Instagram story viewer> @miatamood> Posts

miatamood💚

@miatamood

6.1K

followers

18

following

a u t o m o t i v e s t o r y t e l l e r🔥
🎙️1/2 Podca(r)st (link bio)🛞
—
💚 NCFL | 🧡 NA | 🤍 Stinger V6 | 🩶 LS400
—
Collab: [email protected]

POSTS STORIES REELS

Hello spring, ur new fav duo here!🧡💚🍊🍋‍🟩

And u, like it? Or love it?

#photoshoot #automotivephotography #mazda #miata #mx5 by @miatamood

Mój LS400 ostatnio sporo stoi pod chmurką, więc przednia szyba zdążyła zebrać na siebie cały jesienny pakiet premium: brud, osad i rzeczy, których zwykły płyn do szyb już niekoniecznie chce się pozbyć. Idealny pacjent do sprawdzenia Prostaff KiiroBin Gold. ;)

I tutaj ważna rzecz: to nie jest po prostu „jeszcze jeden płyn do szyb”. KiiroBin Gold jest preparatem do głębszego oczyszczania szkła, m.in. z filmu olejowego, uporczywych nalotów i pozostałości wcześniejszych powłok. Producent wykorzystuje w nim tlenek ceru i nanoproszek na bazie szkła, a sam produkt może służyć również jako przygotowanie szyby przed ponownym położeniem niewidzialnej wycieraczki. 
Sprawdziłem też jak wypada vs zwykły płyn do szyb. Jedna strona potraktowana zwykłym płynem do szyb, druga KiiroBinem. Dopiero wtedy wychodzi, ile rzeczy nadal siedziało na pozornie „czystej” szybie. Zwłaszcza jesienią i zimą warto to ogarnąć, bo noc, deszcz i światła samochodów bardzo szybko pokazują każdy syf, którego za dnia prawie nie zauważamy.

A na końcu można już położyć niewidzialną wyciarczkę i udawać, że dbamy o samochód regularnie, a nie dopiero wtedy, kiedy nic przez szybę nie widać. XD

#wspolpracareklamowa by @miatamood

Chyba wychodzi ze mnie zrzęda, ale ten cały „latający Roadster” Tesli nie zrobił na mnie takiego wrażenia, jak chyba powinien. ;)

I żeby było jasne: sama odwaga, żeby w ogóle próbować robić takie rzeczy, jest imponująca. Za Muskiem stoją przecież tysiące ludzi, którzy realnie projektują, liczą, testują i próbują przesuwać granice technologii. Tylko ja patrzę na ten pokaz i zamiast „WOW, SAMOCHÓD LATA”, automatycznie zaczynam zadawać te nudne pytania: ile tego gazu trzeba, gdzie to będziemy tankować, jak to ma wyglądać poza perfekcyjnie kontrolowanym pokazem i czy w ogóle jest to rozwiązanie jakiegokolwiek realnego problemu.

Bo trochę śmieszy mnie też motoryzacyjna schizofrenia. Narzekamy na elektryki, hybrydy, systemy bezpieczeństwa i samochody, które każą nam przejść test w aplikacji, żeby odblokować pełną moc. Ale pokaż samochód robiący efektowny skok na rakietach i nagle połowa internetu zachwyca się przyszłością motoryzacji.

Ja chyba coraz bardziej chciałbym zobaczyć coś odwrotnego. Nie kolejny efektowny pokaz tego, co możemy zrobić, tylko wykorzystanie tych pieniędzy, technologii i naprawdę potężnych głów do poprawiania tego, z czego faktycznie będziemy korzystać codziennie.

Może jestem już nudnym dziadem, ale bardziej imponuje mi technologia, która rozwiązuje problem, niż technologia, która robi świetny trailer. ;) by @miatamood

Zdjęcia samochodów połączone z portretami to dla mnie chyba jedna z najlepszych mieszanek i za każdym razem, kiedy mam okazję zrobić jedno i drugie w tym samym miejscu, bardzo chętnie z tego korzystam.

