Instagram story viewer> @shdil609> Posts
Dilshad Dilshad(@shdil609)'s profile avatar HD Profile

Dilshad Dilshad

@shdil609

253
followers
1116
following
ശിശിരത്തിൽ പൊഴിഞ്ഞ വസന്തവും., ആത്മാവ് അറ്റുപോയ ശരീരവും മണ്ണില ലിയുന്നു എങ്കിലും കല്ലറയിൽ ആരോ ആരൊക്കെയോ പൂക്കൾ വച്ചു മടങ്ങുന്നു. 🌹🌹🌹🌹
POSTS STORIES REELS
ശൂർപ്പണഖ,സ്ത്രീമുഖമില്ലാത്ത കണ്ണാടി പഞ്ചവടിയിൽ അന്ന് സൂര്യൻ ധൃതിപ്പെട്ട് അസ്തമിക്കാനാഞ്ഞു. ദണ്ഡകാരണ്യത്തിന്റെ നിബിഡതയിലേക്ക് പകൽ തന്റെ സ്വർണ്ണവസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചുവെച്ച് ഇരുട്ടിന്റെ കരിമ്പടം പുതയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഗോദാവരി, അസ്തമയസൂര്യന്റെ ചോരച്ചുവപ്പ് നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരംപോലെ തൊട്ട്, ആരോ മറന്നുപോയ ഒരു ദുഃഖഗാഥപോലെ നിശ്ശബ്ദയായി ഒഴുകി. ആ നദീതീരത്തെ പാറക്കൂട്ടത്തിൽ അവൾ ഇരുന്നു. ശൂർപ്പണഖ. കീർത്തികേട്ട ഒരു രാക്ഷസരാജവംശത്തിന്റെ പുത്രി. മഹർഷി വിശ്രവസ്സിന്റെ മകൾ. രാവണന്റെയും കുംഭകർണ്ണന്റെയും വിഭീഷണന്റെയും സഹോദരി. ഒരിക്കൽ അവളുടെ പേരിനുപിന്നിൽ വംശാവലികളുടെ വലിയൊരു നിര തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ചുവടുകൾക്കുപിന്നിൽ മഹാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധികാരനിഴലുകൾ സഞ്ചരിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ സിരകളിൽ ലങ്കയുടെ പ്രതാപം തിളച്ചുമാറിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്നിപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരൊറ്റ പേരുമാത്രമേ ശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ—ശൂർപ്പണഖ! അവൾ ഗോദാവരിയുടെ തെളിഞ്ഞ ജലോപരിതലത്തിലേക്ക് നോക്കി. ജലത്തിൽ ഒരു രൂപം തെളിഞ്ഞു. അതൊരു മുഖമായിരുന്നില്ല; പച്ചമാംസത്തിൽ കൊത്തിവെച്ച ഒരു തീരാമുറിവായിരുന്നു. നാസികയറുത്തുമാറ്റപ്പെട്ട, വികൃതമായ മുഖം. ചോര കട്ടപിടിച്ച കവിളുകൾ. വേദന ഉള്ളിലൊതുക്കാൻ വിറങ്ങലിച്ചുപോയ കണ്ണുകൾ. അവൾ ആ ജലബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കി മൃദുവായി മന്ത്രിച്ചു: "നീ ആരാണ്?" ഒരു ചെറുഓളം