Instagram story viewer> @sjoekdb> Posts

Sjoek de Boer

@sjoekdb

214

followers

253

following

POSTS STORIES REELS TAGGED

taken in Malapesquera Beach by @sjoekdb

1

0

a month ago

Vandaag had ik weer mijn wekelijkse afspraak bij de fysiotherapeut. De afgelopen weken stond alles in het teken van mobiliseren: laag voor laag de spanning uit spieren en bindweefsel halen, terwijl mijn rug hardnekkig in zijn beschermingsstand wil blijven hangen.

Vanmorgen mocht ik voor het eerst naar de oefenzaal. Na een rustige warming‑up met de skippybal lag er een dumbbell klaar, en mijn brein reageerde meteen met dat vertrouwde yes, dat oergevoel van willen bewegen, willen trainen, weer vooruit willen.

Ik begon met de dumbbell side bend, links en rechts, en voelde direct hoe mijn linkerkant nog stijf vasthoudt, hoe die ontspanning daar nog niet vanzelf komt. Daarna volgde de standing roll down: wervel voor wervel afrollen, de dumbbell in mijn handen, en vervolgens net zo langzaam weer omhoog. Het vraagt mentaal veel kracht, omdat ik onbewust geen bolle rug durf te maken. Daarnaast staat mijn brein van nature in standje power — dat was al zo vóór mijn hernia — en mijn omgeving weet dat maar al te goed; het wil alles het liefst met kracht en tempo doen.Terwijl het doel nu juist verzachting is.

Het trainen in de oefenzaal voelde mentaal als een cadeautje. Ondertussen moppert de zenuw vanuit mijn rug langs mijn billen, hamstrings en voeten.Die ziet het níet als een cadeautje.Dat mag, zolang het de komende dagen maar weer tot rust komt.

Tussen de oefeningen door vroeg ik gretig of ik al langzaam mocht gaan sporten, bijvoorbeeld Egym. Helaas, dat is nog een brug te ver. Maar ik mag wél langzaam en zonder weerstand op de hometrainer en crosstrainer, dus het resetten mag rustig beginnen.

#hernia #7maanden #duurtlang by @sjoekdb

6

2

4 months ago

Je knippert met je ogen en ineens zijn we 20 jaar verder…

Daar zie ik mijn baby, die is uitgegroeid tot een prachtige man. Een bijzonder mens met humor en een hart van goud. Iemand die zijn eigen pad bewandelt, op zijn eigen tempo.
Dat tempo bezorgt mij soms wel eens wat frustratie.
Je Spaanse naam past daar perfect bij: mañana, mañana.
Maar ondanks alles blijf jij je dromen volgen. Je hebt je ingeschreven bij de KvK en jouw Instagram-account endurance.media is zo gegroeid dat raceteams jou vragen om voor hen te posten. Hoe mooi is dat? Dat flik je toch maar even.

Zoals ik altijd zeg: volg je hart en je dromen, dan kom je er wel.
Kus, mama
Happy birthday 💙 by @sjoekdb

15

10

4 months ago

Herken je dat gevoel?
Dat woorden die ooit warm en betekenisvol waren, nu leeg klinken omdat ze te vaak en te oppervlakkig zijn gebruikt. Vooral in reclames en in managementtaal. Woorden als waarde en verbinding. “Laten we samen in verbinding blijven.” “De waarde die wij creëren.” Zinnen die ooit iets menselijks droegen, maar nu voelen als slogans.

Voor mij stond verbinding vroeger voor echt contact: trouw, loyaliteit, eerlijkheid, elkaar in je waarde laten. Ik zag mensen voor me, samen, met een oprechte lach.
Maar nu krijg ik een knoop in mijn maag als ik het woord hoor. Het voelt misbruikt, uitgehold. Een machtswoord geworden. Managers die het roepen, medewerkers die ja‑knikkend meebewegen.

Ik ben iemand voor wie woorden echt iets betekenen.
Daarom raakt het me dat juist deze woorden hun waarde verliezen. En ik vraag me af: zou dit ook een reden zijn dat mensen onderling respect kwijtraken? Dat zij die woorden óók als hol ervaren, en daardoor niet meer zien of voelen wat verbinding werkelijk is — of zou moeten zijn.

In de kern draagt de mens een oerdrang tot overleven. Wanneer het erop aankomt, kiest het lichaam instinctief voor zelfbehoud: eerst jezelf redden, dan pas een ander. Dat mechanisme dragen we mee vanuit onze oerouders, uit tijden van honger, dorst, ziekte, angst en uitputting.

Maar dat is maar één kant van ons.

De mens is ook een sociaal wezen.
We zijn gemaakt om samen te leven, samen te werken, elkaar te dragen. Onze kracht ligt juist in het collectief — in samenwerking, in zorg, in verbondenheid. Zonder de groep had geen enkele oermens het overleefd.
En precies daarom doet het pijn wanneer woorden die ons zouden moeten verbinden, worden uitgehold. Als taal leeg wordt, raakt ook ons sociale kompas verstoord. Dan valt de mens sneller terug op zijn oerdrang, terwijl hij diep vanbinnen juist verlangt naar samen.

Laten wij woorden weer betekenis geven.
Betekenis zoals ze ooit bedoeld waren. Zeg eens wat je werkelijk voelt, vanuit je hart, en geef die woorden weer liefde. Geef ze een melodie, zodat ze als een lied binnenkomen — zacht, eerlijk en echt.
Misschien vinden we dan niet alleen de woorden terug, maar ook elkaar. ✌️ by @sjoekdb

8

4

5 months ago

Er was eens… mijn container. Net geleegd, helemaal klaar voor een frisse start. Tot een buurtbewoonster dacht: “Oh leuk, een adoptiecontainer! Die neem ik mee.”

