Instagram story viewer> @maria_postema> Tagged

Maria Postema

@maria_postema

2.2K

followers

1029

following

🌱
📚 Vertaalt & schrijft - de leukste kinderboeken en YA
🥁 Drumt -> @le_garage_nl
🎤 @middagvanhetkinderboek
🇬🇧 Dutch translator | Writer | Drummer

POSTS STORIES REELS TAGGED

Liefde voor auteur @kiran_mh 🧡💙 In de zomer verslonden we haar fabuleuze queer volwasssenenroman ‘Almost Life’ (ook in ons assortiment, enorme aanrader) en eerder werd ‘Julia en de Haai’ bekroond met een belangrijke Vertaalprijs voor vertaler @maria_postema 🍓🦈
.
.
Recent verscheen ‘Het Meisje van Inkt & Sterren’ door Maria Postema vertaald in het Nederlands en ‘The Raven’s Gift’ in het Engels. De laatste titel heeft weer prachtig beeld van @tomdefrestonart 💜
.
.
‘An immersive story of sibling love, nature and hope’ óf een dochter van een cartograaf die droomt van verre landen en de zoektocht naar een vergeten gebied? Je hoeft niet te kiezen natuurlijk 😇
.
.
#middlegrade #jeugdboek #10plus #bovenbouw

35

3

Bij @bestofyabooks verscheen op 6 oktober deze mooie editie van de Zesde Factie, geschreven door @veronicaroth en vertaald door Maria Postema en Tine Poesen. 🏙️

"Ik weet dat het de verkeerde keuze is. Maar het is al te laat."

De Zesde Factie speelt zich af in een alternatief universum van de Divergent wereld die we kennen, en stelt de vraag: Wat als Tris niet de keuze had gemaakt die ze maakte in Inwijding?

In de Zesde Factie beland je in een alternatief universum waarin Tris niet kiest voor Onverschrokkenheid. 🔥🔪

Beatrice Prior staat op het punt een van de belangrijkste keuzes van haar leven te maken: vijf facties, vijf toekomsten, vijf levens.

🌳🔥👁⚖️🤝

12

0

✍🏼✨🗺️✍🏼✨🗺️✍🏼✨🗺️
Het meisje van inkt en sterren - Kiran Millwood Hargrave
Vertaling - Maria Postema
Illustraties - Olia Muza, Helen Crawford-White
Uitgeverij Ploegsma
2026

Q: Kies jij wel eens een boek alleen op de cover?

“Waarom zijn de zangvogels weggegaan, da?” Vroeg ik vaak.
“Omdat ze dat konden, Isabella”

Isabella woont met haar vader op het eiland Joya. Haar vader is kaartenmaker, haar moeder overleden. De Gouveneur van Joya heeft bevolen dat niemand het dorp Gomera mag verlaten.

“Zijn ogen waren spleetjes, de pupillen zwart en smal als die van een slang, en net zo kil.
Net toen ik keek fladderde er een gele libelle bij zijn wan, die hij zo uit de lucht plukte, tussen twee vingers vermorzelde en op de vloerbedekking liet vallen.”

Isabella droomt er van om op reis te gaan naar verre landen en zeeën om ze in kaart te brengen net als haar vader ooit deed.
Ze raakt bevriend met Lupe, de dochter van de Gouveneur. Als Lupe op een dag verdwijnt, besluit Isabella achter haar aan te gaan. Ze gaat naar het Vergeten Gebied van Joya waar vreemde wezens huizen en zich een mythisch wezen zich ver onder de grond bevindt.

“Ik had het gevoel dat er draadjes woede door me heen geregen waren, alsof ik zelf minder pijn zou voelen als ik bleef praten en Lupe bleef kwetsen.”

Een bijzonder en magisch boek. Ik viel voor de cover (zoals wel vaker) en verwachtte een sprookjesachtig mooi boek. Dat is het niet helemaal. Er zitten ook behoorlijk spannende stukken tussen. Het was voor mij niet een boek dat ik in één ruk uitlas. Ik moest het af en toe even laten ‘bezinken’. Er zitten prachtige zinnen in het boek, dat vertaalt is door één van mijn favoriete vertaalsters. Het deed me denken aan de boeken van Rima Orie. Mooi, maar ook bij vlagen gruwelijk door de enge wezens die er in voor komen.

“We dragen allemaal de kaart van ons leven op onze huid, in de manier waarop we lopen, zelfs in de manier waarop we groeien.”

