Instagram story viewer> @ghoghnoos.psy> Posts

کیمیا مالک|رواندرمانگر کودک♥️

@ghoghnoos.psy

1.7K

followers

246

following

روایت‌هایی از دنیای کودکان
کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
در جست و جوی ریشه‌ها، نه فقط نشانه‌ها!

POSTS STORIES REELS TAGGED

گاهی چیزی که آدم رو خسته می‌کنه، فقط مسیری نیست که طی می‌کنه؛ باریه که با خودش حمل می‌کنه. 🪨

بعضی تجربه‌های گذشته، حتی وقتی تموم شدن، ممکنه همچنان روی احساسات، افکار و روابط ما اثر بذارن.

در روان‌شناسی، تروما صرفاً یک خاطره‌ی تلخ نیست؛ تجربه‌ایه که می‌تونه احساس امنیت و توانایی فرد برای کنار اومدن با شرایط رو تحت‌تأثیر قرار بده.

گاهی این اثرات خودشون رو در اضطراب، گوش‌به‌زنگ بودن، بی‌اعتمادی یا دشواری در روابط نشون می‌دن؛ حتی وقتی فرد دقیقاً نمی‌دونه چرا چنین احساساتی رو تجربه می‌کنه.

اما یک نکته مهمه:
قرار نیست تا همیشه بار گذشته رو به همون شکل حمل کنیم.

با شناخت تجربه‌ها، حمایت امن و در صورت نیاز کمک تخصصی، می‌شه به‌تدریج اثرات اون‌ها رو فهمید و راه‌های سالم‌تری برای مواجهه باهاشون پیدا کرد. 🌱

شفا دادن به معنای فراموش کردن گذشته نیست؛ یعنی گذشته، کم‌کم قدرت کمتری برای کنترل زندگی امروزت داشته باشه. 🤍 by @ghoghnoos.psy

3

3

3 days ago

گاهی فکر می‌کنیم بچه فقط وقتی جلوی چشم ماست،
دارد بازی می‌کند…

اما واقعیت این است که کودک،
در تمام لحظات دارد یاد می‌گیرد؛
حتی وقتی ما فکر می‌کنیم «فقط چند دقیقه»
مشغول گوشی هستیم.

در روان‌شناسی، اصطلاحی داریم به نام Technoference؛ یعنی وقتی استفاده از تکنولوژی وارد تعامل ما با کودک می‌شود و بخشی از توجه و پاسخ‌گویی ما را از او می‌گیرد.

وقتی کودک حرف می‌زند و ما به صفحه نگاه می‌کنیم
وقتی کنار او هستیم اما ذهن و توجه‌مان جای دیگری است،
کودک فقط این پیام را دریافت نمی‌کند که «مامان بابا الان سرش شلوغه».

او دارد یک الگو را هم یاد می‌گیرد:
اینکه وقتی چیزی جذاب‌تر از آدمِ روبه‌رویمان وجود دارد، می‌توانیم توجه‌مان را از او برداریم.

پژوهش‌ها نشان داده‌اند که مداخله‌ی مکرر تکنولوژی در تعامل والد و کودک می‌تواند با کاهش پاسخ‌گویی والد، کاهش تعاملات کلامی و غیرکلامی و بعضی مشکلات رفتاری و هیجانی در کودکان همراه باشد.

و شاید قسمت مهم‌تر ماجرا این باشد:

کودک، آینه‌ی رفتار ماست؛ نه فقط شنونده‌ی حرف‌های ما.

قرار نیست گوشی را برای همیشه کنار بگذاریم.
قرار است گاهی، وقتی کودکمان با ما حرف می‌زند،
گوشی را زمین بگذاریم،
به چشم‌هایش نگاه کنیم
و به او نشان بدهیم:

«الان تو مهم‌تری.» 🤍

📚 منابع:
McDaniel & Radesky, Child Development (2018)
McDaniel & Radesky, Pediatric Research (2018)
American Academy of Pediatrics HealthyChildren.org
Parental Phubbing and Child Social-Emotional Adjustment, Meta by @ghoghnoos.psy

3

0

13 days ago

‌قشنگیِ آینده‌ت
به مقدار شجاعتی بستگی داره
که تویِ تصمیم‌‌گیری‌های امروزت نشون میدی
گل از مراجع هنرمندم♥️ by @ghoghnoos.psy

3

0

20 days ago

⁨ «چرا همش تو اتاقی؟!
چرا حوصله هیچ‌کسو نداری؟!
پاشو بیا پیش ما!»

اما شاید پشت این «نمیام»،
یک «نمی‌تونم» پنهان شده باشه…

نوجوانی که در اتاقش می‌مونه،
لزوماً لجباز یا بی‌علاقه به خانواده نیست.

افسردگی در نوجوانان همیشه با گریه و غم دیده نمی‌شه؛ گاهی با گوشه‌گیری، تحریک‌پذیری، بی‌انگیزگی، خستگی، افت تحصیلی یا از دست دادن علاقه به چیزهایی که قبلاً دوست داشته خودش رو نشون می‌ده.

البته هر بی‌حوصلگی‌ای افسردگی نیست؛
مهم، تداوم و تغییر محسوس نسبت به حال معمول نوجوانه.

پس قبل از اینکه بگیم:
«چرا این‌طوری شدی؟»

شاید بپرسیم:
«این روزها چی داره برات سخت می‌گذره؟»

گاهی نوجوان بیشتر از نصیحت، به یک آدم امن نیاز داره که حالش رو جدی بگیره!

#نوجوان
#رواندرمانگر⁩ by @ghoghnoos.psy

3

0

21 days ago

⁨ وقتی کودک زمین می‌خوره، خیلی وقت‌ها اولین واکنش ما اینه که زمین رو می‌زنیم و می‌گیم:
«آخ آخ! زمین بد، بچه‌مو انداختی!»

شاید این واکنش در لحظه کودک رو آروم کنه، اما یک نکته مهم روان‌شناختی پشت این رفتار وجود داره:

کودک فقط از حرف‌های ما یاد نمی‌گیره؛ از نحوه واکنش ما به اتفاقات هم یاد می‌گیره.

در روان‌شناسی رشد، به این فرایند «اجتماعی‌سازی هیجان» گفته می‌شه؛ یعنی واکنش‌ها، رفتارها و صحبت‌های والدین به کودک کمک می‌کنن یاد بگیره با احساسات و اتفاق‌های ناخوشایند چطور برخورد کنه.

پس به‌جای اینکه همیشه دنبال یک مقصر بیرونی بگردیم، می‌تونیم بگیم:

«افتادی و پات درد گرفت؟ بیا ببینیم چی شد.»
«زمین خوردی؛ بیا کمکت کنم بلند شی.»
«دفعه بعد حواسمون باشه اینجا آروم‌تر راه بریم.»

این‌طوری هم احساس کودک رو نادیده نگرفتیم، هم بهش یاد دادیم که اتفاق ناخوشایند لزوماً به معنی پیدا کردن یک مقصر نیست؛ می‌تونیم احساس کنیم، مسئله رو بفهمیم و ببینیم چه کاری از دستمون برمیاد. 🌱⁩ by @ghoghnoos.psy

3

8

a month ago

اولش شاید فقط یک صحنه‌ی ساده به نظر برسد؛
دختری که خودش خرید کرده، غذا درست کرده و یک نفر را دعوت کرده تا کنارش غذا بخورد.

اما وقتی دوربین می‌چرخد، می‌بینیم مهمانِ سر میز یک عروسک است…

این صحنه می‌تواند ما را یاد یک نیاز مهم کودکان بیندازد:
نیاز به ارتباط و حضور عاطفی.

کودک فقط به این نیاز ندارد که برایش غذا آماده شود یا نیازهایش تأمین شود؛
به کسی نیاز دارد که کنارش بنشیند، با او حرف بزند، به حرف‌هایش گوش بدهد و در لحظه‌های ساده‌ی زندگی همراهش باشد.

پژوهش‌ها نشان داده‌اند که کیفیت رابطه‌ی والد و کودک با احساس تنهایی کودک ارتباط دارد. همچنین مطالعات درباره‌ی وعده‌های غذایی خانوادگی نشان می‌دهند که غذا خوردن در کنار خانواده، فقط یک فعالیت مربوط به تغذیه نیست و می‌تواند با ارتباطات خانوادگی و پیامدهای اجتماعی و روانی کودکان مرتبط باشد.

حتی مشغله و فشار کاری والدین هم می‌تواند بر فرصت‌های تعامل خانوادگی، از جمله دورهمی‌های غذایی، اثر بگذارد. یک مطالعه نشان داده بود که استرس و نارضایتی شغلی والدین با مشارکت کمتر در وعده‌های غذایی خانوادگی و برخی شاخص‌های رشد اجتماعی‌ـ‌هیجانی کودک ارتباط دارد.

