Instagram story viewer> @tomikroproject> Posts

το μικρό

@tomikroproject

941

followers

746

following

το μικρό
A hub for children’s literature, creative ideas & the people behind them by @theodorakatsifi, founder • award-winning children’s book author.

POSTS STORIES REELS

«τΟ μικΡό διαβάΖει ιΣτορίες, η τέΧνη Να διαβάΖεις piCtuRe bOOks».

Ένα εργαστήρι για την τέχνη του να διαβάζεις picture books

Σχεδιασμός & υλοποίηση εργαστηρίου | Αγγελική Γιαννικοπούλου, Ντανιέλα Σταματιάδη, Πέτρος Πανάου, Θεοδώρα Κατσιφή

Σχεδιασμός προγράμματος | το μικρό για το παιδικό βιβλίο ΑΜΚΕ

το μικρό διαβάζει ιστορίες, είναι ένα εργαστήρι αφιερωμένο στην τέχνη της ανάγνωσης των picture books.

Με αφορμή ελληνικά και ξενόγλωσσα picture books ανοίγουμε έναν χώρο συζήτησης για το πώς διαβάζουμε τις εικόνες και τις σιωπές, πώς ερμηνεύουμε την αφήγηση, πώς νιώθουμε και πώς σκεφτόμαστε μέσα από τις ιστορίες.

| 10 μηνιαίες διαδικτυακές συναντήσεις
| μία Πέμπτη τον μήνα
| 1,5 ώρας διάρκεια • 20:00 -21:30
| Κόστος συμμετοχής: 20 ευρώ πλέον ΦΠΑ για όλες τις συναντήσεις

Έναρξη τον Οκτώβριο.
Αναλυτικά οι ημερομηνίες διεξαγωγής:
29/10/2026 · 19/11/2026 · 17/12/2026 · 14/01/2027 · 11/02/2027 · 11/03/2027 · 15/04/2027 · 13/05/2027 · 10/06/2027 · 08/07/2027

Το εργαστήριο απευθύνεται σε όσους αγαπούν τα εικονοβιβλία. Συμμετοχή στον σύνδεσμο:

https://forms.gle/eEksFTqLLHi29yE2A by @tomikroproject

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΘΕΣΕΩΝ

για το εργαστήρι
"το μικρό διαβάζει ιστορίες, η τέχνη να διαβάζεις picture books."

Συμμετοχή στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
https://forms.gle/eEksFTqLLHi29yE2A

Photo credit Theodora Katsifi by @tomikroproject

Το μικρό συναντά διαδικτυακά
την Κωνσταντίνα Μαύρου Constantina Mavrou
τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου, στις 7:30 το απόγευμα.

Η Κωνσταντίνα Μαύρου είναι μεταφράστρια παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας, ζει και εργάζεται στην Ιταλία εδώ και 25 χρόνια και είναι η ιδρύτρια των εκδόσεων ΝΟΣΜΑ.

Στη συνάντησή μας θα μιλήσουμε για την πολύτιμη εμπειρία της στον χώρο της μετάφρασης, για τη διαδρομή ενός παιδικού βιβλίου από τη μία γλώσσα και κουλτούρα στην άλλη, αλλά και για την παιδική λογοτεχνία στην Ιταλία. Πώς αντιμετωπίζεται το παιδικό βιβλίο στη χώρα όπου ζει και εργάζεται; Ποια χαρακτηριστικά αναζητούν οι αναγνώστες και οι εκδότες; Ποιες ιστορίες μπορούν να ταξιδέψουν από την Ιταλία στην Ελλάδα και αντίστροφα;

Θα συζητήσουμε, επίσης, για τις εκδόσεις ΝΟΣΜΑ και τις επιλογές που διαμορφώνουν τον εκδοτικό τους προσανατολισμό, με αφορμή δύο βιβλία που πραγματεύονται ζητήματα ταυτότητας, αποδοχής και σχέσης με το σώμα.

«Η ιστορία της Ζιλί που είχε σκιά αγοριού», των Christian Bruel και Anne Bozellec, είναι ένα έργο που πρωτοκυκλοφόρησε στη Γαλλία πριν από περίπου 50 χρόνια και επιστρέφει στα ελληνικά με νέα έκδοση. Μέσα από την ιστορία της Ζιλί, το βιβλίο θέτει ερωτήματα για τα έμφυλα στερεότυπα, τις κοινωνικές προσδοκίες και την ελευθερία κάθε παιδιού να ανακαλύψει και να εκφράσει τον εαυτό του.