വന്നുതഴുകിയപ്പോൾ ആ മുഖം ചിതറിപ്പോയി. ഓളങ്ങളടങ്ങി വീണ്ടും തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്കു തോന്നി, അത് തന്റെ മാത്രം മുഖമല്ല; കാലാകാലങ്ങളായി പുരുഷന്റെ സൗന്ദര്യസങ്കല്പങ്ങളും ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും നോക്കി വിധിപ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പെൺജീവിതങ്ങളുടെ ആകെത്തുകയാണ് ആ ജലത്തിൽ വിറകൊള്ളുന്നത്. ബാല്യത്തിന്റെ വിദൂരതീരങ്ങൾ അവൾ ഓർത്തു. ഒരു സാധാരണ ഗൃഹത്തിലായിരുന്നില്ല അവളുടെ ജനനം. വംശമഹിമയുടെ അദൃശ്യകോട്ടകൾ അവളെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കിയിരുന്നു. സഹോദരന്മാർ ദിഗ്‌വിജയങ്ങൾക്കായി പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിലിരുന്ന് അവളും ചില സ്വപ്നങ്ങളും മോഹങ്ങളും നെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ, പൗരുഷത്തിന്റെ വീരഗാഥകളിൽ പെണ്ണിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് വെറുമൊരു അടിക്കുറിപ്പിന്റെ വിലപോലുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പുരുഷന് ആരോടും പ്രണയം തോന്നാം; ആരെ വേണമെങ്കിലും അവൻ സ്വയം വരിക്കാം. പക്ഷേ സ്ത്രീയാകട്ടെ, ആരോ ഒരാളാൽ വരിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു ഉപഭോഗവസ്തു മാത്രമായിരുന്നു. പുരുഷൻ സ്വന്തം അഭിനിവേശം തുറന്നുപറഞ്ഞാൽ അത് വീര്യവും പൗരുഷവുമാകുന്നു; പെണ്ണത് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞാലോ, അത് ധാർഷ്ട്യവും കുലടത്തരവുമാകുന്നു! അന്ന് അവൾക്ക് ഈ വ്യവസ്ഥിതികളുടെ വ്യാകരണം തിരിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവൾക്കാകെ അറിയാമായിരുന്നത് ഒന്നുമാത്രം—തനിക്കും മിടിക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയമുണ്ട by @shdil609
"മായാത്ത പ്രണയം" മുഖത്തിന്റെ തിളക്കം കണ്ടു മോഹിച്ചതല്ല എന്റെ പ്രണയം; കാലത്തിന്റെ ക്രൂരമായ അടയാളങ്ങൾക്കു പോലും മായ്ക്കാനാവാത്ത നിന്റെ നിത്യസത്യത്തെയാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. നാളെ നിന്റെ മുഖത്ത് വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ വരകൾ വീഴാം, കണ്ണുകളിലെ പ്രകാശം മങ്ങിയേക്കാം; എങ്കിലും എന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ നീ എന്നും ആദ്യനാളിലെ അക്ഷയവെളിച്ചം തന്നെയാണ്. കാരണം, നശിച്ചുപോകുന്ന മണ്ണിന്റെ രൂപമായ ശരീരത്തെയല്ല ഞാൻ പ്രണയിച്ചത്, മരണത്തെപ്പോലും അതിജീവിക്കുന്ന നിന്റെ ആത്മാവിന്റെ നിത്യതയെയാണ്. കാലത്തിന്റെ എത്ര ശീഘ്രമായ ഒഴുക്കിലും മാറാത്തൊരു സത്യമായി, എന്റെ ഓർമ്മകളിൽ നീ എന്നേക്കും മായാതെ നിലനിൽക്കും. ശുഭദിനം 🌹❤️🌹 by @shdil609
തനിയെ പൂത്ത വസന്തം. തളർന്ന ചില സന്ധ്യകളിൽ ചാരിനിൽക്കാൻ തോളില്ലാതെ, കരഞ്ഞ ചില രാത്രികളിൽ സ്വയം മാത്രം കേട്ടവർ. വീണുപോയപ്പോൾ കൈപിടിക്കാൻ ആരുമില്ല, ഇരുട്ട് കനത്തപ്പോൾ നിഴൽപോലും കൂടെയില്ല. അപ്പോഴവർ പഠിച്ചു, കണ്ണുനീർ മഴയാകുമെന്ന്, വേദന കരുത്താകുമെന്ന്, ഏകാന്തത വളർച്ചയാകുമെന്ന്. ഉടഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾ ചേർത്ത് അവർ സ്വയം പണിതെടുത്തു; കൊമ്പുകൾ ഒടിഞ്ഞിട്ടും വേരുകൾ തോറ്റിരുന്നില്ല. കാലം കടന്നപ്പോൾ അതേ ശാഖകൾ പൂത്തു; തണൽ നൽകാതിരുന്നവർ സുഗന്ധം തേടിയെത്തി. അവരോട് പകയില്ല... പരാതികളുമില്ല... പക്ഷേ ഒരു സത്യമുണ്ട്, മറക്കാനാവാത്ത സത്യം. വേരുകൾക്ക് വെള്ളമാകാതിരുന്നവർക്ക് പൂക്കളിൽ അവകാശമില്ല; തളർന്നപ്പോൾ തനിച്ചായവർക്ക് താങ്ങുകളും ആവശ്യമില്ല. ഏകാന്തതയായിരുന്നു ഗുരു, വേദനയായിരുന്നു വളം, കണ്ണുനീരായിരുന്നു മഴ; പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു വെളിച്ചം. അതുകൊണ്ടാണ് ചില വസന്തങ്ങൾ ആരുടെയും കൈപിടിക്കാത്തത്... തനിയെ വേരൂന്നി, തനിയെ പൂക്കുന്നത� by @shdil609
കാവേരി (ഗദ്യകവിത) ========= മാനം മുട്ടും പശ്ചിമഘട്ട പർവ്വതനിരകൾ നീണ്ടു നിവർന്നു കിടക്കുന്നു നീലക്കമ്പിളിയും പുതച്ച്. നദികളനവധി പിറവി യെടുക്കുന്നു, മലനിര കളുടെ മടിത്തട്ടിൽ നിന്നും. കുടകിലെ ബഹ്മഗിരി യിലെ തലക്കാവേരി യിൽ നിന്നുത്ഭവിക്കു ന്നു കാനനസുന്ദരി കാവേരി, നാടിന്റെ ജലാമൃതമായി. പോഷകനദികളായി ലയിക്കുന്നു കാവേരി യിൽ ഹരാംഗി,ഹേമ വതി, ഷിംഷ, അർക്കാ വതി, ഭവാനി, ലക്‌ഷമ ണ തീർത്ഥ, കബനി, സുവർണവതി, അമരാ വതി, നൊയ്യാൽ പുഴ കൾ. കൈവഴികളായി പിരി ഞ്ഞൊഴുകി കൊള്ളി ടം, വെട്ടാർ, വെണ്ണാർ, അരശലാർ പുഴകളാ യി പതിക്കുന്നു ബംഗാ ൾ ഉൾക്കടലിൽ. കിഴക്കോട്ടൊഴുകി കർ ണ്ണാടകയിലും തമിഴക ത്തും കനകം വിളയി ക്കും കാവേരി. ദക്ഷിണ ഗംഗയായി വ ലിയ ജലസ്രോതസ്സായി വിസ്ത്രിതിയിൽ ഒഴകു ന്നു വറ്റാതെ വരളാതെ. നീണ്ടു പരന്നൊഴുകും പുഴയിൽ കണ്ണാടി നോ ക്കുന്നു നീലാകാശം. തീരങ്ങളിൽ പടർന്നു പന്തലിച്ച് വൻ മരങ്ങ ൾ കുടപിടിക്കും മരത കക്കാടുകൾ മനം നിറ ക്കും മനോഹര കാഴ്ച. സമതലങ്ങളിൽശാന്ത� by @shdil609
കവിത സൂര്യകാന്തി എന്നാകാശതോപ്പിലെ വെൺമനനിലാവി- ലായ് പൂത്ത് വിരിഞ്ഞൊരു സൂര്യകാന്തി. വെൺപ്രഭതൂകി വിരിയുമിതളിൽ മാലേയം ചാർത്തിടാനെത്തുമെന്നിലെ ഇഷ്ടങ്ങളും. സൂര്യകാന്തിക്കു ചുറ്റും പാറിപ്പറന്നുനടക്കു- ന്നെന്നിലെ മോഹത്തിൻ തേൻ വണ്ടുകൾ . അക്ഷരപ്പറമ്പിലെ തുമ്പമലരുനുള്ളി തേൻ കുടിക്കാൻവരും സ്നേഹമാം ചിത്രശലഭം. യൗവനയുക്തമാമൊരുനുള്ളു രേണുക്കൾ പറ്റിപിടിച്ചു കിടപ്പുണ്ടതിൽ ആർദ്രതയാൽ. പാഴ്മുളം തണ്ടുമീട്ടും മൗനരാഗംമുറിഞ്ഞ- തിൽ ചിലന്തികൾ വന്നങ്ങ് കൂടുകൂട്ടിടുന്നു . കാലമങ്ങുപഴകിദ്രവിച്ചിടും കാൽപ്പത്തിറ്റാ- ണ്ടോർമ്മയിൽ മാറാല മാലയായിതൂങ്ങിടും. ചാത്തൂട്ടുവാനെത്തും മധുമാസകാറ്റുമതിൽ അമവാസിതീരേ കള്ളയോരക്കടവിലല്ലോ. സ്വപ്നമഴക്കാടുലഞ്ഞാർത്തുപ്പെയ്യുംമിഴി- നദിയിൽ സ്‌നേഹചിത്തിരത്തോണിയും കാറ്റിലുലഞ്ഞ് കരളിൻ കരയിലടുക്കാതെ യെങ്ങോപോയ് മറയുന്നെന്നാകാശതീരേ. ശുഭരാത്രി 🌹❤️🌹 by @shdil609
❤️ ട്രെൻഡിനൊപ്പം ഞങ്ങളും… ❤️ 1980-ന്റെ ഓർമ്മകളുമായി ഒരു കിടിലൻ തിരിച്ചു വരവ് ❤️ by @shdil609
രാവിൻ താരകപ്പൂവേ മെല്ലെയൊന്നു മിഴിപൂട്ടി മയങ്ങൂ നീ, രാവിൻ താരകപ്പൂവേ... കണ്ണുകളിൽ ആയിരം സ്വപ്നങ്ങൾ തളിർക്കട്ടെ മെല്ലെയായ്... നിശീഥിനിയിരുളിൻ കരിമ്പടത്താൽ നിന്നെ മെല്ലെ പുൽകട്ടെ... മിഴിപൂട്ടി ചാഞ്ഞുറങ്ങൂ, വാനിൻ താരകമേ... നിലാവിൻ നൂലിഴ തൊട്ടുണർത്തും കാറ്റിൻ താരാട്ടിലായ്, മറവിയുടെ മധുരമാം തീരത്ത് സ്വപ്നങ്ങൾ പൂത്തിടട്ടെ... മെല്ലെയൊന്നു മിഴിപൂട്ടി മയങ്ങൂ നീ, രാവിൻ താരകപ്പൂവേ... കണ്ണുകളിൽ ആയിരം സ്വപ്നങ്ങൾ പൂവണിയട്ടെ രാവിലായ്... ✍️ശുഭദിനം Copy right Bb ------ This work is protected in accordance with section 45 of the copy right act 1957(14of 1957)and should not be used in full or part without the creator 's(Dilshad)prior permission ----- End by @shdil609
