Instagram story viewer> @nikishadloo1990_> Posts

(n)iki shadloo

@nikishadloo1990_

601

followers

683

following

independent researcher, freelance translator
BA & MA in English Language and Literature (crossdisciplinary)
co-founder @plaque27_

POSTS STORIES REELS TAGGED

Photos from “Note 1.2” photo-essay

An Extract from “Note 1.2; Building Home: HASPE NP 16”🔻🔻🔻

…And I, amid contradictions, pass through again and again. The former belonging, that sweet belonging, the one you thought would never fade away, can no longer be rebuilt. The sense of belonging is like a slippery, sudsy bar of soap—just when you think you have it in your grasp, it slips through your fingers, shooting out and leaping beyond your hands. Between hope and the sense of belonging, there is a perpetual oscillation, a kind of synthesis. In fact, these two are in a constant tug-of-war. The sense of belonging, if it exists, is ultimately a construct. When you leave a place, it ceases to be yours. To dwell again in a home, a third language is required: a language that is neither the language of the home nor the language of the place you have immigrated to. To approach that home, I can no longer step toward it with the eyes of my former self. I have changed, and so has the home. Now, whenever I glance at or muse upon that house, I do so through the shadow of all the days I’ve been absent. And this, precisely, demands another kind of knowing: a third language born of absence and longing—a language that reads not only the spatial transformations of the home but also the altered choreography of human relations within it. The silent codes of intimacy, memory, and care have shifted; their meanings are no longer fixed but performative, elusive. To dwell in this reconfigured space—both bodily and affectively—requires a language attuned to the fragile textures of present experience, a language that resists the weight of inherited grammar and instead speaks in whispers of change and becoming. In this third language, without style, in a primitive manner—just as I don’t know what to do with “the blue I-beams”—I am always uncertain, fumbling in search of building a new home that will let me settle and through which I can come to know myself. For this reason, I do not rebuild the home; rather, I construct it anew, from the ground up.

Building Home: HASPE NP 16...

.
عکس‌هایی از فتوزین یادداشت ۱.۲

برشی از جستار «ساختن خانه: HASPE NP 16» از یادداشت ۱.۲🔻🔻🔻

... و من، در by @nikishadloo1990_

109

0

a month ago

A flip-through of "Notes 1.2; Building Home: HASPE NP 16", the second part of the long-term project “Notes”, which explores the experience of diaspora.

Note 1.2 is a photo-essay that explores diaspora through language, memory, and belonging. Combining photographs with personal prose, it reflects on how migrants negotiate the loss, transformation, and translation of home across time and distance. Revisiting intimate spaces from my childhood, the work examines hope as a way of imagining belonging beyond place, suggesting that home is not rebuilt but continually reinterpreted through memory, language, and lived experience.

📌 The photo-essay was exhibited as part of "If I Trace Home…" at Didar Art Gallery, from 29 May to 19 June 2026.
The exhibition was co-curated by Roozbeh Maleki and me, and explored the idea of home and the ways in which it is remembered, experienced, and reimagined. (www.didarartgallery.com) @didar.artgalley @roozbehmaleki

🟣🟣🟣Printed copies of Notes 1.2 are available to purchase at @jeudepaumeparis bookshop in Paris and through @plaque27_. You can also order a copy directly from me by sending me a DM.

«یادداشت ۱.۲؛ ساختن خانه: HASPE NP 16»، دومین بخش از پروژه‌ی بلندمدت «یادداشت‌ها» درباره‌ی تجربه‌ی دیاسپورا.

پس از جدا شدن از خانه‌ی کودکی و در هر بار بازگشت به آن، فاصله‌ی میان من و تعلق به این خانه مدام دور و نزدیک می‌شود. یادداشت ۱.۲ جستاری شخصی و پیشنهادی مفهومی درباره‌ی تعلق است؛ درباره‌ی این‌که چگونه امید می‌تواند به مهاجر امکان خیال‌کردنِ دوباره‌ی تعلق و بازسازی آن را بدهد. این بازسازی، شاید، تنها از خلال ترجمه‌ی فضاها، خاطره‌ها و سکوت‌ها ممکن شود؛ خیالی لغزان و شکننده.