Voor goede lezers vanaf een jaar of 11

#hetmeisjevaninktensterren #ploegsma #kiranmillwoodhargrave

70

29

Eens in de zoveel tijd verschijnt er een boek waarvan je bij het zien al denkt: wauw! ‘Het meisje van inkt en sterren’ had dat effect zeker op mij. De combinatie van een bekroonde auteur, een veelbelovend verhaal en een prachtige vormgeving schept hoge verwachtingen. Maakt het boek die verwachtingen helemaal waar? Nou, niet helemaal…

Op het eiland Joya woont Isabella, de dochter van een cartograaf. Ze droomt ervan de grenzen van het eiland te ontdekken, maar van de Gouverneur mag niemand het dorp verlaten. Wanneer haar beste vriendin Lupe verdwijnt, sluit Isabella zich aan bij de zoektocht naar haar in het mysterieuze Vergeten Gebied. Met een oude kaart en haar kennis van de sterren trekt ze een onbekend landschap vol verdroogde rivieren, rokende bergen en geheimzinnige wezens binnen. Ondertussen lijkt een eeuwenoude mythe steeds meer werkelijkheid te worden.

Juist daar zit voor mij ook de grootste kanttekening bij het boek. Wat het verhaal voor een oudere lezer interessant en gelaagd maakt, kan voor de jongere lezer juist een struikelblok zijn. De wereld is sfeervol en mysterieus, maar niet altijd gemakkelijk te doorgronden. Niet alles wordt meteen uitgelegd en ook de verschillende verhaallagen ontvouwen zich langzaam. Daardoor bleef ik tijdens het lezen soms met vragen zitten die niet zozeer nieuwsgierig maakten, maar me juist wat op afstand hielden. Dat vind ik jammer, juist omdat het boek op basis van de leeftijdsindicatie ook jongere lezers zou moeten kunnen aanspreken.

Dat betekent overigens niet dat er niets te ontdekken valt. De nieuwsgierigheid en vastberadenheid van Isabella maken haar een passende hoofdpersoon voor dit avontuur. Wanneer Lupe verdwijnt, krijgt haar zoektocht bovendien een persoonlijk doel en wordt het verhaal meer dan alleen een ontdekkingstocht.

Het kaartenmaken speelt daarbij een belangrijke rol. Isabella heeft van haar vader geleerd hoe ze landschappen in kaart kan brengen en gebruikt die kennis tijdens haar tocht. Het geeft haar personage iets eigens en past mooi bij het thema van ontdekken en grenzen verleggen.

⬇️⬇️⬇️ Lees hieronder verder ⬇️⬇️⬇️

38

8

Zo’n twaalf jaar lang zong ik in een band en dat vond ik heerlijk. Toen kwamen er kinderen en kwam het zingen opeens op een laag pitje te staan. Sterker nog: het enige wat ik nog zong waren de liedjes om de kinderen in slaap te krijgen in de avond en de kinderliedjes die ik samen met hen zong. Maar ongeveer twee jaar geleden vroegen een paar muzikanten of ik bij hen wilde invallen met zingen, omdat hun zangeres niet kon. Jarenlang was ik ertussenuit geweest, maar toen ik daar stond en weer zong voelde ik wat ik al die tijd gemist had. Zingen, muziek maken geeft me lucht, ruimte en een gevoel van vrijheid. Het gevoel dat ik heb als ik zing, als je samen met een band iets maakt dat echt goed is, dat is onbetaalbaar.

Stuy zingt niet, maar drumt. En dat doet hij behoorlijk goed. Zijn moeder leert hem hoe te drummen op alles waar je maar muziek mee kan maken. Als hij in het appartement van zijn oom Dunks leert kennen en zij samen muziek gaan maken, gaat er ook een wereld voor hem open. Ze komen in contact met andere muzikanten en opeens is er een band: Soundtrack. Met elkaar treden ze op op straat en in metrostations. Bij ieder optreden krijgen ze meer aandacht en worden ze steeds populairder. Maar dan komen er flinke tegenslagen en moeten ze met elkaar stand zien te houden. Gelukkig is daar de muziek die hen verbindt.

De eerste zin van het boek is de volgende: ‘Als er een film over mijn leven gemaakt zou worden, zou die beginnen met oom Lucky, zijn vriend Spit en mij in de keuken van ons appartement.’ Wat er in die keuken gebeurt laat ik voor nu achterwege, maar ik kan je beloven dat het boek direct je aandacht heeft bij de scène die Stuy heeft gekozen. Deze film wil je verder zien, of nee, dit boek wil je verder lezen. En dat deed ik dan ook: van begin tot eind in ontzettend korte tijd.

Niet alleen het verhaal is aansprekend, spannend en ontroerend, ook de taal die in het boek gebruikt wordt houdt je aandacht vast. Jason Reynolds schrijft over het maken van muziek alsof hij precies weet wat het is om je vrij te voelen als je muziek maakt. En ook Maria Postema, vertaler, weet uit ervaring als drummer hoe heerlijk het is om je met muziek te omringen.

