφήσαμε πίσω μας το Γεράκι και ξεκινήσαμε να περπατάμε μέσα στη νύχτα, με προορισμό την Παναγία της Έλωνας. Εννέα περίπου ώρες δρόμος μάς χώριζαν από τον προορισμό μας, εννέα ώρες στο σκοτάδι, με μόνο φως τους φακούς μας και με την προσμονή να αντικρίσουμε το μοναστήρι το πρωί, την ώρα που θα είχε ήδη αρχίσει η Θεία Λειτουργία.
🌙 Δεν ήξερα ακριβώς τι με περίμενε. Ήξερα μόνο πως ήθελα να το κάνω. Και κάπως έτσι, μέσα στο σκοτάδι, ανακαλύπτεις πράγματα που δεν ήξερες για τον εαυτό σου. Ανακαλύπτεις ότι έχεις περισσότερες αντοχές απ’ όσες πίστευες. Ότι το σώμα μπορεί να κουραστεί πολύ και το μυαλό να του πει «λίγο ακόμη». Ότι κάποια στιγμή δεν σκέφτεσαι πόσος δρόμος μένει, αλλά μόνο το επόμενο βήμα. Και ύστερα το επόμενο.
🌙 Στον δρόμο συναντάς ανθρώπους που δεν γνωρίζεις και για λίγες ώρες γίνεστε συνοδοιπόροι. Ανταλλάσσετε ένα «κουράγιο», μια κουβέντα, ένα χαμόγελο, ένα αστείο για να περάσει η κούραση. Και με τη δική σου ομάδα, ύστερα από τόσες ώρες, έχεις μοιραστεί πια κάτι περισσότερο από μια διαδρομή: ιστορίες, σιωπές, γέλια, κούραση και πείσμα.
🌥 Κι ύστερα,έρχεται η ανατολή. Για ώρες περπατάς με τον φακό στο χέρι, βλέποντας μόνο λίγα μέτρα μπροστά σου. Και ξαφνικά ο ουρανός αρχίζει να φωτίζει. Δεν χρειάζεσαι πια φακό και πλέον συνεχίζεις σαν να ξεκινά μαζί με το καινούργιο φως και ένα καινούργιο κομμάτι της διαδρομής, αυτή τη φορά με περισσότερη σιγουριά και αυτοπεποίθηση.
🌥 Καταλαβαίνεις πως δεν περπατάς πια μόνο για να φτάσεις. Περπατάς γιατί μπορείς. Κι ύστερα, μετά από ώρες, εμφανίζεται μπροστά σου η είσοδος της Μονής. Ακούς τη Θεία Λειτουργία που έχει ήδη αρχίσει. Εκείνη τη στιγμή, όλα όσα προηγήθηκαν, η κούραση, τα πονεμένα πόδια, οι ώρες μέσα στο σκοτάδι, συμπυκνώνονται σε μία μόνο σκέψη: τα κατάφερα.
🌤 Η Ιερά Μονή Παναγίας Έλωνας στέκει πάνω στον απόκρημνο, κοκκινωπό βράχο του Πάρνωνα, στη χαράδρα του Δαφνώνα, ανάμεσα στο Λεωνίδιο και τον Κοσμά. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Αρκαδίας. (συν. στα σχόλια)

📸 by me, @elenibourouni & @gianna_hagia by @elaine.rigas

Σε μια παλάμη θάλασσας γεύτηκες τα πικρά χαλίκια
Δύο η ώρα το πρωί περιδιαβάζοντας τον έρημο Αύγουστο
Είδες το φως του φεγγαριού να περπατεί μαζί σου
Βήμα χαμένο. Ή αν δεν ήτανε η καρδιά στη θέση της
Ήταν η θύμηση της γης με την ωραία γυναίκα
Η ευχή που λαχτάρησε μέσ’ απ’ τους κόρφους του βασιλικού
Να τη φυσήξει ο άνεμος της Παναγίας

- Οδυσσέας Ελύτης «Άνεμος της Παναγίας»

📍Μοναστήρι Παναγίας Χοζοβιώτισσας, Αμοργός
.
.
.
.
.
.
.
#summer #greeksummer #monastery #amorgos by @elaine.rigas