📌 «یادداشت ۱.۲» در نمایشگاه If I Trace Home… در گالری دیدار، از ۸ خرداد تا ۲۹ خرداد ۱۴۰۵، به نمایش درآمد.
این نمایشگاه با کیوریتوری مشترک من و روزبه ملکی برگزار شد و به مفهوم خانه و چگونگی ترسیم و بازنمایی آن در شش مجموعه‌ی مجزا از شش هنرمند می‌پرداخت.
(www.didarartgallery.com) @didar.artgalley @roozbehmaleki

🟣🟣🟣 نسخه‌ی چاپی فتوزین «یادداشت ۱.۲» را می‌توانید از طریق صفحه‌ی @plaque27_ یا از کتاب‌فروشی @jeudepaumeparis در پاریس تهیه کنید. همچنین می‌توانید برای سفارش مستقیم، از طریق دایرکت صفحه‌ی اینستاگرام من پیام دهید. by @nikishadloo1990_

71

0

a month ago

“Note 1.2 ; Building Home: HASPE NP 16”

- Digital print, Self-published, Pamphlet Binding, 60 pages of photos + texts
- Open Edition
- Dimensions: 13.6 × 19 cm
- Designed by @plaque27_

Ever since leaving the home of my childhood, each return has altered the distance between myself and my belonging to it in ways I cannot grasp: now drawing near, now receding again. Through these long years of migration in Tehran, I have begun to think that perhaps what binds me— and probably other migrants too — to the possibility of belonging is hope. “Note 1.2” is at once a personal essay — a seeking— and a conceptual proposition on belonging: the thought that hope is perhaps the grammar through which the migrant is still able to imagine the re-construction of belonging. Yet such imagining can emerge only through the translation of spaces, memories, and silences; a trembling imagining, fugitive and fragile.

My language in “Note 1.2” resembles my relation to belonging itself: hesitant, unsteady, almost unlearned. At times it turns earnest, at times playful; at others, it drifts toward something resembling poetry.

📌 "Building Home: HASPE NP 16" was first published on the "mohit.art" website as part of the NOTES #16 project on May 31, 2025. (https://www.mohit.art/notes-16/) @mohit.art

📌📌 The photo-essay was also exhibited as part of "If I Trace Home…" at Didar Art Gallery, from 29 May to 19 June 2026.
The exhibition was co-curated by Roozbeh Maleki and me, and explored the idea of home and the ways in which it is remembered, experienced, and reimagined. (www.didarartgallery.com) @didar.artgalley @roozbehmaleki

📷📖 The cover photo is a gift from my friend, Ashkan Daneshmand — held close in memory. @ashkanda_

🟣🟣🟣 Printed copies of Notes 1.2 are available to purchase at @jeudepaumeparis bookshop in Paris and through @plaque27_. You can also order a copy directly from me by sending me a DM.

.
«یادداشت ۱.۲؛ ساختن خانه: HASPE NP 16»

- زین عکس، چاپ دیجیتال، خودْ نشر، صحافی دوخت در ۶۰ صفحه
- نسخه‌ آزاد
- ابعاد: ۶.۱۳ در ۱۹ سانتی‌متر
- طراحی و تولید در پلاک ۲۷ @plaque27_

بعد از جدا شدن از خانه‌ی کودکی و در هر بار بازگشت به آن‌جا، فاصله میان من و تعلق به این خانه در کشمکش by @nikishadloo1990_