«Το γυμνό δεν είν’ κακό», της Rosie Haine, είναι ένα εικονογραφημένο βιβλίο που μιλά για την αποδοχή του σώματος, την ποικιλομορφία και την ανάγκη να συμφιλιωθούμε με το σώμα μας, χωρίς ντροπή και στερεότυπα.

Δύο βιβλία με διαφορετική αφετηρία, που μας δίνουν την ευκαιρία να συζητήσουμε για τον ρόλο της παιδικής λογοτεχνίας στην προσέγγιση θεμάτων που εξακολουθούν να μας απασχολούν, αλλά και για τις εκδοτικές επιλογές που φέρνουν τέτοιες ιστορίες σε επαφή με τους σημερινούς αναγνώστες.

Μια συζήτηση για τη μετάφραση, τις εκδοτικές επιλογές, τις πολιτισμικές διαδρομές των βιβλίων και τις ιστορίες που αξίζει να ταξιδεύουν από γλώσσα σε γλώσσα.

Η συμμετοχή στην εκδήλωση είναι ΔΩΡΕΑΝ.

Απαραίτητη η εγγραφή στη φόρμα συμμετοχής:

το μικρό για το παιδικό βιβλίο ΑΜΚΕ by @tomikroproject

το μικρό
συναντά τη μικρή Κατερίνα Γαγανέλη

Συγγραφέα, υπεύθυνη παιδικού τμήματος στις εκδόσεις Suenobooks, αρθρογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός.
•
Η μάνα μου με έβαζε… να μαζεύω το σπίτι. Να μάθω να κάνω δουλειές για να μην έχει να λέει ο γαμπρός και η πεθερά «αυτή η μάνα σου τίποτα δε σε έμαθε;»
•
Δεν θα ξεχάσω ποτέ… μια ακρίδα που τρύπωσε κάτω από το φουστάνι μου κι ένας νέος φόβος ξεκλειδώθηκε. Την έσφιγγα τόσο δυνατά που όταν έφτασα σπίτι για να αφαιρεθεί το «τέρας» που ήρθε ακάλεστο δεν υπήρχε τίποτα να θυμίζει..ακρίδα!
•
Περίμενα πώς και πώς… τα Χριστούγεννα. Πολύ φτωχά χρόνια, στολίζαμε ένα κλαδί όλο κι όλο. Με κορδέλες, βαμβάκι κι ασημένια αστεράκια που κατασκευάζαμε στο σχολείο. Για λαμπάκια ούτε λόγος. Από το τραπέζι μας έλειπαν πολλά, αλλά περίσσευε η αγάπη!
•
Τα καλοκαίρια μύριζαν… γεμιστά. Με φρέσκο δυόσμο και μπόλικο το λάδι. Ήταν, είναι και θα είναι το σήμα κατατεθέν ότι «επιτέλους ήρθε το καλοκαίρι».
•
το μικρό
Αναζητήστε όλη τη συνέντευξη στη σελίδα του μικρό στο Facebook, link in bio

#tomiktoproject #paidikovivlio #childrensliterature by @tomikroproject

το μικρό
συναντά τη μικρή Παναγιώτα Πλησή

Βραβευμένη συγγραφέα παιδικής λογοτεχνίας.

•
Η μάνα μου με έβαζε... Ούτε η μάνα μου, ούτε κανένας από τους μεγάλους της οικογένειας δεν έβαζαν, εμένα, ή τον αδελφό μου να κάνουμε κάτι. Ήμασταν πολύ τυχερά παιδιά, αν και μεγαλωμένα σε οικογένεια εκπαιδευτικών (πατέρας, μητέρα, παππούς γιαγιά), δεν νιώσαμε αυτού του είδους το πρέπει. Είχαν τον τρόπο τους να μας κάνουν να ανακαλύπτουμε μόνοι μας αυτά που «έπρεπε» και μπορούσαμε να κάνουμε.
•
Δεν θα ξεχάσω ποτέ... Ένα από τα πράγματα που δεν θα ξεχάσω ποτέ, είναι την κλοπή του πατινιού μου. Το χειρότερο είναι ότι είδα ποιο παιδί μου το πήρε -αυτός το αρνήθηκε-και αποφάσισα να πάω κοντά στο σπίτι που έμενε. Το θέαμα που αντίκρισα ήταν θλιβερό. Το πατίνι μου, αλλαγμένο προς το χειρότερο…
•
Μου άρεσε κυρίως... Να χορεύω. Ο χορός ήταν και είναι η πιο εκφραστική μορφή τέχνης, για μένα. Θέματα υγείας, δεν με άφησαν να ασχοληθώ όσο ήθελα.
•
Το χειρότερο που είχα κάνει… Δεν το έκανα μόνο μία φορά! Για μια τριετία- νομίζω, μέναμε σε ένα διαμέρισμα που το πίσω μπαλκόνι έβλεπε στον ακάλυπτο. Από το μπαλκόνι αυτό, πέταξα κάποιες φορές το φαγητό που δεν μου άρεσε ή που δεν ήθελα άλλο να φάω. Πραγματικά δεν ξέρω γιατί το έκανα! Πιθανότατα να πέταγα κάποιο από τα φαγητά που σιχαινόμουν, όταν ήμουν παιδί.