البته از یک صحنه‌ی فیلم نمی‌شود درباره‌ی وضعیت روانی یک کودک قضاوت کرد.

اما شاید این تصویر یک سؤال مهم از ما بپرسد:

اگر کودک همیشه مجبور باشد برای خودش همدم بسازد،
آیا ما به اندازه‌ی کافی در دنیا� by @ghoghnoos.psy

3

13

a month ago

آن‌ها دست از جنگیدن با آنچه که دیگر
قابل کنترل نیست می‌کشند،
ماهی‌ها را به آب برمی‌گردانند
و فقط یکی را با خودشان می‌برند.

این دقیقاً همان چیزی نیست که ما در روان‌شناسی
به آن «پذیرش» و «مقابله‌ی سازگارانه» می‌گوییم!

پذیرش یعنی اینکه بگوییم:
«این اتفاق را دوست ندارم، اما واقعیتش را می‌پذیرم و می‌بینم حالا چه کاری از دستم برمی‌آید.»

در کودکان، این مهارت خیلی مهم است؛
چون قرار نیست کودک یاد بگیرد همیشه
همه‌چیز را کنترل کند.
قرار است یاد بگیرد بین چیزهایی که
می‌تواند تغییر دهد
و چیزهایی که نمی‌تواند،
تفاوت بگذارد.

گاهی تلاش برای برگرداندن آنچه
دیگر قابل برگشت نیست،
رنج ما را بیشتر می‌کند.
اما وقتی واقعیت را می‌پذیریم،
می‌توانیم انرژی‌مان را روی چیزی بگذاریم
که هنوز می‌شود نجاتش داد✨

📚منابع:
Compas, B. E., et al. (2017). Coping, emotion regulation, and psychopathology in childhood and adolescence: A meta-analysis and narrative review. Psychological Bulletin, 143(9), 939–991.

Hanauer, C., et al. (2024). The efficacy of psychosocial interventions for grief symptoms in bereaved children and adolescents: A systematic review and meta-analysis. Journal of Affective Disorders, 350, 164–173. by @ghoghnoos.psy

3

0

a month ago

آسمون داره برات دست می‌زنه…

گاهی برای اینکه کودک کمتر بترسه، لازم نیست بهش بگیم:
«نترس، چیزی نیست.»

می‌تونیم کمکش کنیم همون اتفاقی
که ترسناک به نظر میاد رو از یک زاویه‌ی امن‌تر ببینه.

رعد و برق هنوز همونه،
اما حالا کودک کنار مامانشه، در آغوششه و یک معنای
جدید و امن‌تر از اون صدا دریافت می‌کنه. 🤍

این یکی از ظریف‌ترین شکل‌های همراهی
با هیجان کودک است؛
نه انکار ترسش،
نه ترساندن بیشترش،
بلکه ساختن احساس امنیت در کنار او!

گاهی کودک فقط به یک نفر نیاز داره که کنارش باشه تا چیزی که ترسناک به نظر می‌رسه، قابل‌تحمل‌تر بشه. 🌱 by @ghoghnoos.psy

3

0

a month ago

گاهی آن‌قدر نگران آینده‌ی بچه‌هامون می‌شیم که می‌خوایم حتی «هر دقیقه» از زندگی‌شون رو هم مدیریت کنیم.

ساعت مطالعه، ساعت بازی، ساعت استراحت، ساعت یادگیری…
و آخرش یادمون می‌ره که کودک
یک پروژه‌ی موفقیت نیست. 🌱

برنامه‌ریزی می‌تونه به بچه نظم بده؛
اما اگر قرار باشه تمام زندگی‌اش از قبل تعیین شده باشه، جایی برای انتخاب کردن، تجربه کردن، اشتباه کردن و حتی «هیچ کاری نکردن» باقی نمی‌مونه.