122

6

a month ago

Photos from “Note 1.1” photo-essay

An Extract from Note 1.1: The People I met on the Border🔻🔻🔻

... I began the note by writing about stuttering to prime your mind for another kind of stutter_ one drawn straight from my lived experiences. But before diving into that, it might be wise to address another issue that, I now suspect (and I use «suspect» deliberately, as I offer no definitive claims), has become one of my preconceptions about the immigrant status. Throughout my years of studying diaspora, I have been consistently preoccupied with one question: At what point does an individual become an immigrant? From the moment they suddenly find themselves in a new country, realizing they are in an unfamiliar world where everything must now be translated between two semiotic (!) systems? From the moment they step off the plane at the destination airport? From the moment the plane crosses the border? From when the plane takes off and rises above the homeland? From when the airplane doors close? From when they get into the car and head to the airport? From the moment they start bidding goodbye to friends and kith and kin? From when they dive into the daunting task of sorting through their belongings, deciding what to toss, what to keep, what to gift, and what to sell? Or from when they pen their resignation letter? Honestly, if you ask me, none of these moments mark the transition. To me, a person becomes an immigrant when their decision to migrate is final. That is what my experience has shown me. Shortly after deciding to migrate for a research program, I began to notice shifts in how I perceived my surroundings. I felt that my attachments were undergoing transformation, leaving me with a split perception of the world... .

.
عکس‌هایی از فتوزین «یادداشت ۱.۱»

برشی از جستار «آدم‌های روی مرز» از یادداشت ۱.۱ 🔻🔻🔻

... يادداشت را با نوشتن درباره‌ي لکنت شروع کردم که ذهن‌تان آماده شود درباره‌ي لکنت ديگري بگويم، لکنتي که مستقيم از تجربه‌ي زيسته‌ام مي‌آيد. اما پيش از آن شايد بهتر باشد مسئله ديگري را مطرح کنم که حالا گمان مي‌کنم (گمان مي‌کنم يعني گزاره‌اي قطعي ارائه نمي‌دهم) به يکي از پيش‌انگاشت‌هاي من درباره وضعيت مهاجر تبديل شده‌است. طي سال‌هاي مطالعه روي مسئله مهاج by @nikishadloo1990_

179

1

a month ago

A flip-through of Notes 1.1, the first part of the long-term project Notes, which explores the experience of diaspora.

The photozine looks at the moment before migration takes place; a time before crossing borders, and even before filling out forms, when the thought of leaving has already taken root in the mind and heart.

🟩🟧🟪 Printed copies of the photozine Notes 1.1 are available to purchase through @plaque27_ or directly from my Instagram page. To place an order, please send me a DM.

یادداشت ۱.۱، نخستین بخش از پروژه‌ی بلندمدت «یادداشت‌ها» درباره‌ی تجربه‌ی دیاسپورا.

این فتوزین به لحظه‌ای می‌پردازد که مهاجرت هنوز اتفاق نیفتاده است؛ به زمانی پیش از عبور از مرزها و حتی پیش از پر کردن فرم‌ها، آن‌هنگام که فکر رفتن در ذهن و دل ریشه‌هایش را دوانده است.

🟩🟧🟪 نسخه‌ی چاپی فتوزین یادداشت ۱.۱ را می‌توانید از طریق صفحه‌ی @plaque27_ یا به‌صورت مستقیم از صفحه‌ی اینستاگرام من تهیه کنید. برای سفارش، می‌توانید دایرکت دهید. by @nikishadloo1990_

105

3

a month ago

"Note 1.1"
- Photozine, Digital print, Self-published, Pamphlet Binding, 56 pages of photos + texts
- Open Edition
- Dimensions: 14 × 19 cm
- Available in 3 cover colors 🟩🟧🟪

Note 1.1 is a bilingual photo-zine (English–Persian), independently written and published in 2024. The zine traces the beginning of migration—not merely before crossing borders, but even before filling out forms—the moment when the decision to leave has already taken hold, when the thought of departure has dug in and will not let go.
As the first installment of a long-term project connecting diaspora theory with photography, this zine presents a personal reflection on migration through a photo-essay format. My choice to write outside the academic sphere stems from the belief that, in a contemporary world shaped by “mobility” and “displacement”, diaspora studies should not remain confined to library shelves, but should be made more accessible and tangible, engaging more closely with the everyday and personal experiences of migration.
This project, then, is less about discipline than about dialogue—bridging theory and everyday life, while deliberately stepping away from the strictures of scholarship and the perfectionism of photography. It opens a freer, more intimate space to think about diaspora.