το μικρό
Αναζητήστε όλη τη συνέντευξη στη σελίδα του μικρό στο Facebook, link in bio

#tomiktoproject #paidikovivlio #childrensliterature by @tomikroproject

το μικρό
συναντά τη μικρή Δέσποινα Μελιανού

Καλλιτέχνιδα, παραμυθού, αναγνώστρια, βιβλιοπώλισσα, γνωστή ως η Κουκουμάβλα!

•
ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΆΣΩ ΠΟΤΕ… την μυρωδιά από τα κάστανα που μας έψηνε ο παππούς μας ο Αντώνης. Μας τα καθάριζε και μας τα μοίραζε δίκαια!
Αυτά τα κάστανα, μοίραζαν ΑγάΠη!
•
ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΗΜΟΥΝΑ… με τα μυαλά στα σύννεφα και ταξίδευα παντού! Και αν τύχαινε μέρα χωρίς σύννεφα, τότε τα δημιουργούσα με την φαντασία μου, ανέβαινα επάνω και έφευγα και πάλι!
•
ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΚΥΡΙΩΣ… να σκαρφαλώνω στα δέντρα….
Οι αμυγδαλιές ήταν οι αγαπημένες μου γιατί έτρωγα τους λοξούς από αυτές!
…και να χάνομαι στα χωράφια, κυνηγώντας πεταλούδες και ζουζούνια!
•
ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΩΣ… την ώρα που η γιαγιά μας η Δέσποινα μου έλεγε παραμύθια και δημοτικά τραγούδια! Μάτωνε η καρδιά μου με ΤΟ ΓΙΟΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ, αλλά όλο της το ζητούσα!

το μικρό
Αναζητήστε όλη τη συνέντευξη στη σελίδα του μικρό στο Facebook, link in bio

#tomiktoproject #paidikovivlio #vivliopolio by @tomikroproject

τΟ μικρό πηγαίνει βιβλιΟθήκη •

Ένα διαδικτυακό βιωματικό εργαστήριο
αναγνωστικής εμψύχωσης
για εκπαιδευτικούς και βιβλιοθηκονόμους.📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚
Σχεδιασμός & υλοποίηση εργαστηρίου •
Σοφία Καλμανίδου – Γαρυφαλλιά Τεριζάκη

Σχεδιασμός προγράμματος •
το μικρό για το παιδικό βιβλίο ΑΜΚΕ

| 10 μηνιαίες διαδικτυακές συναντήσεις
| μία Τετάρτη τον μήνα
| 1,5 ώρας διάρκεια • 19:30 -21:00
| Κόστος συμμετοχής: 20ευρώ εφάπαξ

Δηλώσεις ενδιαφέροντος link in bio by @tomikroproject

THE WHITE RAVENS 2026

https://www.ijb.de/fileadmin/Daten/The_White_Ravens/The_White_Ravens_2026.pdf by @tomikroproject

Αυτή την Παρασκευή, στις 18:30,
στο Φεστιβάλ Βιβλίου,
η Μικρή Σελήνη συνεργάζεται με το μικρό

σε μια συζήτηση για τον ρόλο των εικονοβιβλίων και των κόμικς στην ανάπτυξη της αναγνωστικής κουλτούρας των παιδιών.

Η συνάντηση αυτή σηματοδοτεί την έναρξη
ενός κύκλου συνεργασιών της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας
«το μικρό για το παιδικό βιβλίο»

με φορείς, εκδότες, επαγγελματίες του χώρου
και ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε
την ίδια αγάπη για το παιδικό βιβλίο,
τους μικρούς αναγνώστες,
τους δημιουργούς
και τις ιστορίες.