⬇️⬇️

20

5

Q: Wat vind jij het leukst om te doen bij een boekenevent?

11 september was het allereerste Booktok festival bij @denieuwekolk in Assen. Het was een erg leuke avond, met verschillende activiteiten en interviews met Young Adult auteurs. Ik heb mij goed vermaakt! Zo goed zelfs, dat ik mijn totebag niet af heb kunnen maken 😜

Bedankt @denieuwekolk voor het organiseren van deze leuke avond!

44

11

Er was eens een Linda en ze ging tijdens de Kinderboekenweek naar boekwinkels.

Dat was leuk. Kijk (swipe) maar.

#kinderboekenweek #boekenkopen #kinderboeken #leesplezier #lezen

Dit mooie boek stond hoog op m’n lijstje!

Deze ook, zo mooi!

Vandaag komt Chinouk in mijn dorp, dus deze moest ook mee!

Na de Pabo reisde ik een half jaar door Zuid-Amerika. Het allerleukste reismaatje tipte me dit boek, ik was meteen weer terug in Zuid-Amerika.

Dit boek is de schuld van @monique.vanhoudt, want zij had ‘m op haar lijstje. En toen ik ‘m zag, moest ik ‘m ook.

Een nieuwe Pim, dat is altijd een goed idee. Zeker in de Kinderboekenweek.

Naar dit boek was ik al een tijdje nieuwsgierig, dus die mocht ook mee!

Weer even op pad met Mus!

En deze.
Dit boek zag ik bij toeval. Alsof ‘t me riep.

45

6

🍁Op 9 oktober gaat onze cursus Kinder- en jeugdboeken vertalen van start!

Onze allereerste genrecursus wordt gegeven door gerenommeerde docenten. In deze post stellen we ze aan je voor!

🍂Lies Lavrijsen vertaalt uit het Engels, Frans, Italiaans en Spaans in het Nederlands. Ze is gespecialiseerd in vertalingen van kinder- en jeugdboeken, maar vertaalt ook met veel liefde literaire romans voor volwassenen, non-fictie, strips en graphic novels voor alle leeftijden.

In 2023 nam Lies, samen met haar co-vertaler Els Dumez-Blocken, de allereerste Filter Vertaalprijs voor kinder- en jeugdliteratuur in ontvangst.

🍁Maria Postema vertaalt en schrijft. Ze vertaalde ruim honderd jeugd- en jongerenboeken uit het Engels en schreef verschillende boeken en korte verhalen voor kinderen, jongeren en volwassenen. In 2022 won ze de Zilveren Griffel voor haar vertaling van Let goed op van Jason Reynolds en in 2024 kreeg ze de Filter Vertaalprijs voor kinder- en jeugdliteratuur voor haar vertaling van Julia en de haai van Kieran Millwood Hargrave.

🍂Laura Watkinson vertaalt uit onder andere het Nederlands in het Engels. Ze vertaalde onder meer klassiekers van grote Nederlandse auteurs, zoals Tonke Dragt en Annet Schaap. Laura won verschillende prijzen, waaronder de Vondel Translation Prize in 2014 voor haar vertaling van De brief aan de koning.

🍁Tine Poesen is alumna en nu docente aan de Vertalersvakschool. Ze vertaalt uit het Engels en Spaans, en werkt daarnaast als redacteur voor uitgeverijen. Tine vertaalt vooral kinder- en jeugdliteratuur. Een van haar bekendste vertalingen is de reeks De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine van Ransom Riggs.

Tine maakt verder deel uit van het bestuur van de Verenigde Literair Vertalers.

🏆Zoals je ziet staat er een topteam aan docenten klaar om je te begeleiden tijdens de cursus Kinder- en jeugdboeken vertalen!

Kijk voor meer informatie en aanmelden op onze website: www.vertalersvakschool.nl.

#vertaalworkshop #vertaalcursus #jeugdliteratuur #kinderboeken #vertaleniseenvak

41

0

En we starten met boek 47 van dit jaar!!

DE FLUISTERVLAMMEN
Het geheim van de doolhofstad.

Geschreven door: Jordan Lees.
Vertaald door: Maria Postema.

66

3

Sommige boeken voelen alsof je ergens binnenstapt. Niet alleen in een verhaal, maar in een wereld die je even vasthoudt. Dit boek was er zo eentje voor mij. Het is geschreven door Kiran Millwood Hargrave, ze heeft ook ‘Julia en de haai’, geschreven en het is vertaald door Maria Postema.