📌 This zine was first exhibited at the “Tasvir Archive: A Research Exhibition on Contemporary
Iranian Image-based Art” at the Northlight Gallery, University of Arizona, from September
6 to November 2024 ,1.

.
«یادداشت ۱.۱»
- زین عکس، چاپ دیجیتال، خودْ نشر، صحافی دوخت در ۵۶ صفحه
- نسخه‌ آزاد
- ابعاد: ۱۴ در ۱۹ سانتی‌متر
- موجود با سه رنگ جلد 🟩🟧🟪

یادداشت ۱.۱ نخستین بخش از پروژه‌ی بلندمدت «یادداشت‌ها» است؛ پروژه‌ای که به تجربه‌ی دیاسپورا می‌پردازد .این فتوزین دوزبانه (انگلیسی–فارسی) در سال ۲۰۲۴ به‌صورت مستقل نوشته و منتشر شد. یادداشت ۱.۱ به لحظه‌ای می‌پردازد که مهاجرت هنوز اتفاق نیفتاده است؛ زمانی نه فقط پیش از عبور از مرزها، بلکه حتی پیش از پر کردن فرم‌ها و جمع کردن وسایل، آن‌هنگام که فکر رفتن دیگر در ذهن و دل جا افتاده و ریشه‌هایش را دوانده است.
«یادداشت‌ها» پروژه‌ای بلندمدت است که تلاش می‌کند نظریه‌های دیاسپورا را از فضای صرفاً دانشگاهی بیرون بکشد و در پیوند با عکاسی و تجربه‌ای عینی‌تر و by @nikishadloo1990_

99

3

a month ago

A few copies of my photo-zine, Note 1.2, are now available at the Jeu de Paume bookshop in Paris.

If you’re in the area, drop by and have a look. The zine can also be ordered directly from the bookshop.

📍 1 place de la Concorde
Jardin des Tuileries, Paris 1er taken in Jeu de Paume by @nikishadloo1990_

99

7

2 months ago

⁨ ⁨ ⁨ معرفی کیوریتور

نیکی شادلو
متولد ۱۳۶۸
پژوهشگر، نویسنده‌و مترجم مستقل است. او دارای کارشناسی و کارشناسی‌ارشد زبان و ادبیات انگلیسی است. شادلو پروژه‌ای طولانی مدت با عنوان «یادداشت‌ها» را طراحی کرده است؛ مجموعه‌ای از جستار-عکس‌های دو زبانه که با رویکردی ضداستعماری، نوشتار بازتابی و عکاسی را در هم می‌آمیزد.
از جمله فعالیت‌های او:
عضو International Association of Maternal Action and Scholarship (IAMAS) ،2024 - 2026
عضو Middle East Studies Association (MESA), 2024-2025
مدرس و عضو حلقه روایت‌پژوهی انجمن علمی نقد ادبی ایران ، ۱۳۹۵- ۱۳۹۹
عضو حلقه مطالعات فرهنگی انجمن علمی نقد ادبی ایران، ۱۳۹۹-۱۳۹۵

روزبه ملکی
متولد ۱۳۶۸
او دانش آموخته‌ی عمران در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد عکاسی از دانشگاه هنر تهران است. او علاوه بر عکاسی، تجربه‌ی تدریس در فضاهای آکادمیک، از جمله دانشگاه هنر تهران را دارد.
از جمله نمایشگاه‌های او:
توالی: نمایش اول، نمایش گروهی، گالری دیدار، تهران، ۱۴۰۳
آرشیو تصویر، نمایش گروهی، گالری نورث لایت، آریزونا، ۱۴۰۳
پنجره‌های کور: آقای سوث واقعا چه کار می‌کند؟،گالری راه ابریشم، تهران، ۱۴۰۲
تصویر کوچک، آینه‌ی بزرگ، نمایشگاه گروهی عکس، گالری ای‌جی، نمایش گروهی، تهران، ۱۳۹۷

شادلو و ملکی بنیان‌گذاران پلاک ۲۷ هستند. نمایشگاه «اگر خانه را ترسیم کنم…» به کوشش این دو کیوریتور گرد‌آوری و در گالری دیدار برگزار شد.