το μικρό | για το παιδικό βιβλίο ΑΜΚΕ

photo credit | Morris Engel, 1947 by @tomikroproject

το μικρό πηγαίνει σχολείο;
Πηγαίνει.

το μικρό πηγαίνει και βιβλιοθήκη;
Πηγαίνει.

το μικρό διαβάζει ιστορίες;
Διαβάζει.

το μικρό γράφει ιστορίες;
Και γράφει και ζωγραφίζει.

Σύντομα στο το μικρό
το αναλυτικό πρόγραμμα των εργαστηρίων
και οι διαδικτυακές λογοτεχνικές συναντήσεις
με σημαντικούς προσκεκλημένους από την Ελλάδα
και το εξωτερικό, από τον χώρο της παιδικής λογοτεχνίας.

το μικρό | για το παιδικό βιβλίο ΑΜΚΕ

photo credit: Theodora KATSIFI by @tomikroproject

το μικρό
συναντά τη μικρή Αγγελίνα Παπαθανασίου

Διαχειρίστρια της ομάδας “Παιδική Εφηβική Βιβλιοθήκη“ και του ψηφιακού περιοδικού “Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών”

Μου άρεσε κυρίως να βλέπω παιδικές σειρές στη τηλεόραση. Αγαπημένη μου, η Κάντυ Κάντυ..

*
Ο πατέρας μου συνήθιζε... τις Κυριακές να με πηγαίνει σινεμά ή θέατρο. Μια φορά σε κάποια παράσταση, έγινε κλήρωση και κέρδισα ένα τρίκυκλο ποδήλατο. Το έκανα δώρο στην αδελφή μου που δεν είχε έρθει μαζί μας στο θέατρο.

*
Μια φορά παραλίγο να σκίσω από τη ζήλεια μου τις φωτογραφίες της νεογέννητης αδελφής μου. Δεν τις έσκισα, με πρόλαβαν. Στη συνέχεια, τις τσαλάκωσα.

*
Δε θα ξεχάσω ποτέ... την ανατολή του ήλιου, ένα καλοκαίρι στο εξοχικό της γιαγιάς..

*
Τα καλοκαίρια μύριζαν... παγωτό σοκολάτα, και νυχτολούλουδο. Πάντα κάτι έφτιαχνε η γιαγιά στη κουζίνα κουζίνα για τα εγγόνια της και οι γλυκές μυρωδιές μάς συντρόφευαν.

το μικρό

Αναζητήστε όλη τη συνέντευξη στη σελίδα του μικρό στο Facebook, link in bio
#tomiktoproject #paidikovivlio #vivliagiapaidia #greekbooks by @tomikroproject

το μικρό
συναντά τη μικρή Αγγελική Χαλκιοπούλου

βραβευμένη εκπαιδευτικό και ερευνήτρια παιδικής λογοτεχνίας. Ιδρύτρια του «Μικρός Οδυσσέας».

*
Ζητούσα διαρκώς να παίζω στη βιβλιοθήκη που ήταν πολύ μεγάλη. Έπαιρνα κρυφά τα βιβλία με το σκληρό εξώφυλλο και με ένα μολύβι έγραφα στην πρώτη σελίδα “μυστικά μηνύματα” για τον επόμενο αναγνώστη. Φυσικά, το έγραφα σε μία γλώσσα που δεν μπορούσε να διαβάσει κανείς...
*
Δε θα ξεχάσω ποτέ τους πύργους που έφτιαχνε από άδεια πακέτα τσιγάρων και σπιρτόκουτα, καμένα σπίρτα και κοχύλια που μάζευε από την παραλία η μαμά.
Κρατούσε τα υλικά της σε ένα μεγάλο χάρτινο κουτί κάτω από το κρεβάτι της μεγάλης κρεβατοκάμαρας. Δεν άφηνε κανένα να το αγγίξει.
Απογεύματα Παρασκευής έβγαζε τα υλικά στη μεγάλη τραπεζαρία και ξεκινούσε το έργο. Τότε μόνο μπορούσα να βάλω σε σειρά και να ξεδιαλέξω τα κοχύλια για να τα κολλήσει στο κάστρο της.
Στο τέλος τους τοποθετούσε στο πιο ψηλό σημείο της Βιβλιοθήκης και τους καμάρωνε. Μαγεία!
*
το μικρό #paidikovivlio #filanagnosia #mikrosodysseas #childrensbookliterature • Αναζητήστε όλη τη συνέντευξη στη σελίδα του μικρό στο Facebook, link in bio by @tomikroproject