شاید گاهی بهترین برنامه برای بچه‌ها این باشه:
کمی نظم، کمی آزادی، و مقدار زیادی فرصت برای اینکه خودشان دنیارو کشف کنند.✨ by @ghoghnoos.psy

3

0

a month ago

تا حالا شده یک اتفاق کوچک، آن‌قدر ذهنتون رو درگیر کنه
که تمام تمرکزتون روی درست کردن همون یک اتفاق بره؟

در روان‌شناسی، یکی از مهارت‌های مهم در مواجهه با موقعیت‌های دشوار، انعطاف‌پذیری هیجانی و شناختیه؛ یعنی بتونیم وقتی شرایط مطابق انتظارمان پیش نرفت، خودمان را با واقعیت جدید تطبیق بدهیم و فقط روی «درست کردن چیزی که خراب شده» گیر نکنیم.

این موضوع در فرزندپروری هم اهمیت زیادی داره.

گاهی والد آن‌قدر روی یک اشتباه، یک نمره، یک رفتار نامناسب یا چیزی که طبق انتظارش پیش نرفته تمرکز می‌کنه که نقاط قوت و تلاش‌های کودک رو نمی‌بینه.

هدف، نادیده گرفتن مشکل نیست؛
هدف اینه که یک مشکل، تمام توجه ما رو نبلعه.

📚منابع:
- Garcia et al. (2024)
- Haag, Bagrodia & Bonanno (2024)
- Zitzmann et al. (2024)
- Garcia et al. (2024) by @ghoghnoos.psy

3

0

a month ago

⁨ نظر شما درباره این کلیپ چیه؟🤎

همون‌طور که به نوجوان‌ها یاد می‌دیم خواسته‌هاشون رو بیان کنن و برای انتخاب‌هاشون نظر داشته باشن، لازمه «نه شنیدن» رو هم یاد بگیرن.

والدگری آگاهانه فقط به معنی گفتنِ «بله» به انتخاب‌های نوجوان نیست.
گاهی لازم است والد نه بگوید، مرز بگذارد و با تصمیم فرزندش موافق نباشد.

نکته مهم اینجاست که نوجوان بتواند حتی در زمان شنیدن «نه»، احساس کند شنیده و محترم شمرده شده؛ نه اینکه رابطه‌اش با والد به خاطر مخالفت از بین برود.

پس قرار نیست همیشه بگوییم:
«هر چیزی می‌خوای، بیا باهم انجامش بدیم.»

گاهی پیام سالم‌تر اینه:
«می‌فهمم که اینو می‌خوای، ولی من باهاش موافق نیستم. بیا درباره‌ش حرف بزنیم.»

چون یکی از مهارت‌هایی که نوجوان برای زندگی نیاز داره، فقط انتخاب کردن نیست؛ گاهی تحمل ناکامی و پذیرفتن محدودیت‌ها هم هست.⁩
#تتو #مادر by @ghoghnoos.psy

3

0

a month ago

⁨ بفرست برا اون دوستت که می‌دونی همچین مادری میشه 😂

⚠️ این ویدئو جنبه طنز داره و تقلید رفتار کودک، یک روش علمی و اثبات‌شده برای برخورد با لجبازی نیست.

اما پشت این شوخی، یک موضوع مهم در روان‌شناسی کودک وجود داره:

وقتی کودک درگیر قشقرق و ناکامی می‌شه، هنوز ممکنه مهارت کافی برای تنظیم احساسات شدیدش رو نداشته باشه. واکنش والد در این لحظه می‌تونه به کودک کمک کنه به‌مرور یاد بگیره احساساتش رو تنظیم کنه.

بر اساس پژوهش‌ها، چند اصل مهم در برخورد با این موقعیت‌ها شامل آرام ماندن والد، پذیرفتن احساس کودک بدون تسلیم شدن در برابر هر خواسته، مرزبندی روشن و ثابت، و صحبت کردن درباره اتفاق بعد از آرام شدن کودکه. 🌱

اگر می‌خوای چند روش صحیح و کاربردی برای برخورد با لجبازی و قشقرق کودک رو داشته باشی، اول فالو کن تا آموزش‌های بعدی رو از دست ندی بعد کلمه «والد آگاه» رو کامنت کن تا راهکارها بصورت خودکار دایرکت برات ارسال بشه💌

📚منابع:

Parental Discipline Techniques and Changes in Observed Temper Tantrum Severity in Toddlers
Jiajun Mo, Alithe L. van den Akker, Patty Leijten & Jessica J. Asscher — 2023

The terrible twos: How children cope with frustration and tantrums and the effect of maternal and paternal behaviors
Felix Deichmann & Lieselotte Ahnert — 2021⁩

#مادر #گریه #کودک by @ghoghnoos.psy

3

0

a month ago