Photo by: A⁩lireza Fani⁩⁩ by @nikishadloo1990_

697

51

4 months ago

.
نمایشگاه «اگر خانه را ترسیم کنم...»

از اواخر قرن بیستم و با پررنگ‌شدن فردیت و حوزه‌ی شخصی، شاهد ارائه‌های گوناگون و متکثری از تصاویر خصوصی در بسترهای عمومیِ هنر بوده‌ایم. برای هر یک از ما خانه امری خصوصی است که به واسطه‌ی تجربه‌ی مشترک میان افراد می‌تواند به صورت عمومی ارائه شود. ارزش این تصاویر نه صرفا به دلیل عمومی‌سازی وجوه فردی یا شکستن تابوهای قدیمی، بلکه به دلیل نقشی است که در شکل‌گیری هویت فردی ایفا می‌کند. عکس‌های شخصی شامل داده‌های زیادی هستند که همگی پیش‌پا افتاده‌اند. این داده‌های تصویری برای صاحبانش گویای مفاهیم ظریفی است که برای دیگران به راحتی قابل رمزگشایی نیست. از این رو، فرد می‌تواند خصوصی‌ترین تصاویرش را بی‌آنکه داده‌های زیادی از آن درز پیدا کند ارائه دهد و هم‌چنان فهم کامل‌تر تصاویر برای او و نزدیکانش باقی بماند.
«اگر خانه را ترسيم کنم ...» حاصل گفت‌وگويي ميان هنرمنداني است که هر يک در تلاش‌اند مفهوم خانه را نه به‌مثابه مکاني جغرافيايي، بلکه به‌عنوان فضايي روايي و ميان‌ذهني بازخواني کنند. خانه در اينجا نه صرفا پناه يا چارديواري، بلکه منظومه‌اي از معناهاست؛ ساختاري پيچيده از روابط انساني، نشانه‌هاي فرهنگي و خاطراتي که در کالبد اشیای خانه، ديوارها، درها و پنجره‌ها تنيده شده‌اند. اين مجموعه، به‌جاي تأکيد بر بازنمايي يک‌دست از مفهوم خانه، بر کندي ديدن و انديشيدن درباره‌ي آن، مشاهده‌ي دقيق و گفت‌وگوي ميان آثار تکيه دارد؛ روشي که پيچيدگي و چندلايگي مفهوم خانه را آشکار مي‌کند. هدف اين نمايشگاه، نه تنها بازانديشي در معناي خانه، بلکه تأملي در خودِ عملِ بازنمايي است: اين‌که چگونه خانه در بافت‌هاي شخصي، اجتماعي و سياسي، همواره در حال اجرا، تجربه و بازتوليد است.
عکس‌های این مجموعه گروهی اغلب به صورت تک افتاده چیز زیادی برای ارائه ندارند. تصاویر در بستری مشخص شکل گرفته‌اند و به واسطه‌ی آن فهمیده می‌شوند. از این رو، هر یک از مجموعه‌های به نمایش درآمده، در کتابچه‌های مستقل نیز منتشر شده‌اند تا هم‌نشینی تصاویرشان در کنار یک‌دیگر، بستری را برای انتقال بازنمایی مورد نظر هنرمند فراهم کند.

این نمایشگاه قرار بود در بهمن ۱۴۰۴ برگزار شود.
با توجه به شرایط اجتماعی-سیاسی کشورمان و اتفاقات چند ماه اخیر، مفهوم خانه از اساس دست‌خوش تغییر شده و برای برخی، مهم‌ترین ویژگی‌ آن، یعنی سقفی برای ساکنانش، از دست رفته است. اکنون، شرایط ایران به شکلی است که خانه و تمامی مفاهیم پیرامونش، بیش از پیش، در وضعیتی بحرانی قرار دارد. خانه می‌تواند به‌آنی از دست برود و دیگر نباشد. by @nikishadloo1990_

716

9

4 months ago

نشست نمایشگاه «اگر خانه را ترسیم کنم…»

گالری دیدار میزبان نشستی در ارتباط با نمایشگاه «اگر خانه را ترسیم کنم…» با حضور افسانه کامران است و به بررسی ابعاد مختلف این پروژه می‌پردازد.
در این نشست هنرمندان نمایشگاه به همراه کیوریتورها حضور خواهند داشت.