Tym razem pojechaliśmy do lasu przy okazji realizacji materiału promocyjnego dla pewnej marki opon, o którym za jakiś czas więcej pojawi się na profilu @paulkaa.a. Co ciekawe, dokładnie rok temu robiliśmy w tym samym miejscu inny, bardziej cinematic materiał, więc plan był prosty: wrócić tam i wykorzystać tę miejscówkę jeszcze raz. Tyle że po przyjeździe okazało się, że drewno, które wtedy było tam poukładane i robiło sporą część klimatu, po prostu zniknęło, a samo miejsce zrobiło się trochę puste.

Finalnie chyba wyszło nam to na dobre, bo jakieś 50 metrów wyżej, jeszcze na drodze dojazdowej, zobaczyłem kilka kadrów, które od razu zaczęły mi siedzieć w głowie. Najpierw bardziej pod wideo, ale skoro już patrzyłem na to miejsce przez wizjer, to stwierdziłem, że szkoda byłoby nie zrobić też kilku zdjęć.

Ten las, światło przebijające się przez liście i sposób, w jaki wszystko układało się w tle, miały dokładnie to coś, co lubię. Trochę mocniejszego kontrastu, sporo bokehu, kolory, które dobrze ze sobą współgrają i delikatna halacja. Właśnie takie drobne rzeczy kręcą mnie w tych zdjęciach najbardziej.

I chyba lubię w tym wszystkim też to, że pokazuje, jak niewiele czasem trzeba, żeby całkowicie zmienić pierwotny plan. Jedziesz zrobić jedno, miejscówka przestaje działać tak, jak pamiętasz, a 50 metrów dalej znajdujesz coś, czego wcześniej w ogóle nie brałeś pod uwagę. I finalnie właśnie tam powstają kadry, które podobają Ci się najbardziej. by @miatamood

Oklejone auto wygląda super, dopóki człowiek nie zaczyna udawać, że folia zachowuje się dokładnie tak samo jak lakier. No nie zachowuje się. Przez lata potrafi zmieniać odcień od słońca, pracować na krawędziach, podwijać się, łapać odpryski od kamieni, przycierki, ślady po krawężnikach i wszystkie małe dramaty codziennego używania samochodu.

U mnie dochodzi jeszcze to, że folia jest mocno jaskrawa, a pod spodem siedzi granatowy lakier, więc każde mocniejsze obicie od razu potrafi powiedzieć: dzień dobry, jestem problemem. Do tego folia ma swoje warstwy, trochę jak cebula, a jedna z nich, czyli klar, po czasie może zacząć odchodzić. I wtedy nagle okazuje się, że ten piękny kolor z internetu też ma termin przydatności do spożycia.

Najbardziej wkurzające jest chyba to, że gdy po latach wymieniasz folię na jednym elemencie, nawet wybierając ten sam kolor, możesz dostać minimalnie inny odcień względem reszty auta. Słońce, ekspozycja, zużycie, jakość montażu, krawędzie, szczeliny między elementami, wszystko zaczyna mieć znaczenie.

Czy żałuję? Nie. Folia dalej daje ogromną frajdę, bo możesz zrobić z autem coś dużo odważniejszego niż przy lakierze i po kilku latach nadal wiem, że następną folię też będę chciał założyć. Zwłaszcza że dziś wybór kolorów, wykończeń i technologii jest dużo ciekawszy niż wtedy, gdy oklejałem swoje auto 7-8 lat temu.

Ale trzeba wiedzieć jedno: folia to nie jest magiczna skórka z gry, którą zakładasz i zapominasz. Ona żyje, starzeje się, pracuje i kiedyś trzeba ją ściągnąć albo wymienić.

Jeśli chcecie więcej takich rzeczy z życia oklejonego auta, napiszcie w komentarzu: folia. by @miatamood

Czasem nie trzeba dorabiać do zdjęć wielkiej historii.

