angela 📖

wykorzystująca historię epidemii i masowego wybijania owiec powieść „pożyczone wzgórza” podejmuje również temat przywiązania do lokalnej wspólnoty. tak skonstruowana oś narracji staje się jednocześnie opowieścią o ekonomicznej katastrofie i reinterpretacją mitu o samowystarczalności człowieka żyjącego w zgodzie z naturą.

powracający do rodzinnego gospodarstwa bohater zostaje skonfrontowany z rzeczywistością, w której utrata zwierząt oznacza nie tylko materialną ruinę, ale również podważenie tożsamości i dotychczasowego porządku wartości. otoczony surowością krajobrazu, społeczną beznadzieją i narastającą przemocą bohater rozpoczyna wędrówkę nie tylko w znaczeniu dosłownego przemieszczania się w przestrzeni naznaczonej kryzysem, lecz także stopniowego przekraczania granic moralnych. rzeczywistość, z którą się mierzy, ujawnia świat, w którym walka o przetrwanie coraz trudniej odróżnić od destrukcyjnego przywiązania do utraconej przeszłości, a przestępstwo jawi się jako rozpaczliwa próba odzyskania sprawczości.

to przejmująca opowieść o społeczności pozbawionej perspektyw, ale również o męskości, której niezdolność do wyrażenia bezradności znajduje ujście w agresji i przemocy. językowa oszczędność autora imponuje, a surowa obrazowość opisów pozwala dostrzec kontrast między pięknem krajobrazu a brutalnością rzeczywistości, która się w nim rozgrywa. całości nie brakuje naturalistycznych przedstawień codziennego trudu hodowców, a także elementów kryminalnej opowieści przywodzącej na myśl konwencję westernu.

uwikłani w gniew, frustrację i dziedziczone zobowiązania bohaterowie udowadniają natomiast, że ziemia nie jest tu jedynie przestrzenią egzystencji, lecz także narzędziem ujawniania klasowych napięć i rozpadu wspólnoty.

przeczytana dzięki @wydawnictwoczarne. współpraca barterowa

s. preston - „pożyczone wzgórza” • wydawnictwo czarne
〰️
#bookstagrampl #bookstagrampolska #scottpreston #pożyczonewzgórza #wydawnictwoczarne książki czytanie literatura szkocka