زمان: جمعه ۲۹ خرداد ، ساعت ۱۸
مکان: گالری دیدار
‏‎میدان هفت‌تیر٬ خیابان مفتح جنوبی٬ قبل از طالقانی٬ کوچهٔ مبینی٬ شمارهٔ ده.

📌حضور در این نشست برای علاقه‌مندان آزاد است.⁩⁩ by @nikishadloo1990_

514

8

4 months ago

⁨ نمایشگاه گروهی «اگر خانه را ترسیم کنم…»

روزبه ملکی
از مجموعه‌ی «دیدن خانه»
—
زین: دیدن خانه
۱۴۰۴
نسخه نامحدود

نیکی شادلو
از مجموعه‌ی «ساختن خانه: HASPE NP 16»
—
زین: یادداشت ۱.۲
۱۴۰۴
نسخه نامحدود

کیوریتورها: نیکی شادلو و روزبه ملکی
هنرمندان: اشکان دانشمند، مینا حسنی، نیکی شادلو، علیرضا فانی، سوگل غزنوی و روزبه ملکی

۸ تا ۲۹ خرداد ۱۴۰۵
ساعات بازدید شنبه تا چهارشنبه و جمعه‌ها ۱۶ـ۲۰
گالری روزهای پنجشنبه تعطیل است.
آدرس:میدان هفت‌تیر٬ خیابان مفتح جنوبی٬ قبل از طالقانی٬ کوچهٔ مبینی٬ شمارهٔ ده. تلفن : ۸۸۳۰۱۷۰۲-۸۶۰۷۴۰۳۷
+98 996 347 7485
‏didarartgallery.com
‎ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
Group Exhibition “If i trace home…“

Curators: (n)iki shadloo and Roozbeh Maleki
Artists: Ashkan Daneshmand, Mina Hassani, (n)iki shadloo, Alireza Fani, Sogol Ghaznavi, Roozbeh Maleki

Poster design: Siavash Tasaodian
29 May - 19 June 2026

‎‏Didar Art Gallery
‎‏Visiting Hours: sat-wed and Fridays : 16-20
‎‏Didar art gallery is closed on Thursdays.
‎‏No 10, Mobini st, South mofatteh St, Hafte-e-tir Square, Tehran, Iran
‎‏Tel: 86074037- 88301702⁩⁩⁩ by @nikishadloo1990_

329

0

4 months ago

⁨ ⁨ ‌
این نمایش به کیوریتوری نیکی شادلو و روزبه ملکی، با کنار هم قرار دادن رسانه‌های گوناگون، مخاطب را در وضعیتی پژوهش‌محور قرار می‌دهد تا از خلال کندوکاو میان روایت‌های شش‌هنرمند به تجربه‌ی زیسته‌ی هر یک از آن‌ها از خانه نزدیک شود.

خانه در این پروژه هم‌زمان در دو سطح عمل می‌کند: از یک‌سو در نسبت با شهر، سیاست و اقتصاد بازخوانی می‌شود و از سوی دیگر در قالب حافظه، مهاجرت، کودکی و تجربه‌های فردی معنا می‌یابد.

در دل ناپایداری وضعیت امروز ایران، این نمایش با سوق دادن ذهن مخاطب از تصاویر ویرانه‌ها به خاطره‌ی امنیت، در نهایت وضعیت ادراکیِ موقتی برای او رقم می‌زند.

متن: مهسا محمدی
عکس: نفیسه صالح‌آبادی⁩⁩ by @nikishadloo1990_

427

8

4 months ago