Był wieczór, było dobre światło, trochę pustych dróg, trochę nocnego klimatu i samochód, który naprawdę dobrze wygląda po zmroku. Więc tym razem bez większych przemyśleń, bez testu, bez udawania, że każde zdjęcie musi nieść ze sobą społeczną diagnozę motoryzacji 👀

Po prostu kilka kadrów z wieczoru.
Można sobie spokojnie pooglądać. Na zdrówko! by @miatamood

AMG GT 43 to jeden z tych samochodów, o których bardzo łatwo mieć opinię z internetu.

Bo dwulitrowe turbo. Bo „to już nie prawdziwe AMG”. Bo profanacja. Bo kiedyś to było V8, hałas, benzyna i święty ogień motoryzacji. Tylko że potem wsiadasz, jedziesz tym przez dobę i nagle robi się trochę trudniej oceniać auto z poziomu komentarza.

To nie był dla mnie klasyczny test. Bardziej dzień z samochodem. Zdjęcia, trochę contentu, nocna jazda po Beskidzie Śląskim, kawa z Maczka, muzyka w tle i sprawdzanie, czy takie AMG działa nie tylko jako szybki obiekt do katalogu, ale też jako normalne doświadczenie.

Jest wygodne, szybkie, zaskakująco łatwe do polubienia i pełne inżynierii, której na pierwszy rzut oka nie widać. Najciekawszy spoiler nie jest z tyłu, tylko pod autem. Do tego ruchome elementy aero, szeroka tylna opona, która i tak potrafi walczyć o trakcję, oraz turbina wspomagana elektrycznie, która naprawdę fajnie wygładza reakcję na gaz.

Są też rzeczy, które mnie wkurzały. Za dużo tabletu, za mało fizycznych przycisków, irytujące systemy do wyklikania po każdym odpaleniu i tylna kanapa, na której bałbym się posadzić nawet zakupy z Lidla.

Ale jako całość? Bardzo ciekawe doświadczenie.

I chyba największa lekcja jest taka, że łatwo walić konia do danych technicznych, silników i legendy marki, a dużo trudniej po prostu przejechać się autem i uczciwie powiedzieć, jak ono działa.

Czy chciałbym więcej szaleństwa w nowoczesnej motoryzacji? Pewnie.

Czy AMG GT 43 jest przez to bez sensu? Moim zdaniem nie.

Dzięki @michal_jesionowski za użyczenie auta. Fajnie było przez chwilę pobyć z czymś, co dla jednych jest profanacją, a dla mnie po prostu ciekawym kawałkiem współczesnej motoryzacji.

A Wy jak to widzicie? Profanacja czy znak czasów? by @miatamood

Miałem okazję pojeździć przez około dobę AMG GT 43 z dwulitrowym turbo, ale takim, do którego jeszcze wrócimy.
Za użyczenie samochodu ogromne dzięki dla @michal_jesionowski z @milosnicy4kolek 👊

To nie będzie klasyczny test pod tytułem „spalanie, bagażnik, 0-100 i werdykt”. Bardziej zapis jednego dnia z autem, które dla części osób jest profanacją, dla innych ciekawą nowoczesną interpretacją AMG, a dla mnie po prostu okazją, żeby znowu poczuć się jak dzieciak jarający się motoryzacją.
Każde zdjęcie ma tu swoją historię, więc jedziemy dalej.

Pierwsze wrażenie?

Za dużo rzeczy schowanych w tablecie. Ja wiem, że nowe samochody tak mają, ale jak wsiadam do auta za takie pieniądze, to chciałbym bez wyprawy archeologicznej znaleźć klimę, telefon i podstawowe ustawienia. Tutaj momentami czułem, że zanim pojadę, muszę odbyć onboarding jak do nowej aplikacji bankowej XD

Ale potem ruszyłem nocą przez jedną z górskich miejscowości w Beskidzie Śląskim i zrobiło się dziwnie naturalnie. To auto mnie nie przestraszyło. Nie miałem poczucia, że zaraz coś odwinę. Bardziej jakbym poznał typa przy barze, który od razu stawia piwo i mówi: spokojnie, dogadamy się.