We volgen Isabella, een meisje van 13 jaar, dat opgroeit op het eiland Joya, een plek waar niemand weg mag, waar de grenzen streng bewaakt worden en waar kaarten meer zijn dan papier. Haar vader is cartograaf, en door hem heeft ze geleerd om met haar ogen én haar hart te kijken. Naar sterren, naar lijnen, naar verhalen.

Wanneer haar beste vriendin Lupe verdwijnt, verandert alles. Isabella besluit haar te zoeken, zelfs als dat betekent dat ze het verboden gebied in moet. Wat ze daar tegenkomt, is groter dan angst, regels en wat ze ooit heeft durven dromen.

Dit verhaal gaat voor mij vooral over moed die niet schreeuwt, maar fluistert. Over vriendschap die niet perfect is, maar wel echt. Over hoe je soms iets doet omdat je het simpelweg niet níet kunt doen. Isabella is geen heldin omdat ze alles weet, maar omdat ze blijft bewegen, zelfs wanneer ze twijfelt.

De wereld van Joya is magisch er gebeuren veel dingen die het verhaal soms spannend maken. Droge rivieren, oude legendes, sterren die de weg wijzen… het voelt sprookjesachtig, maar toch ook normaal. Alsof je het zand bijna onder je voeten voelt. En de kaarten in het verhaal staan symbool voor dromen, herinneringen, keuzes. Voor de weg die je gaat, zelfs als je nog niet weet waarheen.

Ook de vormgeving is een feestje. De details op de cover, schutbladen, de details in het boek en de sfeer. Het is zo’n boek dat je niet alleen leest, maar dat je bij blijft.

Voor iedereen die houdt van verhalen met een vleugje magie, sterke meisjes, bijzondere werelden en vriendschap die je raakt: dit is er eentje om te koesteren. Ik heb ’m met heel veel plezier gelezen, ik zou zeker graag meer lezen over Joya.

QOTD Lees jij liever origineel Nederlands talige boeken of vertaalde?

ik lees ze beide graag.

#kinderboek #hetmeisjevaninktensterren

86

2

Wat blijven er toch mooie boeken verschijnen! Mijn tbr stapel blijft maar groeien en sommige boeken had ik echt al lang willen lezen. 'Onzichtbaar' is er daar één van.

Soms komt er ook een boek uit waarvan ik denk: 'Die wil ik zo snel mogelijk lezen! Daar is 'Het meisje van inkt en sterren' een voorbeeld van. Wat een mooie vormgeving! Zo'n boek komt dan ook snel bovenop de stapel te liggen.

Geven jullie ook weleens boeken voorrang of houden jullie netjes de stapel aan?
.
.
.
#leesbevordering #leesmotivatie #boekentips #jeugdliteratuur #boekpromotie

56

10

Afgelopen week plaatste ik mijn recensie van het derde deel in de ‘De kronieken van Helderstorm’. Een fantasy serie. Het 1e deel heeft een blauw omslag, het 2e deel een groen en het derde een rood omslag. Vandaag plaats ik mijn recensie van het derde (en laatste) deel in ‘De Fluistervlammen’-serie. Toevallig? De omslagen hebben exact dezelfde basiskleuren als van die andere serie. Mooi, maar verder is er niets hetzelfde aan deze series!

De Fluistervlammen - De verdwenen sleutel
Jordan Lees
Vertaling van Maria Postema
Illustraties van Maike Plenzke & Flor Persichini
Uitgeverij Van Goor

Lees mijn hele recensie (veel meer dan hier op insta) op mijn website!! Neem eens een kijkje! #linkinbio

Conclusie van De Leesplank: Deze serie verdient meer aandacht. Ik heb alle delen gelezen en vind het echt één van de betere fantasy-series voor kinderen. Het is nu afgelopen, het blijft bij deze drie delen. En dat is goed, het voelt goed. Maar wanneer je het einde leest zul je merken dat er misschien toch nog wel wat mogelijk is op een dag... dus wie weet.

Wat een boek weer. Jordan Lees heeft een geweldige wereld gecreëerd en geweldige personages bedacht. Dat maakt deze trilogie echt bijzonder. De personages zijn allemaal interessant (ook de nieuwe toevoegingen) en zelfs de slechteriken zijn bijzonder goed uitgewerkt. Je begrijpt wel wat ze doen... De vertaling van Maria Postema is weer heerlijk, net als de uitgave van Uitgeverij Van Goor.

Op het omslag staat al dat er van deze serie 10.000 exemplaren zijn verkocht. Gelukkig! Want het zijn echt goede boeken. Toch mag dit nog meer want ik hoor er niemand over. Ga dit lezen!

447

25