സീത&( കവിത) ജനകൻ്റെ ധീരയാം ദത്തുപുത്രിയിവൾ അക്ഷയസ്നേഹത്തിൻ രാഗ മൂർത്തി പിനാകം വില്ലു കുലയ്ക്കയാൽ ശ്രീരാമൻ ജ്‌ഞാനിയാം സീതയെ സ്വന്തമാക്കി ആദർശധിരനാം രാഘവൻതന്നുടെ ആത് മാവിൻസൗരഭ്യമായവൾ നീ അരണ്യാന്തരങ്ങളിലലയുന്ന കാലത്ത് നിഴലായി നിന്നവൾ ഭൂമിപുത്രി സർവം ത്യജിച്ച വനാന്തര യാത്രയിൽ കർമത്തിൽ കൂട്ടായി ജനകപുത്രി കണ്ണുകൾ പൂട്ടാതെ കാവൽമിഴികളാൽ ഒരു മെയ്യായൊഴുകുന്ന പതി പത്‌നിമാർ മാരീചൻ തന്നുടെ ലീലാവിലാസത്താൽ വിരഹിയായ് തീർന്നതും വിധികല്പന തപസ്വിനിയായിവൾ അശോകവനികയിൽ താപസമോടെ വാണിടുമ്പോൾ താമരനൂലിൻ്റെ നൈർമല്യ ഭംഗിപോൽ വൈദേഹി നാളുകൾ നീക്കിടുമ്പോൾ ചോദ്യശരങ്ങളാൽ നിന്നുടെ ചാരിത്ര്യം അപമാന ഭാരത്താൽ തലതാഴ്ത്തവേ പാതിവ്രത്യത്തിൻ്റ പവിത്രത കാക്കാനായ് പ്രാണനാൽ കാവ്യം രചിച്ചവൾ നീ ഇന്നിതുപോലുള്ള സീതമാർ ഭൂമിയിൽ ഇനിയുമുണ്ടാകുമോ കാലമേ ചൊല്ലു നീ ശുഭരാത്രി 🌹❤️🌹 by @shdil609
സീത&( കവിത) ജനകൻ്റെ ധീരയാം ദത്തുപുത്രിയിവൾ അക്ഷയസ്നേഹത്തിൻ രാഗ മൂർത്തി പിനാകം വില്ലു കുലയ്ക്കയാൽ ശ്രീരാമൻ ജ്‌ഞാനിയാം സീതയെ സ്വന്തമാക്കി ആദർശധിരനാം രാഘവൻതന്നുടെ ആത് മാവിൻസൗരഭ്യമായവൾ നീ അരണ്യാന്തരങ്ങളിലലയുന്ന കാലത്ത് നിഴലായി നിന്നവൾ ഭൂമിപുത്രി സർവം ത്യജിച്ച വനാന്തര യാത്രയിൽ കർമത്തിൽ കൂട്ടായി ജനകപുത്രി കണ്ണുകൾ പൂട്ടാതെ കാവൽമിഴികളാൽ ഒരു മെയ്യായൊഴുകുന്ന പതി പത്‌നിമാർ മാരീചൻ തന്നുടെ ലീലാവിലാസത്താൽ വിരഹിയായ് തീർന്നതും വിധികല്പന തപസ്വിനിയായിവൾ അശോകവനികയിൽ താപസമോടെ വാണിടുമ്പോൾ താമരനൂലിൻ്റെ നൈർമല്യ ഭംഗിപോൽ വൈദേഹി നാളുകൾ നീക്കിടുമ്പോൾ ചോദ്യശരങ്ങളാൽ നിന്നുടെ ചാരിത്ര്യം അപമാന ഭാരത്താൽ തലതാഴ്ത്തവേ പാതിവ്രത്യത്തിൻ്റ പവിത്രത കാക്കാനായ് പ്രാണനാൽ കാവ്യം രചിച്ചവൾ നീ ഇന്നിതുപോലുള്ള സീതമാർ ഭൂമിയിൽ ഇനിയുമുണ്ടാകുമോ കാലമേ ചൊല്ലു നീ by @shdil609