Ostatni raz jako kierowca jeździłem Mercedesem kilka lat temu i była to stara S-klasa. Było wygodnie, bo oczywiście, że było. To trochę jak odkryć, że woda jest mokra.

W AMG GT 43 spodziewałem się czegoś dużo bardziej sportowego, sztywnego i męczącego. A tu pierwsze zdziwienie: to jest normalny, wygodny i bardzo komfortowy samochód.

Z jednej strony bryła i legenda AMG GT sugerują, że to auto powinno codziennie dostawać miodu. Z drugiej strony to nadal Mercedes, więc ma być szybko, ale niekoniecznie jak pokuta za grzechy. I chyba właśnie ten balans mi się spodobał.

Jak mam okazję pojeździć czymś takim, nie jara mnie tylko robienie 0-100, 0-200 i obsrywanie się pod remizą.
Wolę użyć samochodu tak, jak używam swoich aut.

Pojechać na zdjęcia. Zrobić content. Zatankować. Wziąć kawę do Maczka. Przejechać się w ulubione miejsca. Puścić trochę Skolima, trochę LimpBizkit i zobaczyć, jak auto siedzi w normalnym dniu. 🤔😎

Dla mnie samochód jest wtedy częścią życia, a nie rekwizytem do udawania kogoś innego. I takie chwile są by @miatamood

Najciekawszy spoiler w tym AMG GT wcale nie jest z tyłu.
I to jest chyba najlepsze w takich samochodach. Z zewnątrz widzisz szerokie nadwozie, agresywny przód, wielką maskę, niski profil i myślisz sobie: dobra, szybki Mercedes dla ludzi, którzy lubią robić hałas pod kawiarnią 👀

A potem zaczynasz grzebać głębiej i okazuje się, że ten samochód cały czas coś kombinuje z powietrzem. AMG GT ma aktywne elementy aerodynamiczne, które nie są tam tylko po to, żeby ładnie wyglądały w folderze. Z tyłu może pracować spoiler, z przodu są ruchome żaluzje sterujące przepływem powietrza przez grill, a najciekawszy element siedzi pod silnikiem i potrafi wysunąć się w stronę asfaltu o około 4 cm.

Czyli samochód dosłownie zaczyna sobie układać powietrze pod spodem, żeby nos nie robił głupich rzeczy przy większych prędkościach. I to mnie w AMG GT jara najbardziej. Bo to nie jest tylko auto typu „dajmy dużo mocy, wielkie koła i niech się klient cieszy”. Tu czuć, że ktoś myślał o tym, jak ten samochód ma pracować, kiedy kierowca zaczyna wyciskać z niego więcej niż tylko niedzielny przelot po mieście.

Niby detal, niby kawałek aero, którego większość ludzi nigdy nie zauważy, a jednak pokazuje, że w takich autach magia często siedzi tam, gdzie nikt normalny nie zagląda. Pod spodem. W przepływie powietrza. W rzeczach, które nie wyglądają tak seksownie jak wielki spoiler, ale realnie robią robotę. I właśnie za to lubię poznawać takie samochody trochę bliżej. Bo czasem największy bajer nie jest tym, który najbardziej krzyczy na zdjęciach.

Dzięki @michal_jesionowski za użyczenie auta do materiału! Fajnie było zajrzeć do AMG GT od tej mniej oczywistej strony 👀 by @miatamood

Są rzeczy, których lepiej nie robić swojej Miacie.
I nie mówię o naklejeniu płomieni na błotnik, dokładce z Allegro czy udawaniu, że 1.6 jedzie „wystarczająco dynamicznie”.