Deze goedhartige verzamelaarster besloot zich over mijn container te ontfermen en hem vol te douwen met alles wat ze zelf blijkbaar niet kwijt kon. Toen haar spontane adoptieproject haar verveelde, dumpt ze mijn bak achter in de steeg.
En voor de sfeer gooide ze er nog een winkelwagen met grofvuil naast. Kunstzinnig bijna.

Ik bel de Gemeente Leeuwarden : “Hoe lossen we dit op?”
Gemeente: “Tja… niet. Misschien een slot aanvragen voor de toekomst?”
Een slot. Geweldig idee. Maar wat moet ik NU met het darmstelsel van afval dat in mijn container ligt te broeien?
Gemeente: “Eh… ja… succes ermee.”

Dus ik bel Omrin.
Omrin: “U moet de gemeente bellen.”
Ik: “Dat heb ik gedaan, maar die zeggen alleen maar ‘sterkte’.”
Gelukkig had ik een vriendelijk meisje aan de lijn dat wél de gave heeft om mee te denken. Zij zou kijken of ze een vuilniswagen kon sturen.

Toch knaagt het. Dus ik denk: hup, politie bellen.
Politie: “Dit is voor handhaving.”
Ik neem weer contact op met de gemeente.
Gemeente zegt inmiddels dat handhaving niets kan doen. Tenzij ik voortaan nachtwacht ga spelen en haar op heterdaad betrap. Want zolang het afval in de container ligt, kunnen ze niks bewijzen.

Je begrijpt: mijn maag zat inmiddels net zo vol als de container zelf.

Gelukkig kwam dankzij het behulpzame Omrin-meisje de vuilniswagen langs.
Helaas mogen wij nu wél een paar euro aftikken omdat zij haar complete leven in mijn container heeft gedumpt en ik nu de rekening krijg voor het legen.

Uiteraard neem ik dit schitterende staaltje overheidslogica mee in mijn klacht naar de gemeente. by @sjoekdb

5

4

8 months ago

We keken al samen naar Dakar toen je nog een klein mannetje was.
Je speelde elke etappe na.

Dit jaar kijken we opnieuw samen.
Je liefde voor autosport is gebleven.
Niet meer spelend, maar delend via endurance.media, waar rijders en teams het account volgen, liken en delen.
En ik kijk mee. Met trots ❤️

#dakar #autosport by @sjoekdb

6

0

9 months ago

Dan kom je beneden en zie je dat Tomboy door Mikel is ingestopt. Hart van goud 🤎 #bangehond #vuurwerk #verstopt #liefde #podencolove by @sjoekdb

9

1

10 months ago

De wereld lijkt soms zo vol ellende, zeker wanneer je dagelijks het nieuws en social media volgt. Maar de afgelopen tijd heb ik opnieuw ontdekt dat er óók ontzettend veel warmte en goedheid bestaat.

Zondag 16 november schoot het ineens in mijn rug toen ik moest niezen. De pijn werd elke dag heftiger. Ondanks herhaald bellen kreeg ik in eerste instantie alleen het advies om paracetamol en ibuprofen te nemen. Pas dagen later kreeg ik morfine, waardoor de pijn eindelijk weer draaglijk werd.

Met een looprekje in huis kan ik me nu in elk geval weer een beetje (ieniemini) zelfstandig bewegen.

Maar juist in deze moeilijke dagen heb ik gezien hoe mooi het leven ook kan zijn. Van alle kanten ontvang ik berichtjes, kaartjes en lieve cadeautjes.
Mijn autistische mannen die moeten schakelen, ineens voor mij zorgen en het huishouden doen. Mijn zusje die ons helpt waar ze kan. Hulp uit onverwachte hoek van de sportschool, het regelen van de fysio en vervoer: het ontroert me.

Na het overlijden van mijn vader voelde ik al zoveel dankbaarheid voor de mensen om mij heen, maar nu wordt dat gevoel alleen maar sterker. Ik ben iedereen dankbaar voor de steun, de hulp en de lieve woorden. Dank dat ik jullie mag kennen.

In plaats van te denken aan wat ik nu even niet kan, kies ik ervoor te zien wat ik wél kan en hoeveel liefde en kracht er in mijn omgeving aanwezig is.

🩷 by @sjoekdb

17

7

10 months ago

by @sjoekdb

5

0

a year ago

Op karakter.

Dat is mijn mantra voor 2025.

Vandaag liep ik de 4 Mijl van Groningen. Ongetraind, met een pijnlijke voet maar vooral met een hart vol gemis.
Sinds het overlijden van heit heb ik niet meer getraind. De energie, de zin, de routine het was allemaal even weg.
Toch trok ik vandaag mijn hardloopschoenen weer aan. Omdat hij het zó mooi vond dat ik me had ingeschreven. Omdat ik weet dat hij had gewild dat ik zou lopen.

In de trein naar Haren dacht ik aan hem. Aan zijn trots, zijn glimlach als ik weer een loop had gedaan.

Samen met Gerda in het startvak voelde ik even die vertrouwde spanning, die stilte voor de start.

De tijd? Slecht. De pijn? Aanwezig.
Maar de sfeer… en dat gevoel van dóórgaan, ondanks alles dat was er weer.

Vandaag liep ik niet voor een tijd.
Ik liep voor heit.

En ik ben trots. by @sjoekdb

19

5

a year ago

#prachtig #oceanvieuw #playaloscancajos taken in Playa de los Cancajos by @sjoekdb

14

2

a year ago

Dagje Veluwe by @sjoekdb

13

0

a year ago