അക്ഷരങ്ങൾ കാലത്തു വേലയ്ക്കു പോകുന്ന നേരത്ത് കാണുന്നു ഞാനൊരു ആൾക്കൂട്ടത്തെ കാര്യം തിരക്കുവാനായങ്ങു ചെന്നെത്തേ കാര്യമായ് തന്നെഞാൻ അമ്പരന്നു ഒട്ടേറെ പുസ്തകം നിരത്തി വെക്കുന്നു ഒട്ടിയ വയറുമായുള്ളൊരുത്തൻ ഒരു ബുക്കുപോലും തുറന്നു നോക്കാതെ ഒരുപാടുപേരങ്ങു വട്ടംനിൽപ്പൂ ആർക്കുമില്ലതിലൊന്നുവാങ്ങാൻ താത്പര്യം ആരോ പറഞ്ഞിവൻ പൊട്ടനാണേ ഇന്നത്തെ കാലത്തീ പുസ്തക കച്ചോടം ഇവനെപ്പോലുള്ളോരേ ചെയ്യൊള്ളൂ പുറം ചട്ടകൾ മാത്രം കണ്ടുനിൽക്കുന്ന പുറം മാന്യരാകും നാട്ടുകാരേ അകമറിഞ്ഞാലേ അറിവേറൂയെന്നീ അക്ഷര വൈരികൾ എന്നറിയും ശുഭരാത്രി 🌹❤️🌹 by @shdil609
അക്ഷരങ്ങൾ കാലത്തു വേലയ്ക്കു പോകുന്ന നേരത്ത് കാണുന്നു ഞാനൊരു ആൾക്കൂട്ടത്തെ കാര്യം തിരക്കുവാനായങ്ങു ചെന്നെത്തേ കാര്യമായ് തന്നെഞാൻ അമ്പരന്നു ഒട്ടേറെ പുസ്തകം നിരത്തി വെക്കുന്നു ഒട്ടിയ വയറുമായുള്ളൊരുത്തൻ ഒരു ബുക്കുപോലും തുറന്നു നോക്കാതെ ഒരുപാടുപേരങ്ങു വട്ടംനിൽപ്പൂ ആർക്കുമില്ലതിലൊന്നുവാങ്ങാൻ താത്പര്യം ആരോ പറഞ്ഞിവൻ പൊട്ടനാണേ ഇന്നത്തെ കാലത്തീ പുസ്തക കച്ചോടം ഇവനെപ്പോലുള്ളോരേ ചെയ്യൊള്ളൂ പുറം ചട്ടകൾ മാത്രം കണ്ടുനിൽക്കുന്ന പുറം മാന്യരാകും നാട്ടുകാരേ അകമറിഞ്ഞാലേ അറിവേറൂയെന്നീ അക്ഷര വൈരികൾ എന്നറിയും ശുഭരാത്രി 🌹❤️🌹 by @shdil609
ഗദ്യകവിത ............. ലളിതം .......... ഒരൊറ്റ ആകാശം മതി അത് കടലിനെ മുഴവൻ ചുംബിച്ചു കിടക്കും. അതിനപ്പുറത്തെ അനന്തമായ ശൂന്യതയെ അങ്ങനെയാണ് അത് മറച്ചു പിടിക്കുന്നത്. അടങ്ങാത്ത കൊതിയാണ് പുഴകൾക്കും നദികൾക്കും ഒഴുകി നടക്കാൻ. കടലിലെ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന നിശബ്ദമായ ആഴങ്ങൾ ജലം മറച്ചു പിടിക്കുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. ഒരൊറ്റ സൂര്യൻ മതി ഭൂമിയെ മുഴുവൻ ചേർത്തു പിടിക്കാൻ. പെരുമഴകളും മഞ്ഞു മലകളും കൊണ്ട് അതിതാപത്താൽ വെന്തുരുകുന്നത് അത് നമ്മളെ അറിയിക്കാത്തതാണ്. നിൻ്റെ ഒരൊറ്റ മൗനത്തിൻ്റെ കനം മതി ഭൂപടങ്ങളെ കുടഞ്ഞു കളഞ്ഞ് എല്ലാ അതിരുകളെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ പക്ഷെ നീയും ഞാനും എന്നതിൻ്റെ ഭംഗയിൽ എല്ലാം നീ വളരെ ലളിതമാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു ഇഷ്ടം q by @shdil609

Download All

Save the photos and videos currently loaded on this page.

0Photos
0Videos
Ready to download 0 / 0

Keep this tab open until your download is ready.
back to up