Chodzi o rzeczy, które realnie mogą skończyć się problemem.
Pierwsza: tablica rejestracyjna zasłaniająca przedni wlot. W MX-5 ten przód nie jest ozdobą. Jak zasłonisz chłodzenie, to możesz sobie zrobić z silnika czajnik na kołach. Druga: style bar. Wygląda fajnie, trochę jak „półklatka”, trochę jak auto bardziej motorsportowe niż jest w rzeczywistości, ale przy dachowaniu może zadziałać jak łapka na myszy. Czyli niby ładnie, niby stylowo, ale głowy można już nie chcieć testować na żywo.

Trzecia rzecz: odpływy. Warto je regularnie sprawdzać i czyścić, bo jak zbiera się w nich woda i cały syf, to potem zaczyna się klasyczna miatowa biologia.

A jak jesteśmy przy biologii, to oczywiście progi. Zwłaszcza w NA i NB. Końcówki progów potrafią wyglądać źle, ale to, co dzieje się w środku, bywa dużo gorsze. Jeżeli auto jeździło zimą, to prędzej czy później temat rdzy może wrócić, nawet po robionej blacharce.

Miata daje dużo frajdy, ale ma też kilka miejsc, w których potrafi powiedzieć: „no dobra, teraz płacisz za romantyzowanie starego roadstera”.

Jeśli jesteś miaciarzem i o czymś jeszcze zapomniałem, dopisz w komentarzu. by @miatamood

Coraz chłodniej za oknem i chyba dopiero teraz dociera do mnie, że lato naprawdę zaczyna się kończyć 🥺

Trochę szkoda, bo to było naprawdę dobre lato. 💜

Takich wieczorów jak ten będzie już coraz mniej. Jeszcze ciepło, jeszcze można zrzucić dach, pojechać gdzieś bez większego planu i praktycznie bez wysiłku trafić na taki magenta sunset, który robi połowę roboty za fotografa.

Na szczęście zostało jeszcze kilka tygodni, żeby wycisnąć z sezonu bezdasznikow ile się da.

Dach w dół, ogrzewanie trochę mocniej i udajemy, że jesień jeszcze nie istnieje. 🌅

#mazdamx5 #mx5 #mx5nc #miata #mazdamiata roadster mx5life miatalife carphotography automotivephotography sunsetdrive sunsetphotography jdm modifiedcars carsofinstagram mazdapolska polskamotoryzacja carlifestyle by @miatamood

Historia jak z animacji Walaszka, tylko że zamiast scenarzysty była stacja paliw, tańsze tankowanie i ego większe niż bak.
Na stacji w Wałbrzychu robi się kolejka, bo paliwo w promocji. Jeden kierowca, według swojej relacji, chciał podjechać do dystrybutora po lewej stronie, kiedy reszta stała do tego po prawej. No i zaczęło się narodowe „panie, ale kolejka była”.

Pałka, uszkodzone lusterko, zgubione okulary, trzech policjantów w tle i komendant miejski z Jeleniej Góry, który finalnie stracił stanowisko. Za okolice 40 zł różnicy przy tankowaniu.

Najlepsze jest tłumaczenie, że funkcjonariusz był po służbie, ale wykonywał czynności służbowe. Czyli rozumiem, że jak przy dystrybutorze krzykniesz „policja”, to aktywuje się tryb Power Rangers i nagle jesteś na służbie. XD

Ja serio rozumiem, że policjant po pracy może reagować. Są sytuacje, w których powinien. Tylko że tutaj z boku wygląda to bardziej jak awantura o urażone ego niż ratowanie porządku publicznego. Bo jeśli osoba na takim stanowisku nie potrafi przeżyć tego, że ktoś zatankuje szybciej albo trochę taniej, to może problem nigdy nie był w paliwie ;)

Najdroższe 40 zł sezonu i zdecydowanie najzabawniejsze. by @miatamood